อพยพ 21:1-6 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

“ต่อไปนี้เป็นกฎหมายซึ่งเจ้าต้องประกาศให้เขาทั้งหลายทราบไว้ “ถ้าเจ้าซื้อคนฮีบรูไว้เป็นทาส เขาจะปรนนิบัติเจ้าหกปี แต่ปีที่เจ็ดเขาจะได้เป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ หากเขามาคนเดียว จงปล่อยเขาไปคนเดียว หากเขามากับภรรยา ต้องปล่อยภรรยาของเขาไปด้วย หากนายหาภรรยาให้เขา และภรรยานั้นคลอดบุตรชายหรือบุตรหญิงให้เขา ภรรยากับบุตรเหล่านั้นจะเป็นคนของนาย เขาจะเป็นอิสระได้แต่ตัว ถ้าทาสนั้นมาพูดอย่างชัดเจนว่า ‘ข้ารักนายและลูกเมียของข้า ข้าไม่อยากเป็นอิสระ’ ให้นายพาทาสนั้นไปเข้าเฝ้าพระเจ้า พาเขาไปที่ประตูหรือวงกบประตู แล้วให้นายเจาะหูเขาด้วยเหล็กหมาด เขาก็จะอยู่ปรนนิบัตินายตลอดไป

ต่อไปนี้เป็นกฎหมายซึ่งเจ้าต้อง ประกาศให้เขาทั้งหลายทราบไว้ ถ้าเจ้าจะซื้อคนฮีบรูไว้เป็นทาส เขาจะต้องปรนนิบัติเจ้าหกปี แต่ปีที่เจ็ดเขาจะได้เป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ ทาสซึ่งได้มาแต่ผู้เดียวจงปล่อยเขาไปแต่ผู้เดียว ถ้าเขามีภรรยาต้องปล่อยภรรยาของเขาไปด้วย ถ้านายหาภรรยาให้เขา และภรรยานั้นเกิดลูกชายก็ดี หญิงก็ดีด้วยกัน ภรรยากับลูกนั้นจะเป็นคนของนาย เขาจะเป็นอิสระได้แต่ตัวผู้เดียว ถ้าทาสนั้นมากล่าวเป็นที่เข้าใจชัดเจนว่า <ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อยากออกไปเป็นไท> ให้นายพาทาสนั้นไปเฝ้าพระเจ้า พาเขาไปที่ประตูหรือไม้วงกบประตู แล้วให้นายเจาะหูเขาด้วยเหล็กหมาด เขาก็จะอยู่ปรนนิบัตินายต่อไปจนชีวิตหาไม่

“ต่อไปนี้เป็นบทบัญญัติที่เจ้าจะต้องตราไว้ต่อหน้าพวกเขา คือ “หากเจ้าซื้อทาสฮีบรูมาคนหนึ่ง เขาจะรับใช้เจ้าเป็นเวลาหกปี แต่ในปีที่เจ็ดเขาจะเป็นไทโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ใดๆ ถ้าเขามาคนเดียวก็เป็นไทไปคนเดียว แต่หากเขามีภรรยามาด้วย ภรรยาของเขาจะเป็นไทพร้อมกับเขา หากว่านายหาภรรยาให้ แล้วเขามีบุตรชายหรือบุตรสาว ทั้งภรรยาและบุตรจะยังคงเป็นของนาย ส่วนตัวเขาจะเป็นอิสระแต่ผู้เดียว “แต่ถ้าทาสคนนั้นประกาศว่า ‘ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อยากเป็นไท’ นายต้องพาเขามาหาตุลาการ และนำเขาไปที่ประตูหรือวงกบประตู แล้วใช้เหล็กหมาดเจาะหูเขา จากนั้นเขาจะเป็นทาสไปตลอดชีวิต

