มัทธิว 27:1-10 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

พอรุ่งเช้า พวกหัวหน้าปุโรหิตและพวกผู้ใหญ่ทั้งหมดของประชาชนก็ปรึกษากันเรื่องพระเยซู เพื่อจะฆ่าพระองค์ พวกเขาจึงมัดพระองค์พาไปมอบไว้กับปีลาตเจ้าเมือง เมื่อยูดาสคนที่ทรยศพระองค์เห็นว่าพระองค์ทรงถูกลงโทษก็เสียใจ จึงนำเงินสามสิบเหรียญนั้นมาคืนให้กับพวกหัวหน้าปุโรหิตและพวกผู้ใหญ่ กล่าวว่า “ข้าพเจ้าทำบาปที่ทรยศคนบริสุทธิ์ถึงตาย” พวกเขาจึงกล่าวว่า “มันเกี่ยวอะไรกับเรา? มันเป็นเรื่องของเจ้าเอง” ยูดาสจึงทิ้งเงินนั้นไว้ในพระวิหารและจากไป แล้วออกไปผูกคอตาย พวกหัวหน้าปุโรหิตจึงเก็บเงินนั้นมาแล้วกล่าวว่า “ถ้าเก็บเงินนี้ไว้ในคลังพระวิหารก็ผิดพระบัญญัติ เพราะเป็นเงินที่เปื้อนเลือด” เขาทั้งหลายจึงปรึกษากันแล้วตกลงว่า ให้เอาเงินนั้นไปซื้อทุ่งช่างหม้อสำหรับฝังศพคนต่างบ้านต่างเมือง เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกทุ่งนั้นว่า ทุ่งโลหิต มาจนถึงทุกวันนี้ ครั้งนั้นก็สำเร็จตามพระวจนะที่กล่าวโดยเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะที่ว่า “พวกเขารับเงินสามสิบเหรียญซึ่งเป็นราคาของผู้นั้น ที่เผ่าพันธุ์อิสราเอลตีราคาไว้ แล้วไปซื้อทุ่งช่างหม้อ ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้ามีพระบัญชาข้าพเจ้า”

ครั้นรุ่งเช้า พวกมหาปุโรหิตและพวกผู้ใหญ่แห่งประชาชนปรึกษากันด้วยเรื่องพระเยซู เพื่อจะประหารพระองค์เสีย เขาจึงมัดพระองค์พาไปมอบไว้แก่ปีลาตเจ้าเมือง เมื่อยูดาสผู้อายัดพระองค์ เห็นว่าพระองค์ต้องปรับโทษก็กลับใจ นำเงินสามสิบเหรียญนั้นมาคืนให้แก่พวกมหาปุโรหิตและพวกผู้ใหญ่ กล่าวว่า <<ข้าพเจ้าได้ทำบาป ที่ได้อายัดคนบริสุทธิ์มาให้ถึงความตาย>> คนเหล่านั้นจึงว่า <<การนั้นไม่ใช่ธุระอะไรของเรา เจ้าต้องรับธุระเอาเอง>> ยูดาสจึงทิ้งเงินนั้นไว้ในพระวิหารและจากไป แล้วเขาก็ออกไปผูกคอตาย พวกมหาปุโรหิตจึงเก็บเอาเงินนั้นมาแล้วว่า <<เป็นการผิดกฎหมายที่จะเก็บเงินนั้นไว้ในคลังพระวิหาร เพราะเป็นค่าโลหิต>> เขาก็ปรึกษาตกลงกันว่า ให้เอาเงินนั้นไปซื้อทุ่งช่างหม้อ ไว้สำหรับเป็นที่ฝังศพคนต่างบ้านต่างเมือง เหตุฉะนั้นเขาจึงเรียกทุ่งนั้นว่า ทุ่งโลหิต จนถึงทุกวันนี้ ครั้งนั้นก็สำเร็จตามพระวจนะที่ตรัสโดยเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ ซึ่งว่า เขารับเงินสามสิบเหรียญซึ่งเป็นราคาของผู้นั้น ที่เผ่าพันธุ์แห่งอิสราเอลบางคนตีราคาไว้ แล้วไปซื้อทุ่งช่างหม้อ ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงบัญชาข้าพเจ้า

พอรุ่งเช้าบรรดาหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโสในหมู่ประชาชนได้ตกลงกันว่าจะประหารพระเยซู พวกเขามัดพระองค์พาไปมอบตัวแก่ผู้ว่าการปีลาต เมื่อยูดาสผู้ทรยศพระเยซูเห็นว่าพระองค์ถูกตัดสินลงโทษก็รู้สึกผิดจับใจ เขาจึงนำเงินสามสิบเหรียญมาคืนแก่พวกหัวหน้าปุโรหิตและเหล่าผู้อาวุโส และกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปไปแล้วด้วยการทรยศผู้บริสุทธิ์ ทำให้เขาถึงตาย” พวกนั้นตอบว่า “แล้วเราเกี่ยวอะไรด้วย? นั่นเป็นความรับผิดชอบของเจ้า” ดังนั้นยูดาสจึงขว้างเงินนั้นเข้าไปในพระวิหาร แล้วออกไปผูกคอตาย พวกหัวหน้าปุโรหิตเก็บเงินมาแล้วกล่าวว่า “ผิดบทบัญญัติที่จะเก็บเงินนี้เข้าคลังพระวิหารเพราะเป็นเงินค่าโลหิต” เขาจึงตกลงกันว่าจะใช้เงินนั้นซื้อที่ดินซึ่งรู้จักกันว่า ทุ่งช่างปั้นหม้อ ไว้เป็นที่ฝังศพคนต่างด้าว ฉะนั้นทุ่งดังกล่าวจึงได้ชื่อว่า ทุ่งโลหิต มาจนถึงทุกวันนี้ แล้วก็เป็นจริงตามที่ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์กล่าวไว้ว่า “เขาทั้งหลายนำเงินสามสิบเหรียญซึ่งเป็นค่าตัวของเขาตามที่ชนอิสราเอลตั้งให้ ไปซื้อที่ดินของช่างปั้นหม้อตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาข้าพเจ้าไว้”

ตอน​เช้ามืด พวก​หัวหน้า​นักบวช​และ​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ได้​ตัดสิน​กัน​ว่า พระเยซู​สมควร​ตาย พวก​เขา​มัด​พระองค์ แล้ว​นำ​ตัว​ไป​มอบ​ให้​กับ​ปีลาต​เจ้าเมือง เมื่อ​ยูดาส​คน​ที่​หักหลัง​พระเยซู​เห็น​ว่า​พระองค์​ถูก​ตัดสิน​ลงโทษ​ถึง​ตาย ก็​รู้สึก​เสียใจ​มาก เขา​จึง​คืน​เงิน​สามสิบ​เหรียญ​ให้​กับ​หัวหน้า​นักบวช​และพวก​ผู้นำ​อาวุโส ยูดาส​คร่ำครวญ​ว่า “ผม​ทำ​บาป​ไป​แล้ว​ที่​หักหลัง​คน​ที่​บริสุทธิ์” พวก​หัวหน้า​นักบวช​และพวก​ผู้นำ​อาวุโส​ตอบ​ว่า “แล้ว​มัน​เกี่ยว​อะไร​กับ​เรา​ด้วย นั่น​มัน​เรื่อง​ของ​แก” ยูดาส​โยน​เงิน​ทิ้ง​ไป​ใน​วิหาร และ​เดิน​ออก​ไป​ผูก​คอ​ตาย พวก​หัวหน้า​นักบวช​เก็บ​เงิน​นั้น​ขึ้น​มา​และ​พูด​ว่า “มัน​ผิด​กฎ ที่​จะ​เอา​เงิน​แบบนี้​เก็บ​รวม​กับ​เงิน​ของ​วิหาร เพราะ​เป็น​เงิน​เปื้อน​เลือด” พวก​เขา​ตัดสิน​ใจ​เอา​เงินนี้​ไป​ซื้อ​ที่​นา​ของ​ช่าง​ปั้น​หม้อ เพื่อ​เอา​ไว้​เป็น​ที่​ฝังศพ​คน​ต่าง​บ้าน​ต่าง​เมือง ที่​ตรง​นั้น​ถูก​เรียกว่า “ทุ่ง​เลือด” มา​จน​ถึง​ทุก​วันนี้ เรื่องนี้​ก็​เป็น​ไป​ตาม​ที่​เยเรมียาห์ ผู้พูดแทนพระเจ้า ได้​พูด​ไว้​ว่า “พวก​เขา​เอา​เงิน​สามสิบ​เหรียญ ซึ่ง​เป็น​ราคา​ค่าตัว​ของ​พระองค์​ที่​คน​อิสราเอล​ตั้ง​ขึ้น ไป​ซื้อ​ที่นา​ของ​ช่างปั้นหม้อ ตาม​ที่​องค์​เจ้า​ชีวิต​ได้​สั่ง​ผม​ไว้”

