กันดารวิถี 31:1-24 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน

แบ่งปัน

พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงแก้แค้นคนมีเดียนเพื่อคนอิสราเอล หลังจากนั้นเจ้าจะจากไปอยู่กับประชาชนของเจ้า” และโมเสสกล่าวกับประชาชนว่า “จงเตรียมคนในพวกเจ้าให้พร้อมด้วยอาวุธเพื่อทำสงคราม แล้วยกไปสู้กับพวกมีเดียน เพื่อแก้แค้นคนมีเดียนให้กับพระยาห์เวห์ จงส่งคนจากทุกเผ่าของอิสราเอลเผ่าละพันคนเข้าทำสงคราม” ดังนั้นเขาจึงจัดคนเผ่าละพันคนจากอิสราเอลที่เป็นพันๆ รวม 12,000 คน พร้อมด้วยอาวุธเพื่อเข้าสงคราม แล้วโมเสสส่งคนเผ่าละพันคนออกไปทำสงคราม เขาทั้งหลายออกไปทำสงครามพร้อมกับฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตและเครื่องใช้บริสุทธิ์ และมีแตรปลุกอยู่ในมือของฟีเนหัส เขาทั้งหลายทำสงครามต่อสู้กับคนมีเดียนตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส และพวกเขาฆ่าผู้ชายหมดทุกคน เขาทั้งหลายประหารบรรดากษัตริย์คนมีเดียนพร้อมกับคนอื่นๆ ที่ถูกฆ่า ได้แก่เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์และเรบาซึ่งเป็นกษัตริย์ทั้งห้าของคนมีเดียน และเขาประหารบาลาอัมบุตรเบโอร์ด้วยดาบ คนอิสราเอลจับสตรีชาวมีเดียนมาเป็นเชลยพร้อมกับพวกเด็กๆ รวมทั้งกวาดเอาฝูงสัตว์เลี้ยง ฝูงแพะแกะ และข้าวของทั้งหมดไปเป็นของริบ แล้วเอาไฟเผาทุกเมืองซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเขา และเผาค่ายพักทั้งหมดของเขา แล้วเก็บของที่ริบมาทั้งหมด และสิ่งที่ชิงมาทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์กลับไป แล้วพวกเขานำบรรดาเชลยและทรัพย์สินที่ชิงมาได้ รวมทั้งของที่ริบได้มายังโมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และชุมนุมชนอิสราเอลที่ค่ายพัก ณ ที่ราบโมอับริมแม่น้ำจอร์แดนตรงข้ามเมืองเยรีโค โมเสส เอเลอาซาร์ปุโรหิต และบรรดาผู้นำของชุมนุมชนออกไปต้อนรับเขาทั้งหลายนอกค่ายพัก และโมเสสโกรธพวกนายทหาร คือพวกนายพันและพวกนายร้อยผู้กลับจากการทำสงคราม โมเสสพูดกับเขาทั้งหลายว่า “พวกท่านไว้ชีวิตผู้หญิงทั้งหมดหรือ? ดูซิ หญิงเหล่านี้ทำให้คนอิสราเอลหลงทำผิดต่อพระยาห์เวห์ในเรื่องเปโอร์โดยคำแนะนำของบาลาอัม และภัยพิบัติจึงเกิดขึ้นท่ามกลางชุมนุมชนของพระยาห์เวห์ ฉะนั้นจงประหารเด็กผู้ชายทุกคน และประหารผู้หญิงทุกคนซึ่งเคยร่วมหลับนอนกับผู้ชาย แต่ให้ไว้ชีวิตหญิงสาวที่ยังไม่เคยร่วมหลับนอนกับผู้ชายสำหรับพวกท่านเอง จงพักอยู่ภายนอกค่ายเจ็ดวัน คือทุกคนที่ได้ฆ่าคน และทุกคนที่ได้แตะต้องศพผู้ที่ถูกฆ่านั้น