ลูกา 12:6-31 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

นกกระจาบห้าตัวเขาขายสองอาส์ซาริอันไม่ใช่หรือ? และนกนั้นแม้สักตัวเดียวพระเจ้าก็ไม่ได้ทรงลืมเลย ถึงผมของพวกท่านก็ทรงนับไว้แล้วทุกเส้น อย่ากลัวเลย ท่านก็มีค่ามากกว่านกกระจาบหลายตัว “และเราบอกท่านทั้งหลายว่า ทุกคนที่รับเราต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์จะรับคนนั้นต่อหน้าบรรดาทูตสวรรค์ของพระเจ้า แต่คนที่ปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ คนนั้นจะถูกปฏิเสธต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า ทุกคนที่กล่าวร้ายบุตรมนุษย์จะได้รับการยกโทษ แต่คนที่กล่าวหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะไม่ได้รับการยกโทษ เมื่อเขาทั้งหลายพาพวกท่านเข้าไปอยู่ต่อหน้าธรรมศาลา หรือต่อหน้าเจ้าเมืองและผู้ที่มีอำนาจ อย่ากระวนกระวายว่าจะตอบอย่างไร หรือจะกล่าวอะไร เพราะว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงสอนท่านในเวลานั้นเองว่าควรจะพูดอะไรบ้าง” มีคนหนึ่งในฝูงชนนั้นทูลพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ ช่วยบอกพี่ชายของข้าพเจ้าให้แบ่งมรดกแก่ข้าพเจ้าด้วย” แต่พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “พ่อหนุ่ม ใครตั้งเราให้เป็นผู้พิพากษาหรือเป็นผู้แบ่งมรดกให้ท่าน?” แล้วพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “ระวังให้ดี จงหลีกเลี่ยงจากความโลภทุกอย่าง เพราะว่าชีวิตของคนไม่ได้อยู่ที่การมีของฟุ่มเฟือย” แล้วพระองค์ตรัสอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังว่า “ไร่นาของเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบูรณ์มาก เศรษฐีคนนั้นจึงคิดในใจว่า ‘ข้าจะทำอย่างไรดี? เพราะว่าข้าไม่มีที่ที่จะเก็บพืชผลของข้า’ เขาจึงคิดว่า ‘ข้าจะทำอย่างนี้ คือจะรื้อยุ้งฉางของข้าและจะสร้างใหม่ให้ใหญ่โตขึ้น แล้วข้าจะรวบรวมข้าวและสมบัติทั้งหมดของข้าไว้ที่นั่น แล้วจะบอกกับจิตใจของข้าว่า “จิตใจเอ๋ย เจ้ามีทรัพย์สมบัติมากเก็บไว้พอหลายปี จงอยู่สบาย กิน ดื่ม และรื่นเริงเถิด” ’ แต่พระเจ้าตรัสกับเขาว่า ‘โอ คนโง่ ในคืนวันนี้ชีวิตของเจ้าจะต้องเรียกเอาไปจากเจ้า แล้วของที่เจ้ารวบรวมไว้นั้นจะเป็นของใคร?’ คนที่สะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัว และไม่ได้มั่งมีฝ่ายพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ” พระเยซูตรัสกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “เพราะเหตุนี้เราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตว่าจะเอาอะไรกิน และอย่ากระวนกระวายถึงร่างกายว่าจะเอาอะไรนุ่งห่ม เพราะว่าชีวิตสำคัญยิ่งกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม จงพิจารณาดูอีกา มันไม่ได้หว่าน ไม่ได้เกี่ยว และไม่ได้มียุ้งหรือฉาง แต่พระเจ้ายังทรงเลี้ยงมันไว้ พวกท่านประเสริฐกว่านกมากทีเดียว มีใครในพวกท่านโดยความกระวนกระวายสามารถต่ออายุของตนให้ยืนนานอีกนิดหนึ่งได้? เพราะฉะนั้นถ้าสิ่งเล็กน้อยยังทำไม่ได้ ท่านยังจะกระวนกระวายถึงสิ่งอื่นทำไมอีกเล่า? จงพิจารณาดูดอกไม้ว่ามันเติบโตขึ้นอย่างไร มันไม่ทำงาน มันไม่ปั่นด้าย แต่เราบอกพวกท่านว่า แม้แต่กษัตริย์ซาโลมอนเมื่อบริบูรณ์ด้วยศักดิ์ศรี ก็ไม่ได้ทรงแต่งพระองค์งามเท่าดอกไม้เหล่านี้สักดอกหนึ่ง และถ้าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่ทุ่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่วันนี้และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ โอ พวกที่มีความเชื่อน้อย พระองค์จะทรงตกแต่งท่านยิ่งกว่านั้นมากนัก ท่านอย่าเสาะหาว่าจะกินอะไรดีหรือจะดื่มอะไร และอย่ามีใจกังวล เพราะว่าพวกต่างชาติทั่วโลกเสาะหาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด แต่ว่าพระบิดาของท่านทั้งหลายทรงทราบแล้วว่าท่านต้องการสิ่งเหล่านี้ แต่จงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้า แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติมสิ่งเหล่านี้ให้

นกกระจาบห้าตัวเขาขายสองบาทมิใช่หรือ และนกนั้นแม้สักตัวเดียวพระเจ้ามิได้ทรงลืมเลย ถึงผมของท่านทั้งหลายก็ทรงนับไว้แล้วทุกเส้น อย่ากลัวเลยท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกกระจาบหลายตัว <<และเราบอกท่านทั้งหลายว่า ทุกคนที่จะรับเราต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์ก็จะรับผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า แต่ผู้ใดจะไม่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะไม่ยอมรับผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า ผู้ใดจะกล่าวร้ายบุตรมนุษย์จะทรงโปรดยกโทษให้ผู้นั้นได้ แต่ถ้าผู้ใดจะกล่าวหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะทรงโปรดยกโทษให้ผู้นั้นไม่ได้ เมื่อเขาพาพวกท่านเข้าในธรรมศาลา หรือต่อหน้าเจ้าเมืองและผู้ที่มีอำนาจ อย่ากระวนกระวายว่าจะตอบอย่างไร หรือจะกล่าวอะไร เพราะว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงโปรดสอนท่านในเวลาโมงนั้นเองว่า ควรจะพูดอะไรบ้าง>> มีผู้หนึ่งในหมู่คนทูลพระองค์ว่า <<อาจารย์เจ้าข้า ขอสั่งพี่ชายของข้าพเจ้าให้แบ่งมรดกให้กับข้าพเจ้า>> แต่พระองค์ตรัสตอบเขาว่า <<บุรุษเอ๋ย ใครได้ตั้งเราให้เป็นตุลาการ หรือเป็นผู้แบ่งมรดกให้ท่าน>> แล้วพระองค์จึงตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า <<จงระวังและเว้นเสียจากการโลภทุกประการ เพราะว่าชีวิตของคนมิได้อยู่ในการที่มีของฟุ่มเฟือย>> พระองค์จึงตรัสคำเปรียบข้อหนึ่งให้เขาฟังว่า <<ไร่นาของเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบูรณ์มาก เศรษฐีคนนั้นจึงคิดในใจว่า <เราจะทำอย่างไรดี เพราะว่าเราไม่มีที่ที่จะเก็บผลของเรา> เขาจึงคิดว่า <เราจะทำอย่างนี้ คือจะรื้อยุ้งฉางของเราเสียและจะสร้างใหม่ให้โตขึ้น แล้วเราจะรวบรวมข้าวและสมบัติทั้งหมดของเราไว้ที่นั่น แล้วเราจะว่าแก่จิตใจของเราว่า <<จิตใจเอ๋ยเจ้ามีทรัพย์สมบัติมากเก็บไว้พอหลายปี จงอยู่สบาย กิน ดื่ม และรื่นเริงเถิด> >> แต่พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า <โอ คนโง่ ในคืนวันนี้ชีวิตของเจ้าจะต้องเรียกเอาไปจากเจ้า แล้วของซึ่งเจ้าได้รวบรวมไว้นั้นจะเป็นของใครเล่า> คนที่ส่ำสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัว และมิได้มั่งมีจำเพาะพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ>> พระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ว่า <<เหตุฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตของตนว่า จะเอาอะไรกิน และอย่ากระวนกระวายถึงร่างกายของตนว่า จะเอาอะไรนุ่งห่ม เพราะว่าชีวิตสำคัญยิ่งกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม จงพิจารณาดูอีกา มันมิได้หว่าน มิได้เกี่ยว และมิได้มียุ้งหรือฉาง แต่พระเจ้ายังทรงเลี้ยงมันไว้ ท่านทั้งหลายประเสริฐกว่านกมากทีเดียว มีใครในพวกท่านโดยความกระวนกระวาย อาจต่อชีวิตให้ยาวออกไปอีกสักศอกหนึ่งได้หรือ เหตุฉะนั้น ถ้าสิ่งเล็กน้อยยังทำไม่ได้ ท่านยังจะกระวนกระวายถึงสิ่งอื่นทำไมอีกเล่า จงพิจารณาดอกไม้ว่ามันงอกเจริญขึ้นอย่างไร มันไม่ทำงาน มันไม่ปั่นด้าย แต่เราบอกท่านทั้งหลายว่า กษัตริย์ซาโลมอนเมื่อบริบูรณ์ด้วยสง่าราศี ก็มิได้ทรงเครื่องงามเท่าดอกไม้นี้ดอกหนึ่ง แม้ว่าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่ทุ่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่วันนี้และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ โอ ผู้ที่มีความเชื่อน้อย พระองค์จะทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นหนา ท่านทั้งหลายอย่าเสาะหาว่าจะกินอะไรดีหรือจะดื่มอะไร และอย่ามีใจกังวล เพราะว่าพวกต่างชาติทั่วโลกเสาะหาสิ่งของทั้งปวงนี้ แต่ว่าพระบิดาของท่านทั้งหลายทรงทราบแล้วว่า ท่านต้องการสิ่งเหล่านี้ แต่ท่านทั้งหลายจงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้า แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติมสิ่งเหล่านี้ให้

นกกระจาบขายกันห้าตัวสองบาท ไม่ใช่หรือ? ถึงกระนั้นก็ไม่มีสักตัวที่พระเจ้าทรงลืม อันที่จริงผมทุกเส้นบนศีรษะของท่านก็ทรงนับทั้งหมดไว้แล้ว อย่ากลัวเลย ท่านมีค่ายิ่งกว่านกกระจาบหลายตัว “เราบอกท่านว่าผู้ใดยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์จะยอมรับผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าเช่นกัน แต่ผู้ที่ไม่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ ก็จะไม่ได้รับการยอมรับต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า และทุกคนที่กล่าวร้ายบุตรมนุษย์ จะทรงอภัยให้ แต่ผู้ใดหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะไม่ทรงอภัยให้ “เมื่อท่านถูกนำตัวไปไต่สวนในธรรมศาลาและถูกนำตัวไปอยู่ต่อหน้าผู้ปกครองและผู้ทรงอำนาจ อย่าวิตกกังวลว่าท่านจะแก้ต่างให้กับตนเองอย่างไรหรือจะพูดอะไร เพราะในเวลานั้นพระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงสอนท่านว่าท่านควรพูดอะไร” คนหนึ่งในฝูงชนทูลพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์เจ้าข้า ช่วยบอกพี่ชายของข้าพเจ้าให้แบ่งมรดกแก่ข้าพเจ้าด้วย” พระเยซูตรัสตอบว่า “พ่อหนุ่มเอ๋ย ใครตั้งเราให้เป็นตุลาการหรือเป็นผู้แบ่งสมบัติให้เจ้า?” แล้วพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงระวังให้ดี! จงระวังตนจากความโลภทุกชนิด ชีวิตคนเราไม่ได้อยู่ที่การมีทรัพย์สิ่งของเหลือเฟือ” และพระองค์ตรัสคำอุปมานี้แก่พวกเขาว่า “ที่ดินของเศรษฐีคนหนึ่งให้พืชผลอุดมสมบูรณ์ เขาคิดในใจว่า ‘เราจะทำอย่างไรดี? เราไม่มีที่ที่จะเก็บพืชผล’ “แล้วเขากล่าวว่า ‘เราจะทำอย่างนี้ คือรื้อยุ้งฉางของเรา แล้วสร้างให้ใหญ่ขึ้นจะได้เอาไว้เก็บพืชผลและข้าวของทุกอย่าง จากนั้นเราก็จะบอกตัวเองว่า “เจ้ามีของดีมากมายเก็บไว้พอสำหรับหลายปี ใช้ชีวิตให้สบาย กินดื่ม และรื่นเริงเถิด” ’ “แต่พระเจ้าตรัสกับเขาว่า ‘เจ้าคนโง่! คืนนี้ชีวิตของเจ้าจะถูกเรียกคืนจากเจ้า แล้วใครเล่าจะเป็นผู้ที่ได้รับสิ่งที่เจ้าเตรียมไว้สำหรับตัวเอง?’ “ผู้ใดสะสมสิ่งของไว้สำหรับตนแต่ไม่ได้มั่งมีต่อหน้าพระเจ้าก็เป็นเช่นนี้” แล้วพระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกว่า “เพราะฉะนั้นเราบอกท่านว่า อย่าวิตกกังวลเกี่ยวกับชีวิตของท่านว่าจะเอาอะไรกิน หรือพะวงเกี่ยวกับร่างกายของท่านว่าจะเอาอะไรนุ่งห่ม ชีวิตมีค่ายิ่งกว่าอาหาร และร่างกายมีค่ายิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม จงพิจารณาดูนกกา มันไม่ได้หว่าน ไม่ได้เกี่ยว ไม่มีที่เก็บของ ไม่มียุ้งฉาง กระนั้นพระเจ้าก็ทรงเลี้ยงดูนกกาเหล่านี้ และท่านก็มีค่ายิ่งกว่านกมากนัก! ใครบ้างในพวกท่านที่กังวลแล้วต่ออายุตัวเองให้ยืนยาวออกไปอีกสักชั่วโมงหนึ่งได้? ในเมื่อเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ท่านยังทำไม่ได้ แล้วท่านจะกังวลเรื่องอื่นๆ ไปทำไม? “จงพิจารณาว่าดอกไม้เติบโตขึ้นอย่างไร มันไม่ได้ลงแรงหรือปั่นด้าย กระนั้นเราบอกท่านว่า แม้แต่กษัตริย์โซโลมอน เมื่อทรงบริบูรณ์ด้วยความโอ่อ่าตระการ ยังไม่ได้ทรงเครื่องงามสง่าเท่าดอกไม้เหล่านี้สักดอกหนึ่ง ในเมื่อพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าในท้องทุ่งถึงเพียงนี้ หญ้าซึ่งอยู่ที่นี่วันนี้และพรุ่งนี้ก็จะถูกโยนลงในไฟ โอ ท่านผู้มีความเชื่อน้อย! พระองค์จะไม่ทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นหรือ? และอย่าใจจดใจจ่อว่าท่านจะเอาอะไรกินเอาอะไรดื่ม อย่ากังวลไปเลย เพราะคนไม่มีพระเจ้าทั่วโลกต่างขวนขวายหาสิ่งเหล่านี้ และพระบิดาของท่านทรงทราบว่าท่านจำเป็นต้องมีสิ่งเหล่านี้ แต่จงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า แล้วพระองค์จะประทานสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ให้แก่ท่านด้วย

