เอสเธอร์ 4:1-2 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

เมื่อโมรเดคัยทราบทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้ว โมรเดคัยก็ฉีกเสื้อผ้าของตน สวมผ้ากระสอบและซัดขี้เถ้าใส่ศีรษะของตน และออกไปร้องไห้เสียงดังอย่างขมขื่นที่กลางเมือง ท่านขึ้นไปอยู่ตรงทางเข้าประตูพระราชวัง เพราะผู้ที่สวมผ้ากระสอบจะเข้าประตูพระราชวังไม่ได้

เมื่อโมรเดคัยทราบทุกอย่างที่ได้กระทำไปแล้ว ก็ฉีกเสื้อของตนสวมผ้ากระสอบและใส่ขี้เถ้า และออกไปกลางนคร คร่ำครวญด้วยเสียงดังอย่างขมขื่น ท่านขึ้นไปอยู่ที่ทางเข้าประตูของพระราชา เพราะไม่มีผู้ใดที่สวมผ้ากระสอบเข้าประตูของ พระราชาได้

เมื่อโมรเดคัยรู้สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก็ฉีกเสื้อผ้า นุ่งห่มผ้ากระสอบ โปรยขี้เถ้าใส่ตัว และเข้าไปในตัวเมือง ร้องไห้เสียงดังอย่างรันทด แต่โมรเดคัยมาได้แค่ที่ประตูพระราชวังเท่านั้น เพราะผู้สวมเสื้อผ้ากระสอบจะไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้าไป

เมื่อ​โมรเดคัย​รู้​เรื่อง​ทุกอย่าง​ที่​เกิดขึ้น เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ตัวเอง ใส่​ชุด​ผ้า​กระสอบ เอา​ขี้เถ้า​มา​โรยหัว แล้ว​ออก​ไป​กลาง​เมือง ร้องไห้​คร่ำครวญ​เสียงดัง​ด้วย​ความ​ขมขื่น โมรเดคัย​เดิน​ไป​ได้​แค่​หน้า​ประตู​วัง​เท่านั้น เพราะ​คน​ที่​สวม​ชุด​ผ้า​กระสอบ​ไม่​สามารถ​ผ่าน​เข้า​ประตู​วัง​ไปได้

เมื่อ​โมร์เดคัย​ทราบ​ถึง​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​จึง​ฉีก​เสื้อ​ของ​ตน และ​สวม​ผ้า​กระสอบ​และ​เท​ขี้เถ้า​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​ตน เขา​เดิน​เข้า​ไป​ใน​เมือง และ​ร้อง​เสียง​ดัง​อย่าง​ขมขื่น เขา​ขึ้น​ไป​ยืน​ที่​ทาง​เข้า​ประตู​ราชวัง ไม่​มี​ผู้​ใด​ที่​สวม​ผ้า​กระสอบ​ได้​รับ​อนุญาต​เข้า​ทาง​ประตู​ราชวัง

เมื่อโมรเดคัยทราบทุกอย่างที่​ได้​กระทำไปแล้ว โมรเดคั​ยก​็ฉีกเสื้อของตนสวมผ้ากระสอบและใส่​ขี้เถ้า และออกไปกลางนคร คร่ำครวญด้วยเสียงดังอย่างขมขื่น ท่านขึ้นไปอยู่ตรงหน้าประตูของกษั​ตริ​ย์ เพราะไม่​มี​ผู้​ใดที่สวมผ้ากระสอบเข้าประตูของกษั​ตริ​ย์​ได้