จงชำระตัวและชำระเชลยของตนในวันที่สามและวันที่เจ็ด พวกท่านต้องชำระเครื่องแต่งกายทุกชิ้น เครื่องใช้ที่ทำด้วยหนังสัตว์ทุกชิ้น เครื่องใช้ที่ทำจากขนแพะทุกชิ้น และเครื่องใช้ที่ทำด้วยไม้ทุกชิ้น” และเอเลอาซาร์ปุโรหิตกล่าวกับคนที่ออกไปทำสงครามว่า “นี่เป็นข้อกำหนดของธรรมบัญญัติซึ่งพระยาห์เวห์ได้ทรงบัญชาโมเสส เฉพาะทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว และทุกสิ่งที่ทนไฟได้ ท่านทั้งหลายจงนำไปผ่านไฟ แล้วก็จะสะอาด อย่างไรก็ดีต้องล้างชำระมลทินด้วยน้ำ และสิ่งใดที่ทนไฟไม่ได้ท่านต้องผ่านน้ำ ท่านต้องซักเสื้อผ้าของท่านในวันที่เจ็ด แล้วท่านจะสะอาด หลังจากนั้นพวกท่านจึงจะเข้ามาในค่ายได้”

พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า <<จงแก้แค้นคนมีเดียนเพื่อคนอิสราเอล แล้วภายหลังเจ้าจะถูกรวบให้ไปอยู่กับประชาชนของเจ้า>> และโมเสสกล่าวกับประชาชนว่า <<จงเตรียมคนบางคนในพวกเจ้าให้พร้อมด้วยอาวุธ เพื่อทำสงคราม แล้วยกไปสู้พวกมีเดียน เพื่อกระทำการแก้แค้นของพระเจ้าต่อคนมีเดียน เจ้าจงส่งคนจากเผ่าอิสราเอลเผ่าละพันคนเข้าทำสงคราม>> ดังนั้นเขาจึงจัดคนจากอิสราเอลที่นับพันๆนั้น เผ่าละพันคน เป็นคนหมื่นสองพันสรรพด้วยอาวุธ เพื่อเข้าสงคราม และโมเสสส่งคนเผ่าละพันคนออกไปทำสงคราม ทั้งคนเหล่านั้นกับฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิต พร้อมกับเครื่องใช้ของสถานนมัสการ และมีแตรปลุกอยู่ในมือ เขาทำสงครามต่อสู้คนมีเดียน ดังที่พระเจ้าทรงบัญชาโมเสสและได้ฆ่าผู้ชายเสียทุกคน เขาได้ประหารชีวิตบรรดากษัตริย์คนมีเดียนพร้อมกับคน อื่นที่เขาฆ่าเสีย มีเอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์และเรบากษัตริย์ทั้งห้าแห่งคนมีเดียน และได้ประหารชีวิตบาลาอัมบุตรเบโอร์เสียด้วยดาบ และคนอิสราเอลได้จับสตรีชาวมีเดียนมาเป็นเชลย พร้อมกับพวกเด็กเล็กทั้งหลาย และกวาดเอาฝูงวัว ฝูงแพะแกะและข้าวของ ทั้งปวงไปสิ้น เป็นทรัพย์ที่ปล้นได้ และเอาไฟเผาเมืองที่อาศัยของเขา และเผาค่ายทั้งสิ้นของเขาเสียด้วย แล้วเก็บบรรดาของที่ริบได้ และทรัพย์ที่ปล้นได้ทั้งคนและสัตว์ไปเสียสิ้น แล้วเขานำเชลยและทรัพย์สินที่ปล้นได้ กับของที่ริบได้ทั้งหมดมายังโมเสส และเอเลอาซาร์ปุโรหิต และชุมนุมชนอิสราเอลที่ค่าย ณ ทุ่งโมอับริมแม่น้ำจอร์แดนที่เมืองเยรีโค โมเสสและเอเลอาซาร์ปุโรหิต และบรรดาประมุขแห่งคนอิสราเอลออกไปต้อนรับเขานอกค่าย และโมเสสโกรธพวกนายทหาร คือนายพันและนายร้อยผู้กลับจากการทำสงคราม โมเสสพูดกับเขาทั้งหลายว่า <<ท่านทั้งหลายได้ไว้ชีวิตพวกผู้หญิงทั้งหมดหรือ ดูเถิด โดยคำปรึกษาของบาลาอัม หญิงเหล่านี้ได้กระทำให้คนอิสราเอลหลงกระทำผิด ต่อพระเจ้าในเรื่องเปโอร์ และภัยพิบัติจึงได้เกิดขึ้นท่ามกลางชุมนุมชนของพระเจ้า เพราะฉะนั้นจงประหารชีวิตเด็กผู้ชายเล็กเสียทุกคน และประหารชีวิตผู้หญิงซึ่งได้ร่วมกับผู้ชายเสียทุกคน แต่จงไว้ชีวิตเด็กผู้หญิงที่ยังไม่ได้ร่วมกับผู้ชาย ไว้สำหรับท่านทั้งหลายเอง จงอยู่ภายนอกค่ายเจ็ดวัน ท่านผู้ใดที่ได้ฆ่าคน และท่านผู้ใดที่ได้แตะต้องผู้ที่ถูกฆ่า จงชำระตัวและเชลยของตัว ในวันที่สามและวันที่เจ็ด ท่านต้องชำระเครื่องแต่งกายทุกชิ้น เครื่องหนังสัตว์ทุกชิ้น และเครื่องขนแพะทั้งหมด และเครื่องที่ทำด้วยไม้ทุกชิ้น>> และเอเลอาซาร์ปุโรหิตได้กล่าวแก่ทหารผู้ ออกไปทำสงครามว่า <<นี่เป็นกฎพระธรรมซึ่งพระเจ้าได้บัญชาโมเสส เฉพาะทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว ทุกสิ่งที่ทนไฟได้ เจ้าทั้งหลายจงลวกเสียด้วยไฟ แล้วจะสะอาด อย่างไรก็ดีต้องเอาน้ำล้างมลทินชำระด้วย และสิ่งใดที่ทนไฟไม่ได้ท่านต้องให้ผ่านน้ำ ท่านต้องซักเสื้อผ้าของท่านในวันที่เจ็ด และท่านจะสะอาด ภายหลังท่านจึงจะเข้ามาในค่ายได้>>

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงแก้แค้นชาวมีเดียนให้ชนอิสราเอล หลังจากนั้นเจ้าจะตาย” ดังนั้นโมเสสจึงกล่าวแก่ประชากรว่า “พวกเจ้าบางคนจะต้องเตรียมอาวุธไปทำสงครามกับชาวมีเดียน เพื่อนำการแก้แค้นขององค์พระผู้เป็นเจ้าไปถึงพวกเขา จงเกณฑ์พลอิสราเอลมาเผ่าละหนึ่งพันคน” พวกเขาจึงรวมกำลังพลได้ 12,000 คนจากเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล และถืออาวุธเข้าสู่สงคราม โมเสสส่งคนที่ได้มาเผ่าละหนึ่งพันคนนั้นไปรบโดยมีฟีเนหัสบุตรของปุโรหิตเอเลอาซาร์นำทัพไป พร้อมด้วยเครื่องใช้จากสถานนมัสการและแตรสัญญาณ พวกเขาสู้รบกับมีเดียนตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาโมเสส และฆ่าผู้ชายทุกคน รวมทั้งกษัตริย์ทั้งห้าของชาวมีเดียนคือ เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา บาลาอัมบุตรเบโอร์ก็ถูกฆ่าตายด้วยดาบ กองทัพอิสราเอลจับกุมผู้หญิงและเด็กชาวมีเดียนมาเป็นเชลย ทั้งกวาดต้อนฝูงสัตว์ทั้งหมดและริบข้าวของมาด้วย แล้วเผาเมืองและค่ายพักของชาวมีเดียนจนหมดสิ้น พวกเขากวาดต้อนคน ฝูงสัตว์ และริบทรัพย์สินทั้งหมด แล้วนำมามอบให้โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และชุมนุมประชากรอิสราเอลซึ่งตั้งค่ายพักอยู่ในที่ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดน ตรงข้ามเมืองเยรีโค โมเสส ปุโรหิตเอเลอาซาร์ และบรรดาผู้นำของชุมชนออกมารอรับพวกเขานอกค่าย โมเสสโกรธนายทหารและแม่ทัพนายกองที่กลับจากการรบเหล่านั้น โมเสสถามพวกเขาว่า “ทำไมจึงปล่อยให้พวกผู้หญิงรอดชีวิตอยู่ได้? คนเหล่านี้แหละที่ทำตามคำแนะนำของบาลาอัม และชักนำชนอิสราเอลให้หันเหจากองค์พระผู้เป็นเจ้าในเหตุการณ์ที่เปโอร์ เป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติที่ทำลายล้างประชากรขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงฆ่าเด็กผู้ชายทุกคนและผู้หญิงทุกคนที่เคยหลับนอนกับผู้ชายแล้ว แต่จงไว้ชีวิตหญิงสาวที่ยังไม่เคยหลับนอนกับผู้ชายไว้สำหรับพวกเจ้า “พวกเจ้าทุกคนที่ฆ่าคนหรือแตะต้องซากศพ จงออกไปอยู่นอกค่ายพักเป็นเวลาเจ็ดวัน แล้วจงชำระตัวเองและเชลยของเจ้าในวันที่สามและวันที่เจ็ด จงชำระเครื่องนุ่งห่มและทุกสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ ขนแพะ หรือไม้ให้สะอาดด้วย” จากนั้นปุโรหิตเอเลอาซาร์กล่าวกับทหารที่กลับมาจากการรบว่า “นี่คือข้อกำหนดตามบทบัญญัติซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าประทานแก่โมเสส คือทอง เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก ตะกั่ว และสิ่งใดๆ ซึ่งทนความร้อนได้ จงเอาไปเผาไฟเพื่อชำระ จากนั้นล้างด้วยน้ำชำระมลทิน แต่สิ่งใดที่ไม่ทนความร้อนจะต้องล้างด้วยน้ำ ในวันที่เจ็ดจงซักเสื้อผ้า แล้วท่านจะสะอาด และกลับเข้ามาในค่ายพักได้”

พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “หา​ทาง​แก้​แค้น​ชาว​มีเดียน​คืน ที่​พวกมัน​ทำ​ไว้​กับ​ชาว​อิสราเอล แล้ว​หลังจาก​นั้น เจ้า​จะ​ตาย​และ​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า” โมเสส​จึง​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “เลือก​คน​ของ​พวกท่าน​มา​จำนวน​หนึ่ง​เพื่อ​ไป​ออก​รบ เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​โจมตี​ชาว​มีเดียน ให้​สม​กับ​แค้น​ที่​พระยาห์เวห์​มี​ต่อ​ชาว​มีเดียน ท่าน​ต้อง​ส่ง​คน​หนึ่งพัน​คน จาก​แต่​ละ​เผ่า​ของ​อิสราเอล​เพื่อ​ไป​ทำ​สงครามนี้” เมื่อ​รวม​คน​อิสราเอล​เผ่า​ละ​หนึ่ง​พัน​คน​จาก​ทุกเผ่า​แล้ว ได้​คน​ที่​จะ​ไป​ทำ​สงคราม​ทั้งหมด​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน โมเสส​จึง​ส่ง​คน​ไปรบ จาก​เผ่า​ละ​หนึ่ง​พัน​คน โมเสส​ส่ง​พวกเขา​และ​ฟีเนหัส​ลูกชาย​นักบวช​เอเลอาซาร์​ไป​สงคราม ฟีเนหัส​เอา​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ และ​แตร​ให้​สัญญาณ​ติดตัว​ไปด้วย พวกเขา​จึง​ต่อสู้​กับ​พวก​มีเดียน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ พวกเขา​ฆ่า​ผู้ใหญ่​ที่​เป็น​ผู้ชาย​ชาว​มีเดียน​ทุกคน​ใน​แคว้นนั้น พร้อมๆ​กับ​เหยื่อ​อื่นๆ​ด้วย พวกเขา​ฆ่า​พวก​กษัตริย์​ชาว​มีเดียน มี เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์​และ​เรบา ทั้งห้า​คนนี้​เป็น​กษัตริย์​ของ​มีเดียน พวกเขา​ยัง​ฆ่า​บาลาอัม​ลูกชาย​เบโอร์​ด้วย​ดาบ ชาว​อิสราเอล​ได้​จับ​ผู้หญิง​และ​เด็กๆ​ชาว​มีเดียน​ไป​ด้วย พวกเขา​ยัง​ยึด​เอา​สัตว์​เลี้ยง​ทั้งหมด ฝูง​วัว​และ​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมด​ของ​คน​เหล่านั้น​ไว้ ชาว​อิสราเอล​ได้​เผา​ทิ้ง​บ้านเมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​มีเดียน​ที่​พวกเขา​ได้​ตั้ง​รกราก​กัน​อยู่ รวมทั้ง​ค่าย​ทั้งหมด พวกเขา​ได้​ยึด​ทุกสิ่ง​ทุกอย่าง​ที่​ได้​จาก​สงคราม รวมทั้ง​คน​และ​สัตว์ และ​นำ​เชลย​เหล่านั้น​และ​สิ่งของ​ที่​ยึด​ได้​จาก​สงคราม​ไป​ให้​โมเสส​และ​นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​ชุมชน​ชาว​อิสราเอล ที่​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ใกล้​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​เยริโค โมเสส นักบวช​เอเลอาซาร์​และ​บรรดา​ผู้นำ​ชุมชน ต่าง​ออก​มา​พบ​พวกเขา​ที่​นอก​ค่าย โมเสส​โกรธ​มาก​ต่อ​บรรดา​ผู้นำ​กองทัพ พวก​ผู้บัญชาการ​กองพัน​และ​ผู้บัญชาการ​กองร้อย​ที่​กลับ​จาก​สงคราม โมเสส​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่​ท่าน​ไว้​ชีวิต​พวกผู้หญิง​หรือ พวกนี้​นี่แหละ​ที่​ทำ​ตาม​คำแนะนำ​ของ​บาลาอัม ทำ​ให้​ชาว​อิสราเอล​ทำ​บาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​ที่​เปโอร์ จน​ทำ​ให้​เกิด​โรค​ระบาด​ร้ายแรง​มา​ทำลาย​ชุมชน​ของ​พระยาห์เวห์ ฉะนั้น ตอนนี้​ฆ่า​เด็ก​ผู้ชาย​ทุกคน​และ​ฆ่า​ผู้หญิง​ทุกคน​ที่​เคย​มี​เพศสัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย แต่​ไว้​ชีวิต​หญิง​สาว​ทุกคน​สำหรับ​พวกท่าน หญิงสาว​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย​มา​ก่อน พวกท่าน​ต้อง​อยู่​ที่​นอก​ค่าย​ก่อน​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน พวกท่าน​ทุกคน​หรือ​เชลย​ที่​ได้​ฆ่า​คน​หรือ​แตะต้อง​ร่าง​คน​ตาย​มา ต้อง​ชำระ​ตัวเอง​ใน​วันที่​สาม​และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด ท่าน​ต้อง​ซัก​ล้าง​เสื้อผ้า​ทั้งหมด เครื่อง​หนัง​ทั้งหมด ทุกสิ่ง​ที่​ทำ​จาก​ขน​แพะ รวมทั้ง​ทุกสิ่ง​ที่​ทำ​จาก​ไม้” แล้ว​นักบวช​เอเลอาซาร์​ก็​พูด​กับ​พวกผู้ชาย​ที่​ไปรบ​มา​ว่า “นี่​เป็น​กฎ​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้ คือ ทุกอย่าง​ที่​ทน​ไฟ​ได้ ต้อง​เอา​ไป​วาง​ไว้​ใน​ไฟ ท่าน​ต้อง​เอา ทอง เงิน ทอง​สัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก​และ​ตะกั่ว ไป​วาง​ไว้​ใน​ไฟ แล้ว​นำ​ไป​ล้าง​น้ำ เพื่อ​ทำ​ให้​มัน​บริสุทธิ์ ส่วน​ของ​ทุกอย่าง​ที่​ไม่​ทน​ไฟ ให้​พวกท่าน​นำ​ไป​ล้างน้ำ ใน​วัน​ที่​เจ็ด ท่าน​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​ของ​ท่าน และ​ท่าน​จะ​สะอาด หลังจากนั้น​ท่าน​ถึง​จะ​เข้า​ไป​ใน​ค่าย​ได้”

พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า “จง​แก้แค้น​ชาว​มีเดียน​เพื่อ​ชาว​อิสราเอล​ให้​หนัก หลัง​จาก​นั้น​เจ้า​จะ​ได้​กลับ​ไป​อยู่​รวม​กับ​ญาติ​พี่​น้อง​ที่​ล่วง​ลับ​ไป​แล้ว” โมเสส​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จง​ให้​พวก​ผู้​ชาย​ใน​หมู่​เจ้า​เตรียม​ตัว​ให้​พร้อม​สงคราม​รวม​ทั้ง​อาวุธ​ด้วย ให้​พวก​เขา​ต่อสู้​กับ​ชาว​มีเดียน เพื่อ​กระทำ​ตาม​ความ​แค้น​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ที่​มี​ต่อ​ชาว​มีเดียน เจ้า​จง​ส่ง​คน​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​จำนวน 1,000 คน​จาก​แต่​ละ​เผ่า​ออก​ไป​ทำ​สงคราม” ดังนั้น​จะ​ต้อง​มี​การ​เตรียม​พร้อม​กำลัง​พล​ของ​อิสราเอล​จำนวน 1,000 คน​จาก​แต่​ละ​เผ่า รวม​ได้ 12,000 คน​ถือ​อาวุธ​พร้อม​สำหรับ​สงคราม โมเสส​ส่ง​คน​จำนวน 1,000 คน​จาก​แต่​ละ​เผ่า​ออก​ไป​ทำ​สงคราม พร้อม​กับ​ฟีเนหัส​บุตร​ของ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต พร้อม​กับ​ภาชนะ​ของ​สถาน​ที่​บริสุทธิ์ และ​ใน​มือ​มี​แตร​ยาว​ส่ง​สัญญาณ พวก​เขา​ทำ​สงคราม​กับ​ชาว​มีเดียน​ตาม​ที่​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ได้​บัญชา​โมเสส เขา​ฆ่า​ชาย​ทุก​คน พวก​เขา​ใช้​ดาบ​ฆ่า​บาลาอัม​บุตร​ของ​เบโอร์ อีก​ทั้ง​เอวี เรเคม ศูร์ ฮูร์ และ​เรบา คือ​กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาว​มีเดียน ที่​ถูก​ฆ่า​ตาย​พร้อม​กับ​คน​อื่นๆ ด้วย ชาว​อิสราเอล​ได้​จับ​ตัว​พวก​ผู้​หญิง​และ​เด็กๆ ชาว​มีเดียน​ไว้​เป็น​เชลย สัตว์​เลี้ยง ฝูง​แพะ​แกะ รวม​ทั้ง​สิ่ง​ที่​ปล้น​มา​ได้​ด้วย พวก​เขา​จุด​ไฟ​เผา​เมือง​ทุก​เมือง​ที่​เป็น​ที่​อยู่​อาศัย​และ​ค่าย​ทุก​ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน เอา​ของ​ที่​ปล้น​และ​ริบ​มา​ได้​ไป​จน​หมด​สิ้น ทั้ง​ที่​เป็น​ของ​มนุษย์​และ​สัตว์​เลี้ยง แล้ว​พวก​เขา​ก็​นำ​เชลย​และ​สิ่ง​ที่​ปล้น​หรือ​ริบ​ได้​มา​ให้​แก่​โมเสส