ขนาด​นก​กระจอก​ห้า​ตัว ขาย​แค่​สอง​บาท พระเจ้า​ก็​ยัง​ไม่​เคย​ลืม​พวก​มัน​สัก​ตัว ขนาด​ผม​ทุก​เส้น​บน​หัว​คุณ พระองค์​ก็​นับ​ไว้​หมด​แล้ว อย่า​กลัว​เลย เพราะ​คุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​กระจอก​ทั้ง​ฝูง​มาก​นัก” “เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า คน​ที่​ยอมรับ​เรา​ต่อหน้า​มนุษย์ บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​ยอมรับ​เขา​ต่อหน้า​ทูตของ​พระเจ้า​เหมือน​กัน แต่​คน​ที่​ไม่​ยอมรับ​เรา​ต่อหน้า​มนุษย์ เรา​ก็​จะ​ไม่​ยอมรับ​เขา​ต่อหน้า​พวกทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​เหมือน​กัน พระเจ้า​จะ​ยกโทษ​ให้​กับ​คน​ที่​ใส่ร้าย​บุตร​มนุษย์ แต่​พระเจ้า​จะ​ไม่​ยกโทษ​ให้​คน​ที่​พูด​หมิ่นประมาท​ต่อ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ เมื่อ​คุณ​ถูก​นำ​ตัว​ไป​สอบสวน​ใน​ที่​ประชุม​ชาวยิว และ​ต้อง​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พวก​ผู้ปกครองบ้านเมือง​และ​ผู้มีอำนาจ ไม่​ต้อง​เป็น​ห่วง​ว่า​จะ​พูด​แก้​ตัว​ยังไง​ดี เพราะ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​สอน​คุณ​ว่า​จะ​ต้อง​พูด​อะไร​ใน​เวลา​นั้น” มี​ชาว​บ้าน​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า “อาจารย์​ครับ ช่วย​บอก​ให้​พี่ชาย​ผม​แบ่ง​มรดก​ให้​ผม​ด้วย​ครับ” แต่​พระเยซู​ตอบ​ว่า “พ่อ​หนุ่ม ใคร​เป็น​คน​ตั้ง​ให้​เรา​เป็น​ผู้แบ่งมรดก​ระหว่าง​คุณ​สอง​คน” พระเยซู​พูด​อีก​ว่า “ระวัง​ความโลภ​ทุก​ชนิด เพราะ​ชีวิต​ที่​แท้​จริง​นั้น​ไม่​ได้​อยู่​ที่​การมี​ทรัพย์​สมบัติ​มากมาย” แล้ว​พระองค์​เล่า​เรื่อง​เปรียบเทียบ​นี้​ให้​ฟัง​ว่า “มี​ชาย​ที่​ร่ำรวย​คน​หนึ่ง ไร่นา​ของ​เขา​ให้​พืชผล​ดี​มาก เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ข้า​จะ​ทำ​ยังไง​ดี ไม่​มี​ที่​จะ​เก็บ​พืชผล​พวกนี้​ของ​ข้า​แล้ว’ เขา​จึง​คิด​ว่า ‘อ๋อ รู้​แล้ว ข้า​จะ​รื้อ​ยุ้งฉาง​พวกนี้​ของ​ข้า​ทิ้ง​แล้ว​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ให้​ใหญ่​กว่า​เดิม เพื่อ​จะ​ได้​เก็บ​พืชผล​และ​สิ่งของ​ทั้งหมด​ของ​ข้า​ไว้​ที่​นั่น’ แล้ว​จะ​บอก​กับ​ตัวเอง​ว่า ‘ข้า​ได้​เก็บ​สะสม​ของดีๆ​ไว้​ตั้ง​มากมาย​แล้ว มี​พอ​สำหรับ​หลาย​ปี ไป​กิน ดื่ม​และ​ใช้​ชีวิต​อย่าง​สนุก​สนาน​ดี​กว่า’ แต่​พระเจ้า​บอก​กับ​เขา​ว่า ‘ไอ้​โง่ คืนนี้​เจ้า​ก็​จะ​ตาย​แล้ว แล้ว​ของ​ที่​เจ้า​สะสม​ไว้​จะ​ตก​ไป​เป็น​ของ​ใคร​กัน’ มัน​ก็​จะ​เป็น​อย่างนี้​แหละ สำหรับ​คน​ที่​ชอบ​สะสม​ความ​ร่ำรวย​ให้​กับ​ตัวเอง แต่​ไม่​ร่ำรวย​ใน​สายตา​พระเจ้า” แล้ว​พระเยซู​ก็​พูด​กับ​พวก​ศิษย์​ว่า “เพราะ​อย่างนี้ เรา​ถึง​ขอ​บอก​พวก​คุณ​ว่า ไม่​ต้อง​กังวล​เกี่ยวกับ​ชีวิตนี้ ว่า​จะ​มี​อะไร​กิน หรือ​เป็น​ห่วง​ร่างกาย​ว่า​จะ​มี​อะไร​สวมใส่​ไหม เพราะ​ชีวิต​นั้น​สำคัญ​ยิ่ง​กว่า​อาหาร และ​ร่างกาย​สำคัญ​ยิ่งกว่า​เสื้อผ้า ดู​อย่าง​อีกา​สิ มัน​ไม่​ต้อง​หว่าน​หรือ​เก็บเกี่ยว ไม่​มี​ห้องเก็บของ​หรือ​ยุ้งฉาง แต่​พระเจ้า​ก็​เลี้ยงดู​พวก​มัน พวก​คุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​หลาย​เท่า​นัก กังวล​ไป​ทำไม กังวล​แล้ว​ทำ​ให้​ชีวิต​คุณ​ยืด​ออก​ไป​ได้​อีก​สัก​ชั่วโมง​หรือ​เปล่า​ล่ะ ถ้า​แม้​แต่​เรื่อง​เล็ก​แค่นี้ ยัง​ทำ​ไม่​ได้​เลย แล้ว​ยัง​จะ​ไป​กังวล​เกี่ยวกับ​เรื่อง​นั้น​เรื่องนี้​อีก​ทำไม