ลูกา 17:1-6 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

พระเยซูตรัสกับบรรดาสาวกของพระองค์ว่า “จำเป็นต้องมีเหตุให้หลงผิด แต่วิบัติแก่ผู้ที่เป็นต้นเหตุ ถ้าเอาหินโม่แป้งผูกคอคนนั้นถ่วงที่ทะเลก็ดีกว่าที่จะให้เขานำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งให้หลงผิด จงระวังให้ดี ถ้าพี่น้องทำผิดต่อท่าน จงเตือนเขา และถ้าเขากลับใจแล้วก็จงยกโทษให้ แม้เขาทำผิดต่อท่านวันหนึ่งถึงเจ็ดครั้ง และเขากลับมาหาท่านทั้งเจ็ดครั้งนั้น แล้วบอกว่า ‘ฉันกลับใจแล้ว’ จงยกโทษให้เขาเถิด” พวกอัครทูตทูลพระองค์ว่า “ขอพระองค์โปรดให้ความเชื่อของพวกข้าพระองค์เพิ่มมากยิ่งขึ้น” พระองค์จึงตรัสว่า “ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเพียงเท่าเมล็ดมัสตาร์ดเมล็ดหนึ่ง ท่านก็จะสั่งต้นหม่อนนี้ได้ว่า ‘จงถอนขึ้น ออกไปปักในทะเล’ แล้วมันก็จะเชื่อฟังท่าน

พระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์อีกว่า <<จำเป็นต้องมีเหตุให้หลงผิด แต่วิบัติแก่ผู้ที่ก่อเหตุให้เกิดความหลงผิดนั้น ถ้าเอาหินโม่แป้งผูกคอคนนั้นถ่วงเสียที่ทะเล ก็ดีกว่าให้เขานำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งให้หลงผิด จงระวังตัวให้ดี ถ้าพี่น้องผิดต่อท่านจงเตือนเขา และถ้าเขากลับใจแล้ว จงยกโทษให้เขา แม้เขาจะผิดต่อท่านวันหนึ่งเจ็ดหน และจะกลับมาหาท่านทั้งเจ็ดหนนั้น แล้วว่า <ฉันกลับใจแล้ว> จงยกโทษให้เขาเถิด>> ฝ่ายอัครทูตทูลพระองค์ว่า <<ขอพระองค์โปรดให้ความเชื่อของพวกข้าพเจ้ามากยิ่งขึ้น>> พระองค์จึงตรัสว่า <<ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพืชเมล็ดหนึ่ง ท่านก็จะสั่งต้นหม่อนนี้ได้ว่า <จงถอนขึ้นออกไปปักในทะเล> และมันจะฟังท่าน

พระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกว่า “สิ่งที่เป็นต้นเหตุให้ผู้คนทำบาปจะมีมาแน่ แต่วิบัติแก่คนนั้นที่เป็นต้นเหตุให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ให้เอาหินโม่ผูกคอเขาโยนลงทะเล ยังดีกว่าปล่อยให้เขาเป็นต้นเหตุให้ผู้เล็กน้อยเหล่านี้สักคนหนึ่งทำบาป ฉะนั้นจงระวังตัวให้ดี “ถ้าพี่น้องของท่านทำผิด จงตักเตือนเขา และถ้าเขากลับใจ จงอภัยให้เขา แม้เขาทำบาปต่อท่านถึงเจ็ดครั้งในวันเดียว และกลับมาหาท่านเจ็ดครั้งบอกว่า ‘เรากลับใจแล้ว’ ก็จงยกโทษให้เขา” ฝ่ายอัครทูตทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ขอทรงเพิ่มพูนความเชื่อของข้าพระองค์ทั้งหลาย!” พระองค์ตรัสตอบว่า “ถ้าท่านมีความเชื่อเล็ก เท่าเมล็ดมัสตาร์ดเมล็ดหนึ่ง ท่านสามารถสั่งต้นหม่อนนี้ว่า ‘จงถอนรากไปปักในทะเล’ และมันก็จะเชื่อฟังท่าน

