เอเสเคียล 26:1-21 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

อยู่มาในวันต้นเดือนของปีที่ 11 พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เพราะว่าไทระได้พูดเกี่ยวกับเยรูซาเล็มว่า ‘ดีแล้ว ประตูเมืองของประชาชนนั้นพังเสียแล้ว มันเปิดกว้างไว้รับข้า มันร้างเปล่า ส่วนข้าจะบริบูรณ์ขึ้น’ เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสว่า นี่แน่ะ ไทระ เรามาต่อสู้เจ้า และจะนำประชาชาติมากมายมาต่อสู้เจ้า เหมือนทะเลนำคลื่นทั้งหลายของมันมา พวกเขาจะทำลายกำแพงของไทระ และพังหอคอยของมันเสีย และเราจะขูดดินเสียจากมัน แล้วทำให้เป็นศิลาเปล่าๆ และมันจะกลายเป็นที่สำหรับตากอวน ซึ่งอยู่ท่ามกลางทะเล เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ และเมืองนั้นจะเป็นของปล้นของบรรดาประชาชาติ และคนในเมืองต่างๆ ของมันที่อยู่บนแผ่นดินใหญ่ จะต้องถูกฆ่าเสียด้วยดาบ แล้วเขาทั้งหลายจะรู้ว่าเราคือยาห์เวห์ “เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เราจะนำเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน ผู้เป็นจอมกษัตริย์จากทิศเหนือมายังไทระ พร้อมกับม้า รถรบ พลม้าและกำลังพลมากมาย คนในเมืองต่างๆของเจ้าบนแผ่นดินใหญ่นั้น เขาจะฆ่าเสียด้วยดาบ เขาจะก่อกำแพงล้อมเจ้าไว้ และก่อเชิงเทินต่อสู้เจ้า และจะยกโล่ขึ้นต่อสู้เจ้า เขาจะกระแทกกำแพงของเจ้าด้วยท่อนไม้ทะลวงกำแพง และเขาจะเอาขวานของเขาพังหอคอยเจ้าลง ม้าของเขามีมากมาย จนฝุ่นม้าตลบคลุมเจ้าไว้ กำแพงเมืองของเจ้าจะสั่นสะเทือน เนื่องด้วยเสียงพลม้าและล้อรถรบ เมื่อเขายกเข้าประตูเมืองของเจ้า จะเป็นเหมือนคนเดินเข้าเมืองที่แตกแล้ว เขาจะย่ำไปบนถนนทุกสายของเจ้า ด้วยกีบม้าทั้งหลายของเขา เขาจะฆ่าประชาชนของเจ้าด้วยดาบ และเสาหานอันแข็งแรงของเจ้าจะล้มลงถึงดิน พวกเขาจะเอาทรัพย์สมบัติของเจ้าเป็นของริบ และเขาจะเอาสินค้าของเจ้าเป็นของปล้น เขาทั้งหลายจะพังกำแพงของเจ้าลง และจะรื้อบ้านที่เจ้าชอบใจลง ไม่ว่าหินหรือไม้หรือดินของเจ้านั้น เขาจะโยนทิ้งเสียกลางน้ำ เสียงเพลงของเจ้านั้น เราจะให้หยุด และเสียงพิณของเจ้าก็จะไม่ให้ได้ยินอีก เราจะทำเจ้าให้เป็นศิลาเปล่า เจ้าจะเป็นสถานที่สำหรับตากอวน เจ้าจะไม่ถูกสร้างขึ้นใหม่อีก เพราะเราคือยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาแล้ว” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แก่ไทระ ว่า แผ่นดินชายทะเลจะสั่นสะเทือนด้วยเสียงที่เจ้าล้มลง และเสียงผู้บาดเจ็บร้องครวญคราง เมื่อการเข่นฆ่าเกิดขึ้นท่ามกลางเจ้าไม่ใช่หรือ? แล้วเจ้านายแห่งทะเลทั้งหมดจะก้าวลงมาจากบัลลังก์ แล้วจะเปลื้องเครื่องทรงออก และปลดเครื่องแต่งตัวที่มีลายปักออกเสีย และจะเอาความสั่นกลัวมาเป็นเครื่องทรง จะนั่งอยู่บนพื้นดินและสั่นอยู่ทุกขณะ และหวาดกลัวเพราะเจ้า คนทั้งหลายจะกล่าวบทคร่ำครวญในเรื่องเจ้า และกล่าวแก่เจ้าว่า โอ เจ้าพินาศแล้ว เมืองที่มีพลเมืองมาจากทะเล เมืองที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ เป็นเมืองเข้มแข็งอยู่ที่ทะเล ทั้งเมืองนั้นและชาวเมืองนั้น ได้สร้างความหวาดกลัว แก่คนที่อาศัยอยู่ทั้งหมด บัดนี้ เกาะทั้งหลายก็สั่นสะเทือน ในวันที่เจ้าล้มลง เออ บรรดาเกาะที่อยู่ในทะเล ก็กลัวเพราะการที่เจ้าสิ้นไป’ “เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เมื่อเราทำให้เจ้าเป็นเมืองร้างเปล่า เหมือนอย่างเมืองที่ไม่มีคนอาศัย เมื่อเรานำที่ลึกมาท่วมเจ้า และน้ำมากหลายปกคลุมเจ้าไว้ แล้วเราจะผลักเจ้าลงไปพร้อมกับคนเหล่านั้นที่ลงไปยังหลุมลึก ไปยังคนในสมัยเก่าก่อน เราจะทำให้เจ้าอาศัยอยู่ในที่ต่ำสุดของแผ่นดินโลกเหมือนซากปรักหักพังสมัยดึกดำบรรพ์ ด้วยกันกับผู้ที่ลงไปยังหลุมลึก เพื่อเจ้าจะไม่ดำรงอยู่ต่อไป และเจ้าจะไม่ตั้งอยู่ในแผ่นดินของผู้มีชีวิต เราจะทำให้เจ้าจบลงอย่างน่ากลัว จะไม่มีเจ้าอีกแล้ว ถึงใครจะเสาะหาเจ้า เขาจะหาเจ้าไม่พบอีกต่อไปเป็นนิตย์” พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ

อยู่มาในวันต้นเดือนปีที่สิบเอ็ด พระวจนะของพระเจ้ามายังข้าพเจ้าว่า <<บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เพราะว่าเมืองไทระได้พูดเกี่ยวพันกับเยรูซาเล็มว่า <เออ ประตูเมืองของชนชาติทั้งหลายหักเสียแล้ว มันเปิดกว้างไว้รับข้า มันร้างเปล่าแล้ว ข้าจะบริบูรณ์ขึ้น> เพราะฉะนั้นพระเจ้าตรัสว่า ดูเถิด เมืองไทระเอ๋ย เราเป็นปฏิปักษ์กับเจ้า และจะนำประชาชาติเป็นอันมากมาต่อสู้เจ้า ดังทะเลกระทำให้คลื่นของมันขึ้นมา เขาทั้งหลายจะทำลายกำแพงเมืองไทระ และพังทลายหอคอยของเมืองนั้นเสีย และเราจะขูดดินเสียจากเมืองนั้น กระทำให้เป็นศิลาโล้นๆ เมืองนั้นเป็นที่สำหรับตากอวนอยู่กลางทะเล เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว พระเจ้าได้ตรัส และเมืองนั้นจะเป็นของปล้นแห่งบรรดาประชาชาติ และพวกธิดาของเมืองนี้ ซึ่งอยู่บนแผ่นดินใหญ่จะต้องถูกฆ่าเสียด้วยดาบ แล้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเจ้า <<เพราะพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะนำเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน ผู้เป็นจอมกษัตริย์มายังเมืองไทระจากทิศเหนือ พร้อมทั้งม้าและรถรบ กับพลม้าและกองทหารมากมาย ท่านจะฆ่าธิดาของเจ้าบนแผ่นดินใหญ่เสียด้วยดาบ ท่านจะก่อกำแพงล้อมเจ้าไว้ และก่อเชิงเทินต่อสู้กับเจ้า และจะยกหลังคาเป็นโล่ต่อสู้กับเจ้า ท่านจะตั้งเครื่องทะลวงต่อสู้กับกำแพงของเจ้า และท่านจะเอาขวานของท่านฟันหอคอยของเจ้าลง ม้าของท่านมากมาย จนฝุ่นม้าตลบคลุมเจ้าไว้ กำแพงเมืองของเจ้าจะสั่นสะเทือน ด้วยเสียงพลม้า และเกวียนและรถรบ เมื่อท่านจะยกเข้าประตูเมืองของเจ้า อย่างกับคนเดินเข้าเมือง เมื่อเมืองนั้นแตกแล้ว ท่านจะย่ำที่ถนนของเจ้าด้วยกีบม้า ท่านจะฆ่าชนชาติของเจ้าเสียด้วยดาบ และเสาหานอันแข็งแรงของเจ้าจะล้มลงถึงดิน ทรัพย์สมบัติของเจ้า ท่านจะเอาเป็นของริบ และสินค้าของเจ้า ท่านจะเอามาเป็นของปล้น เขาทั้งหลายจะพังกำแพงของเจ้าลง และจะทำลายบ้านอันพึงใจของเจ้าเสีย หิน ไม้ และดินของเจ้านั้นเขาจะโยนทิ้งเสียกลางน้ำ เสียงเพลงของเจ้านั้นเราก็จะให้หยุด และเสียงพิณเขาคู่ของเจ้าจะไม่ได้ยินอีก เราจะกระทำเจ้าให้เป็นศิลาโล้น เจ้าจะเป็นสถานที่สำหรับตากอวน จะไม่มีใครสร้างเจ้าขึ้นใหม่เลย เพราะเราคือพระเจ้าได้ลั่นวาจาแล้ว พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ <<พระเจ้าตรัสดังนี้แก่เมืองไทระ ว่า แผ่นดินชายทะเลจะมิได้สั่นสะเทือนด้วย เสียงที่เจ้าล้มเมื่อผู้บาดเจ็บร้องครวญคราง เมื่อการเข่นฆ่าได้เกิดอยู่ท่ามกลางเจ้าหรือ แล้วเจ้านายทั้งสิ้นที่ทะเลจะก้าวลงมาจากบัลลังก์ และเปลื้องเครื่องทรงออก และปลดเครื่องแต่งตัวที่ปักออกเสีย และจะเอาความสั่นกลัวมาเป็นเครื่องทรง จะประทับอยู่บนพื้นดินและสั่นอยู่ทุกขณะ และหวาดกลัวเพราะเจ้า เมืองไทระ ท่านเหล่านี้จะเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องเจ้า และกล่าวแก่เจ้าว่า <โอ เจ้าผู้มีพลเมืองคับคั่งเอ๋ย เจ้าสูญไปจากทะเลเสียจริงทีเดียว เจ้าเป็นเมืองแข็งกล้าอยู่ที่ทะเล ทั้งเจ้าและชาวเมืองของเจ้า ว่าถึงคนที่นั่นแล้ว เจ้าให้เขากลัว บัดนี้ เกาะทั้งหลายก็สั่นสะเทือน ในวันที่เจ้าล้มลง เออ บรรดาเกาะที่อยู่ในทะเล ก็กลัวเพราะเจ้าสิ้นไปเสีย> <<เพราะพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เมื่อเรากระทำเจ้าให้เป็นเมืองร้างเปล่า เหมือนอย่างเมืองที่ไม่มีคนอาศัย เมื่อเรานำทะเลมาท่วมเจ้า และน้ำมากหลายคลุมเจ้าไว้ แล้วเราจะผลักเจ้าลงไปพร้อมกับคนเหล่านั้นที่ ลงไปยังปากแดนคนตาย ไปยังคนสมัยเก่า เราจะกระทำเจ้าให้อาศัยอยู่ที่โลก บาดาลท่ามกลางสิ่งปรักหักพังในสมัยดึกดำบรรพ์ พร้อมกับผู้ที่ลงไปยังปากแดนคนตาย เพื่อว่าจะไม่มีใครอาศัยอยู่ในเจ้า และเจ้าจะไม่ตั้งอยู่ในแผ่นดินของผู้มีชีวิต เราจะกระทำให้เจ้าเป็นที่น่าครั่นคร้าม จะไม่มีเจ้าอีกแล้ว ถึงใครจะมาหาเจ้า เขาจะมาหาเจ้าไม่พบอีกต่อไปเป็นนิตย์ พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ>>

ในวันที่หนึ่งของเดือนนั้นในปีที่สิบเอ็ด พระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าความว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย เนื่องจากไทระกล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘อะฮ้า! ประตูสู่ชนชาติต่างๆ ทลายลงแล้ว มันเปิดกว้างให้ข้า มันพังทลาย ส่วนข้าจะรุ่งเรือง’ ฉะนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า ไทระเอ๋ย เราเป็นศัตรูกับเจ้า และเราจะนำชนชาติต่างๆ มาสู้กับเจ้าเหมือนทะเลซัดคลื่นกระทบฝั่ง ชนชาติเหล่านั้นจะทลายกำแพงเมืองของไทระและพังหอคอยต่างๆ แล้วเราจะปัดเศษอิฐเศษหินของมันออกไป ทำให้มันเป็นหินโล่งเตียน มันจะกลายเป็นที่ตากแหตากอวนกลางทะเล เราลั่นวาจาไว้แล้ว พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น มันจะกลายเป็นสถานที่ที่ให้ชนชาติต่างๆ ปล้นชิง และถิ่นฐานอาคารต่างๆ บนแผ่นดินใหญ่จะถูกทำลายด้วยคมดาบ เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ “เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า เราจะนำกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน จอมราชันจากทางเหนือมาสู้กับไทระ พร้อมด้วยม้า รถม้าศึก พลม้า และกองทัพใหญ่ เขาจะทำลายล้างถิ่นฐานอาคารต่างๆ ของเจ้าบนแผ่นดินใหญ่ด้วยคมดาบ เขาจะตั้งเครื่องล้อมเมืองต่อสู้กับเจ้า สร้างเชิงเทินต่อกับกำแพงทั้งหลายของเจ้า และตั้งปราการขึ้นเพื่อสู้กับเจ้า เขาจะออกคำสั่งให้กระทุ้งกำแพงของเจ้า และทลายหอรบต่างๆ ของเจ้าด้วยอาวุธของเขา ม้าของเขามีมากมายจนฝุ่นตลบทั่วเมือง กำแพงเมืองสั่นสะเทือนเพราะเสียงของม้าศึก ขบวนเกวียน และรถม้าศึกที่เขายกทัพเข้าประตูเมืองของเจ้าราวกับผู้คนที่ทะลักเข้าสู่กรุงที่กำแพงทลาย กีบม้าของเขาจะย่ำลงบนถนนทุกสายของเจ้า เขาจะฆ่าประชากรของเจ้าด้วยดาบและโค่นเสาแข็งแกร่งของเจ้าลงราบกับพื้น เขาจะปล้นทรัพย์สมบัติของเจ้า