ดู​อย่าง​ดอกไม้ป่า​สิ​ว่า​มัน​โต​ได้​ยังไง มัน​ไม่​ได้​ทำงาน และ​ไม่​ได้​ปั่น​ด้าย​เอง แต่​ก็​ยัง​สวย​กว่า​กษัตริย์​ซาโลมอน​ใน​ชุด​เต็ม​ยศ​เสีย​อีก ขนาด​หญ้า​ใน​ทุ่ง​ซึ่ง​อยู่​แค่​วันนี้ แล้ว​พรุ่งนี้​ถูก​เผา พระเจ้า​ยัง​รู้จัก​ที่​จะ​ตกแต่ง​ให้​สวย​แบบนี้ แล้ว​นับประสา​อะไร​กับ​พวก​คุณ​เล่า พระองค์​จะ​ไม่​ยิ่ง​ตกแต่ง​ให้​มาก​กว่า​ทุ่งหญ้า​หรือ พวก​คุณ​นี่​ช่าง​มี​ความ​เชื่อ​น้อย​เสีย​จริงๆ เลิก​กังวล​เกี่ยวกับ​อาหาร​ได้​แล้ว ว่า​จะ​มี​อะไร​กิน​หรือ​ดื่ม ชนชาติ​ทั้งหลาย​ใน​โลกนี้​ที่​ไม่​รู้จัก​พระเจ้า​ก็​ดิ้นรน​หา​สิ่ง​เหล่านี้​กัน แต่​พระบิดา​ของ​คุณ​รู้​อยู่​แล้ว​ว่า​สิ่ง​เหล่านี้​จำเป็น​สำหรับ​คุณ แต่​ให้​ดิ้นรน​หา​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​แทน แล้ว​พระองค์​จะ​ให้​สิ่ง​ที่​จำเป็น​ทั้งหมดนี้​กับ​คุณ”

นก​กระจอก 5 ตัว​ขาย​ได้​ใน​ราคา​เพียง​บาท​สอง​บาท​มิ​ใช่​หรือ ถึง​กระนั้น พระ​เจ้า​ก็​ไม่​ลืม​มัน​สัก​ตัว แม้แต่​ผม​บน​ศีรษะ​ของ​เจ้า พระ​เจ้า​ก็​นับ​ไว้​แล้ว อย่า​กลัว​เลย เจ้า​มี​ค่า​ยิ่ง​กว่า​นก​กระจอก​หลาย​ตัว เรา​ขอบอก​เจ้า​ว่า ทุก​คน​ที่​ยอมรับ​เรา​ต่อ​หน้า​มนุษย์ บุตรมนุษย์​ก็​จะ​ยอมรับ​เขา​ต่อ​หน้า​เหล่า​ทูต​สวรรค์​ของ​พระ​เจ้า​ด้วย แต่​ผู้​ที่​ไม่​ยอมรับ​เรา​ต่อ​หน้า​มนุษย์ เรา​ก็​จะ​ไม่​ยอมรับ​เขา​ต่อ​หน้า​เหล่า​ทูต​สวรรค์​ของ​พระ​เจ้า ผู้​ที่​กล่าว​แย้ง​ต่อ​บุตรมนุษย์​ยัง​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​อยู่ แต่​ผู้​ที่​พูดจา​หมิ่นประมาท​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ เมื่อ​เจ้า​ถูก​พา​ตัว​ไป​ยัง​ศาลา​ที่​ประชุม หรือ​อยู่​ต่อ​หน้า​บรรดา​ผู้​อยู่​ใน​ระดับ​ปกครอง​และ​บรรดา​ผู้​มี​สิทธิ​อำนาจ ก็​อย่า​กังวล​ว่า​จะ​ตอบโต้​อย่างไร​หรือ​เจ้า​จะ​พูด​อะไร เพราะ​ว่า​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​สอน​เจ้า​ใน​เวลา​นั้น​ว่า เจ้า​ควร​จะ​พูด​อะไร” มี​คน​หนึ่ง​ใน​ฝูง​ชน​ได้​บอก​พระ​องค์​ว่า “อาจารย์ ช่วย​บอก​พี่​ชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​แบ่ง​มรดก​ให้​แก่​ข้าพเจ้า​บ้าง” พระ​เยซู​กล่าว​ว่า “เจ้า​หนุ่ม​เอ๋ย ใคร​แต่งตั้ง​ให้​เรา​เป็น​ผู้​พิพากษา​หรือ​ผู้​แบ่ง​มรดก​ให้​แก่​เจ้า” แล้ว​ก็​กล่าว​กับ​คน​เหล่า​นั้น​ว่า “จง​ระวัง​เถิด จง​ระวัง​ตัว​จาก​ความ​โลภ​ทุก​ชนิด ชีวิต​ของ​คน​ไม่​ได้​นับ​จาก​การ​มี​ทรัพย์สิน​มั่งคั่ง” แล้ว​พระ​องค์​ได้​กล่าว​เป็น​อุปมา​กับ​เขา​ว่า “คน​มั่งมี​คน​หนึ่ง​มี​ที่ดิน​ผืน​งาม​ที่​ให้​ผล​ดี เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘จะ​ทำ​อย่างไร​ดี​หนอ​ใน​เมื่อ​เรา​ไม่​มี​ที่​เก็บ​พืช​ผล​เลย’ แล้ว​เขา​พูด​ขึ้น​ว่า ‘เอา​อย่าง​นี้​ดี​กว่า เรา​จะ​รื้อ​ยุ้ง​เดิม​ออก แล้ว​สร้าง​ให้​ใหญ่​ขึ้น จะ​ได้​มี​ที่​เก็บ​พืช​ผล​และ​สินค้า ครั้ง​นี้​เรา​จะ​ได้​บอก​ตัว​เอง​ได้​ว่า “เจ้า​มี​สรรพสิ่ง​ที่​สะสม​ไว้​อย่าง​อุดม​สมบูรณ์​จน​พอ​ใช้​ไป​อีก​หลาย​ปี จง​ใช้​ชีวิต​แบบ​สบาย