สดุดี 45:1-7

จิตใจข้าพเจ้าล้นไหลด้วยแนวคิดดี ข้าพเจ้าเล่าบทประพันธ์ของข้าพเจ้าถวายพระราชา ลิ้นของข้าพเจ้าเหมือนปากไก่ของอาลักษณ์ที่ชำนาญ พระองค์ท่านงามเลิศยิ่งกว่าบุตรของมนุษย์ พระคุณหลั่งลงบนริมฝีปากของพระองค์ท่าน เพราะฉะนั้น พระเจ้าทรงอำนวยพระพรพระองค์ท่านตลอดกาล ข้าแต่องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ขอทรงขัดกระบี่ไว้ที่เอวของพระองค์ท่าน โดยพระสิริ และความสูงส่งของพระองค์ท่าน ขอทรงม้าอย่างโอ่อ่าตระการเสด็จไปอย่างมีชัย เพื่อเห็นแก่ความจริง ความอ่อนสุภาพและความชอบธรรม ให้หัตถ์ขวาของพระองค์ท่านสอนกิจอันน่าครั่นคร้ามแก่พระองค์ท่าน ลูกธนูของพระองค์ท่านก็คมอยู่ใน จิตใจของศัตรูของพระราชา ชนชาติทั้งหลายล้มอยู่ใต้พระองค์ท่าน พระเจ้าข้า พระที่นั่งของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์ และเป็นนิตย์ ธารพระกรของพระองค์เป็นธารพระกรเที่ยงธรรม พระองค์ทรงรักความชอบธรรมและทรงเกลียดการอธรรม ฉะนั้นพระเจ้าคือพระเจ้าของพระองค์ท่านได้ทรงเจิมพระองค์ท่านไว้ ด้วยน้ำมันแห่งความยินดียิ่งกว่าพระสหายทั้งปวงของพระองค์ท่าน