ผู้วินิจฉัย 7:1-22 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

เยรุบบาอัล (คือกิเดโอน) และคนทั้งหมดที่อยู่กับท่านก็ลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ ไปตั้งค่ายที่ริมน้ำพุฮาโรด ส่วนค่ายของพวกมีเดียนอยู่ทางเหนือของเขา คืออยู่ในหุบเขาที่ภูเขาโมเรห์ พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “คนที่อยู่กับเจ้ายังมีมากเกินไปที่เราจะมอบคนมีเดียนไว้ในมือของพวกเขา เกรงว่าอิสราเอลจะทะนงตัวต่อเรา โดยกล่าวว่า ‘มือของข้าเองได้กู้ข้าไว้’ เพราะฉะนั้น เดี๋ยวนี้จงประกาศให้ประชาชนได้ยินว่า ‘คนไหนกลัวจนตัวสั่น ก็ให้กลับไปเสียจากภูเขากิเลอาด’ ” และมีคนกลับไป 22,000 คน และยังเหลืออยู่ 10,000 คน พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “ประชาชนยังมากอยู่ จงพาพวกเขาลงไปที่น้ำ และเราจะทดสอบเขาทั้งหลายให้เจ้าที่นั่น คนที่เราบอกเจ้าว่า ‘ให้คนนี้ไปกับเจ้า’ คนนั้นต้องไปกับเจ้า คนที่เราบอกว่า ‘คนนี้อย่าให้ไป’ คนนั้นก็ไม่ต้องไป” ท่านจึงพาประชาชนลงไปที่น้ำ พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “ทุกคนที่ใช้ลิ้นเลียน้ำดังสุนัข จงรวมเขาไว้พวกหนึ่ง ส่วนคนที่คุกเข่าลงดื่มน้ำจงรวมไว้อีกพวกหนึ่งด้วย” จำนวนคนที่ใช้มือวักน้ำขึ้นเลียมี 300 คน แต่ประชาชนทั้งสิ้นที่เหลือคุกเข่าลงดื่มน้ำ พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “เราจะช่วยกู้เจ้าทั้งหลายด้วยจำนวนคนสามร้อยที่เลียน้ำนั้น และมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเจ้า นอกนั้นให้ทุกคนกลับบ้าน” ท่านจึงส่งอิสราเอลที่เหลือกลับไปยังเต็นท์ของตนทุกคน แต่ให้ 300 คนนั้นอยู่ โดยให้ถือเสบียงและเขาสัตว์ทั้งหมดไว้ และค่ายของมีเดียนก็อยู่ข้างล่างท่านในหุบเขา ในคืนวันนั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับท่านว่า “จงลุกขึ้นลงไปตีค่ายเถิด เพราะเรามอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว ถ้าเจ้ากลัวไม่กล้าลงไปตี เจ้าก็จงลงไปกับปูราห์คนใช้ของเจ้าที่ค่ายนั้น เจ้าจะได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไรกัน ภายหลังมือของเจ้าจะมีกำลังขึ้นที่จะลงไปตีค่ายนั้น” ท่านจึงลงไปกับปูราห์คนใช้ของท่าน จนถึงด่านนอกที่มีทหารถืออาวุธซึ่งอยู่ในค่าย บรรดาคนมีเดียน และคนอามาเลขกับชาวตะวันออกนอนอยู่ตามหุบเขาเหมือนตั๊กแตนปาทังก้าเป็นฝูงๆ ฝูงอูฐของเขาก็นับไม่ถ้วน มากดุจเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล ขณะที่กิเดโอนแอบมา นี่แน่ะ ชายคนหนึ่งกำลังเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า “นี่แน่ะ เราฝันเรื่องหนึ่ง มีขนมบาร์เลย์ก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของพวกมีเดียน มาชนเต็นท์ ทำให้เต็นท์ล้มลง และพลิกขึ้น แล้วเต็นท์ก็ราบไป” เพื่อนของเขาจึงตอบว่า “นี่ไม่ใช่อื่นไกลเลย นอกจากดาบของกิเดโอนบุตรโยอาช คนอิสราเอล พระเจ้าได้ทรงมอบพวกมีเดียน และกองทัพทั้งสิ้นไว้ในมือของเขาแล้ว” เมื่อกิเดโอนได้ยินเขาเล่าความฝันและคำแก้ฝันเช่นนั้นแล้ว ท่านก็นมัสการและกลับไปยังค่ายอิสราเอลสั่งว่า “จงลุกขึ้นเถิด เพราะว่าพระยาห์เวห์ทรงมอบกองทัพคนมีเดียนไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว” ท่านจึงแบ่งคน 300 คนนั้นออกเป็นสามกอง ให้ถือเขาสัตว์ทุกคน และถือหม้อเปล่า มีคบเพลิงอยู่ข้างในหม้อนั้น และท่านสั่งเขาทั้งหลายว่า “จงดูเรา แล้วให้ทำเหมือนกัน และนี่แน่ะ เมื่อเราไปถึงค่ายด้านนอกแล้ว