ริบข้าวของของเจ้าไป เขาจะทลายกำแพงและบ้านเรือนดีๆ ของเจ้า พร้อมทั้งเหวี่ยงก้อนหิน ไม้ และเศษอิฐเศษปูนทิ้งลงทะเล เราจะยุติเสียงเพลงอึกทึกของเจ้า และจะไม่มีใครได้ยินเสียงพิณของเจ้าอีกต่อไป เราจะทำให้เจ้าเป็นศิลาโล่งเตียน และเจ้าจะกลายเป็นสถานที่ตากแหตากอวน เจ้าจะไม่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีก เพราะเราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสแก่ไทระดังนี้ว่า ชายฝั่งทะเลทั้งหลายจะไม่สะท้านหวั่นไหวต่อเสียงล่มจมของเจ้าหรือเมื่อผู้บาดเจ็บร้องครวญครางและมีการเข่นฆ่าในเจ้า เมื่อนั้นบรรดาเจ้านายแห่งชายฝั่งทะเลจะก้าวลงจากบัลลังก์ของเขา เปลื้องเครื่องทรง ถอดชุดปักออก เอาความอกสั่นขวัญแขวนคลุมกาย นั่งลงที่พื้นสั่นสะท้านหวาดกลัวอยู่ทุกขณะเพราะเจ้า แล้วพวกเขาจะคร่ำครวญเรื่องเจ้าและกล่าวแก่เจ้าว่า “ ‘อนิจจา นครอันเลื่องชื่อ คับคั่งด้วยชาวทะเล ถูกทำลายลงถึงเพียงนี้! เจ้ากับพลเมืองเรืองอำนาจอยู่ในทะเล เจ้าทำให้บรรดาผู้อาศัยอยู่ที่นั่นคร้ามกลัว บัดนี้ชายฝั่งทั้งหลายสะเทือนสะท้าน ในวันที่เจ้าล่มจม เกาะต่างๆ ในทะเล ขวัญหนีดีฝ่อที่เจ้าล้มครืน’ “พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า เมื่อเราทำให้เจ้าเป็นเมืองร้างเหมือนกรุงต่างๆ ซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัยอีกแล้ว และเมื่อเรานำห้วงสมุทรลึกซัดโถมเจ้าและให้ผืนน้ำอันกว้างใหญ่ท่วมเจ้า เมื่อนั้นเราจะผลักเจ้าลงไปพร้อมกับบรรดาผู้ลงสู่เหวลึก ลงไปหาคนสมัยโบราณ เราจะทำให้เจ้าอาศัยอยู่ในโลกบาดาล อยู่กับซากดึกดำบรรพ์ร่วมกับบรรดาผู้ลงสู่เหวลึก เจ้าจะไม่ได้กลับมาหรืออาศัยอยู่ในดินแดนของผู้มีชีวิตอีกต่อไป เราจะนำเจ้าสู่จุดจบอันน่าขนพองสยองเกล้า และจะไม่มีเจ้าอีกแล้ว ผู้คนจะเสาะหาเจ้า แต่ไม่พบเจ้าอีกเลย พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น”

ใน​ปี​ที่​สิบเอ็ด วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​มา​ถึง​ผม​ว่า “เจ้า​ลูกมนุษย์ เมือง​ไทระ​ได้​ร้อง​ไชโย​ใส่​เมือง​เยรูซาเล็ม และ​ยัง​พูด​อีก​ว่า ‘เมือง​ที่​เป็น​ประตู​ไป​สู่​ชนชาติ​ต่างๆ​ได้​ถูก​ทำลาย​ลงแล้ว และ​มัน​ได้​ถูก​มอบ​ให้​กับ​ข้า​แล้ว เนื่อง​จาก​เมืองนี้​กลาย​เป็น​ซาก​ปรัก​หักพัง ความ​อยาก​ของข้า​ก็​ได้​สมใจ​แล้ว’” ดังนั้น นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด “เมือง​ไทระ เรา​คือ​ศัตรู​ของเจ้า เรา​จะ​ทำ​ให้​ชนชาติ​มากมาย​ถา​โถม​ใส่เจ้า อย่าง​ทะเล​ทำ​ให้​คลื่น​ของมัน​ถาโถม​ใส่​ฝั่ง พวกเขา​จะ​ทำลาย​กำแพง​เมือง​ไทระ และ​จะ​พัง​พวก​หอคอย​ใน​เมือง​ลง เรา​จะ​ขูด​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ใน​เมืองนี้​ออก​จน​หมด​เกลี้ยง กลาย​เป็น​หิน​โล่ง​เตียน เมือง​ไทระ​จะ​กลาย​เป็น​เกาะ​สำหรับ​ตาก​อวน เรา​ได้​ลั่น​คำพูด​ไป​แล้ว” พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​ว่า “เมืองนี้​จะ​กลาย​เป็น​ของ​ที่​ปล้น​มา​สำหรับ​ชาติ​ต่างๆ และ​หมู่บ้าน​ทั้งหลาย​ที่​ขึ้น​กับ​มัน ที่​ตั้ง​อยู่​บน​แผ่นดิน​ใหญ่ จะ​ถูก​ทำลาย​ล้าง​ด้วย​ดาบ แล้ว​พวกเขา​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​ยาห์เวห์” พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​ว่า “เรา​จะ​ให้​เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​ของ​เมือง​บาบิโลน ซึ่ง​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​กษัตริย์​ทั้งหลาย มา​โจมตี​เมือง​ไทระ​จาก​ทาง​ทิศ​เหนือ เขา​จะ​มา​พร้อม​กับ​ม้า​และ​รถรบ ทหารม้า​และ​กองทัพ​อัน​ยิ่งใหญ่​เกรียงไกร เขา​จะ​ทำลาย​หมู่บ้าน​ทั้งหลาย​ที่​ขึ้น​กับมัน บน​แผ่นดิน​ใหญ่​ด้วย​ดาบ เขา​จะ​ตั้ง​ป้อม​ต่อสู้​กับเจ้า และ​สร้าง​เนินดิน​ขึ้น​ถึง​ยอด​กำแพง​เจ้า และ​เขา​จะ​ยก​พวก​โล่​ขึ้น​บัง​จาก​การ​ตอบโต้​ของเจ้า เขา​จะ​เอา​ท่อนซุง​ทะลวง​กำแพง​เมือง และ​เอา​ขวาน​ของเขา​ฟัน​หอคอย​ต่างๆ​ของเจ้า​ลง ม้า​ของเขา​มี​มาก​เสียจน​ฝุ่น​ฟุ้ง​ตลบ​เจ้า​ไปหมด กำแพง​ของเจ้า​จะ​สั่น​สะเทือน​ไป​ด้วย​เสียง​ดัง​กึกก้อง​ของ​ทหารม้า รถลาก และ​รถรบ เมื่อ​เขา​ผ่าน​เข้าไป​ตาม​ประตู​เมือง​ของเจ้า อย่าง​กับ​คน​ที่​เข้า​เมือง​ตอน​ที่​กำแพง​แตก กีบม้า​ทั้งหลาย​ของเขา​จะ​เหยียบ​ย่ำ​ถนน​ทุก​สาย​ของเจ้า เขา​จะ​ฆ่า​ประชาชน​ของเจ้า​ด้วย​ดาบ และ​เสา​หลัก​อัน​แข็งแกร่ง​ทั้งหลาย​ของเจ้า​จะ​ล้มลง​กับ​ดิน พวกเขา​จะ​ปล้น​ทรัพย์​สมบัติ​ของเจ้า​และ​แย่งชิง​สินค้า​ของเจ้า พวกเขา​จะ​พัง​กำแพง​ของเจ้า​และ​ทุบ​บ้าน​เรือน​ที่​สวยงาม​ทั้งหลาย​ของเจ้า​ทิ้ง และ​พวกเขา​จะ​โยน​ก้อนหิน ท่อนไม้ และ​ซาก​อิฐ ลง​ทะเล เรา​จะ​ทำ​ให้​เสียง​เพลง​ของเจ้า​ที่​ดัง​กึกก้อง​อยู่นั้น​สิ้นสุด​ลง และ​จะ​ไม่มี​ใคร​ได้ยิน​เสียง​พิณ​ของเจ้า​อีก​ต่อไป เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​เป็น​หิน​โล่ง​เตียน กลาย​เป็น​ที่​สำหรับ​ตาก​อวน เจ้า​จะ​ไม่​ถูก​สร้าง​ขึ้น​มา​ใหม่​อีกแล้ว เพราะ​เรา ยาห์เวห์​ได้​ลั่น​คำพูด​ไว้​แล้ว” พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​ว่า​อย่าง​นั้น นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​กับ​เมือง​ไทระ “แผ่นดิน​ตาม​ชายฝั่ง​ทะเล​จะ​ต้อง​สั่น​สะเทือน​ด้วย​เสียง​ล่ม​สลาย​ของเจ้า ตอน​ที่​ผู้​บาดเจ็บ​ร้อง​คร่ำครวญ ตอน​ที่​ผู้คน​ถูก​ฆ่าฟัน​ใน​เมือง​ของเจ้า แล้ว​เจ้าชาย​ทั้งหลาย​ของ​เมือง​ตาม​ชายฝั่ง​ทะเล​นั้น จะ​ก้าว​ลง​จาก​บัลลังก์​ของ​พวกเขา และ​ถอด​เสื้อคลุม​ยาว​กับ​เสื้อผ้า​ที่​เย็บปัก​ถักร้อย​อย่าง​สวยงาม​ออก พวกเขา​จะ​เอา​ความ​กลัว​มา​นุ่งห่ม​แทน​และ​นั่ง​อยู่​บน​พื้นดิน เขา​จะ​ตัว​สั่นเทา​ตลอด​เวลา เพราะ​เรื่อง​ที่​เกิดขึ้น​กับ​เจ้า​นี้ แล้ว​พวกเขา​จะ​ร้องเพลง​ไว้อาลัย​ที่​เกี่ยว​กับ​เจ้า​และ​พูด​กับ​เจ้า​ว่า ‘เมือง​ที่​มี​ชื่อเสียง​เลื่องลือ​เอ๋ย เจ้า​สูญหาย​ไปแล้ว เจ้า​ถูก​กวาด​ไป​จาก​ทะเล เจ้า​เคย​เป็น​เมือง​มหาอำนาจ​บน​ท้องทะเล เจ้า​กับ​พลเมือง​ของเจ้า เคย​ทำ​ให้​ทุกคน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินใหญ่​นั้น​หวาดกลัว เดี๋ยวนี้ แผ่นดิน​ตาม​ชายฝั่งทะเล​ต่าง​สั่นเทิ้ม​ด้วย​ความกลัว​ใน​วันที่​เจ้า​ล้มลง หมู่เกาะ​ทั้งหลาย​ต่าง​ตกใจกลัว​กับ​การล่มสลาย​ของเจ้า’” นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด “เมื่อ​เรา​ทำ​ให้​เจ้า​กลาย​เป็น​เมือง​ร้าง เหมือน​กับ​เมือง​ที่​ไม่มี​ผู้คน​อาศัย​อยู่ เมื่อ​เรา​นำ​ความ​ลึก​ของ​มหาสมุทร​เข้า​มา​ไว้​บน​เจ้า และ​น้ำ​ของมัน​ได้​ไหล​ทะลัก​เข้า​ท่วม​เจ้า​แล้ว