อพยพ 15:5-27 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

น้ำท่วมพวกเขามิด พวกเขาจมลงเหมือนก้อนหินในทะเลลึก ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงอานุภาพยิ่ง ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงบดขยี้ศัตรู ด้วยเดชานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์ทรงคว่ำปฏิปักษ์ของพระองค์เสีย พระองค์ทรงส่งพระพิโรธของพระองค์เผาผลาญพวกเขาเสียอย่างเผาตอข้าว โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็รวมตัวเป็นกองสูงขึ้น น้ำท่วมก็ตั้งสูงขึ้นดังกำแพง ที่ลึกในใจกลางท้องทะเลก็แข็งตัว ข้าศึกกล่าวว่า ‘ข้าจะติดตาม ข้าจะไล่ให้ทัน ข้าจะแบ่งของริบกัน ข้าจะพอใจที่ได้ทำกับพวกเขาสมดังใจ ข้าจะชักดาบออก มือข้าจะทำลายพวกเขาเสีย’ พระองค์ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมพวกเขามิด พวกเขาจมลงเหมือนตะกั่วในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวนั้น “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ในบรรดาพระต่างๆ องค์ไหนจะเป็นเหมือนพระองค์เล่า? องค์ไหนจะเหมือนพระองค์ผู้ทรงงามสง่าในความบริสุทธิ์ และน่าเกรงขามด้วยพระสิริและทรงทำการอัศจรรย์? พระองค์เหยียดพระหัตถ์ขวาออก แผ่นดินก็กลืนพวกเขาเสีย “ด้วยความรักมั่นคง พระองค์ทรงนำชนชาติซึ่งทรงไถ่ไว้ ด้วยพระเดชานุภาพ พระองค์ทรงพาพวกเขามาถึงที่สถิตอันบริสุทธิ์ของพระองค์ ชนชาติทั้งหลายได้ยินแล้ว ก็พากันสะทกสะท้าน คนฟีลิสเตียรู้สึกปวดร้าว ครั้งนั้นพวกเจ้านายแห่งเอโดมก็พากันหวาดผวา และพวกผู้นำแห่งโมอับก็ตัวสั่น คนคานาอันทั้งปวงก็ระส่ำระสายไป ความรู้สึกสยดสยองและความตกใจกลัวอุบัติขึ้นในใจของพวกเขา เนื่องด้วยฤทธานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ พวกเขาหยุดนิ่งอยู่เหมือนก้อนหิน ข้าแต่พระยาห์เวห์ จนประชากรของพระองค์ผ่านพ้นไป จนชนชาติซึ่งพระองค์ทรงซื้อไว้แล้วผ่านไป พระองค์ทรงนำพวกเขาเข้ามา และให้เขาตั้งหลักแหล่งบนภูเขาของพระองค์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้เพื่อเป็นที่ประทับของพระองค์ ข้าแต่องค์เจ้านาย สถานนมัสการซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์ทรงสถาปนาไว้ พระยาห์เวห์จะทรงครอบครองอยู่เป็นนิตย์นิรันดร์” เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับรถรบและพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระยาห์เวห์ก็ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย แต่ชนชาติอิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น มิเรียมผู้เผยพระวจนะหญิง พี่สาวของอาโรนก็ถือรำมะนา และหญิงทั้งหมดก็ถือรำมะนาเดินตามพร้อมกับเต้นรำไปด้วย มิเรียมจึงร้องตอบพวกเขาว่า “จงร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์เถิดเพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่หลวง พระองค์ทรงกวาดม้าและพลม้าลงในทะเล” ต่อมาโมเสสนำพวกอิสราเอลออกจากทะเลแดงไปยังถิ่นทุรกันดารชูร์ พวกเขาเดินไปในถิ่นทุรกันดารสามวันโดยไม่พบน้ำเลย เมื่อมาถึงตำบลมาราห์ พวกเขาก็ดื่มน้ำที่ตำบลมาราห์นั้นไม่ได้ เพราะน้ำขม เพราะฉะนั้นจึงตั้งชื่อว่ามาราห์ ประชาชนก็พากันบ่นต่อว่าโมเสสว่า “เราจะเอาอะไรดื่ม?” โมเสสก็ร้องทูลพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์จึงทรงชี้ให้ท่านเห็นต้นไม้ต้นหนึ่ง