เอเสเคียล 34:1-24 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะกล่าวโทษพวกผู้เลี้ยงแกะของอิสราเอล จงเผยพระวจนะ จงกล่าวกับพวกเขา คือพวกผู้เลี้ยงแกะว่า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า วิบัติแก่พวกผู้เลี้ยงแกะของอิสราเอลที่เลี้ยงแต่ตัวเอง ผู้เลี้ยงแกะย่อมเลี้ยงฝูงแกะไม่ใช่หรือ? เจ้าทั้งหลายกินไขมัน พวกเจ้าคลุมกายด้วยขนแกะ เจ้าฆ่าแกะตัวอ้วนๆ เจ้าไม่ได้เลี้ยงดูแกะ ตัวที่อ่อนเพลียเจ้าก็ไม่ได้เสริมกำลัง ตัวที่เจ็บเจ้าก็ไม่ได้รักษา ตัวที่กระดูกหักเจ้าก็ไม่ได้พันผ้า ตัวที่หลงทางไปเจ้าก็ไม่ได้ไปตามกลับมา ตัวที่หายไปเจ้าก็ไม่ได้เสาะหา แต่เจ้าได้ควบคุมแกะทั้งหลายด้วยการบังคับ และด้วยความเกรี้ยวกราด ดังนั้นพวกมันจึงกระจัดกระจายไปหมด เพราะไม่มีผู้เลี้ยง และเมื่อกระจัดกระจายไป พวกมันก็ไปเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งหมด แกะของเราเร่ร่อนไปตามภูเขาทุกลูกและตามเนินเขาสูง เออ แกะของเรากระจัดกระจายไปทั่วพื้นพิภพ ไม่มีใครเที่ยวค้นหาและไม่มีใครเสาะหาพวกมัน” “เพราะฉะนั้น ผู้เลี้ยงแกะทั้งหลาย จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เรามีชีวิตอยู่แน่นอนอย่างไร เพราะว่า แกะของเราได้กลายเป็นเหยื่อ และแกะของเรากลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งหมดเพราะไม่มีผู้เลี้ยงแกะ และเพราะพวกผู้เลี้ยงแกะของเราไม่ได้ค้นหาแกะของเรา แต่ผู้เลี้ยงแกะพวกนั้นเลี้ยงตัวเขาเอง และไม่ได้เลี้ยงแกะของเรา เพราะฉะนั้น ผู้เลี้ยงแกะทั้งหลาย จงฟังพระวจนะของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า นี่แน่ะ เราเป็นปฏิปักษ์กับพวกผู้เลี้ยงแกะ และเราจะเรียกร้องเอาแกะของเราจากมือพวกเขา และให้เขาหยุดเลี้ยงแกะ พวกผู้เลี้ยงแกะจะไม่ได้เลี้ยงตัวเองอีกต่อไป เราจะช่วยแกะของเราให้พ้นจากปากของพวกเขา เพื่อไม่ให้แกะเป็นอาหารของเขา “เพราะว่า พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ดูสิ เรา คือเราเองจะค้นหาแกะของเรา และจะเสาะหาแกะ เหมือนผู้เลี้ยงแกะเสาะหาฝูงแกะเมื่อเขาอยู่ท่ามกลางแกะของเขาที่กระจัดกระจายไป เราก็จะเสาะหาแกะของเราเช่นนั้น และเราจะช่วยพวกแกะให้รอดพ้นจากสถานที่ทั้งหลายซึ่งพวกเขาได้กระจัดกระจายไปอยู่เมื่อวันที่มีเมฆและมืดทึบ เราจะนำเขาทั้งหลายออกมาจากชนชาติทั้งหลาย และรวบรวมเขามาจากประเทศต่างๆ และจะนำพวกเขามาไว้ในแผ่นดินของเขาเอง แล้วเราจะเลี้ยงเขาบนภูเขาของอิสราเอลใกล้ห้วยทั้งหลาย และในทุกแห่งของประเทศนั้นที่สามารถอาศัยได้ เราจะเลี้ยงพวกเขาในทุ่งหญ้าที่ดี และลานหญ้าของเขาจะอยู่บนภูเขาสูงทั้งหลายของอิสราเอล ณ ที่นั่น พวกเขาจะนอนลงในลานหญ้าที่ดี และเขาจะหากินอยู่ในทุ่งหญ้าอุดมบนภูเขาของอิสราเอล ตัวเราเองจะเลี้ยงดูแกะของเรา เราจะทำให้เขานอนลง พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้แหละ เราจะเสาะหาแกะที่หาย เราจะนำตัวที่หลงกลับมา เราจะพันผ้าให้แกะที่กระดูกหัก และเราจะเสริมกำลังแกะที่อ่อนเพลีย แต่เราจะทำลายแกะที่อ้วนและแข็งแรง เราจะเลี้ยงดูเขาด้วยความยุติธรรม “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า เจ้าทั้งหลายที่เป็นแกะของเราเอ๋ย ดูสิ เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ ระหว่างแกะผู้กับแพะผู้ การที่พวกเจ้าหากินในทุ่งหญ้าอย่างดีนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือ? เจ้าจึงเอาเท้าเหยียบย่ำทุ่งหญ้าที่เหลืออยู่ของเจ้า และเมื่อดื่มน้ำที่ใสแล้วจึงเอาเท้าของเจ้ากวนน้ำที่เหลืออยู่ให้ขุ่น แกะของเราต้องกินสิ่งที่เท้าของเจ้าเหยียบย่ำ และดื่มน้ำที่เท้าของเจ้าทำให้ขุ่นหรือ? “เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสกับพวกเขาดังนี้ว่า นี่แน่ะ เรา คือเราเองจะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม เพราะเจ้าเอาสีข้างและบ่าดัน ทั้งผลักแกะทุกตัวที่อ่อนเพลียด้วยเขาของเจ้า จนทำให้พวกเขากระจายไปต่างถิ่น เราจะช่วยแกะของเราให้รอด เขาจะไม่เป็นเหยื่ออีกต่อไป แต่เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ และเราจะตั้งผู้เลี้ยงคนหนึ่งไว้เหนือเขาทั้งหลาย คือดาวิดผู้รับใช้ของเราและเขาจะเลี้ยงดูพวกเขา เขาจะเลี้ยงดูพวกเขาและเป็นผู้เลี้ยงของเขาทั้งหลาย และเราคือยาห์เวห์ จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดผู้รับใช้ของเรา จะเป็นเจ้านายท่ามกลางพวกเขา เราคือยาห์เวห์ ได้ลั่นวาจาแล้ว

พระวจนะของพระเจ้ามายังข้าพเจ้าว่า <<บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์กล่าวโทษบรรดาผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอล จงพยากรณ์กล่าวโทษว่าแก่เขา คือผู้เลี้ยงแกะว่า พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า วิบัติแก่ผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอลผู้เลี้ยงตัวเอง ผู้เลี้ยงแกะย่อมเลี้ยงแกะมิใช่หรือ เจ้ารับประทานไขมัน เจ้าคลุมกายของเจ้าด้วยขนแกะ เจ้าฆ่าแกะตัวอ้วนๆ เจ้าหาได้เลี้ยงแกะไม่ ตัวที่อ่อนเพลียเจ้าก็ไม่เสริมกำลัง ตัวที่เจ็บเจ้าก็ไม่รักษา ตัวที่กระดูกหักเจ้าก็มิได้พันผ้า ตัวที่หลงไปเจ้าก็มิได้ไปตามกลับมา ตัวที่หายไปเจ้าก็มิได้เสาะหา และเจ้าได้ปกครองเขาด้วยการบังคับ และด้วยการข่มขี่เบียดเบียน ดังนั้นมันจึงกระจัดกระจายไปหมด เพราะว่าไม่มีผู้เลี้ยง แกะและ มันก็ไปเป็นอาหารของสัตว์ป่าทุ่งทั้งหลายหมด และกระจัดกระจายไป แกะของเราก็เที่ยวไปตามภูเขาทั้งหมดและตามเนินเขาสูง เออ แกะของเราก็กระจายไปทั่วพิภพ ไม่มีใครเที่ยวค้นไม่มีใครเสาะหามัน <<เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายผู้เป็นผู้เลี้ยงแกะ จงฟังพระวจนะของพระเจ้า พระเจ้าตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะแกะของเรากลายเป็นเหยื่อ และแกะของเรากลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทุ่งทั้งสิ้น เพราะไม่มีผู้เลี้ยงแกะ และเพราะผู้เลี้ยงแกะของเราไม่เที่ยวค้นหาแกะของเรา แต่ผู้เลี้ยงแกะนั้นเลี้ยงตัวเอง และไม่ได้เลี้ยงแกะของเรา เพราะฉะนั้น เจ้าทั้งหลายเป็นผู้เลี้ยงแกะ จงฟังพระวจนะของพระเจ้า พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราเป็นปฏิปักษ์กับผู้เลี้ยงแกะ และเราจะเรียกร้องเอาแกะของเราจากมือของเขา และให้เขายับยั้งการเลี้ยงแกะของเขา ผู้เลี้ยงแกะจะไม่ได้เลี้ยงตัวเองอีกต่อไป เราจะช่วยแกะของเราให้พ้นจากปากของเขา เพื่อมิให้แกะเป็นอาหารของเขา <<เพราะพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เรา คือเราเองจะค้นหาแกะของเรา และจะเที่ยวหามัน ดังผู้เลี้ยงแกะเที่ยวหาฝูงแกะ เมื่อเขาอยู่ท่ามกลางแกะของเขาที่กระจัดกระจายไป เราจะเที่ยวหาแกะของเราดังนั้น และเราจะช่วยเขาให้พ้นจากสถานที่ทั้งหลายซึ่งเขาได้ กระจัดกระจายไปอยู่เมื่อวันมีเมฆและมีความมืดทึบ เราจะนำเขาออกมาจากชนชาติทั้งหลาย และรวบรวมเขามาจากประเทศต่างๆ และจะนำเขามาไว้ในแผ่นดินของเขาเอง และเราจะเลี้ยงเขาบนภูเขาแห่งอิสราเอล ใกล้ห้วยทั้งหลายและในท้องถิ่นทุกแห่งที่มี คนอาศัยในประเทศนั้น เราจะเลี้ยงเขาในลานหญ้าอย่างดีและลานหญ้าของเขา จะอยู่บนบรรดาภูเขาสูงแห่งอิสราเอล ณ ที่นั่น เขาจะนอนลงในลานหญ้าที่ดี และเขาจะหากินอยู่บนลานหญ้าอุดมบนภูเขาแห่งอิสราเอล ตัวเราเองจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา เราจะกระทำให้เขานอนลง พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ เราจะเที่ยวหาแกะที่หาย และเราจะนำแกะที่หลงกลับมา และเราจะพันผ้าให้แกะที่กระดูกหัก และเราจะเสริมกำลังแกะที่อ่อนเพลีย แต่ตัวที่อ้วนและเข้มแข็งเราจะทำลาย เราจะเลี้ยงเขาด้วยความยุติธรรม <<พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เจ้าทั้งหลายผู้เป็นฝูงแพะแกะของเราเอ๋ย ดูเถิด เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ ระหว่างแกะผู้กับแพะผู้ ที่จะหากินในลานหญ้าอย่างดีนั้นยังไม่พออีกหรือ เจ้าจึงต้องเอาเท้าเหยียบลานหญ้าที่เหลืออยู่ของเจ้า และดื่มน้ำใสยังไม่พอหรือ จึงเอาเท้าของเจ้ากวนน้ำที่เหลืออยู่ให้ขุ่น แกะของเราจะต้องกินสิ่งที่เท้าของเจ้าย่ำ และดื่มสิ่งที่เท้าของเจ้าทำให้ขุ่นหรือ <<เพราะฉะนั้น พระเจ้าตรัสแก่เขาดังนี้ว่า ดูเถิด เรา คือเราเอง จะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม เพราะเจ้าเอาสีข้างและบ่าดันและผลักแกะ ตัวอ่อนเพลียด้วยเขาของเจ้า เจ้าทำให้เขากระจายไปต่างถิ่น เราจะช่วยฝูงแพะแกะของเราให้รอด เขาจะไม่เป็นเหยื่ออีกต่อไป และเราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ และเราจะตั้งผู้เลี้ยงแกะผู้หนึ่งไว้เหนือเขา คือดาวิดผู้รับใช้ของเราและท่านจะเลี้ยงเขาทั้งหลาย ท่านจะเลี้ยงเขาและเป็นผู้เลี้ยงของเขา และเราคือพระเจ้า จะเป็นพระเจ้าของเขา และดาวิดผู้รับใช้ของเรา จะเป็นเจ้านายท่ามกลางเขา เราคือพระเจ้า ได้ลั่นวาจาแล้ว

พระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ประณามบรรดาคนเลี้ยงแกะของอิสราเอล จงพยากรณ์และกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า วิบัติแก่คนเลี้ยงแกะของอิสราเอล ผู้เลี้ยงดูแต่ตนเอง! ไม่ควรหรือที่คนเลี้ยงแกะจะเลี้ยงดูฝูงแกะ? เจ้ากินนมข้น เอาขนแกะห่มกาย และฆ่าสัตว์ตัวที่อ้วนพี แต่เจ้าไม่ดูแลฝูงแกะ เจ้าไม่ได้ทำให้ตัวที่อ่อนแอแข็งแรงขึ้น เจ้าไม่รักษาตัวที่ป่วย เจ้าไม่ได้เอาผ้าพันแผลตัวที่บาดเจ็บ เจ้าไม่ได้ตามตัวที่หลงหายหรือเตลิดไปกลับคืนมา เจ้าปกครองแกะอย่างโหดร้ายทารุณ แกะทั้งหลายจึงกระจัดกระจายไปเพราะไม่มีคนเลี้ยง และเมื่อพลัดฝูงไป ก็ตกเป็นอาหารของบรรดาสัตว์ป่า แกะของเราระเหเร่ร่อนไปตามภูเขาต่างๆ และเนินเขาสูงทุกลูก กระจัดกระจายไปทั่วโลกโดยไม่มีใครเสาะหาหรือเหลียวแล “ ‘ฉะนั้นเจ้าคนเลี้ยงแกะทั้งหลาย จงฟังพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เนื่องจากฝูงแกะของเราขาดคนเลี้ยง จึงถูกปล้นและตกเป็นอาหารของบรรดาสัตว์ป่าทั้งหลาย และเนื่องจากคนเลี้ยงแกะของเราไม่ตามหาฝูงแกะ เอาแต่เลี้ยงดูตนเองแทนที่จะเลี้ยงแกะ ฉะนั้นบรรดาคนเลี้ยงแกะ จงฟังพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่าเราเป็นศัตรูกับบรรดาคนเลี้ยงแกะ เราจะให้พวกเขารับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นกับฝูงแกะของเรา เราจะปลดพวกเขาจากการดูแลฝูงแกะ พวกเขาจะไม่ได้เลี้ยงตัวเองอีกต่อไป เราจะช่วยฝูงแกะของเราจากปากของพวกเขา เพื่อไม่ให้แกะเป็นอาหารของพวกเขาอีกต่อไป “ ‘เพราะพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า เราเองจะตามหาแกะของเราและเลี้ยงดูพวกมัน เราจะดูแลแกะของเราเหมือนคนเลี้ยงแกะดูแลฝูงแกะที่ได้กระจัดกระจายไป เราจะช่วยแกะเหล่านั้นออกจากที่ต่างๆ ซึ่งกระจัดกระจายไปในวันที่เมฆครึ้มและมืดมน เราจะนำแกะทั้งหลายออกมาจากชนชาติต่างๆ รวบรวมมาจากนานาประเทศ แล้วนำพวกเขาเข้าสู่ดินแดนของพวกเขาเอง เราจะพาแกะไปกินหญ้าบนภูเขาต่างๆ ของอิสราเอล ตามลำห้วยและในท้องถิ่นทั้งปวงของดินแดนนั้น เราจะฟูมฟักพวกเขาในทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์ ภูเขาสูงต่างๆ ของอิสราเอลจะเป็นที่เล็มหญ้าของพวกเขา เขาจะนอนลงในทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์ที่นั่น และจะยังชีพอยู่ที่ทุ่งหญ้าเขียวขจีบนภูเขาต่างๆ ของอิสราเอล เราเองจะเลี้ยงดูฝูงแกะของเราและให้พวกเขานอนลง พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนี้ เราจะเสาะหาแกะตัวที่หลงหายและนำตัวที่เตลิดไปกลับคืนมา เราจะพันแผลให้ตัวที่บาดเจ็บ และทำให้ตัวที่อ่อนแอแข็งแรงขึ้น แต่เราจะทำลายตัวที่แข็งแรงอ้วนพีเสีย เราจะเลี้ยงดูฝูงแกะด้วยความยุติธรรม “ ‘สำหรับพวกเจ้า ฝูงแกะของเรา พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า เราจะตัดสินระหว่างแกะตัวหนึ่งกับอีกตัวหนึ่ง และระหว่างแกะผู้กับแพะ เจ้าเลี้ยงชีพในทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์แล้วยังไม่หนำใจหรือ? ต้องใช้เท้าเหยียบย่ำทุ่งหญ้าที่เหลืออยู่ด้วยหรือ? เจ้าดื่มน้ำใสสะอาดแล้วยังไม่เพียงพอหรือ? ต้องเอาเท้ากวนน้ำที่เหลืออยู่ให้ขุ่นด้วยหรือ? ฝูงแกะของเราต้องเลี้ยงชีพด้วยสิ่งที่ถูกเจ้าเหยียบย่ำ และดื่มน้ำที่เจ้าเอาเท้ากวนให้ขุ่นหรือ? “ ‘ฉะนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสแก่พวกเขาดังนี้ว่า ดูเถิด เราเองจะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนพีและแกะผอม เนื่องจากเจ้าเอาไหล่กับสีข้างดันและเอาเขาขวิดไล่แกะที่อ่อนแอไป ฉะนั้นเราจะช่วยฝูงแกะของเราไม่ให้ถูกรังแกอีก เราจะตัดสินระหว่างแกะตัวหนึ่งกับอีกตัวหนึ่ง เราจะตั้งคนเลี้ยงแกะคนหนึ่งเหนือพวกเขาคือดาวิดผู้รับใช้ของเรา เขาจะเลี้ยงดูและทำหน้าที่เป็นคนเลี้ยงแกะของพวกเขา เราผู้เป็นพระยาห์เวห์จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นเจ้านายในหมู่พวกเขา เราผู้เป็นพระยาห์เวห์ได้ลั่นวาจาไว้

คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​มา​ถึง​ผม​ว่า “เจ้า​ลูก​มนุษย์ ให้​พูด​แทน​เรา​ต่อต้าน​พวก​ผู้​เลี้ยงแกะ​ของ​อิสราเอล ให้​บอก​กับ​พวกเขา​ว่า นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด ‘น่าละอาย​จริงๆ​ผู้​เลี้ยงแกะ​ของ​อิสราเอล​ที่​เลี้ยงดู​แต่​ปากท้อง​ตัวเอง ผู้เลี้ยง​ควร​จะ​เลี้ยงดู​ปากท้อง​ของ​ฝูงแกะ ไม่ใช่​หรือ พวกเจ้า​กิน​นมเปรี้ยว​แข็ง นุ่งห่ม​ขนแกะ​และ​เลือก​แกะ​ตัว​อ้วนพี​มา​ฆ่า​กินกัน แต่​เจ้า​ไม่​เลี้ยงดู​ปากท้อง​ของ​ฝูงแกะ​เลย เจ้า​ไม่ได้​เสริม​กำลัง​ให้​กับ​ตัว​ที่​อ่อนแอ ไม่ได้​รักษา​ตัว​ที่​เจ็บป่วย และ​เจ้า​ไม่ได้​พันแผล​ตัว​ที่​บาดเจ็บ เจ้า​ไม่ได้​นำ​สัตว์​ที่​หลงทาง​กลับ​มา เจ้า​ไม่ได้​ตามหา​ตัว​ที่​สูญหาย​ไป แล้ว​พวกเจ้า​ปกครอง​พวก​ที่​แข็งแรง​อย่าง​โหดเหี้ยม​ทารุณ ดังนั้น​พวกมัน​จึง​กระจัด​กระจาย​ไป​เพราะ​ไม่มี​ผู้เลี้ยง​คอย​นำทาง​และ​เมื่อ​พวกมัน​แตก​กระจาย​ไป ก็​ตก​เป็น​อาหาร​ของ​พวก​สัตว์ป่า ฝูงแกะ​ของเรา​กระจัด​กระจาย​ไป แกะ​ของเรา​เดิน​เร่ร่อน​ไป​ตาม​เทือกเขา​และ​ตาม​เนินเขา​สูง​พวกมัน​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​ผืน​แผ่นดิน​โลก และ​ไม่มี​ใคร​ออก​ไป​ค้นหา หรือ​ตาม​พวกมัน​กลับมา’” ดังนั้น พวกเจ้า พวก​ผู้​เลี้ยงแกะ ให้​ฟัง​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ซะ พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​บอก​ว่า “เนื่อง​จาก​ฝูงแกะ​ของเรา​ตก​เป็น​เหยื่อ​และ​กลาย​เป็น​อาหาร​ของ​สัตว์ป่า​ทั้งหลาย เพราะ​พวกมัน​ขาด​ผู้เลี้ยง​คอย​นำทาง แล้ว​พวก​ผู้​เลี้ยงแกะ​ของเรา​ไม่ยอม​ค้นหา​ฝูงแกะ​ของเรา แต่​กลับ​สนใจ​เลี้ยงดู​ปากท้อง​ของ​ตัวเอง​มาก​กว่า​ของ​ฝูงแกะ ไอ้​พวก​ผู้​เลี้ยงแกะ ให้​ฟัง​คำพูด​ของ​พระยาห์เวห์​ซะ อย่าง​นั้น นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด ‘เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ขนาด​ไหน ก็​ให้​แน่ใจ​ขนาด​นั้น​เลย​ว่า เรา​จะ​ต่อต้าน​พวก​คน​เลี้ยงแกะ และ​เรา​จะ​เอา​ผิด​กับ​พวกเขา​สำหรับ​สิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ​กับ​ลูกแกะ​ของเรา เรา​จะ​ปลด​พวกเขา​ออก​จาก​การ​เป็น​ผู้ดูแล​ฝูงแกะ​ของเรา เพื่อ​พวกนี้​จะ​ไม่​สามารถ​เลี้ยง​ตัวเอง​ได้อีก เรา​จะ​ช่วย​ฝูงแกะ​ของเรา​ให้​พ้น​จาก​ปาก​ของ​พวกเขา และ​พวกแกะ​จะ​ไม่​เป็น​อาหาร​ของ​พวกเขา​อีก​ต่อไป’” นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด “เรา​เอง​จะ​ค้นหา​แกะ​ของเรา​และ​ดูแล​พวกมัน คน​เลี้ยงแกะ​ที่ดี​จะ​ค้นหา​ฝูงแกะ​ที่​กระจัด​กระจาย​ของเขา​เมื่อ​เขา​อยู่​กับ​ฝูงแกะ เรา​ก็​จะ​ค้นหา​ฝูงแกะ​ของเรา​อย่าง​นั้น​ด้วย เรา​จะ​ช่วย​พวกมัน​ให้​รอดพ้น​ออก​มา​จาก​สถานที่​ต่างๆ​ที่​พวกมัน​กระจัด​กระจาย​ไป​ใน​วัน​ที่​มืดมิด​ที่​ปกคลุม​ไป​ด้วย​เมฆ เรา​จะ​นำ​พวกมัน​ออกมา​จาก​ชนชาติ​ต่างๆ​และ​รวบรวม​พวกมัน​จาก​ประเทศ​ทั้งหลาย เรา​จะ​นำ​พวกมัน​เข้าสู่​แผ่นดิน​ของ​พวกมัน​เอง เรา​จะ​เลี้ยง​พวกมัน​ด้วย​ทุ่งหญ้า​ตาม​เทือกเขา​ของ​อิสราเอล ตาม​ริม​ลำธาร​และ​ตาม​เขต​ชุมชน​ใน​แผ่นดิน​นี้ เรา​จะ​เลี้ยงดู​พวกมัน​ด้วย​ทุ่งหญ้า​อย่างดี และ​บน​ภูเขา​สูง​ของ​อิสราเอล จะ​มี​ทุ่งหญ้า​ให้​กับ​พวกมัน ที่นั่น​พวกมัน​จะ​นอน​ลง​บน​ทุ่งหญ้า​อย่างดี และ​จะ​มี​หญ้า​กิน​อย่าง​อุดม​สมบูรณ์​ตาม​เทือกเขา​ของ​อิสราเอล เรา​เอง​จะ​เลี้ยงดู​แกะ​ของเรา​และ​ให้​พวกมัน​นอน​ลง” พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​ว่า​อย่างนั้น “เรา​จะ​ค้นหา​พวกแกะ​ที่​หลงหาย เรา​จะ​นำ​พวก​ที่​หลงทาง​กลับมา เรา​จะ​พันแผล​ตัว​ที่​บาดเจ็บ เรา​จะ​เสริม​กำลัง​ให้​กับ​ตัว​ที่​อ่อนแอ แล้ว​เรา​จะ​เลี้ยงดู​พวกแกะ​ที่​อ้วนพี​และ​แข็งแรง เรา​จะ​เลี้ยง​แกะ​ฝูงนี้​ด้วย​ความ​ยุติธรรม ส่วน​พวกเจ้า ฝูงแกะ​ของเรา นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด ‘เรา​จะ​ตัดสิน​ระหว่าง​แกะ​ตัวนี้​กับ​แกะ​ตัวนั้น และ​ระหว่าง​พวก​แกะ​ตัวผู้​กับ​พวก​แพะ เจ้า​ได้รับ​การ​เลี้ยงดู​ด้วย​ทุ่งหญ้า​อย่างดี แค่นั้น​ยัง​ไม่พอ​อีกหรือ ทำไม​เจ้า​ยัง​จะ​ต้อง​ไป​เหยียบ​ย่ำ​ทุ่งหญ้า​ที่เหลือ​ด้วย เจ้า​ได้​ดื่ม​น้ำ​ที่​ใส​สะอาด แค่นั้น​ยัง​ไม่พอ​หรือ​ยังไง ทำไม​เจ้า​ต้อง​เอา​เท้า​ไป​กวน​น้ำ​ที่เหลือ​จน​ขุ่น​เป็น​โคลน​ด้วย จำเป็น​ด้วย​หรือ ที่​ฝูงแกะ​ของเรา​ต้อง​ไป​กิน​สิ่ง​ที่​เจ้า​เหยียบ​ย่ำ และ​ต้อง​ดื่ม​สิ่ง​ที่​เจ้า​ใช้​เท้า​กวน​จน​ขุ่น​เป็น​โคลน’” ดังนั้น นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​องค์​เจ้า​ชีวิต​พูด​กับ​พวกแกะ​ตัว​อ้วนพี​เหล่า​นั้น “ดูสิ เรา​เอง​จะ​ตัดสิน​โทษ​ระหว่าง​แกะ​ตัวอ้วน​กับ​แกะ​ที่​ผอมแห้ง เพราะ​เจ้า​ใช้​สีข้าง​กับ​ไหล่​ของเจ้า​ผลักไส​แกะ​ที่​อ่อนแอ และ​ใช้​เขา​ของเจ้า​ขวิด​พวกมัน​จน​สามารถ​ไล่​พวกมัน​ออก​ไป เรา​จะ​ช่วย​ฝูงแกะ​ของเรา​ให้​รอด และ​พวกมัน​จะ​ไม่​ถูก​พวกเจ้า​ปล้น​อีกแล้ว เรา​จะ​ตัดสิน​ระหว่าง​แกะ​ตัวนี้​กับ​แกะ​ตัวนั้น เรา​จะ​ให้​ผู้​เลี้ยงแกะ​คนหนึ่ง​มา​ปกครอง​พวกมัน นั่น​คือ​ดาวิด ผู้รับใช้​ของเรา​และ​เขา​จะ​ดูแล​พวกมัน​และ​เป็น​ผู้เลี้ยง​คอย​นำทาง​พวกมัน เรา ยาห์เวห์ จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกมัน และ​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของเรา​จะ​เป็น​เจ้าชาย​ใน​หมู่​พวกมัน เรา ยาห์เวห์​ลั่น​คำพูด​ออก​ไป​แล้ว

พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ดังนี้​ว่า “บุตร​มนุษย์​เอ๋ย จง​เผย​ความ​กล่าว​โทษ​บรรดา​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ของ​อิสราเอล จง​เผย​ความ​บอก​พวก​เขา แม้​จะ​เป็น​บรรดา​ผู้​เลี้ยง​ดู​ก็​ตาม พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้ ‘โอ ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ของ​อิสราเอล​เอ๋ย พวก​เจ้า​ได้​แต่​ดูแล​ตน​เอง ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ควร​จะ​ดูแล​แกะ​มิ​ใช่​หรือ พวก​เจ้า​กิน​โยเกิร์ต สวม​ใส่​ด้วย​ขน​สัตว์ เจ้า​ฆ่า​สัตว์​อ้วน​พี แต่​เจ้า​ไม่​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ช่วย​ผู้​ที่​อ่อนแอ​ให้​เข้มแข็ง​ขึ้น เจ้า​ไม่​ได้​รักษา​ผู้​ป่วย เจ้า​ไม่​ได้​พัน​บาด​แผล​ให้​แก่​ผู้​บาด​เจ็บ เจ้า​ไม่​ได้​พา​ผู้​ที่​หลง​ทาง​กลับ​มา เจ้า​ไม่​ได้​ค้น​หา​ผู้​ที่​หลง​หาย​ไป แต่​พวก​เจ้า​ปกครอง​พวก​เขา​ด้วย​ความ​รุนแรง​และ​ทารุณ พวก​เขา​จึง​ได้​กระจัด​กระจาย​ไป เพราะ​ไม่​มี​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ และ​พวก​เขา​ได้​กลาย​เป็น​อาหาร​ให้​พวก​สัตว์​ป่า ฝูง​แกะ​ของ​เรา​กระจัด​กระจาย​ไป พวก​เขา​ระหก​ระเหิน​ไป​ทั่ว​เทือก​เขา​และ​บน​เขา​สูง​ทุก​ลูก แกะ​ของ​เรา​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​โลก โดย​ไม่​มี​ใคร​ค้น​หา​หรือ​ตาม​หา​พวก​เขา’” ฉะนั้น พวก​ท่าน​ที่​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​เอ๋ย จง​ฟัง​คำกล่าว​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ประกาศ​ดังนี้​ว่า “ตราบ​ที่​เรา​มี​ชีวิต​อยู่​ฉัน​ใด เพราะ​ฝูง​แกะ​ของ​เรา​ได้​กลาย​เป็น​เหยื่อ และ​ฝูง​แกะ​ของ​เรา​ได้​กลาย​เป็น​อาหาร​สำหรับ​สัตว์​ป่า​ทั้ง​ปวง ใน​เมื่อ​ไม่​มี​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ และ​เพราะ​บรรดา​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ไม่​ได้​ค้น​หา​ฝูง​แกะ​ของ​เรา แต่​บรรดา​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ได้​ดูแล​แต่​ตัว​เอง และ​ไม่​ได้​ดูแล​ฝูง​แกะ​ของ​เรา” ฉะนั้น พวก​ท่าน​ที่​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​จง​ฟัง​คำกล่าว​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้​ว่า “ดู​เถิด เรา​จะ​ขัดขวาง​บรรดา​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ และ​พวก​เขา​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ฝูง​แกะ​ของ​เรา และ​ปลด​พวก​เขา​ไม่​ให้​เลี้ยง​แกะ​ต่อ​ไป บรรดา​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​จะ​ไม่​ดูแล​พวก​เขา​เอง​อีก​ต่อ​ไป เรา​จะ​ช่วย​ฝูง​แกะ​ของ​เรา​ให้​พ้น​จาก​ปาก​ของ​พวก​เขา เพื่อ​ไม่​ให้​เป็น​อาหาร​ของ​พวก​เขา” เพราะ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้​ว่า “ดู​เถิด เรา​จะ​ค้น​หา​ฝูง​แกะ​ของ​เรา​เอง และ​จะ​ออก​ตาม​หา​พวก​เขา ผู้​เลี้ยง​ดู​แกะ​ที่​อยู่​กับ​ฝูง​ออก​ตาม​หา​ฝูง​แกะ​ของ​เขา​ที่​กระจัด​กระจาย​ไป​เช่น​ไร เรา​ก็​จะ​ออก​ตาม​หา​ฝูง​แกะ​ของ​เรา​เช่น​นั้น และ​เรา​จะ​ช่วย​พวก​เขา​ที่​ได้​กระจัด​กระจาย​ไป​ให้​กลับ​มา​จาก​ทุก​แห่ง​หน ใน​วัน​ที่​มี​เมฆ​และ​มืด​มาก และ​เรา​จะ​นำ​พวก​เขา​ออก​มา​จาก​บรรดา​ชน​ชาติ และ​รวบ​รวม​พวก​เขา​จาก​ดิน​แดน​ทั้ง​หลาย และ​จะ​นำ​พวก​เขา​กลับ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​เอง และ​เรา​จะ​ดูแล​พวก​เขา​บน​เทือก​เขา​ของ​อิสราเอล ที่​ข้าง​ธาร​น้ำ​ใน​หุบ​เขา และ​ใน​สถาน​ที่​อยู่​อาศัย​ทั้ง​หลาย​ของ​ดิน​แดน เรา​จะ​ดูแล​พวก​เขา​ใน​ทุ่ง​หญ้า​อัน​เขียว​ชอุ่ม