เราทำอย่างไรก็จงทำอย่างนั้น เมื่อเราเป่าเขาสัตว์ คือตัวเรากับทุกคนที่อยู่กับเรา พวกเจ้าก็จงเป่าเขาสัตว์รับให้รอบค่ายทั้งหมดแล้วร้องว่า ‘เพื่อพระยาห์เวห์ และเพื่อกิเดโอน’ ” กิเดโอนกับคน 100 คนที่อยู่กับท่านก็มาถึงด้านนอกค่าย ในเวลาต้นยามกลาง พึ่งผลัดเวรยามใหม่ พวกเขาก็เป่าเขาสัตว์ขึ้นและต่อยหม้อซึ่งอยู่ในมือให้แตก ทหารทั้งสามกองก็เป่าเขาสัตว์และต่อยหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือเขาสัตว์จะเป่า และร้องขึ้นว่า “ดาบเพื่อพระยาห์เวห์และเพื่อกิเดโอน” แต่ละคนก็ยืนอยู่ตามที่ของตนเรียงรายรอบค่าย ทุกคนในค่ายก็ร้องอื้ออึงวิ่งหนีไป เมื่อเขาทั้งหลายเป่าเขาสัตว์ทั้งสามร้อยอันนั้น พระยาห์เวห์ทรงบันดาลให้พวกเขาเอาดาบฆ่าฟันกันทั่วทุกกอง กองทัพก็แตกตื่นหนีไปถึงเบธชิทธาห์ ทางไปเศเรราห์ไกลไปจนถึงเขตเมืองอาเบลเมโฮลาห์ ที่ทับบาท

เยรุบบาอัล (คือกิเดโอน) และคนที่อยู่กับท่านก็ลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ ไปตั้งค่ายอยู่ที่ริมน้ำพุฮาโรด ฝ่ายค่ายของพวกมีเดียนอยู่ทางเหนือของเขา อยู่ในหุบเขาที่ภูเขาโมเรห์ พระเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า <<คนที่อยู่กับเจ้ายังมีมาก เกินที่เราจะมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเขา เกรงว่าอิสราเอลจะทะนงตัวต่อเรา โดยกล่าวว่า <<มือของเราเองได้กู้เราไว้>> เพราะฉะนั้นจงประกาศให้เข้าหูคนทั้งปวงว่า <ผู้ใดที่กลัวและสั่นเทิ้มอยู่ ก็ให้ผู้นั้นกลับเสียและไปจากภูเขากิเลอาด> >> และมีคนกลับไปสองหมื่นสองพันคน และยังเหลืออยู่หนึ่งหมื่นคน พระเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า <<ประชาชนยังมากอยู่จงพาเขาลงไปที่น้ำ และเราจะทำการทดสอบเขาให้เจ้าที่นั่น ผู้ที่เราจะบอกเจ้าว่า <ให้คนนี้ไปกับเจ้า> ผู้นั้นต้องไปกับเจ้า ผู้ที่เราบอกว่า <คนนี้อย่าให้ไป> ผู้นั้นไม่ต้องไป>> ท่านจึงพาประชาชนลงไปที่น้ำ พระเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า <<ทุกคนที่ใช้ลิ้นเลียน้ำดังสุนัข จงรวมเขาไว้พวกหนึ่ง ทุกคนที่คุกเข่าลงดื่มน้ำจงรวมไว้อีกพวกหนึ่งดุจกัน>> จำนวนคนที่ใช้มือวักน้ำขึ้นเลียมีสามร้อยคน แต่ประชาชนนอกนั้นคุกเข่าลงดื่มน้ำ พระเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า <<เราจะช่วยกู้เจ้าทั้งหลายด้วยจำนวนคนสามร้อย ที่เลียน้ำนั้น และมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเจ้า นอกนั้นให้กลับไปบ้านเมืองของตนทุกคน>> ประชาชนจึงถือเสบียงและเขาสัตว์ไว้ และท่านสั่งให้อิสราเอลกลับไปยังเต็นท์ของตนทุกคน แต่ให้สามร้อยคนนั้นอยู่ และค่ายของมีเดียนก็อยู่ข้างล่างท่านในหุบเขา อยู่มาในคืนวันนั้นพระเจ้าตรัสกับท่านว่า <<จงลุกขึ้นลงไปยังค่ายเถิด ด้วยเรามอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว ถ้าเจ้ากลัวไม่กล้าลงไป จงพาปูราห์คนใช้ของเจ้าไปด้วยให้ถึงค่ายนั้น เจ้าจะได้ยินว่าเขาพูดอะไรกัน ภายหลังมือของเจ้าจะมีกำลังขึ้นที่จะลงไปตีค่ายนั้น>> ท่านจึงไปกับปูราห์คนใช้ของท่าน ไปถึงทหารถืออาวุธด้านนอกซึ่งอยู่ในค่าย ฝ่ายคนมีเดียน และคนอามาเลขกับชาวตะวันออก นอนอยู่ตามหุบเขาเหมือนตั๊กแตนเป็นฝูงๆ ฝูงอูฐของเขาก็นับไม่ถ้วน มากดุจเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล ครั้นกิเดโอนแอบมา ดูเถิด มีชายคนหนึ่งเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า <<ดูเถิด เราฝันเรื่องหนึ่ง นี่แน่ะมีขนมบารลีก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของพวกมีเดียน มาถึงเต็นท์โดนเต็นท์ทำให้เต็นท์ล้มลง พลิกขึ้น แล้วก็ราบไป>> เพื่อนของเขาจึงตอบว่า <<นี่ไม่ใช่อื่นไกลเลย นอกจากกระบี่ของกิเดโอนบุตรโยอาช บุรุษของอิสราเอลพระเจ้าได้ทรงมอบพวกมีเดียน และกองทัพทั้งสิ้นไว้ในมือของเขาแล้ว>> เมื่อกิเดโอนได้ยินเขาเล่าความฝันและคำแก้ฝันเช่นนั้นแล้ว ท่านก็นมัสการและกลับไปสู่ค่ายอิสราเอลสั่งว่า <<จงลุกขึ้นเถิด เพราะว่าพระเจ้าทรงมอบกองทัพคนมีเดียนไว้ในมือของ ท่านทั้งหลายแล้ว>> ท่านจึงแบ่งคนสามร้อยนั้นออกเป็นสามกอง ให้ถือเขาสัตว์ทุกคน และถือหม้อเปล่า มีคบเพลิงอยู่ข้างในหม้อนั้น และท่านสั่งเขาว่า <<จงคอยดูเรา แล้วให้ทำเหมือนกัน และดูเถิด เมื่อเราไปถึงค่ายด้านนอกแล้ว เรากระทำอย่างไรก็จงกระทำอย่างนั้น ขณะเมื่อเราเป่าเขาสัตว์ คือตัวเรากับบรรดาคนที่อยู่กับเรา เจ้าจงเป่าเขาสัตว์รับให้รอบค่ายทั้งหมดแล้วร้องว่า <เพื่อพระเจ้า และเพื่อกิเดโอน> >> กิเดโอนกับทหารหนึ่งร้อยคนที่อยู่กับท่านก็มาถึงด้านนอกค่าย ในเวลาต้นยามกลาง พึ่งผลัดเวรยามใหม่ เขาก็เป่าเขาสัตว์ขึ้นและต่อยหม้อซึ่งอยู่ในมือให้แตก ทหารทั้งสามกองก็เป่าเขาสัตว์และต่อยหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิงมือขวาถือเขาสัตว์จะเป่า และเขาร้องขึ้นว่า <<กระบี่ของพระเจ้าและของกิเดโอน>> ต่างก็ยืนอยู่ตามที่ของตนเรียงรายรอบค่าย บรรดากองทัพก็ร้องอื้ออึงวิ่งหนีไป เมื่อเขาเป่าเขาสัตว์ทั้งสามร้อยอันนั้น พระเจ้าทรงบันดาลให้เขาฆ่าฟันกันทั่วทุกกอง กองทัพก็แตกตื่นหนีไปถึงตำบลเบธชิทธาห์ ทางไปเมืองเศเรราห์ไกลไปจนถึงเขตเมือง อาเบลเมโฮลาห์ ที่ตำบลทับบาท

ในเวลาเช้าตรู่เยรุบบาอัล (คือกิเดโอน) และคนของเขาทั้งหมดออกมาตั้งค่ายที่น้ำพุฮาโรด ค่ายของชาวมีเดียนตั้งอยู่ทางเหนือของพวกเขาในหุบเขาซึ่งใกล้เนินเขาโมเรห์ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “เจ้ามีกำลังพลมากเกินไป เราจะไม่ให้เจ้าชนะชาวมีเดียนด้วยคนมากมายขนาดนี้ เพื่อชาวอิสราเอลจะได้ไม่อวดอ้างกับเราว่าพวกเขากอบกู้ตนเองโดยอาศัยกำลังของพวกเขา จงประกาศแก่คนทั้งปวงว่า ‘ผู้ใดหวาดกลัว จงหันกลับและไปจากภูเขากิเลอาดเถิด’ ” ฉะนั้นจึงมี 22,000 คนกลับบ้าน เหลืออยู่หนึ่งหมื่นคน แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “ยังมีคนมากเกินไป จงพาพวกเขาลงไปที่แหล่งน้ำ เราจะเลือกพวกเขาที่นั่น ถ้าเราบอกว่า ‘คนนี้จะไปกับเจ้า’ เขาก็จะไป แต่ถ้าเราบอกว่า ‘คนนี้จะไม่ไปกับเจ้า’ เขาก็จะไม่ไป” ฉะนั้นกิเดโอนจึงนำคนของเขาลงมาที่ริมน้ำ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาที่นั่นว่า “จงแยกคนที่เลียน้ำกินเหมือนสุนัขออกจากคนที่คุกเข่าลงดื่มน้ำ” มีเพียงสามร้อยคนที่เอามือวักน้ำขึ้นเลียนอกนั้นคุกเข่าลงดื่มน้ำ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “เราจะช่วยกู้เจ้าและมอบชาวมีเดียนไว้ในเงื้อมมือของเจ้าด้วยคนสามร้อยคนนี้ ให้คนอื่นกลับบ้านไปให้หมด” ดังนั้นกิเดโอนจึงส่งชาวอิสราเอลที่เหลือกลับไปยังเต็นท์ของตน แต่เอาสามร้อยคนและเอาเสบียงอาหารกับแตรของคนที่กลับบ้านไว้ ฝ่ายชาวมีเดียนตั้งค่ายพักอยู่ในหุบเขาเบื้องล่าง ในคืนนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “จงลุกขึ้น จงไปต่อสู้กับค่ายนั้น เพราะว่าเรากำลังจะมอบเขาไว้ในมือของเจ้า แต่หากเจ้าหวาดกลัว ไม่กล้าโจมตี จงลงไปที่ค่ายของชาวมีเดียนพร้อมกับปูราห์คนรับใช้ของเจ้า แล้วจงฟังสิ่งที่พวกเขากำลังพูดกัน