ต่อไปนี้​คือ​กฎ​ต่างๆ​ที่​เจ้า​จะ​ต้อง​บอก​ให้​พวกเขา​รู้ เมื่อ​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาว​ฮีบรู มา​คนหนึ่ง เขา​จะ​เป็น​ทาส​รับใช้​เจ้า​เป็น​เวลา​หกปี แต่​ใน​ปี​ที่เจ็ด เขา​จะ​ได้รับ​อิสระ​โดย​ไม่ต้อง​จ่าย​เงิน ถ้า​เขา​มา​คนเดียว เขา​ก็​จะ​ไป​คนเดียว ถ้า​เขา​แต่งงาน เมีย​ของเขา​ก็​จะ​ไป​กับ​เขา​ด้วย ถ้า​นายเขา​เป็น​คน​หา​เมีย​ให้​กับเขา และ​นาง​ได้​เกิด​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​ให้​กับเขา เมีย​กับ​ลูกๆ​ของเขา​จะ​เป็น​ของ​เจ้านาย ส่วน​ชาย​คนนั้น​จะ​ออกไป​ได้​แค่​คนเดียว ถ้า​ทาส​คนนั้น​พูด​ว่า “ผม​รัก​เจ้านาย ผม​รัก​เมีย​และ​ลูกๆ​ของผม ผม​จะ​ไม่​ออกไป​เป็น​อิสระ” เจ้านาย​ของเขา​จะต้อง​นำ​ตัวเขา​ไป​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า โดย​พา​เขา​ไป​ที่​ประตู​หรือ​เสาประตู และ​เจ้านาย​ของเขา​จะ​เอา​เหล็ก​หมาด เจาะ​ที่​หู​ของ​ทาส​คนนั้น เขา​จะ​เป็น​ทาส​รับใช้​นาย​ของเขา​ไป​ตลอดชีวิต

ต่อ​ไป​นี้​เป็น​คำสั่ง​ที่​เจ้า​จะ​ต้อง​แจ้ง​ให้​พวก​เขา​รู้ เวลา​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาว​ฮีบรู เขา​จะ​รับใช้​ได้​นาน​ถึง 6 ปี แต่​พอ​ปี​ที่​เจ็ด เขา​จะ​เป็น​อิสระ​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​ค่า​ไถ่​ถอน​อะไร​เลย ถ้า​เขา​มา​เพียง​ลำพัง เขา​ก็​ไป​เพียง​ลำพัง​คน​เดียว แต่​ถ้า​เขา​มา​กับ​ภรรยา เขา​ก็​ควร​พา​ภรรยา​ไป​ด้วย ถ้า​นาย​ของ​เขา​หา​ภรรยา​ให้​เขา และ​นาง​มี​บุตร​ชาย​บุตร​หญิง​กับ​เขา ทั้ง​ภรรยา​และ​ลูกๆ ของ​นาง​จะ​ต้อง​เป็น​ของ​นาย และ​เขา​จะ​ต้อง​ไป​เพียง​ลำพัง ถ้า​ทาส​ผู้​นั้น​บอก​ว่า ‘ข้าพเจ้า​รัก​นาย ภรรยา​และ​ลูกๆ ของ​ข้าพเจ้า และ​ไม่​ต้องการ​มี​อิสระ’ นาย​ของ​เขา​จะ​ต้อง​ให้​เขา​ไป​หา​พระ​เจ้า ให้​เขา​ไป​ที่​ประตู​หรือ​วงกบ​ประตู นาย​ของ​เขา​จะ​เจาะ​หู​เขา​ข้าง​หนึ่ง​ด้วย​เหล็ก​แหลม แล้ว​เขา​จะ​รับใช้​นาย​ของ​เขา​ไป​ตลอด​ชีวิต

“​ต่อไปนี้​เป็นคำตัดสินซึ่งเจ้าต้องประกาศให้เขาทั้งหลายทราบไว้ ถ้าเจ้าจะซื้อคนฮีบรู​ไว้​เป็นทาส เขาจะต้องปรนนิบั​ติ​เจ้​าหกปี แต่​ปี​ที่​เจ​็ดเขาจะได้เป็​นอ​ิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ ถ้าทาสได้มาแต่​ผู้​เดียวจงปล่อยเขาไปแต่​ผู้เดียว ถ้าเขามีภรรยาต้องปล่อยภรรยาของเขาไปด้วย ถ้านายหาภรรยาให้​เขา และภรรยานั้นเกิดบุตรชายก็​ดี บุ​ตรสาวก็​ดีด​้วยกัน ภรรยากับบุตรนั้นจะเป็นคนของนาย เขาจะเป็​นอ​ิสระได้​แต่​ตัวผู้​เดียว ถ้าทาสนั้นมากล่าวเป็​นที​่​เข​้าใจชัดเจนว่า ‘ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อยากออกไปเป็นไทย’ ให้​นายพาทาสนั้นไปถึงพวกผู้​พิพากษา พาเขาไปที่​ประตู​หรือไม้วงกบประตู แล​้วให้นายเจาะหูเขาด้วยเหล็กหมาด เขาก็จะอยู่​ปรนนิบัติ​นายต่อไปจนชีวิตหาไม่