เมื่อท่านโยนมันลงน้ำ น้ำก็จืด ณ ที่นั้น พระองค์ประทานกฎเกณฑ์และกฎหมายไว้ อีกทั้งทรงลองใจพวกเขา พระองค์ตรัสว่า “ถ้าเจ้าใส่ใจฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า และทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระองค์ อีกทั้งเงี่ยหูฟังพระบัญญัติของพระองค์ และรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ทุกประการแล้ว โรคต่างๆ ซึ่งเราบันดาลให้เกิดแก่คนอียิปต์นั้น เราจะไม่ให้เกิดขึ้นกับเจ้าเลย เพราะเราคือยาห์เวห์แพทย์ของเจ้า” พวกเขามาถึงเอลิม ที่มีบ่อน้ำพุสิบสองบ่อ มีต้นอินทผลัมเจ็ดสิบต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายใกล้บ่อน้ำนั้น

น้ำท่วมเขา เขาจมลงในทะเลที่ลึก ประดุจก้อนหิน ข้าแต่พระเจ้า พระหัตถ์ขวาของพระองค์ ทรงอานุภาพยิ่ง ข้าแต่พระเจ้า พระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงทำลายศัตรูให้พินาศไป ด้วยเดชานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์ทรงคว่ำปฏิปักษ์ของพระองค์เสีย พระองค์ทรงใช้พระพิโรธของพระองค์ เผาผลาญเขาเสียอย่างตอฟาง โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิก น้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำท่วมก็ท้นสูงขึ้น น้ำก็แข็งขึ้นในท้องทะเล พวกข้าศึกกล่าวว่า <เราจะติดตาม เราจะจับให้ทัน เราจะริบสิ่งของมาแบ่งปันกัน เราจึงจะพอใจที่ได้กระทำกับพวกนั้นดังประสงค์ เราจะชักดาบออก มือเราจะทำลายเขาเสีย> พระองค์ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมเขามิด เขาจมลงในกระแสน้ำอันไหลแรงนั้นเหมือนตะกั่ว ข้าแต่พระเจ้า ในบรรดาพระทั้งปวง องค์ไหนจะเป็นเหมือนพระองค์เล่า องค์ไหนจะเหมือนพระองค์ผู้ทรงประกอบด้วยความบริสุทธิ์ และน่าเกรงขามเนื่องด้วยพระราชกิจอันรุ่งเรือง และอัศจรรย์ที่พระองค์ทรงกระทำ พระองค์ทรงเหยียดพระหัตถ์ขวาออก แผ่นดินก็กลืนพวกเขาเสีย พระองค์ทรงนำชนชาติ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้ด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระองค์ทรงพาเขามาถึงที่สถิตอันบริสุทธิ์ของพระองค์ด้วยพระเดชานุภาพ ชนชาติทั้งหลายได้ยินแล้ว ก็พากันสะทกสะท้าน ชาวประเทศฟีลิสเตียรู้สึกเสียวสยอง ครั้งนั้นพวกเจ้านายในเมืองเอโดมก็พากันหวาดกลัว และพวกหัวหน้าในเมืองโมอับก็สะทกสะท้าน ชาวเมืองคานาอันทั้งปวงก็ระส่ำระสายไป ความรู้สึกเสียวสยองและความตกใจกลัวอุบัติขึ้นในใจของเขา เนื่องด้วยฤทธานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ เขาหยุดนิ่งอยู่เหมือนก้อนหิน ข้าแต่พระเจ้า จนประชากรของพระองค์ผ่านพ้นไป จนชนชาติซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้แล้วผ่านไป พระองค์ทรงนำเขาเข้ามา และให้เขาตั้งหลักแหล่งอยู่บนภูเขาของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้เพื่อเป็นที่สถิตของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า สถานนมัสการซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์สถาปนาไว้ พระเจ้าจะทรงครอบครองอยู่เป็นนิตย์นิรันดร์>> เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับราชรถ และพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระเจ้าก็ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย แต่ชนชาติอิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น ฝ่ายมิเรียมหญิงผู้เผยพระวจนะ พี่สาวของอาโรนก็ถือรำมะนา และหญิงทั้งปวงก็ถือรำมะนาเดินตาม พร้อมกับเต้นรำไปด้วย มิเรียมจึงร้องนำว่า <<จงร้องเพลงถวายพระเจ้าเถิด เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่หลวง พระองค์ทรงกวาดม้าและพลม้าให้ตกลงไปในทะเล>> ต่อมาโมเสสนำพวกอิสราเอลออกจากทะเลแดงไปยังป่าชูร์ เดินไปในถิ่นทุรกันดารสามวัน ก็มิได้พบน้ำเลย ครั้นมาถึงตำบลมาราห์ เขาก็กินน้ำที่ตำบลมาราห์นั้นไม่ได้ เพราะน้ำขม เหตุฉะนั้นจึงตั้งชื่อว่ามาราห์ ประชาชนก็พากันบ่น และต่อว่าโมเสสว่า <<พวกเราจะเอาอะไรดื่ม>> โมเสสก็ร้องทูลพระเจ้า พระเจ้าจึงทรงชี้ให้ท่านเห็นต้นไม้ต้นหนึ่ง เมื่อโยนต้นไม้นั้นลงในน้ำ น้ำก็จืด ณ ที่นั้นพระองค์ทรงประทานกฎเกณฑ์ และกฎหมายไว้ และทรงลองใจเขาที่นั่น พระองค์ตรัสว่า <<ถ้าเจ้าทั้งหลายฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าของเจ้า และกระทำสิ่งที่ชอบในสายพระเนตรของพระองค์ เงี่ยหูฟังพระบัญญัติของพระองค์ และปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของพระองค์ทุกประการ แล้วโรคต่างๆซึ่งเราบันดาลให้เกิดแก่ชาวอียิปต์นั้น เราจะไม่ให้บังเกิดแก่พวกเจ้าเลย เพราะเราคือพระเจ้าแพทย์ของเจ้า>> พวกเขามาถึงตำบลเอลิม ที่มีบ่อน้ำพุสิบสองบ่อ มีต้นอินทผลัมเจ็ดสิบต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายใกล้บ่อน้ำนั้น

น้ำลึกหลากท่วมพวกเขา พวกเขาจมดิ่งลงในห้วงลึกเหมือนก้อนหินก้อนหนึ่ง “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ทรงฤทธานุภาพน่าเกรงขาม ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระหัตถ์ขวาของพระองค์ ขยี้ศัตรูแหลกลาญ ด้วยเดชานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์ทรงคว่ำทุกคนที่ตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ ทรงระบายพระพิโรธเผาผลาญพวกเขา เหมือนไฟเผาตอข้าว โดยพายุอันเกรี้ยวกราดที่พัดออกจากพระนาสิกของพระองค์ น้ำก็แยกตั้งขึ้น น้ำที่ซัดสาดตั้งตระหง่านดั่งกำแพง น้ำลึกตั้งขึ้นที่ใจกลางทะเล “ศัตรูโอ้อวดว่า ‘ข้าจะรุกไล่พวกเขา ข้าจะตามพวกเขาทัน แล้วเอาของที่ยึดได้มาแบ่งกัน ข้าจะกลืนกินพวกเขา ข้าจะชักดาบออกมา และมือของข้าจะทำลายพวกเขา’ แต่พระองค์ทรงระบายลมหายใจของพระองค์ ทะเลก็ท่วมพวกเขา เขาจมดิ่งลงในห้วงน้ำใหญ่ เหมือนก้อนตะกั่ว “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าในบรรดาพระทั้งปวง ใครเล่าจะเสมอเหมือนพระองค์? ผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์? ผู้ทรงยิ่งใหญ่ตระการในความบริสุทธิ์ ทรงเกียรติบารมีน่าครั่นคร้าม ผู้ทรงกระทำการมหัศจรรย์ พระองค์ทรงเหยียดพระหัตถ์ขวาออก แผ่นดินโลกก็กลืนพวกเขา “โดยความรักมั่นคงของพระองค์ พระองค์จะทรงนำประชากรที่ทรงไถ่ไว้ พระองค์จะทรงนำพวกเขาด้วยเดชานุภาพ เข้าสู่ที่ประทับอันบริสุทธิ์ของพระองค์ ประชาชาติทั้งหลายจะได้ยินและสะท้านกลัว ความหวาดหวั่นจะจู่โจมชาวฟีลิสเตีย บรรดาผู้นำของเอโดมจะขวัญหนีดีฝ่อ ผู้นำของโมอับจะตัวสั่นเทา ประชาชนชาวคานาอันจะกลัวลาน พวกเขาจะอกสั่นขวัญแขวน ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าโดยอานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ พวกเขาจะแน่นิ่งดั่งก้อนหิน จนกว่าประชากรของพระองค์จะผ่านไป จนกว่าประชากรที่พระองค์ทรงซื้อ ไว้จะผ่านไป ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระองค์จะทรงนำประชากรของพระองค์ ไปตั้งไว้บนภูเขาอันเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ สถานที่ซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์เอง ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า สถานนมัสการที่พระหัตถ์ของพระองค์ได้สถาปนาขึ้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงครอบครอง สืบๆ ไปเป็นนิตย์” เมื่อม้า พลม้า และรถม้าศึกของฟาโรห์บุกลงทะเลตามมา องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทลายทำนบทะเลลงมาท่วมพวกเขา แต่ชนอิสราเอลเดินบนทางแห้งข้ามทะเล แล้วมิเรียมผู้เผยพระวจนะหญิงพี่สาวของอาโรนก็ถือรำมะนาออกมา แล้วสตรีทั้งปวงก็ถือรำมะนาตามมิเรียมออกมาร่ายรำกับเธอ มิเรียมขับร้องว่า “จงร้องเพลงถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงเป็นที่เทิดทูนสูงส่ง พระองค์ทรงเหวี่ยงม้า และพลม้าลงในทะเล” จากนั้นโมเสสนำชนอิสราเอลเดินทางต่อไปจากทะเลแดงเคลื่อนเข้าสู่ถิ่นกันดารชูร์ ตลอดสามวันที่เดินทางในถิ่นกันดาร พวกเขาไม่พบน้ำเลย เมื่อพวกเขามาถึงมาราห์ พวกเขาดื่มน้ำไม่ได้เพราะน้ำที่นั่นมีรสขม (ที่นั่นจึงได้ชื่อว่ามาราห์) ดังนั้นเหล่าประชากรจึงบ่นว่าโมเสสว่า “จะให้พวกเราเอาอะไรดื่ม?” แล้วโมเสสทูลวิงวอนองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงให้เขาเห็นไม้ท่อนหนึ่ง เขาโยนมันลงไปในน้ำ น้ำก็หายขม ที่มาราห์นี้เององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงวางกฎหมายและบทบัญญัติสำหรับเหล่าประชากรและทรงทดสอบพวกเขา พระองค์ตรัสว่า “หากเจ้าตั้งใจฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าและปฏิบัติตามพระบัญชาและกฎหมาย ทำสิ่งที่เราเห็นชอบ โรคภัยไข้เจ็บซึ่งเราให้เกิดกับชาวอียิปต์นั้นจะไม่เกิดกับเจ้า เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้บำบัดรักษาเจ้า” แล้วพวกเขาก็มาถึงเอลิมซึ่งมีน้ำพุสิบสองแห่งและต้นอินทผลัมเจ็ดสิบต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายพักแรมที่ริมน้ำ

น้ำ​ได้​ท่วม​พวกเขา พวกเขา​จมดิ่ง​ลึก​ลงไป​ใน​ทะเล​เหมือนกับ​ก้อนหิน ข้าแต่​พระยาห์เวห์ มือขวา​ของพระองค์ มีพลัง​ยิ่งใหญ่นัก ข้าแต่​พระยาห์เวห์ มือขวา​ของพระองค์ ทำให้​ศัตรู​แตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วย​พลัง​อำนาจ​อัน​ยิ่งใหญ่​ของพระองค์ พระองค์​โยน​พวก​ที่​ลุกฮือขึ้น​ลงกับ​พื้นดิน พระองค์​ส่ง​ความ​เกรียวโกรธ​ของพระองค์​ลงมา​เผาไหม้​พวกนั้น​เหมือน​แกลบ น้ำ​ได้​กอง​สูงขึ้น​ด้วย​ลม​ที่​ออก​จากจมูก​ของพระองค์ น้ำ​ที่​ไหล​ก็ได้​ท่วม​สูงขึ้น​เป็นกอง ส่วนลึก​ได้​แข็งตัว​ขึ้น​กลาง​ทะเล ศัตรู​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​ไล่ล่า เรา​จะ​จู่โจม เรา​จะ​แบ่ง​ของ​ที่​ริบ​มาได้ พวกเขา​จะ​ระงับ​ความหิว​กระหาย​ของเรา เรา​จะ​ชักดาบ​ออกมา มือ​ของเรา​จะ​ทำลาย​พวกมัน’ พระองค์​ระบาย​ลม​หายใจ​ออกมา น้ำ​ได้​ท่วม​พวกเขา พวกเขา​ก็​จมลง​เหมือน​ตะกั่ว​ใน​กระแสน้ำ​ที่รุนแรง ข้าแต่​พระยาห์เวห์ จะ​มี​พระไหน​เหมือนกับ​พระองค์เล่า จะมี​พระองค์ไหน​เหมือนกับ​พระองค์ จะมี​ใคร​เหมือนกับ​พระองค์ ผู้เต็ม​ไปด้วย​สง่าราศี​และ​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ พระองค์​น่า​เกรงขาม เหมาะ​ที่​จะ​ร้อง​สรรเสริญ​ยิ่งนัก เต็ม​ไปด้วย​พลังอำนาจ พระองค์​ได้​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​ที่​ยิ่งใหญ่​เหล่านี้ พระองค์​ยื่น​มือขวา​ของพระองค์​ออกมา แผ่นดิน​ก็​กลืน​พวกเขา​เข้าไป พระองค์​ได้​นำ​ประชาชน​เหล่านี้​ด้วย​ความรัก​ของพระองค์ เป็น​ประชาชน​ที่​พระองค์​ได้​ซื้อ​คืนมา พระองค์​ได้​นำ​พวกเขา​ไป​ยัง​ที่อาศัย​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของพระองค์ ชนชาติ​ทั้งหลาย​ได้ยิน​เรื่องนี้​แล้ว พวกเขา​พากัน​กลัว​จน​ชักดิ้น​ชักงอ ชาว​ฟีลิสเตีย​ก็​พากัน​กลัว​จน​ชักดิ้น​ชักงอ บัดนี้ พวกหัวหน้า​ของ​เมือง​เอโดม​พากัน​หวาดกลัว พวกผู้นำ​ของ​เมือง​โมอับ​พากัน​ตัวสั่น​ด้วย​ความกลัว ชาว​คานาอัน​ทั้งหมด​ถูก​หลอม​ละลายไป​ด้วย​ความกลัว ข้าแต่​พระยาห์เวห์ ความหวาดหวั่น​และ​ความกลัว​ได้​ตกลง​บน​พวกเขา เมื่อ​พวกเขา​ได้เห็น​มือ​อัน​เต็มไปด้วย​พลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​ของพระองค์ พวกเขา​เป็น​ใบ้​ไป​เหมือน​ก้อนหิน จนกระทั่ง​ประชาชน​ของ​พระองค์ จนกระทั่ง​ประชาชน​ของพระองค์​ที่​พระองค์​ไถ่มา เดิน​ผ่าน​พ้นไป ข้าแต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​นำพา​พวกเขา​มา​ปลูกไว้​บน​ภูเขา​อัน​เป็น​ทรัพย์สิน​ของพระองค์ เป็น​สถานที่​ที่พระองค์​เตรียมไว้​ให้​เป็น​ที่อยู่​ของ​พระองค์เอง ข้าแต่​พระยาห์เวห์ เป็น​สถานที่​ที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่​มือ​ของ​พระองค์เอง​ได้​สร้างขึ้น พระยาห์เวห์​จะ​ครอบ​ครอง​ตลอด​ชั่วนิจ​นิรันดร์” เมื่อ​พวกม้า​ของ​ฟาโรห์ พวก​รถรบ​ของเขา และ​ทหารม้า​ของเขา ลงไป​ในทะเล พระยาห์เวห์​ได้​ทำให้​น้ำทะเล​ไหล​กลับมา​ท่วม​พวกเขา แต่​ประชาชน​ชาว​อิสราเอล​เดิน​บน​พื้นดิน​แห้ง​กลาง​ทะเล ฝ่าย​มิเรียม หญิง​ผู้พูดแทนพระเจ้า พี่สาว​ของอาโรน​ถือ​กลองรำมะนา​อยู่​ในมือ และ​ผู้หญิง​ทั้งหมด​ก็​เดิน​ตามหลัง​นาง พร้อมกับ​กลองรำมะนา​และ​เต้นรำ​ไปด้วย มิเรียม​ร้องเพลง​ให้​กับ​พวกเขา​ว่า “ร้องเพลง​ให้​พระยาห์เวห์​เถิด เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้ที่​ได้รับ​การยกย่อง​สูงส่ง พระองค์​เหวี่ยง​ม้า​และ​ทหารม้า​ลงสู่​ทะเล” โมเสส​นำ​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​ทะเล​แดง​มุ่งหน้า​ไป​ยัง​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง​ชูร์ พวกเขา​ใช้​เวลา​เดินทาง​สามวัน​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง ก็​ไม่พบ​น้ำ​เลย เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​ตำบล​มาราห์ พวกเขา​ก็​ไม่​สามารถ​ดื่มน้ำ​จาก​ตำบล​มาราห์​ได้ เพราะ​มันขม นั่น​เป็นเหตุ​ให้​ที่​แห่งนั้น​มี​ชื่อ​ว่า​มาราห์ ประชาชน​บ่น​กับ​โมเสส​ว่า “พวกเรา​จะ​เอา​อะไร​มา​ดื่มกัน” โมเสส​จึง​ร้อง​วิงวอน​ต่อ​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ชี้​ให้​โมเสส​เห็น​ต้นไม้​ต้นหนึ่ง โมเสส​โยน​ต้นไม้​ต้นนั้น​ลง​ในน้ำ น้ำ​ก็​หวาน​สามารถ​ดื่มได้ ณ​ที่นั้น พระยาห์เวห์​ได้​ตั้ง​กฎเกณฑ์​ให้​กับ​ประชาชน​เหล่านั้น และ​ที่นั่น พระยาห์เวห์​ได้​ทดสอบ​พวกเขา พระองค์​พูดว่า “ถ้า​เจ้า​เชื่อฟัง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า​จริงๆ​และ​ทำ​สิ่งที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของพระองค์ และ​ฟัง​คำสั่ง​ต่างๆ​ของ​พระองค์ และ​รักษา​กฎ​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​แล้วละก็ เรา​ก็​จะ​ไม่ให้​โรคร้าย​ต่างๆ​ที่​เกิดขึ้น​กับ​ชาว​อียิปต์ เกิดขึ้น​กับ​เจ้าเลย​เพราะ​เรา​คือ​ยาห์เวห์ ผู้ที่​รักษา​เจ้า” เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​ตำบล​เอลิม ที่​มี​ตาน้ำ​สิบสอง​แห่ง และ​ต้นปาล์ม​เจ็ดสิบ​ต้น พวกเขา​จึง​ตั้งค่าย​อยู่​ข้างๆ​ตาน้ำ​เหล่านั้น