และ​ที่​เล็ม​หญ้า​ของ​พวก​เขา​จะ​อยู่​บน​เทือก​เขา​สูง​ของ​อิสราเอล พวก​เขา​จะ​นอน​ใน​แผ่นดิน​ที่​มี​หญ้า​ให้​เล็ม และ​พวก​เขา​จะ​อยู่​กิน​ใน​ทุ่ง​หญ้า​อัน​อุดม​บน​เทือก​เขา​ของ​อิสราเอล เรา​เอง​จะ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ของ​เรา และ​เรา​เอง​จะ​ให้​พวก​เขา​นอน​พัก พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ประกาศ​ดังนั้น เรา​จะ​ตาม​หา​ผู้​ที่​หลง​หาย และ​เรา​จะ​พา​ผู้​ที่​หลง​ทาง​กลับ​มา เรา​จะ​พัน​บาด​แผล​ให้​ผู้​ที่​บาด​เจ็บ เรา​จะ​ช่วย​ผู้​ที่​อ่อนแอ​ให้​เข้มแข็ง​ขึ้น ส่วน​ผู้​ที่​อ้วน​ท้วน​และ​แข็งแรง เรา​ก็​จะ​ทำ​ให้​พินาศ เรา​จะ​ดูแล​เขา​ด้วย​ความ​ยุติธรรม” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​ดังนี้​ว่า “ส่วน​เจ้า​ซึ่ง​เป็น​ฝูง​แกะ​ของ​เรา เรา​จะ​ตัดสิน​ระหว่าง​แกะ​ตัว​หนึ่ง​กับ​แกะ​อีก​ตัว​หนึ่ง ระหว่าง​แกะ​ตัว​ผู้​กับ​แพะ​ตัว​ผู้ พวก​เจ้า​เล็ม​หญ้า​ใน​ทุ่ง​อัน​เขียว​ชอุ่ม​ไม่​พอ​หรือ เจ้า​จึง​ต้อง​ใช้​เท้า​เหยียบ​ย่ำ​ทุ่ง​หญ้า​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​เจ้า และ​เจ้า​มี​น้ำ​ใส​ได้​ดื่ม​กิน แล้ว​ยัง​ต้อง​ใช้​เท้า​ลุย​น้ำ​ที่​เหลือ​ให้​ขุ่น​อีก​หรือ แกะ​ของ​เรา​ต้อง​กิน​ส่วน​ที่​เหลือ​เมื่อ​เจ้า​ใช้​เท้า​เหยียบ​ย่ำ​เสีย​ก่อน และ​ดื่ม​น้ำ​ขุ่น​หลัง​จาก​ที่​เจ้า​ใช้​เท้า​ลุย​ก่อน​อย่าง​นั้น​หรือ” ฉะนั้น พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ดังนี้​ว่า “ดู​เถิด เรา​เอง​ที่​จะ​ตัดสิน​ระหว่าง​แกะ​อ้วน​พี​กับ​แกะ​ผอม เพราะ​เจ้า​ใช้​เอว​และ​ไหล่​ดัน และ​ใช้​เขา​กระแทก​ตัว​ที่​อ่อนแอ​จน​กระทั่ง​เจ้า​ทำ​ให้​พวก​เขา​กระจัด​กระจาย​ไป​ยัง​ต่าง​แดน เรา​จะ​ช่วย​ชีวิต​ฝูง​แกะ​ของ​เรา พวก​เขา​จะ​ไม่​เป็น​เหยื่อ​อีก​ต่อ​ไป และ​เรา​จะ​ตัดสิน​ระหว่าง​แกะ​ตัว​หนึ่ง​กับ​แกะ​อีก​ตัว​หนึ่ง และ​เรา​จะ​กำหนด​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ให้​ดูแล​พวก​เขา คือ​ดาวิด​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา และ​ท่าน​จะ​ดูแล​พวก​เขา ท่าน​จะ​ดูแล​พวก​แกะ​และ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ดู​ฝูง​แกะ​ของ​พวก​เขา และ​เรา ผู้​เป็น​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า จะ​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​พวก​เขา และ​ดาวิด​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา​จะ​เป็น​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​ท่าม​กลาง​พวก​เขา เรา​คือ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า เรา​ได้​กล่าว​แล้ว

พระวจนะของพระเยโฮวาห์​มาย​ังข้าพเจ้าว่า “​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย จงพยากรณ์​กล​่าวโทษบรรดาผู้เลี้ยงแกะแห่​งอ​ิสราเอล จงพยากรณ์และกล่าวแก่เขาว่า องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแก่พวกผู้เลี้ยงแกะดังนี้​ว่า วิบัติ​แก่​ผู้​เลี้ยงแกะแห่​งอ​ิสราเอล ผู้​เลี้ยงตัวเอง ผู้​เลี้ยงแกะย่อมเลี้ยงแกะมิ​ใช่​หรือ เจ้​ารับประทานไขมัน เจ้​าคลุมกายของเจ้าด้วยขนแกะ เจ้​าฆ่าแกะตั​วอ​้วนๆ แต่​เจ้​าหาได้เลี้ยงแกะไม่ ตั​วท​ี่อ่อนเพลียเจ้าก็​ไม่​เสริมกำลัง ตั​วท​ี่​เจ​็บเจ้าก็​ไม่​รักษา ตั​วท​ี่กระดู​กห​ักเจ้าก็​มิได้​พันผ้า ตั​วท​ี่​ถู​กขับไล่ออกไปเจ้าก็​มิได้​ไปตามกลับมา ตั​วท​ี่หายไปเจ้าก็​มิได้​เสาะหา และเจ้าได้ปกครองเขาด้วยการบังคับและด้วยการข่มขี่​เบียดเบียน ดังนั้​นม​ันจึงกระจัดกระจายไปหมด เพราะว่าไม่​มี​ผู้​เลี้ยงแกะ และเมื่​อม​ันกระจัดกระจายไป