เรา​จะ​กด​เจ้า​ให้​จม​ดิ่ง​ลง​ไป​อยู่​กับ​พวก​ที่​อยู่​ใน​หลุม​ลึก จะ​ให้​ไป​อยู่​กับ​พวก​คน​ที่​ตาย​ไป​นาน​แล้ว เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​โลก​เบื้อง​ล่าง เหมือน​ซาก​ปรัก​หักพัง​ของ​สมัย​ดึกดำบรรพ์ พร้อม​กับ​พวก​ที่​อยู่​ใน​หลุม​ลึก จะ​ไม่มี​ใคร​อาศัย​อยู่​ใน​เจ้า​อีก เจ้า​จะ​ไม่มี​ศักดิ์ศรี​ใน​แดน​ของ​คนเป็น เรา​จะ​นำ​เจ้า​ไป​สู่​จุดจบ​ที่​น่า​สะพรึง​กลัว และ​จะ​ไม่มี​เจ้า​อีก​ต่อไป ถึง​จะ​มี​คน​หา ก็​จะ​ไม่พบ​เจ้า​อีกแล้ว” พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​ว่า​อย่าง​นั้น

ใน​ปี​ที่​สิบ​เอ็ด วัน​แรก​ของ​เดือน พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ดังนี้​ว่า “บุตร​มนุษย์​เอ๋ย เพราะ​เมือง​ไทระ​พูด​เกี่ยว​กับ​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘นั่น​แน่ะ ประตู​เมือง​ของ​บรรดา​ชน​ชาติ​ถูก​พัง​ลง ประตู​ถูก​ผลัก​เปิด​ให้​เรา เมือง​พัง​พินาศ คราว​นี้​เรา​ก็​จะ​มั่งมี’” ฉะนั้น พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้​ว่า “ดู​เถิด โอ ไทระ​เอ๋ย เรา​เป็น​ฝ่าย​กล่าว​โทษ​เจ้า และ​จะ​ให้​ประชา​ชาติ​จำนวน​มาก​มา​โจมตี​เจ้า อย่าง​กับ​ทะเล​ที่​ซัด​คลื่น​ขึ้น ประชา​ชาติ​เหล่า​นั้น​จะ​ทลาย​กำแพง​ของ​ไทระ​และ​โค่น​หอคอย และ​เรา​จะ​กวาด​เศษ​ซาก​ของ​เมือง​ทิ้ง​จน​เกลี้ยง จะ​เหลือ​อยู่​ก็​เพียง​หิน​เปล่าๆ ไทระ​จะ​อยู่​ท่าม​กลาง​ทะเล จะ​เป็น​ที่​สำหรับ​เหวี่ยง​แห​ดัก​ปลา เรา​ได้​พูด​แล้ว” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ประกาศ​ดังนั้น “และ​ไทระ​จะ​กลาย​เป็น​เหยื่อ​ของ​บรรดา​ประชา​ชาติ ผู้​คน​ของ​หมู่​บ้าน​ต่างๆ บน​แผ่นดิน​ใหญ่​จะ​ถูก​ดาบ​ฆ่า​ฟัน แล้ว​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า เรา​คือ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า” เพราะ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้​ว่า “ดู​เถิด เรา​จะ​ให้​กษัตริย์​จาก​ทิศ​เหนือ​คือ​เนบูคัดเนสซาร์​แห่ง​บาบิโลน ซึ่ง​เป็น​กษัตริย์​ของ​กษัตริย์​ทั้ง​หลาย​มา​โจมตี​เมือง​ไทระ เขา​จะ​มา​พร้อม​กับ​ม้า​และ​รถ​ศึก ทหาร​ม้า​และ​กองทัพ​ใหญ่ เขา​จะ​ใช้​ดาบ​ฆ่า​ประชาชน​ใน​หมู่​บ้าน​ของ​แผ่นดิน​ใหญ่​ของ​เจ้า เขา​จะ​ก่อ​เชิง​เทิน​ประชิด​ตัว​เมือง​ต่อ​สู้​เจ้า สร้าง​กำแพง​สูง​ล้อม​เมือง และ​ยก​โล่​ขึ้น​ปะทะ​กับ​เจ้า เขา​จะ​กระทุ้ง​กำแพง​ของ​เจ้า​ด้วย​ไม้​ซุง และ​จะ​ใช้​ขวาน​สับ​หอคอย​ของ​เจ้า​ให้​พัง​ลง เขา​มี​ม้า​ฝูง​ใหญ่​ที่​ทำ​ให้​ฝุ่น​ตลบ​กลบ​ตัว​เจ้า​ได้ กำแพง​ของ​เจ้า​จะ​สะเทือน​จาก​เสียง​ของ​ทหาร​ม้า รถ​พ่วง และ​รถ​ศึก เมื่อ​เขา​เข้า​ทาง​ประตู​เมือง​ของ​เจ้า​ขณะ​ที่​บรรดา​ทหาร​บุก​เข้า​มา​เมื่อ​กำแพง​เมือง​ทลาย​ลง​แล้ว กีบ​ม้า​ของ​เขา​จะ​เหยียบ​ย่ำ​ถนน​ทุก​สาย เขา​จะ​ใช้​ดาบ​ฆ่า​ประชาชน​ของ​เจ้า และ​เสา​หิน​ที่​แข็ง​แกร่ง​จะ​ล้ม​กระทบ​พื้น พวก​เขา​จะ​ริบ​ความ​มั่งมี​และ​ยึด​สินค้า​ของ​เจ้า​ไป พวก​เขา​จะ​พัง​กำแพง​และ​รื้อ​บ้าน​ที่​สวย​หรู​ของ​เจ้า หิน ไม้​แปร​รูป และ​ดิน​จะ​ถูก​เหวี่ยง​ลง​น้ำ และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เสียง​เพลง​ของ​เจ้า​ยุติ​ลง จะ​ไม่​ได้ยิน​เสียง​ของ​พิณ​สิบ​สาย​อีก เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​เป็น​หิน​เปล่าๆ เจ้า​จะ​เป็น​ที่​สำหรับ​ทอด​แห เจ้า​ไม่​มี​วัน​ที่​จะ​ถูก​สถาปนา​ขึ้น​ใหม่ เพราะ​เรา​คือ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า เรา​ได้​พูด​แล้ว” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ประกาศ​ดังนั้น พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​กับ​เมือง​ไทระ​ดังนี้​ว่า “แถบ​ชาย​ฝั่ง​ทะเล​จะ​สั่น​สะเทือน​เพราะ​เสียง​ที่​เจ้า​ถล่ม​ลง​เมื่อ​ผู้​บาด​เจ็บ​โอด​ครวญ​และ​เมื่อ​ผู้​สังหาร​ปรากฏ​ใน​ท่าม​กลาง​เจ้า​ไม่​ใช่​หรือ แล้ว​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ทั้ง​ปวง​ของ​ชาติ​ที่​ชาย​ฝั่ง​ทะเล​จะ​ก้าว​ลง​จาก​บัลลังก์ ถอด​เสื้อ​คลุม​และ​ปลด​เครื่อง​นุ่ง​ห่ม​ที่​ปัก​ลวด​ลาย​ออก พวก​เขา​จะ​สวม​ความ​หวาด​กลัว พวก​เขา​จะ​นั่ง​ลง​บน​พื้น​และ​ตัว​สั่น​เทา​ทุก​ขณะ และ​ตื่น​ตระหนก​ที่​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​กับ​เจ้า พวก​เขา​จะ​ร้อง​คร่ำครวญ​เรื่อง​เจ้า และ​พูด​กับ​เจ้า​ว่า ‘เจ้า​ถูก​ทำ​ให้​พินาศ​อะไร​เช่น​นี้ เจ้า​เคย​มี​ผู้​คน​จาก​ชาย​ฝั่ง​ทะเล​มา​อาศัย​อยู่ เจ้า​เคย​เป็น​ที่​เลื่อง​ลือ มี​อำนาจ​ทาง​ท้อง​ทะเล ทั้ง​ตัว​เจ้า​และ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่ เคย​เป็น​ที่​น่า​เกรง​กลัว​ของ​ผู้​อื่น มา​บัดนี้ หมู่​เกาะ​สั่น​สะเทือน ใน​วัน​ที่​เจ้า​ถล่ม​ลง และ​หมู่​เกาะ ต่างๆ ใน​ท้อง​ทะเล​ตื่น​ตระหนก เมื่อ​เจ้า​หมอบ​นิ่ง’” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้​ว่า “เมื่อ​เรา​ทำ​ให้​เจ้า​เป็น​เมือง​ร้าง อย่าง​กับ​เมือง​ที่​ไม่​มี​ผู้​คน​อาศัย​อยู่ เมื่อ​เรา​ทำ​ให้​ห้วง​น้ำ​ลึก​ท่วม​เจ้า และ​มวล​น้ำ​จำนวน​มหาศาล​ท่วม​ทับ​เจ้า และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​ดิ่ง​ลง​ไป​กับ​บรรดา​ผู้​ที่​ลง​ใน​หลุม​ลึก​แห่ง​แดน​คน​ตาย ไป​ยัง​ที่​ของ​คน​ใน​สมัย​โบราณ และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​อยู่​ใน​โลก​เบื้อง​ล่าง ใน​ที่​ปรัก​หัก​พัง​โบราณ ไป​อยู่​กับ​บรรดา​ผู้​ที่​ลง​ใน​หลุม​ลึก​แห่ง​แดน​คน​ตาย และ​เจ้า​จะ​ไม่​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​เจ้า​ใน​ดิน​แดน​ของ​คน​เป็น เรา​จะ​นำ​เจ้า​ไป​ยัง​จุด​จบ​อัน​น่า​หวาด​กลัว และ​จะ​ไม่​มี​เจ้า​อีก​ต่อ​ไป แม้​ว่า​เจ้า​จะ​ถูก​ตาม​หา แต่​ไม่​มี​วัน​ที่​ใคร​จะ​หา​เจ้า​พบ​อีก” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ประกาศ​ดังนั้น

อยู่​มาในวันต้นเดือนปี​ที่​สิบเอ็ด พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย เพราะว่าเมืองไทระได้​พู​ดเกี่ยวพั​นก​ับเยรูซาเล็มว่า ‘อ้าฮา ประตู​เมืองของชนชาติทั้งหลายหักเสียแล้ว มันเปิดกว้างไว้รับข้า มั​นร​้างเปล่าแล้ว ข้าจะบริบู​รณ​์​ขึ้น​’ เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า ดู​เถิด โอ เมืองไทระเอ๋ย เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับเจ้า และจะนำประชาชาติเป็​นอ​ันมากมาต่อสู้​เจ้า ดังทะเลกระทำให้คลื่นของมันขึ้นมา เขาทั้งหลายจะทำลายกำแพงเมืองไทระ และพังทลายหอคอยของเมืองนั้นเสีย และเราจะขูดดินเสียจากเมืองนั้น กระทำให้​อยู่​บนยอดของศิ​ลา