เมื่อ​ถึง​เวลา​ฟ้า​สาง​พวก​มหา​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​ประชาชน​ได้​ร่วม​คบคิด​กัน​เพื่อ​จะ​ทำ​ให้​พระ​เยซู​ได้​รับ​โทษ​ถึงตาย พวก​เขา​มัด​ตัว​พระ​องค์​และ​พา​ไป​ส่ง​มอบ​ให้​แก่​ปีลาต​ผู้ว่า​ราชการ เมื่อ​ยูดาส​ผู้​ทรยศ​เห็น​พระ​องค์​ถูก​กล่าวโทษ จึง​เสียใจ​และ​คืน​เหรียญ​เงิน 30 เหรียญ​แก่​พวก​มหา​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้ใหญ่ เขา​พูด​ว่า “เรา​ได้​กระทำ​บาป​ด้วยการ​ทรยศ​คน​ที่​ไร้​ความ​ผิด” แต่​พวก​เขา​พูด​ว่า “แล้ว​เรื่อง​อะไร​ของ​เรา​เล่า มัน​เป็น​ธุระ​ของ​ท่าน” ยูดาส​ก็​โยน​เหรียญ​เงิน​นั้น​ไว้​ใน​พระ​วิหาร​แล้ว​จาก​ไป และ​เขา​ก็​ไป​ผูกคอ​ตาย พวก​มหา​ปุโรหิต​เอา​เงิน​เหรียญ​ไป​พลาง​กล่าว​ว่า “ไม่​ถูก​กฎ​บัญญัติ​ที่​จะ​เก็บ​เหรียญ​ไว้​ใน​คลัง​พระ​วิหาร ใน​เมื่อ​เป็น​เงิน​เปื้อน​เลือด” พวก​เขา​ปรึกษา​กัน​แล้ว​ก็​ซื้อ​ที่​นา​ของ​ช่าง​ปั้นหม้อ​ไว้​สำหรับ​ฝัง​ชาว​ต่าง​แดน ด้วยเหตุ​นี้​ผู้​คน​จึง​เรียก​ทุ่งนา​นั้น​ว่า ทุ่ง​โลหิต มาจนถึง​ทุกวันนี้ สิ่ง​เหล่า​นี้​จึง​เป็นไป​ตามที่​พระ​เจ้า​กล่าว​ผ่าน​เยเรมีย์​ผู้เผย​คำกล่าว​ของ​พระ​เจ้า​ไว้​ว่า “และ​พวก​เขา​ได้​เอา​เงิน 30 เหรียญ​ซึ่ง​เป็น​ราคา​ที่​ตั้ง​ให้​ผู้นั้น​โดย​พวก​ชน​ชาติ​อิสราเอล และ​เขา​เหล่า​นั้น​ได้​ให้​เงิน​เป็น​ค่า​ทุ่งนา​ของ​ช่าง​ปั้นหม้อ ตามที่​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ได้​สั่ง​ข้าพเจ้า​ไว้”

ครั้​นร​ุ่งเช้า บรรดาพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่​แห่​งประชาชนปรึกษากันด้วยเรื่องพระเยซู เพื่อจะประหารพระองค์​เสีย เขาจึ​งม​ัดพระองค์พาไปมอบไว้​แก่​ปอนทิอัสปีลาตเจ้าเมือง เมื่อย​ูดาสผู้ทรยศพระองค์​เห​็​นว​่าพระองค์ต้องปรับโทษก็​กลับใจ นำเงินสามสิบเหรียญนั้นมาคืนให้​แก่​พวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้​ใหญ่ กล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปที่​ได้​ทรยศโลหิ​ตอ​ันบริ​สุทธิ​์” คนเหล่านั้นจึงว่า “การนั้นเป็นธุระอะไรของเรา เจ้​าต้องรับธุระเอาเอง” ยู​ดาสจึงทิ้งเงินนั้นไว้ในพระวิหารและจากไป แล​้วเขาก็ออกไปผูกคอตาย พวกปุโรหิตใหญ่จึงเก็บเอาเงินนั้นมาแล้​วว​่า “เป็นการผิดพระราชบัญญั​ติ​ที่​จะเก็บเงินนั้นไว้ในคลังพระวิ​หาร เพราะเป็นค่าโลหิต” เขาก็ปรึกษากันและได้เอาเงินนั้นไปซื้อทุ่งช่างหม้อไว้ สำหรับเป็​นที​่ฝังศพคนต่างบ้านต่างเมือง เหตุ​ฉะนั้น ทุ​่งนั้นจึงเรียกว่า ทุ​่งโลหิต จนถึงทุกวันนี้ ครั้งนั้​นก​็สำเร็จตามพระวจนะโดยเยเรมีย์​ศาสดาพยากรณ์ ซึ่งว่า ‘และพวกเขาก็รับเงินสามสิบเหรียญ ซึ่งเป็นราคาของผู้​ที่​เขาตีราคาไว้​นั้น​’ คือที่คนอิสราเอลบางคนตีราคาไว้ ‘​แล​้วไปซื้อทุ่งช่างหม้อ ตามที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงบัญชาข้าพเจ้า’