น้ำท่วม​พวก​เขา​จน​มิด​หัว พวก​เขา​จม​ดิ่ง​ลึก​ลง​ดั่ง​ก้อนหิน โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า มือ​ขวา​ของ​พระ​องค์ มี​อานุภาพ​ยิ่ง​นัก โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า มือ​ขวา​ของ​พระ​องค์ ทำ​ให้​ศัตรู​พินาศ​ย่อยยับ ด้วย​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​อนันต์​ของ​พระ​องค์ พระ​องค์​ทำลาย​ผู้​ที่​ขัดขวาง​พระ​องค์ พระ​องค์​ปลด​ปล่อย​ความ​โกรธ​กริ้ว​ของ​พระ​องค์ ซึ่ง​เผาผลาญ​พวก​เขา​ราว​กับ​เผา​ฟาง ลมปราณ​จาก​ความ​กริ้ว​ของ​พระ​องค์ ทำ​ให้​น้ำ​ไหล​ไป​รวม​กัน กระแส​น้ำ​ถูก​กัก​จน​เอ่อ​สูง​ทะมึน ห้วง​น้ำ​ลึก​ตั้ง​ตรง​ขึ้น ณ ใจกลาง​ทะเล ศัตรู​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​ไล่​ตาม แล้ว​เรา​จะ​จับ​ตัว​พวก​เขา​ได้ เรา​จะ​แบ่งปัน​ของ​ที่​ริบ​มา​ได้ เรา​จะ​ยึด​มา​จนกว่า​จะ​หนำใจ เรา​จะ​ชัก​ดาบ​ออก เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​จน​ราบคาบ’ แล้ว​พระ​องค์​ได้​บันดาล​ให้​ลม​พัด น้ำ​ทะเล​ท่วม​พวก​เขา พวก​เขา​เป็น​ดั่ง​ตะกั่ว​ที่​จม​ดิ่ง​ลง ใน​กระแส​น้ำ​อัน​แรงกล้า โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า มี​เทพเจ้า​ใด​บ้าง ที่​เป็น​เหมือน​พระ​องค์ ใคร​เป็น​เหมือน​พระ​องค์​ได้​บ้าง พระ​องค์​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์​ยิ่ง พระ​องค์​กระทำ​การ​อัน​วิเศษ​สุด และ​สำแดง​สิ่ง​อัศจรรย์ เมื่อ​พระ​องค์​ยื่น​มือ​ขวา​ของ​พระ​องค์​ออก แผ่นดิน​ก็​กลืน​พวก​เขา ด้วย​ความ​รัก​อัน​มั่นคง​ของ​พระ​องค์ พระ​องค์​ได้​นำ​คน​ที่​พระ​องค์​ไถ่​ให้​รอด​จาก​ศัตรู พระ​องค์​นำ​ทาง​พวก​เขา​ไป​ยัง​ที่​พำนัก​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระ​องค์ ด้วย​พละ​กำลัง​ของ​พระ​องค์ บรรดา​ชน​ชาติ​ได้ยิน​แล้ว​ก็​ครั่นคร้าม ความ​หวาด​หวั่น​ครอบงำ​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ฟีลิสเตีย บรรดา​ต้น​ตระกูล​ของ​เอโดม​ตกใจ​กลัว บรรดา​ผู้​นำ​ของ​โมอับ​สั่น​สะท้าน คน​ทั้ง​ปวง​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​คานาอัน​ก็​ระทด​ท้อ พวก​เขา​รู้สึก​กลัว​และ​หวาด​หวั่น เพราะ​พลานุภาพ​ของ​พระ​องค์ เขา​นิ่ง​ไม่​ไหว​ติง​ราว​กับ​หิน จน​กระทั่ง​ผู้​คน​ของ​พระ​องค์​เดิน​ผ่าน​ไป โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า จน​กระทั่ง​ชน​ชาติ​ที่​พระ​องค์​ได้​ไถ่​ไว้​เดิน​ผ่าน​ไป โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระ​องค์​จะ​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป เพื่อ​ให้​ตั้ง​หลัก​แหล่ง​อยู่​บน​ภูเขา​ของ​พระ​องค์ ที่​ซึ่ง​พระ​องค์​เลือก​เป็น​ที่​สถิต​ของ​พระ​องค์ โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ใน​ที่​พำนัก​ซึ่ง​พระ​องค์​สร้าง​ขึ้น พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​จะ​ครอง​บัลลังก์​ตลอด​กาล” เมื่อ​ม้า​ของ​ฟาโรห์​พร้อม​กับ​รถ​ศึก​และ​ทหาร​ม้า​ลง​ไป​ใน​ทะเล พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ปล่อย​ให้​น้ำ​ใน​ทะเล​ไหล​กลับ​ท่วม​พวก​เขา ใน​ขณะ​ที่​ชาว​อิสราเอล​เดิน​บน​ดิน​แห้ง​ซึ่ง​อยู่​กลาง​ทะเล​ได้ แล้ว​พี่​สาว​ของ​อาโรน​คือ​มิเรียม​ผู้เผย​คำกล่าว​ของ​พระ​เจ้า ก็​หยิบ​รำมะนา และ​ผู้​หญิง​ทุก​คน​ตาม​หลัง​เธอ​ไป​พร้อม​กับ​รำมะนา​เพื่อ​ร่ายรำ มิเรียม​ร้อง​เพลง​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ดังนี้ “จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​แด่​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า เพราะ​พระ​องค์​มี​ชัย​ชนะ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่ พระ​องค์​ได้​โยน​ทั้ง​ม้า​และ​สารถี ลง​สู่​ทะเล​แล้ว” ครั้น​แล้ว​โมเสส​ก็​นำ​ชาว​อิสราเอล​จาก​ทะเล​แดง เข้า​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร​ชูร์ เป็น​เวลา 3 วัน​ที่​พวก​เขา​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​นั้น และ​ไม่​สามารถ​หา​น้ำ​ได้​เลย เมื่อ​มา​ถึง​บริเวณ​ที่​เรียก​ว่า​มาราห์ น้ำ​ที่​มี​อยู่​ก็​ไม่​สามารถ​ดื่ม​ได้​เพราะ​มี​รส​ขม จึง​ได้​ชื่อ​ว่า มาราห์ ผู้​คน​จึง​พา​กัน​บ่น​ไม่​พอใจ​ต่อว่า​โมเสส​ว่า “พวก​เรา​จะ​ดื่ม​อะไร​ได้” โมเสส​จึง​วอนขอ​ต่อ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​จึง​ให้​ท่าน​เห็น​ไม้​ท่อน​หนึ่ง เมื่อ​ท่าน​โยน​มัน​ลง​ไป​ใน​น้ำ ก็​ดื่ม​น้ำ​นั้น​ได้ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ตั้ง​กฎ​เกณฑ์​และ​คำสั่ง แล้ว​พระ​องค์​ก็​ทดสอบ​พวก​เขา​ที่​นั่น พระ​องค์​กล่าว​ว่า “ถ้า​พวก​เจ้า​เชื่อฟัง​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระ​เจ้า​ของ​เจ้า และ​ประพฤติ​ตาม​สิ่ง​ที่​ถูก​ที่​ควร​ตาม​สายตา​ของ​พระ​องค์ และ​รักษา​พระ​บัญญัติ​และ​กฎ​เกณฑ์​ทั้ง​ปวง​ของ​พระ​องค์​ไว้ เรา​จะ​ไม่​ทำ​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​โรค​ต่างๆ เหมือน​ที่​เรา​ทำ​กับ​ชาว​อียิปต์ เพราะ​เรา​คือ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ผู้​รักษา​โรค​ของ​เจ้า” พวก​เขา​มา​ถึง​เอลิม​อัน​เป็น​สถาน​ที่​ที่​มี​บ่อ​น้ำพุ 12 บ่อ​และ​ต้น​อินทผลัม 70 ต้น จึง​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใกล้​น้ำพุ​ที่​นั่น

น้ำท่วมเขา เขาจมลงในทะเลที่ลึกประดุจก้อนหิน โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ทรงอานุภาพยิ่ง โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระหัตถ์ขวาของพระองค์ฟาดศั​ตรู​แหลกเป็นชิ้นๆ ด้วยเดชานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์​ทรงคว่ำปฏิ​ปักษ์​ของพระองค์​เสีย พระองค์​ทรงใช้พระพิโรธของพระองค์เผาผลาญเขาเสียอย่างตอฟาง โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็​แข​็งขึ้นในท้องทะเล พวกข้าศึกกล่าวว่า ‘เราจะติดตาม เราจะจับให้​ทัน เราจะริบสิ่งของมาแบ่งปั​นก​ัน เราจึงจะพอใจที่​ได้​กระทำกับพวกนั้นดังประสงค์ เราจะชักดาบออก มือเราจะทำลายเขาเสีย’ พระองค์​ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมเขามิด เขาจมลงในกระแสน้ำอันไหลแรงนั้นเหมือนตะกั่ว โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในบรรดาพระทั้งปวงองค์ไหนจะเป็นเหมือนพระองค์​เล่า องค์​ไหนจะเหมือนพระองค์​ผู้​ทรงประกอบด้วยความบริ​สุทธิ​์อั​นร​ุ่งเรือง