สดุดี 35:11-18

มีพยานมุ่งร้ายลุกขึ้น เขาถามถึงสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่ทราบ เขาสนองข้าพระองค์โดยทำชั่วตอบความดี จิตใจของข้าพระองค์ก็ตรมตรอม ส่วนข้าพระองค์ เมื่อเขาป่วย ข้าพระองค์สวมผ้ากระสอบ ข้าพระองค์ข่มใจตนเองด้วยการอดอาหาร ข้าพระองค์ซบหน้าลงที่อก อธิษฐาน อย่างที่ข้าพระองค์เป็นทุกข์เพื่อเพื่อน หรือพี่น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ออกไปเหมือนคนไว้ทุกข์ให้มารดา คอตกและร้องไห้คร่ำครวญ แต่พอข้าพระองค์สะดุด เขาก็ชุมนุมกันอย่างชอบใจ เขารวบรวมกันมาสู้กับข้าพระองค์ นักเลงหัวไม้ซึ่งข้าพระองค์ไม่รู้จัก ได้ด่าว่าข้าพระองค์อย่างไม่หยุดยั้ง เขาเยาะเย้ยยิ่งขึ้นๆอย่างหยาบคาย ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ข้าพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะนิ่งทอดพระเนตรอีกนานเท่าใด ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์จากการร้ายกาจของเขา ช่วยชีวิตข้าพระองค์จากหมู่สิงห์หนุ่ม แล้วข้าพระองค์จะโมทนาพระคุณพระองค์ในที่ชุมนุมใหญ่ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางคนเป็นอันมาก