หลังจากนั้นเจ้าจะมีกำลังใจที่จะเข้าโจมตีค่าย” ฉะนั้นกิเดโอนกับปูราห์คนรับใช้ของเขาจึงลงไปยังที่มั่นรอบนอกค่าย คนมีเดียน คนอามาเลข และชนชาติอื่นทั้งหมดทางด้านตะวันออก ตั้งค่ายอยู่ในหุบเขาอย่างหนาแน่นดั่งฝูงตั๊กแตน อูฐของเขามีมากมายนับไม่ถ้วนเหมือนทรายที่ชายทะเล กิเดโอนมาถึงพอดีกับที่ชายคนหนึ่งกำลังเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า “ข้าพเจ้าฝันว่ามีขนมปังบาร์เลย์กลมๆ ก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของชาวมีเดียนและกระแทกเต็นท์อย่างแรงจนเต็นท์ของเราพังราบลงมา” เพื่อนของเขาตอบว่า “นี่ไม่ใช่อื่นไกล เป็นดาบของกิเดโอนบุตรโยอาชชาวอิสราเอล พระเจ้าทรงมอบชาวมีเดียนและค่ายทั้งค่ายไว้ในมือของเขาแล้ว” เมื่อกิเดโอนได้ยินความฝันและความหมายก็ก้มกราบนมัสการพระเจ้า จากนั้นกลับไปยังค่ายพักของอิสราเอล แล้วร้องว่า “ลุกขึ้นเถิด! องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบค่ายของชาวมีเดียนไว้ในมือของท่านแล้ว” กิเดโอนแบ่งคนสามร้อยคนออกเป็นสามกลุ่ม แจกจ่ายแตรกับหม้อดินเปล่าๆ ที่บรรจุคบเพลิงไว้ข้างในให้กับทุกคน เขากล่าวกับคนเหล่านั้นว่า “จงตามข้าพเจ้ามาและเฝ้าดู เมื่อข้าพเจ้าไปถึงริมค่าย จงทำตามข้าพเจ้าทุกประการ ทันทีที่ข้าพเจ้าและคนในกลุ่มของข้าพเจ้าเป่าแตร ท่านจงเป่าแตรรอบค่ายและโห่ร้องว่า ‘เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและเพื่อกิเดโอน’ ” ราวสี่ห้าทุ่ม หลังจากที่ทหารรักษาการณ์เพิ่งผลัดเวรกัน กิเดโอนและคนหนึ่งร้อยคนที่ไปกับเขามาถึงรอบนอกค่ายทันใดนั้นกิเดโอนกับพวกก็เป่าแตรและทุบหม้อในมือทิ้ง ทั้งสามกลุ่มเป่าแตรและทุบหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือแตร และโห่ร้องว่า “ดาบนี้เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและเพื่อกิเดโอน!” จากนั้นพวกเขาก็เพียงแต่ยืนอยู่รอบค่าย ดูชาวมีเดียนทั้งหมดวิ่งพล่าน ร้องตะโกนขณะที่หนีเตลิดไป เมื่อคนสามร้อยคนนั้นเป่าแตร องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบันดาลให้คนมีเดียนทั้งค่ายหันมาสู้รบและฆ่าฟันกันเอง แล้วกองทัพมีเดียนเตลิดหนีไปเบธชิทธาห์ ซึ่งเป็นทางไปเศเรราห์และหนีไปถึงเขตแดนอาเบลเมโฮลาห์ใกล้ทับบาท

เยรุบบาอัล (ซึ่ง​ก็​คือ​กิเดโอน) พร้อม​กับ​ทหาร​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา ก็​ลุก​ขึ้น​แต่​เช้าตรู่ และ​ไป​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใกล้ๆ​กับ​ตาน้ำ​ฮาโรด ส่วน​ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​เขา อยู่​ใน​หุบ​ตรง​ตีน​เขา​โมเรห์ พระยาห์เวห์​พูด​กับ​กิเดโอน​ว่า “ทหาร​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​มี​มาก​เกิน​กว่า​ที่​เรา​จะ​มอบ​ชาว​มีเดียน​ให้​อยู่​ใน​เงื้อม​มือ​ของ​พวก​เขา ไม่​อย่าง​นั้น คน​อิสราเอล​จะ​ยก​ตัว​ขึ้น​ต่อหน้า​เรา และ​พูด​ว่า ‘เป็น​มือ​ข้า​เอง ที่​ช่วยกู้​ข้า​ไว้’ ดังนั้น​ให้​ประกาศ​อย่าง​นี้​กับ​กองทัพ​ว่า ‘ใคร​ก็​ตาม​ที่​กลัว​จน​ตัว​สั่น ก็​ให้​ไป​จาก​ภูเขา​กิเลอาด กลับ​บ้าน​ไป​ใน​เช้ามืด​วัน​พรุ่งนี้’” แล้ว​ก็​มี​ทหาร​สอง​หมื่น​สอง​พัน​คน​กลับ​บ้าน​ไป เหลือ​อยู่​หนึ่ง​หมื่น​คน แล้ว​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​กิเดโอน​ว่า “ยัง​มี​ทหาร​มาก​เกิน​ไป ให้​นำ​พวก​เขา​ลง​ไป​ที่​น้ำ และ​เรา​จะ​แยก​พวก​เขา​ให้​กับ​เจ้า​ที่​นั่น เมื่อ​เรา​บอก​ว่า ‘คน​นี้​จะ​ไป​กับ​เจ้า’ เขา​ก็​จะ​ไป​กับ​เจ้า แต่​ถ้า​คน​ไหน​ที่​เรา​บอก​ว่า ‘คน​นี้​จะ​ไม่​ไป​กับ​เจ้า’ เขา​ก็​จะ​ไม่​ไป” จาก​นั้น​กิเดโอน​ก็​นำ​พวก​เขา​ลง​ไป​ที่​น้ำ พระยาห์เวห์​พูด​กับ​เขา​ว่า “คน​ที่​ใช้​ลิ้น​เลีย​น้ำ​เหมือน​หมา ก็​ให้​เจ้า​แยก​ออก​มา​ไว้​พวก​หนึ่ง และ​คน​ที่​คุก​เข่า​ลง​ดื่ม​น้ำ​ก็​แยก​ไว้​พวก​หนึ่ง” จำนวน​คน​ที่​ใช้​มือ​วัก​น้ำ​ขึ้น​มา​เลีย​มี​ทั้งหมด​สาม​ร้อย​คน ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​คุก​เข่า​ลง​ดื่ม​น้ำ พระยาห์เวห์​จึง​พูด​กับ​กิเดโอน​ว่า “เรา​จะ​ช่วย​เหลือ​พวก​เจ้า​โดย​ใช้​คน​สาม​ร้อย​คน​นี้​ที่​เลีย​น้ำ และ​เรา​จะ​มอบ​คน​มีเดียน​ไว้​ใน​เงื้อม​มือ​ของ​เจ้า ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ให้​กลับ​บ้าน​ไป” ดังนั้น​ทหาร​สาม​ร้อย​คน​นี้​ก็​ได้​หิ้ว​เสบียง​อาหาร​และ​ถือ​แตร​ไว้​ใน​มือ กิเดโอน​สั่ง​ชาว​อิสราเอล​คน​อื่น​ที่​เหลือ​ให้​กลับ​ไป​เต็นท์​ของ​พวก​เขา แต่​เขา​เก็บ​สาม​ร้อย​คน​นี้​ไว้​กับ​เขา ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน​อยู่​ต่ำ​ลงไป​ใน​หุบเขา ใน​คืน​นั้น​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น ลง​ไป​โจมตี​ค่าย​เดี๋ยว​นี้ เพราะ​เรา​ได้​มอบ​มัน​ไว้​ใน​มือ​ของ​เจ้า​แล้ว แต่​ถ้า​เจ้า​กลัว ก็​อย่า​เพิ่ง​ลง​ไป​โจมตี​ก็​ได้ แต่​ให้​พา​ปูราห์​คน​รับใช้​ของ​เจ้า​ลง​ไป เจ้า​จะ​ได้ยิน​ว่า​พวก​เขา​พูด​อะไร​กัน หลังจาก​นั้น​เจ้า​จะ​ได้​เกิด​ความ​กล้า​มาก​ขึ้น แล้ว​ค่อย​ลง​ไป​ตี​ค่าย​นั้น” ดังนั้น​กิเดโอน​และ​ปูราห์​คน​รับใช้​ของ​เขา ก็​ลง​ไป​ที่​ค่าย​ที่​อยู่​ด้าน​นอก​สุด​ของ​ทหาร​ที่​ติด​อาวุธ​พวก​นั้น ชาว​มีเดียน ชาว​อามาเลค และ​คน​ตะวันออก​นอน​อยู่​ตาม​หุบเขา มาก​มาย​เหมือน​ตั๊กแตน และ​อูฐ​ของ​พวก​เขา​ก็​มี​มาก​จน​นับ​ไม่​ถ้วน​เหมือน​เม็ด​ทราย​ที่​ชาย​ฝั่ง เมื่อ​กิเดโอน​มา​ถึง​ค่าย ก็​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​เล่า​ความ​ฝัน​ของ​เขา​ให้​เพื่อน​ฟัง เขา​เล่า​ว่า “ข้า​ฝัน​ไป​ว่า​มี​ขนมปัง​บาร์เลย์​ก้อน​ใหญ่ กลิ้ง​เข้า​มา​ใน​ค่าย​ของ​มีเดียน และ​มัน​ก็​ชน​เต็นท์​จน​ล้ม​ลง​คว่ำ​พัง​ทะลาย​ไป” เพื่อน​ของ​เขา​ก็​ตอบ​ว่า “เรื่อง​นี้​เป็น​อย่าง​อื่น​ไป​ไม่​ได้​เลย นอก​จาก​จะ​เป็น​ดาบ​ของ​กิเดโอน​ลูกชาย​โยอาช​ชาว​อิสราเอล พระเจ้า​ได้​มอบ​ชาว​มีเดียน​และ​ทั้ง​กองทัพ​ให้​อยู่​ใน​กำ​มือ​ของ​เขา​แล้ว” เมื่อ​กิเดโอน​ได้ยิน​พวก​เขา​เล่า​ความ​ฝัน​และ​ตีความหมาย​ของ​มัน​แล้ว เขา​ก็​กราบ​ลง​ต่อ​พระเจ้า จาก​นั้น​เขา​ก็​กลับ​ไป​ที่​ค่าย​ของ​อิสราเอล และ​พูด​ว่า “ลุก​ขึ้น เพราะ​พระเจ้า​ได้​มอบ​กองทัพ​ของ​มีเดียน​ไว้​ใน​กำ​มือ​ของ​พวก​ท่าน​แล้ว” เขา​แบ่ง​คน​สาม​ร้อย​คน ออก​เป็น​สาม​กลุ่ม และ​ให้​ทุก​คน​ถือ​แตร​และ​หม้อ​เปล่า แล้ว​เอา​คบ​เพลิง​ไว้​ด้าน​ใน เขา​พูด​กับ​พวก​ทหาร​ว่า “ให้​มอง​ผม​และ​ทำ​ตาม เมื่อ​ผม​เข้า​ไป​ถึง​ค่าย​ด้าน​นอก​สุด ผม​ทำ​อะไร​ก็​ให้​ทำ​ตาม​นั้น เมื่อ​ผม​และ​คน​ทั้ง​หมด​ที่​อยู่​กับ​ผม​เป่า​แตร​ขึ้น ก็​ให้​พวก​ท่าน​เป่า​แตร​รับ​ล้อม​รอบ​ค่าย และ​ร้อง​ว่า สำหรับ​พระยาห์เวห์​และ​กิเดโอน” ดังนั้น​กิเดโอน​กับ​ทหาร​หนึ่ง​ร้อย​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา ก็​ไป​ถึง​ด้าน​นอก​สุด​ของ​ค่าย เพิ่ง​เลย​เที่ยงคืน​ไป เพิ่ง​เปลี่ยน​เวร​ยาม กิเดโอน​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ก็​เป่า​แตร และ​ทุบ​หม้อ​ที่​อยู่​ใน​มือ​พวก​เขา​จน​แตก และ​ทั้ง​สาม​กลุ่ม​ก็​เป่า​แตร และ​ทุบ​หม้อ​จน​แตก