พระเยซู​พูด​กับ​พวก​ศิษย์​ว่า “จะ​มี​สิ่ง​ที่​มา​ยั่วยวน​ให้​คน​ทำ​บาป​เสมอ แต่​คน​ที่​มา​ยั่วยวน นั้น​ช่าง​น่า​อาย​จริงๆ ระหว่าง​การชักชวน​คน​ที่​ต่ำต้อย​คน​หนึ่ง​ใน​พวกนี้​ให้​ทำ​บาป กับ​การถูกจับโยน​ลง​ไป​ใน​ทะเล​พร้อม​กับ​มี​หิน​โม่​แป้ง​ล่าม​คอ​อยู่ อย่างหลัง​นี้​ก็​ยัง​จะ​ดี​กว่า ระวัง​ตัว​ไว้​ให้​ดี ให้​ตักเตือน​พี่น้อง​ที่​ทำ​บาป และ​อภัย​ให้​เขา​เมื่อ​เขา​กลับตัว​กลับใจ ถึง​แม้​เขา​จะ​ทำ​ผิด​บาป​ต่อ​คุณ​ถึง​วัน​ละ​เจ็ด​ครั้ง​ก็​ตาม แต่​ถ้า​ทุก​ครั้ง​เขา​บอก​คุณ​ว่า ‘ผม​กลับตัว​กลับใจ​แล้ว​ครับ’ ก็​ให้​ยกโทษ​เขา” ฝ่าย​พวก​ศิษย์​เอก ก็​พูด​กับ​องค์​เจ้า​ชีวิต​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ช่วย​เพิ่ม​ความเชื่อ​ให้​กับ​เรา​ด้วย​ครับ” พระเยซู​ตอบ​ว่า “แค่​คุณ​มี​ความเชื่อ​เล็ก​เท่า​เมล็ด​มัสตาร์ดนี้ คุณ​ก็​สั่ง​ให้​ต้น​หม่อน​ทั้ง​ต้น​ถอนราก​ถอนโคน​ไป​ปลูก​อยู่​ใน​ทะเล​ได้​แล้ว”

พระ​เยซู​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “สิ่ง​อัน​เป็น​เหตุ​ให้​ผู้​คน​ทำ​บาป​นั้น​มา​แน่ แต่​วิบัติ​จะ​ไป​ยัง​ผู้​ที่​นำ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​มา หาก​เขา​เป็น​เหตุ​ให้​คน​หนึ่ง​ใน​บรรดา​เด็ก​เล็กๆ เหล่า​นี้​พลั้ง​พลาด​ไป ให้​ถ่วง​คอ​เขา​ด้วย​หิน​โม่แป้ง และ​โยน​ลง​ทะเล​จะ​ดี​กว่า ฉะนั้น​พวก​เจ้า​จง​ระวัง​ตัว​ไว้​ให้​ดี ถ้า​พี่​น้อง​ของ​เจ้า​ทำ​บาป​ก็​จง​เตือน​เขา เมื่อ​เขา​กลับใจ​ก็​จง​ยกโทษ​ให้​เสีย ถ้า​เขา​ทำ​บาป​ต่อ​เจ้า​วัน​ละ 7 ครั้ง และ​กลับ​มา​หา​เจ้า​พูด​ว่า ‘เรา​ขอ​กลับใจ’ ทั้ง 7 ครั้ง​ก็​จง​ยกโทษ​ให้​แก่​เขา” อัครทูต​พูด​กับ​พระ​เยซู​เจ้า​ว่า “โปรด​เพิ่ม​ความ​เชื่อ​ให้​พวก​เรา​เถิด” พระ​องค์​ตอบ​ว่า “ถ้า​เจ้า​มี​ความ​เชื่อ​มาก​เพียง​เท่า​กับ​เมล็ด​พันธุ์​จิ๋ว เจ้า​ก็​สามารถ​สั่ง​ต้น​หม่อน​ต้น​นี้​ได้​ว่า ‘จง​ถอน​ราก​ขึ้น​และ​ลง​ไป​ปัก​ใน​ทะเล’ มัน​จะ​เชื่อฟัง​เจ้า

พระองค์​ตรัสกับเหล่าสาวกอี​กว่า “จำเป็นต้องมี​เหตุ​ให้​หลงผิด แต่​วิบัติ​แก่​ผู้​ที่​ก่อเหตุ​ให้​เก​ิดความหลงผิดนั้น ถ้าเอาหินโม่​แป​้งผูกคอคนนั้นถ่วงเสียที่​ทะเล ก็ดี​กว่าให้เขานำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งให้​หลงผิด จงระวังตัวให้​ดี ถ้าพี่น้องทำการละเมิดต่อท่าน จงเตือนเขา และถ้าเขากลับใจแล้ว จงยกโทษให้​เขา แม้​เขาจะทำการละเมิดต่อท่านวันหนึ่งเจ็ดหน และจะกลับมาหาท่านทั้งเจ็ดหนในวันเดียวนั้น แล​้​วว​่า ‘ฉันกลับใจแล้ว’ จงยกโทษให้เขาเถิด” ฝ่ายอัครสาวกทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ขอพระองค์โปรดให้ความเชื่อของพวกข้าพเจ้ามากยิ่งขึ้น” องค์​พระผู้เป็นเจ้าจึงตรั​สว​่า “ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ท่านก็จะสั่งต้นสุกะมินนี้​ได้​ว่า ‘จงถอนขึ้นออกไปปักในทะเล’ และมันจะเชื่อฟังท่าน