และน่าเกรงขามเนื่องด้วยการสรรเสริญ และการมหัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทรงกระทำ พระองค์​ทรงเหยียดพระหัตถ์ขวาออก แผ่​นดิ​นก​็​กล​ืนพวกเขาเสีย พระองค์​ทรงนำชนชาติ ซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​ด้วยพระเมตตาของพระองค์ พระองค์​ทรงพาเขามาถึงที่สถิ​ตอ​ันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ ด้วยพระเดชานุ​ภาพ ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้​ยิน แล​้วจะพากันหวาดกลัว ชาวประเทศฟีลิสเตียจะรู้สึกเสียวสยอง ครั้งนั้นพวกเจ้านายในเมืองเอโดมก็จะพากันหวาดกลัว และพวกหัวหน้าในเมืองโมอั​บก​็จะสะทกสะท้าน ชาวเมืองคานาอันทั้งปวงก็จะระส่ำระสายไป ความรู้​สึกเสียวสยอง และความตกใจกลัวจะอุบั​ติ​ขึ้นในใจของเขา เนื่องด้วยฤทธานุภาพแห่งพระกรของพระองค์ เขาจะหยุดนิ่งอยู่เหมือนก้อนหิน โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ จนพลไพร่ของพระองค์ผ่านพ้นไป จนชนชาติซึ่งพระองค์ทรงไถ่​ไว้​แล​้วผ่านไป พระองค์​จะทรงนำเขาเข้ามา และทรงตั้งเขาไว้บนภูเขาซึ่งเป็นมรดกของพระองค์ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ เพื่อเป็​นที​่สถิตของพระองค์ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ สถานบริ​สุทธิ​์ซึ่งพระหัตถ์ของพระองค์สถาปนาไว้ พระเยโฮวาห์จะทรงครอบครองอยู่​เป็นนิตย์​นิรันดร์ เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับราชรถ และพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระเยโฮวาห์​ก็​ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย แต่​ชนชาติ​อิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น” ฝ่ายมิเรียมหญิงผู้​พยากรณ์ พี่​สาวของอาโรนก็ถือรำมะนา และหญิงทั้งปวงก็ถือรำมะนาเดินตาม พร​้อมเต้นรำไปด้วย มิ​เรียมจึงร้องนำว่า “จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์​เถิด เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่​หลวง พระองค์​ทรงกวาดม้าและพลม้าให้ตกลงไปในทะเล” ต่อมาโมเสสนำพวกอิสราเอลออกจากทะเลแดงไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารชูร์ เดินไปในถิ่นทุ​รก​ันดารสามวัน ก็​มิได้​พบน้ำเลย ครั้นมาถึงตำบลมาราห์ เขาก็กินน้ำที่ตำบลมาราห์นั้นไม่​ได้ เพราะน้ำขม เหตุ​ฉะนั้นจึงตั้งชื่อว่ามาราห์ และพลไพร่นั้​นก​็พากันบ่นต่อว่าโมเสสว่า “พวกเราจะเอาอะไรดื่ม” โมเสสก็ร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จึงทรงชี้​ให้​ท่านเห็นต้นไม้​ต้นหน​ึ่ง เมื่อโยนต้นไม้นั้นลงในน้ำ น้ำก็​จืด ณ ที่​นั้นพระองค์ทรงประทานกฎเกณฑ์ และกฎไว้ และทรงลองใจเขาที่​นั่น พระองค์​ตรั​สว​่า “ถ้าเจ้าทั้งหลายฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าอย่างขะมักเขม้น และกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายพระเนตรของพระองค์ เงี่ยหู​ฟังพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ และรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์​ทุ​กประการ แล​้วโรคต่างๆซึ่งเราบันดาลให้​เก​ิดแก่ชาวอียิปต์​นั้น เราจะไม่​ให้​บังเกิดแก่พวกเจ้าเลย เพราะเราคือพระเยโฮวาห์เป็นผู้รักษาเจ้าให้​หาย​” พวกเขามาถึงตำบลเอลิม ที่​มี​บ่อน้ำพุ​สิ​บสองบ่อ มีต​้​นอ​ินทผลัมเจ็ดสิบต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายใกล้​บ่อน​้ำนั้น