พวก​เขา​ถือ​คบ​เพลิง​ใน​มือ​ซ้าย​และ​ถือ​แตร​ที่​เป่า​ใน​มือ​ขวา และ​ต่าง​ก็​ตะโกน​ว่า “ดาบ​สำหรับ​พระยาห์เวห์​และ​กิเดโอน” แต่​ละ​คน​ต่าง​ยืน​ประจำ​ที่​ของ​ตน​รอบ​ค่าย และ​พวก​ทหาร​ใน​ค่าย​ทั้งหมด​ต่าง​ก็​กระ​โดด​ขึ้น​มา แล้ว​ร้อง​ตะโกน​วิ่ง​หนี​ไป เมื่อ​คน​ของ​กิเดโอน​เป่า​แตร​พร้อมๆ​กัน​ทั้ง​สาม​ร้อย​อัน พระยาห์เวห์​ก็​ทำ​ให้​กองทัพ​ของ​มีเดียน​ทั้งหมด​เอา​ดาบ​ฆ่า​ฟัน​กัน​เอง พวก​ทหาร​ได้​หนี​ไป​ไกล​ถึง​เบธ-ชิทธาห์ ทาง​ไป​เมือง​เศเรราห์ พวก​เขา​หนี​ไป​ไกล​จน​ถึง​พรมแดน​ของ​เมือง​อาเบล-เมโฮลาห์ ที่​อยู่​ใกล้​กับ​เมือง​ทับบาท

เยรุบบาอัล (คือ​กิเดโอน) และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ลุก​ขึ้น​แต่​เช้า​ตรู่ และ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใกล้​น้ำพุ​ฮาโรด และ​ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน​อยู่​ขึ้น​ไป​ทาง​เหนือ ข้าง​ภูเขา​โมเรห์​ใน​หุบ​เขา พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​กิเดโอน​ว่า “จำนวน​คน​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​มี​มาก​เกิน​ไป​ที่​จะ​ให้​เรา​มอบ​ชาว​มีเดียน​ไว้​ใน​มือ​ของ​พวก​เขา เพราะ​คาด​ว่า​อิสราเอล​จะ​คุย​โต​ทับ​เรา​ว่า ‘มือ​ของ​เรา​เอง​ที่​ช่วย​พวก​เรา’ ฉะนั้น​จง​ประกาศ​ให้​ผู้​คน​ได้ยิน​ว่า ‘ใคร​ก็​ตาม​ที่​กลัว​จน​ตัว​สั่น​ก็​ให้​กลับ​บ้าน​ไป และ​รีบ​ไป​จาก​ภูเขา​กิเลอาด’” ฉะนั้น​คน​จำนวน 22,000 คน​จึง​กลับ​ไป เหลือ 10,000 คน​ที่​อยู่​ต่อ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​กิเดโอน​ว่า “จำนวน​คน​ที่​อยู่​ก็​ยัง​มาก​เกิน​ไป จง​พา​พวก​เขา​ลง​ไป​ใน​น้ำ และ​เรา​จะ​ทดสอบ​พวก​เขา​ให้​เจ้า​ที่​นั่น และ​คน​ใด​ที่​เรา​จะ​บอก​เจ้า​ว่า ‘คน​นี้​จะ​ไป​กับ​เจ้า’ เขา​ก็​จะ​ไป​กับ​เจ้า และ​คน​ใด​ที่​เรา​จะ​บอก​เจ้า​ว่า ‘คน​นี้​จะ​ไม่​ไป​กับ​เจ้า’ เขา​ก็​จะ​ไม่​ไป​กับ​เจ้า” ดังนั้น​เขา​จึง​พา​คน​เหล่า​นั้น​ลง​ไป​ใน​น้ำ และ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​กิเดโอน​ว่า “จง​แยก​ทุก​คน​ที่​ใช้​ลิ้น​เลีย​น้ำ​อย่าง​สุนัข และ​ทุก​คน​ที่​คุก​เข่า​ลง​ดื่ม​เป็น​คน​ละ​พวก” มี​ชาย 300 คน​ที่​วัก​น้ำ​ขึ้น​เลีย ส่วน​ที่​เหลือ​คุก​เข่า​ลง​ดื่ม พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​กิเดโอน​ว่า “เรา​จะ​ช่วย​เจ้า​ให้​รอด​ปลอดภัย​ด้วย​ชาย 300 คน​ที่​เลีย​น้ำ และ​มอบ​ชาว​มีเดียน​ไว้​ใน​มือ​เจ้า แล้ว​ให้​ทุก​คน​ที่​เหลือ​กลับ​บ้าน​ไป” กิเดโอน​จึง​ให้​ชาว​อิสราเอล​ที่​เหลือ​กลับ​ไป​ยัง​กระโจม​ของ​พวก​เขา ยกเว้น​ชาย 300 คน และ​พวก​เขา​ก็​ได้​รับ​เสบียง​กับ​แตร​งอน​ไว้​ใช้ และ​ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน​ตั้ง​อยู่​เบื้อง​ล่าง​ใน​หุบเขา ใน​คืน​เดียว​กัน​นั้น​เอง พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น ลง​ไป​โจมตี​ค่าย​ศัตรู​ได้​แล้ว เพราะ​เรา​ได้​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เจ้า​แล้ว แต่​ถ้า​เจ้า​ไม่​กล้า​ลง​ไป ก็​จง​ลง​ไป​ที่​ค่าย​กับ​ปูราห์​คน​รับใช้​ของ​เจ้า และ​เจ้า​จะ​ได้ยิน​ว่า​พวก​เขา​พูด​อะไร หลัง​จาก​นั้น​มือ​ของ​เจ้า​จะ​มี​พละ​กำลัง​ลง​ไป​โจมตี​ค่าย” แล้ว​เขา​ก็​ลง​ไป​กับ​ปูราห์​คน​รับใช้ ไป​ถึง​กอง​ทหาร​ประจำ​ด่าน​ชั้น​นอก​ใน​ค่าย ส่วน​ชาว​มีเดียน ชาว​อามาเลข และ​ชาว​ตะวัน​ออก​ทั้ง​หมด​นอน​อยู่​ที่​ตาม​หุบ​เขา​ราว​กับ​ตั๊กแตน​ฝูง​ใหญ่ มี​อูฐ​หลาย​ตัว​จน​นับ​ไม่​ถ้วน​ราว​กับ​เม็ด​ทราย​บน​ชาย​ฝั่ง​ทะเล เมื่อ​กิเดโอน​มา​ถึง ดู​เถิด ชาย​ผู้​หนึ่ง​กำลัง​เล่า​ให้​เพื่อน​ฟัง​ว่า​เขา​ฝัน​อะไร เขา​เล่า​ว่า “ดู​เถิด เรา​ฝัน​ว่า ดู​สิ ขนม​ข้าว​บาร์เลย์​ก้อน​หนึ่ง​กลิ้ง​ลง​มา​ใน​ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน แล้ว​เข้า​ไป​ใน​กระโจม ชน​และ​ทำ​ให้​กระโจม​ล้ม​คว่ำ​ลง​ราบ​ไป​กับ​พื้น” เพื่อน​ของ​ชาย​ผู้​นั้น​ตอบ​ว่า “นี่​ไม่​ใช่​ใคร​นอก​จาก​ดาบ​ของ​กิเดโอน​บุตร​ของ​โยอาช ชาย​ชาว​อิสราเอล พระ​เจ้า​ได้​มอบ​ชาว​มีเดียน​และ​ค่าย​ทั้ง​หมด​ไว้​ใน​มือ​ของ​เขา​แล้ว” ทันที​ที่​กิเดโอน​ได้ยิน​เรื่อง​ฝัน​และ​การ​ตี​ความหมาย​แล้ว เขา​ก็​นมัสการ​พระ​เจ้า แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​ค่าย​ของ​อิสราเอล และ​พูด​ว่า “ลุก​ขึ้น​เถิด เพราะ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ได้​มอบ​ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน​ไว้​ใน​มือ​ของ​พวก​ท่าน​แล้ว” แล้ว​เขา​แบ่ง​ชาย 300 คน​ออก​เป็น 3 กอง และ​ให้​พวก​เขา​ทุก​คน​ถือ​แตร​งอน​และ​หม้อ​เปล่า มี​คบ​ไฟ​ไว้​ใน​หม้อ เขา​พูด​กับ​ทุก​คน​ว่า “คอย​ดู​เรา แล้ว​กระทำ​ตาม เมื่อ​เรา​ไป​ถึง​เขต​ภาย​นอก​ค่าย จง​กระทำ​ตาม​ที่​เรา​กระทำ เมื่อ​ใด​ที่​เรา​และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เรา​เป่า​แตร​งอน ทุก​คน​ที่​อยู่​รอบ​ค่าย​ก็​จง​เป่า​แตร​งอน​พร้อม​กัน และ​ตะโกน​ว่า ‘เพื่อ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​และ​กิเดโอน’” ดังนั้น กิเดโอน​และ​ชาย 100 คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ก็​มา​ถึง​เขต​ภาย​นอก​ค่าย​ราว​เที่ยง​คืน​เศษๆ ซึ่ง​เป็น​เวลา​ที่​เพิ่ง​เปลี่ยน​ยาม พวก​เขา​จึง​เป่า​แตร​งอน และ​ทุบ​หม้อ​ที่​อยู่​ใน​มือ​ให้​แตก แล้ว​คน​ทั้ง 3 กอง​ก็​เป่า​แตร​งอน​และ​ทุบ​หม้อ​แตก พวก​เขา​ถือ​คบ​ไฟ​ใน​มือ​ซ้าย เป่า​แตร​งอน​ที่​มือ​ขวา​ถือ​อยู่ และ​พวก​เขา​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ดาบ​เพื่อ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​และ​เพื่อ​กิเดโอน” ทุก​คน​ยืน​อยู่​กับ​ที่​รอบ​ค่าย คน​ทั้ง​ค่าย​รีบ​วิ่ง และ​ร้อง​ตะโกน​พลาง​วิ่ง​หนี​ไป เมื่อ​คน 300 คน​เป่า​แตร​งอน พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ทำ​ให้​คน​ทั่ว​ทั้ง​ค่าย​ยก​ดาบ​ต่อ​สู้​กัน​เอง ทั้ง​กองทัพ​หนี​ไป​ยัง​เบธชิทธาห์​ทาง​ไป​เมือง​เศเรราห์ ไกล​จน​ถึง​เขต​เมือง​อาเบลเมโฮลาห์​ใกล้​ทับบาท

เยรุบบาอัล คื​อก​ิเดโอน และบรรดาคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็​ลุ​กขึ้นตั้งแต่​เช้าตรู่​ไปตั้งค่ายอยู่​ที่​ริ​มน​้ำพุฮาโรด ฝ่ายค่ายของพวกมีเดียนอยู่ทางเหนือของเขา อยู่​ในหุบเขาที่​ภู​เขาโมเรห์ พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “​คนที​่​อยู่​กับเจ้ายั​งม​ีมากเกิ​นที​่เราจะมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเขา เกรงว่าอิสราเอลจะทะนงตัวต่อเรา โดยกล่าวว่า ‘มือของเราเองได้ช่วยเราให้​พ้น​’ เพราะฉะนั้นบัดนี้จงประกาศให้​เข้าหู​คนทั้งปวงว่า ‘​ผู้​ใดที่​กล​ัวและสั่นเทิ้มอยู่ ก็​ให้​ผู้​นั้นกลับเสีย และไปจากภูเขากิเลอาดโดยเร็ว’” และมีคนกลับไปสองหมื่นสองพันคน และยังเหลืออยู่​หน​ึ่งหมื่นคน พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “ประชาชนยังมากอยู่ จงพาเขาลงไปที่น้ำและเราจะทำการทดสอบเขาให้​เจ้าที่​นั่น