กิน​และ​ดื่ม​และ​สำเริง​สำราญ​เถิด”’ แต่​พระ​เจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘เจ้า​คน​เขลา ใน​คืน​นี้​แหละ​ที่​ชีวิต​ของ​เจ้า​จะ​ดับ​ลง แล้ว​ใคร​จะ​ได้​สิ่ง​ที่​เจ้า​ตระเตรียม​ไว้​สำหรับ​ตน​เอง’ นี่​คือ​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​กับ​คน​ที่​สะสม​ทรัพย์​สมบัติ​ให้​ตัว​เอง แต่​ไม่​เผื่อแผ่​แก่​พระ​เจ้า​เลย” แล้ว​พระ​เยซู​กล่าว​กับ​เหล่า​สาวก​ต่อ​ไป​อีก​ว่า “ฉะนั้น​อย่า​กังวล​กับ​ชีวิต​ว่า​จะ​กิน​อะไร หรือ​กับ​ร่างกาย​ของ​เจ้า​ว่า​จะ​นุ่งห่ม​อะไร ชีวิต​มี​ค่า​ยิ่ง​กว่า​อาหาร และ​ร่างกาย​มี​ค่า​ยิ่ง​กว่า​เสื้อผ้า จง​ดู​เถิด​ว่า อีกา​ไม่​หว่าน​ไม่​เก็บ​เกี่ยว มัน​ไม่​มี​ห้อง​เก็บ​หรือ​ยุ้งฉาง พระ​เจ้า​ก็​ยัง​เลี้ยง​มัน เจ้า​มี​คุณค่า​มาก​กว่า​พวก​นก​เพียง​ไร มี​ใคร​บ้าง​ที่​สามารถ​ยืด​ชีวิต​ให้​ยาว​ได้​ด้วย​ความ​วิตก​กังวล ใน​เมื่อ​เจ้า​ไม่​สามารถ​ทำ​สิ่ง​เล็กน้อย​นี้​ได้ แล้ว​จะ​วิตก​ถึง​สิ่ง​อื่นๆ ทำไม จง​พิจารณา​ดู​ว่า​ดอกไม้​ป่า​เติบโต​ขึ้น​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​มัน​ไม่​ทำงาน​หรือ​ปั่นด้าย อย่างไร​ก็​ดี​เรา​ขอบอก​เจ้า​ว่า แม้​แต่​กษัตริย์​ซาโลมอน​ผู้​พร้อม​ด้วย​สง่าราศี​อัน​ยิ่ง​ใหญ่ ยัง​ทรงเครื่อง​ไม่​งาม​เท่า​ดอกไม้​ดอก​หนึ่ง ถ้า​พระ​เจ้า​ตกแต่ง​หญ้า​ซึ่ง​ยัง​อยู่​ใน​ทุ่ง​วัน​นี้ และ​พรุ่งนี้​ถูก​โยน​ลง​ใน​เตาไฟ พระ​องค์​จะ​ตกแต่ง​ให้​เจ้า​มาก​กว่า​เพียง​ไร เจ้า​นี่​ช่าง​มี​ความ​เชื่อ​น้อย​เสียจริง อย่า​ตั้ง​ความ​หวัง​ว่า​จะ​กิน​หรือ​ดื่ม​อะไร และ​อย่า​วิตก​เรื่อง​นั้น​เลย เพราะ​ชาติ​ต่างๆ ใน​โลก​ล้วน​เสาะหา​สิ่ง​ทั้ง​ปวง​เหล่า​นี้ และ​พระ​บิดา​ของ​เจ้า​ทราบ​ว่า​เจ้า​มี​ความ​จำเป็น​ใน​สิ่ง​เหล่า​นี้ แต่​จง​แสวงหา​อาณาจักร​ของ​พระ​องค์ แล้ว​พระ​องค์​จะ​เพิ่มเติม​สิ่ง​เหล่า​นี้​ให้​แก่​เจ้า​เอง

นกกระจอกห้าตัวเขาขายสองบาทมิ​ใช่​หรือ และนกนั้นแม้สักตัวเดียว พระเจ้ามิ​ได้​ทรงลืมเลย ถึงผมของท่านทั้งหลายก็ทรงนับไว้​แล​้​วท​ุกเส้น เหตุ​ฉะนั้น อย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกกระจอกหลายตัว และเราบอกท่านทั้งหลายด้วยว่า ผู้​ใดที่จะรับเราต่อหน้ามนุษย์ บุ​ตรมนุษย์​ก็​จะรับผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าด้วย แต่​ผู้​ที่​ปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ เราจะปฏิเสธผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า ผู้​ใดจะกล่าวร้ายต่​อบ​ุตรมนุษย์ จะทรงโปรดยกโทษให้​ผู้​นั้นได้ แต่​ถ้าผู้ใดจะกล่าวหมิ่นประมาทต่อพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ จะทรงโปรดยกโทษให้​ผู้​นั้นไม่​ได้ เมื่อเขาพาพวกท่านเข้าในธรรมศาลา หรือต่อหน้าเจ้าเมือง และผู้​ที่​มีอำนาจ อย่ากระวนกระวายว่าจะตอบอย่างไรหรืออะไร หรือจะกล่าวอะไร เพราะว่าพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะทรงโปรดสอนท่านในเวลาโมงนั้นเองว่า ท่านควรจะพูดอะไรบ้าง” และมี​ผู้​หน​ึ่งในหมู่คนทูลพระองค์​ว่า “​อาจารย์​เจ้าข้า ขอสั่งพี่ชายของข้าพเจ้าให้​แบ​่งมรดกให้กับข้าพเจ้า” แต่​พระองค์​ตรัสตอบเขาว่า “​บุ​รุษเอ๋ย ใครได้ตั้งเราให้เป็นตุลาการ หรือเป็นผู้​แบ​่งมรดกให้​ท่าน​” แล​้วพระองค์จึงตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า “จงระวังและเว้นเสียจากความโลภ เพราะว่าชีวิตของบุคคลใดๆมิ​ได้​อยู่​ในของบริบู​รณ​์ซึ่งเขามี​อยู่​นั้น​” และพระองค์จึงตรัสคำอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังว่า “​ไร่​นาของเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบู​รณ​์​มาก เศรษฐี​คนนั้นจึงคิดในใจว่า ‘เราจะทำอย่างไรดี เพราะว่าเราไม่​มี​ที่​ที่​จะเก็บผลของเรา’ เขาจึงคิดว่า ‘เราจะทำอย่างนี้ คือจะรื้อยุ้งฉางของเราเสีย และจะสร้างใหม่​ให้​โตขึ้น แล​้วเราจะรวบรวมข้าวและสมบั​ติ​ทั้งหมดของเราไว้​ที่นั่น แล​้วเราจะว่าแก่​จิ​ตใจของเราว่า “​จิ​ตใจเอ๋ย เจ้​ามี​ทรัพย์สมบัติ​มากเก็บไว้พอหลายปี จงอยู่​สบาย กิน ดื่ม และรื่นเริงเถิด”’ แต่​พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า ‘​เจ้​าคนโง่ ในคื​นว​ันนี้​ชี​วิตของเจ้าจะต้องเรียกเอาไปจากเจ้า แล​้วของซึ่งเจ้าได้รวบรวมไว้นั้นจะเป็นของใครเล่า’ คนที​่ส่ำสมทรัพย์​สมบัติ​ไว้​สำหรับตัว และมิ​ได้​มั่งมี​จำเพาะพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ” และพระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์​ว่า “​เหตุ​ฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากระวนกระวายถึงชีวิตของตนว่าจะเอาอะไรกิน และอย่ากระวนกระวายถึงร่างกายของตนว่าจะเอาอะไรนุ่งห่ม เพราะว่าชีวิตสำคัญยิ่งกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม จงพิจารณาดู​อีกา มั​นม​ิ​ได้​หว่าน มิได้​เกี่ยว และมิ​ได้​มี​ยุ​้งหรือฉาง แต่​พระเจ้ายังทรงเลี้ยงมันไว้ ท่านทั้งหลายก็ประเสริฐกว่านกมากที​เดียว มี​ใครในพวกท่าน โดยความกระวนกระวาย อาจต่อความสูงให้ยาวออกไปอีกศอกหนึ่งได้​หรือ เหตุ​ฉะนั้น ถ้าสิ่งเล็กน้อยที่สุดยังทำไม่​ได้ ท่านยังจะกระวนกระวายถึงสิ่​งอ​ื่นทำไมอีกเล่า จงพิจารณาดอกไม้ว่ามันงอกเจริญขึ้นอย่างไร มันไม่​ทำงาน มันไม่ปั่นด้าย แต่​เราบอกท่านทั้งหลายว่า ซาโลมอนเมื่อบริบู​รณ​์ด้วยสง่าราศี ก็​มิได้​ทรงเครื่องงามเท่าดอกไม้​นี้​ดอกหนึ่ง แม้ว​่าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่​ทุ​่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่​วันนี้​และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ โอ ผู้​ที่​มี​ความเชื่อน้อย พระองค์​จะทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด ท่านทั้งหลายอย่าเสาะหาว่าจะกินอะไรดีหรือจะดื่มอะไรและอย่ามีใจสงสัยเลย เพราะว่าคนทุกประเทศทั่วโลกเสาะหาสิ่งของทั้งปวงนี้ แต่​ว่าพระบิดาของท่านทั้งหลายทรงทราบแล้​วว​่าท่านต้องการสิ่งเหล่านี้ แต่​ท่านทั้งหลายจงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้า แล​้วจะทรงเพิ่มเติ​มสิ​่งทั้งปวงเหล่านี้​ให้​แก่​ท่าน