มั​นก​็ตกเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งปวงในทุ่ง แกะของเราก็​เท​ี่ยวไปตามภูเขาทั้งหมด และตามเนินเขาสูงทุกแห่ง เออ แกะของเราก็กระจายไปทั่วพื้นพิ​ภพ ไม่มี​ใครเที่ยวค้น ไม่มี​ใครเสาะหามัน เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายผู้เป็นผู้เลี้ยงแกะ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​ฉันใด เพราะแกะของเรากลายเป็นเหยื่อ และแกะของเรากลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทุ่งทั้งสิ้น เพราะไม่​มี​ผู้​เลี้ยงแกะ และเพราะผู้เลี้ยงแกะของเราไม่​เท​ี่ยวค้นหาแกะของเรา แต่​ผู้​เลี้ยงแกะนั้นเลี้ยงตัวเอง และไม่​ได้​เลี้ยงแกะของเรา เพราะฉะนั้น โอ ท่านทั้งหลายผู้เป็นผู้เลี้ยงแกะ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า ดู​เถิด เราเป็นปฏิ​ปักษ์​กับผู้เลี้ยงแกะ และเราจะเรียกร้องเอาแกะของเราจากมือของเขา และให้เขายับยั้งการเลี้ยงแกะของเขา ผู้​เลี้ยงแกะจะไม่​ได้​เลี้ยงตัวเองอีกต่อไป เราจะช่วยแกะของเราให้พ้นจากปากของเขา เพื่​อม​ิ​ให้​แกะเป็นอาหารของเขา เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า ดู​เถิด เราคือเราเองจะค้นหาแกะของเรา และจะเที่ยวหามัน ดังผู้เลี้ยงแกะเที่ยวหาฝูงแกะในวั​นที​่เขาอยู่ท่ามกลางแกะของเขาที่กระจัดกระจายไป เราจะเที่ยวหาแกะของเราดังนั้น และเราจะช่วยเขาให้พ้นจากสถานที่ทั้งหลายซึ่งเขาได้กระจัดกระจายไปอยู่ในวั​นม​ีเมฆและมีความมืดทึบ เราจะนำเขาออกมาจากชนชาติ​ทั้งหลาย และรวบรวมเขามาจากประเทศต่างๆ และจะนำเขามาไว้ในแผ่นดินของเขาเอง และเราจะเลี้ยงเขาบนภูเขาแห่​งอ​ิสราเอล ใกล้​ห้วยทั้งหลายและในท้องถิ่นทุกแห่งที่​มี​คนอาศัยในประเทศนั้น เราจะเลี้ยงเขาในลานหญ้าอย่างดี และคอกของเขาจะอยู่บนบรรดาภูเขาสูงแห่​งอ​ิสราเอล ณ ที่นั่น เขาจะนอนลงในคอกที่​ดี และเขาจะหากินอยู่บนลานหญ้าอุดมบนภูเขาแห่​งอ​ิสราเอล ตัวเราเองจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา เราจะกระทำให้เขานอนลง องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​แหละ เราจะเที่ยวหาแกะที่​หาย และเราจะนำแกะที่​ถู​กขับไล่ออกไปกลับมาอีก และเราจะพันผ้าให้แกะที่กระดู​กห​ัก และเราจะเสริมกำลังแกะที่​อ่อนเพลีย แต่​ตั​วท​ี่อ้วนและเข้มแข็งเราจะทำลาย เราจะเลี้ยงเขาด้วยความยุ​ติ​ธรรม องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สด​ังนี้​ว่า โอ เจ้​าทั้งหลายผู้เป็นฝูงแพะแกะของเราเอ๋ย ดู​เถิด เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ ระหว่างแกะผู้กับแพะผู้ ที่​จะหากินในลานหญ้าอย่างดีนั้นยังไม่พออีกหรือ เจ้​าจึงต้องเอาเท้าเหยียบลานหญ้าที่​เหลืออยู่​ของเจ้า และดื่​มน​้ำจากแหล่งน้ำที่ลึกยังไม่พอหรือ จึงเอาเท้าของเจ้ากวนน้ำที่​เหลืออยู่​ให้​ขุ่น แกะของเราจะต้องกินสิ่งที่​เท​้าของเจ้าย่ำ และดื่​มสิ​่งที่​เท​้าของเจ้าทำให้ขุ่นหรือ เพราะฉะนั้น องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสแก่เขาดังนี้​ว่า ดู​เถิด เรา คือเราเอง จะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม เพราะเจ้าเอาสีข้างและบ่าดันและผลักแกะตั​วอ​่อนเพลียด้วยเขาของเจ้า เจ้​าทำให้เขากระจายไปต่างถิ่น เราจึงจะช่วยฝูงแพะแกะของเราให้​รอด เขาจะไม่เป็นเหยื่​ออ​ีกต่อไป และเราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ และเราจะตั้งผู้เลี้ยงแกะผู้​หน​ึ่งไว้เหนือเขา คือดาวิดผู้​รับใช้​ของเรา และท่านจะเลี้ยงเขาทั้งหลาย ท่านจะเลี้ยงเขาและจะเป็นผู้เลี้ยงของเขา และเราคือพระเยโฮวาห์จะเป็นพระเจ้าของเขา และดาวิดผู้​รับใช้​ของเราจะเป็นเจ้านายท่ามกลางเขา เราคือพระเยโฮวาห์​ได้​ลั่นวาจาแล้ว