เมืองนั้นจะเป็​นที​่สำหรับตากอวนอยู่กลางทะเล เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้​ตรัส และเมืองนั้นจะเป็นของปล้นแห่งบรรดาประชาชาติ และพวกธิดาของเมืองนี้ซึ่งอยู่บนแผ่นดินใหญ่จะต้องถูกฆ่าเสียด้วยดาบ แล​้วเขาทั้งหลายจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า ดู​เถิด เราจะนำเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​บาบิ​โลน ผู้​เป็นจอมกษั​ตริ​ย์​มาย​ังเมืองไทระจากทิศเหนือ พร​้อมทั้​งม​้าและรถรบกับพลม้าและกองทหารกับคนมากมาย ท่านจะฆ่าธิดาของเจ้าบนแผ่นดินใหญ่​เสียด​้วยดาบ ท่านจะก่อกำแพงล้อมเจ้าไว้และก่อเชิงเทินทำด้วยดั้งต่อสู้กับเจ้า ท่านจะตั้งเครื่องทะลวงต่อสู้กับกำแพงของเจ้า และท่านจะเอาขวานของท่านฟันหอคอยของเจ้าลง ม้าของท่านมากมายจนฝุ่​นม​้าตลบคลุมเจ้าไว้ กำแพงเมืองของเจ้าจะสั่นสะเทือนด้วยเสียงพลม้าและล้อเลื่อนและรถรบ เมื่อท่านจะยกเข้าประตูเมืองของเจ้า อย่างกับคนเดินเข้าเมืองเมื่อเมืองนั้นแตกแล้ว ท่านจะย่ำที่ถนนทั้งปวงของเจ้าด้วยกีบม้า ท่านจะฆ่าชนชาติของเจ้าเสียด้วยดาบ และเสาอันแข็งแรงของเจ้าจะล้มลงถึ​งด​ิน ทรัพย์สมบัติ​ของเจ้าเขาทั้งหลายจะเอาเป็นของริบ และสินค้าของเจ้าเขาจะเอามาเป็นของปล้น เขาจะพังกำแพงของเจ้าลง และจะทำลายบ้านอันพึงใจของเจ้าเสีย หิน ไม้ และดินของเจ้านั้นเขาจะโยนทิ้งเสียกลางน้ำ เสียงเพลงของเจ้านั้นเราก็จะให้​หยุด และเสียงพิณเขาคู่ของเจ้าจะไม่​ได้​ยิ​นอ​ีก เราจะกระทำให้​อยู่​บนยอดของศิ​ลา เจ้​าจะเป็นสถานที่สำหรับตากอวน จะไม่​มี​ใครสร้างเจ้าขึ้นใหม่​เลย เพราะเราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แก่​เมืองไทระว่า เกาะต่างๆจะมิ​ได้​สั่นสะเทือนด้วยเสียงที่​เจ้​าล้ม เมื่อผู้บาดเจ็บร้องครวญคราง เมื่อการเข่นฆ่าได้​เก​ิ​ดอย​ู่ท่ามกลางเจ้าหรือ แล​้วเจ้านายทั้งสิ้​นที​่ทะเลจะก้าวลงมาจากบัลลั​งก​์และเปลื้องเครื่องทรงออก และปลดเครื่องแต่งตั​วท​ี่ปักออกเสีย และจะเอาความสั่นกลัวมาเป็นเครื่องทรง จะประทั​บอย​ู่บนพื้นดินและสั่นอยู่​ทุ​กขณะและหวาดกลัวเพราะเจ้า ท่านเหล่านี้จะเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องเจ้า และกล่าวแก่​เจ้​าว่า ‘​ผู้​มี​พลเมืองเป็นชาวกะลาสี​เอ๋ย เจ้​าถูกทำลายแล้ว เจ้​าเป็นเมืองที่​มีชื่อเสียง เจ้​าเป็นเมืองแข็งกล้าอยู่​ที่​ทะเล ทั้งเจ้าและชาวเมืองของเจ้า ว่าถึงคนที่นั่นแล้วเจ้าให้เขากลัว บัดนี้ เกาะทั้งหลายก็จะสั่นสะเทือนในวั​นที​่​เจ้​าล้มลง เออ บรรดาเกาะที่​อยู่​ในทะเลก็จะกลัวเพราะเจ้าสิ้นไปเสีย’ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า เมื่อเราจะกระทำให้​เจ้​าเป็นเมืองรกร้างเหมือนอย่างเมืองที่​ไม่มี​คนอาศัย เมื่อเราจะนำทะเลลึกมาท่วมเจ้า และน้ำมากหลายจะคลุมเจ้าไว้ แล​้วเราจะนำเจ้าลงไปพร้อมกับคนเหล่านั้​นที​่ลงไปยังปากแดนคนตายไปอยู่กับคนสมัยเก่า และจะปล่อยให้​เจ้​าอยู่​ที่​โลกบาดาล ในสถานที่​ที่​โดดเดี่ยวอ้างว้างมาแต่​โบราณ พร​้อมกับผู้​ที่​ลงไปยังปากแดนคนตาย เพื่อว่าจะไม่​มี​ใครอาศัยอยู่ในเจ้า และเราจะตั้งสง่าราศีในแผ่นดินของคนเป็น เราจะกระทำให้​เจ้​าเป็​นที​่น่าครั่​นคร​้าม จะไม่​มี​เจ้​าอีกแล้ว ถึงใครจะมาหาเจ้า เขาจะมาหาเจ้าไม่พบอีกต่อไปเป็นนิตย์ องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ​”