ผู้​ที่​เราจะบอกเจ้าว่า ‘​ให้​คนนี้ไปกับเจ้า’ ผู้​นั้นต้องไปกับเจ้า ผู้​ที่​เราบอกว่า ‘คนนี้อย่าให้​ไป​’ ผู้​นั้นไม่ต้องไป” ท่านจึงพาประชาชนลงไปที่​น้ำ พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “​ทุ​กคนที่​ใช้​ลิ้นเลียน้ำดังสุนัข จงรวมเขาไว้พวกหนึ่ง ทุ​กคนที่​คุ​กเข่าลงดื่​มน​้ำ จงรวมไว้​อี​กพวกหนึ่​งด​ุจกัน” จำนวนคนที่​ใช้​มือวักน้ำขึ้นเลี​ยม​ีสามร้อยคน แต่​ประชาชนนอกนั้นคุกเข่าลงดื่​มน​้ำ พระเยโฮวาห์ตรัสกั​บก​ิเดโอนว่า “เราจะช่วยเจ้าทั้งหลายให้พ้นด้วยจำนวนคนสามร้อยที่​เลียน​้ำนั้น และมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเจ้า นอกนั้นให้​กล​ับไปบ้านเมืองของตนทุกคน” ประชาชนจึงถือเสบียงและแตรไว้ และท่านสั่งให้อิสราเอลที่​เหลืออยู่​กล​ับไปยังเต็นท์ของตนทุกคน แต่​ให้​สามร้อยคนนั้นอยู่ และค่ายของมีเดียนก็​อยู่​ข้างล่างท่านในหุบเขา อยู่​มาในคื​นว​ันนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกั​บท​่านว่า “จงลุกขึ้น ลงไปยังค่ายเถิด ด้วยเรามอบเขาไว้ในมือของเจ้าแล้ว แต่​ถ้าเจ้ากลัวไม่​กล​้าลงไป จงพาปูราห์​คนใช้​ของเจ้าไปด้วยให้ถึงค่ายนั้น เจ้​าจะได้ยิ​นว​่าเขาพูดอะไรกัน ภายหลั​งม​ือของเจ้าจะมีกำลังขึ้​นที​่จะลงไปตีค่ายนั้น” ท่านจึงไปกับปูราห์​คนใช้​ของท่าน ไปถึงทหารถืออาวุธด้านนอกซึ่งอยู่ในค่าย ฝ่ายคนมีเดียน และคนอามาเลข กับบรรดาชาวตะวันออก นอนอยู่ตามหุบเขาเหมือนตั๊กแตนเป็นฝูงๆ ฝู​งอ​ูฐของเขาก็​นับไม่ถ้วน มากดุจเม็ดทรายที่​ฝั่งทะเล ครั้​นก​ิเดโอนแอบมา ดู​เถิด มี​ชายคนหนึ่งเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า “​ดู​เถิด เราฝันเรื่องหนึ่ง ดู​เถิด มี​ขนมข้าวบาร์​เลย​์ก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของพวกมีเดียน มาถึงเต็นท์โดนเต็นท์​ทำให้​เต็นท์​ล้มลง พล​ิกขึ้น แล้วก็​ราบไป” เพื่อนของเขาจึงตอบว่า “​นี่​ไม่ใช่​อื่นไกลเลย นอกจากดาบของกิเดโอนบุตรชายโยอาชบุรุษของอิสราเอล พระเจ้าได้ทรงมอบพวกมีเดียน และกองทัพทั้งสิ้นไว้ในมือของเขาแล้ว” เมื่​อก​ิเดโอนได้ยินเขาเล่าความฝันและคำแก้ฝันเช่นนั้นแล้ว ท่านก็​นมัสการ และกลับไปสู่ค่ายอิสราเอลสั่งว่า “จงลุกขึ้นเถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงมอบกองทัพคนมีเดียนไว้ในมือของท่านทั้งหลายแล้ว” ท่านจึงแบ่งคนสามร้อยนั้นออกเป็นสามกองให้ถือแตรทุกคน และถือหม้อเปล่า มี​คบเพลิงอยู่ข้างในหม้อนั้น และท่านสั่งเขาว่า “จงคอยดู​เรา แล​้วให้ทำเหมือนกัน และดู​เถิด เมื่อเราไปถึงค่ายด้านนอกแล้ว เรากระทำอย่างไรก็จงกระทำอย่างนั้น ขณะเมื่อเราเป่าแตร คือตัวเรากับบรรดาคนที่​อยู่​กับเรา เจ้​าจงเป่าแตรรับให้รอบค่ายทั้งหมดแล้วร้องว่า ‘ดาบของพระเยโฮวาห์และของกิเดโอน’” กิเดโอนกับทหารหนึ่งร้อยคนที่​อยู่​กั​บท​่านก็มาถึ​งด​้านนอกค่ายในเวลาต้นยามกลาง พึ่งพลัดเวรยามใหม่ เขาก็เป่าแตรขึ้นและต่อยหม้อซึ่งอยู่ในมือให้​แตก ทหารทั้งสามกองก็เป่าแตรและต่อยหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือแตรจะเป่า และเขาร้องขึ้​นว​่า “ดาบของพระเยโฮวาห์และของกิเดโอน” ต่างก็ยืนอยู่​ตามที่​ของตนเรียงรายรอบค่าย บรรดากองทั​พก​็ร้องอื้​ออ​ึงวิ่งหนี​ไป เมื่อเขาเป่าแตรทั้งสามร้อยอันนั้น พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้เขาฆ่าฟั​นก​ันทั่​วท​ุกกอง กองทั​พก​็แตกตื่นหนีไปถึงตำบลเบธชิทธาห์ทางไปเมืองเศเรราห์ไกลไปจนถึงเขตเมืองอาเบลเมโฮลาห์​ที่​ตำบลทับบาท