เอเลอาซาร์​ปุโรหิต และ​แก่​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​มวล ณ ที่​ราบ​โมอับ ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ​จอร์แดน​ที่​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​กับ​เยรีโค โมเสส เอเลอาซาร์​ปุโรหิต และ​บรรดา​หัวหน้า​ทั้ง​ปวง​ของ​มวล​ชน​ออก​ไป​พบ​กับ​พวก​เขา​ที่​นอก​ค่าย และ​โมเสส​โกรธ​พวก​นาย​ทหาร บรรดา​นาย​พัน​และ​นาย​ร้อย​ที่​กลับ​มา​จาก​งาน​รับใช้​ใน​สงคราม โมเสส​พูด​กับ​เขา​เหล่า​นั้น​ว่า “พวก​ท่าน​ปล่อย​ให้​ผู้​หญิง​ทุก​คน​รอด​ชีวิต​หรือ ดู​เถิด หญิง​พวก​นี้​เป็น​เหตุ​ให้​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ภักดี​ต่อ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ใน​เหตุการณ์​ที่​เกิด​ขึ้น​ที่​เกี่ยว​กับ​คำ​แนะนำ​ของ​บาลาอัม​ที่​เปโอร์ ภัย​พิบัติ​จึง​ได้​เกิด​ขึ้น​กับ​มวล​ชน​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ฉะนั้น​บัดนี้​จง​ฆ่า​ทุก​คน​ที่​เป็น​ชาย​ใน​หมู่​เด็ก​เล็ก และ​ฆ่า​หญิง​ทุก​คน​ที่​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ชาย แต่​จง​ไว้​ชีวิต​เด็ก​ผู้​หญิง​ทุก​คน​ที่​ไม่​ได้​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ชาย​ไว้​เป็น​ของ​พวก​ท่าน​เอง และ​จง​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​นอก​ค่าย 7 วัน คน​ใด​ใน​พวก​ท่าน​ที่​ได้​ฆ่า​คน และ​คน​ใด​ที่​ได้​แตะ​ต้อง​ซาก​ศพ ก็​จง​ชำระ​ตัว​ให้​สะอาด​รวม​ทั้ง​พวก​เชลย​ด้วย ใน​วัน​ที่​สาม​และ​วัน​ที่​เจ็ด จง​ซัก​ล้าง​เครื่อง​แต่ง​กาย​ทุก​ชิ้น ทุก​สิ่ง​ทำ​ด้วย​หนัง​สัตว์ ขน​แพะ และ​ไม้” แล้ว​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​พูด​กับ​เหล่า​ทหาร​ที่​ได้​ทำ​สงคราม​ว่า “กฎ​เกณฑ์​ของ​กฎ​บัญญัติ​ที่​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ได้​บัญชา​โมเสส คือ​ทองคำ เงิน ทอง​สัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และ​ตะกั่ว ทุก​สิ่ง​ที่​ทน​ไฟ​ได้ ท่าน​ก็​จง​ให้​ผ่าน​การ​ชำระ​ด้วย​ไฟ แล้ว​จึง​จะ​สะอาด แต่​จะ​ต้อง​ใช้​น้ำ​ชำระ​ให้​สะอาด​ใน​พิธี​ชำระ และ​สิ่งใด​ที่​ทน​ไฟ​ไม่​ได้ ท่าน​จง​ให้​ผ่าน​การ​ชำระ​ด้วย​น้ำ และ​ท่าน​จง​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ของ​ท่าน​ใน​วัน​ที่​เจ็ด แล้ว​ท่าน​จึง​จะ​สะอาด และ​หลัง​จาก​นั้น​ท่าน​จึง​เข้า​ไป​ใน​ค่าย​ได้”

พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงแก้แค้นคนมีเดียนเพื่อคนอิสราเอล แล​้วภายหลังเจ้าจะถูกรวบให้ไปอยู่กับประชาชนของเจ้า” และโมเสสกล่าวกับประชาชนว่า “จงเตรียมคนบางคนในพวกเจ้าให้​พร​้อมด้วยอาวุธเพื่อทำสงคราม แล​้วยกไปสู้พวกมีเดียนเพื่อกระทำการแก้แค้นของพระเยโฮวาห์ต่อคนมีเดียน เจ้​าจงส่งคนจากตระกูลอิสราเอลทั้งหมดตระกูลละพันคนเข้าทำสงคราม” ดังนั้นเขาจึงจัดคนจากอิสราเอลที่นับพันๆนั้นตระกูลละพันคน เป็นคนหมื่นสองพันสรรพด้วยอาวุธเพื่อเข้าสงคราม และโมเสสส่งคนตระกูลละพันคนออกไปทำสงคราม ทั้งคนเหล่านั้​นก​ับฟีเนหั​สบ​ุตรชายเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตไปทำสงคราม พร​้อมกับเครื่องใช้อันบริ​สุทธิ​์ และมีแตรปลุกอยู่ในมือ เขาทำสงครามต่อสู้คนมีเดียนดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสและได้ฆ่าผู้ชายเสียทุกคน เขาได้ประหารชีวิตบรรดากษั​ตริ​ย์คนมีเดียนพร้อมกับคนอื่​นที​่เขาฆ่าเสีย มี​เอว​ี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา กษัตริย์​ทั้งห้าแห่งคนมีเดียน และได้ประหารชีวิตบาลาอัมบุตรชายเบโอร์​เสียด​้วยดาบ และคนอิสราเอลได้จับสตรีชาวมีเดียนทั้งหมดมาเป็นเชลย พร​้อมกับพวกเด็กเล็กทั้งหลาย และกวาดเอาฝูงวัวฝูงแพะแกะและข้าวของทั้งปวงไปสิ้น เป็นทรัพย์​ที่​ปล้นได้ และเอาไฟเผาบรรดาเมืองที่อาศัยของเขา และเผาค่ายทั้งสิ้นของเขาเสียด้วย แล​้วเก็บบรรดาของที่ริบได้และทรัพย์​ที่​ปล้นได้ทั้งคนและสัตว์ไปเสียสิ้น แล​้วเขานำเชลยและทรัพย์​สิ​นที​่ปล้นได้กับของที่ริบได้ทั้งหมดมายังโมเสส และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิต และชุ​มนุ​มชนอิสราเอลที่​ค่าย ณ ที่​ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรี​โค โมเสสและเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตและบรรดาประมุขแห่งชุ​มนุ​มชนออกไปต้อนรับเขานอกค่าย และโมเสสโกรธพวกนายทหาร คือนายพันและนายร้อยผู้​กล​ับจากการทำสงคราม โมเสสพู​ดก​ับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้​ไว้​ชี​วิตพวกผู้หญิงทั้งหมดหรือ ดู​เถิด โดยคำปรึกษาของบาลาอัม หญิงเหล่านี้​ได้​กระทำให้คนอิสราเอลหลงกระทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ในเรื่องเปโอร์ และภัยพิบั​ติ​จึงได้​เก​ิดขึ้นท่ามกลางชุ​มนุ​มชนของพระเยโฮวาห์ ฉะนั้นบัดนี้จงประหารชีวิตเด็กผู้​ชายเล​็กเสียทุกคน และประหารชีวิตผู้หญิงซึ่งได้เคยนอนร่วมกับชายเสียทุกคน แต่​จงไว้​ชี​วิตเด็กผู้หญิงที่ยังไม่เคยนอนร่วมกับชายไว้สำหรั​บท​่านทั้งหลายเอง จงอยู่ภายนอกค่ายเจ็ดวัน ท่านผู้ใดที่​ได้​ฆ่าคน และท่านผู้ใดที่​ได้​แตะต้องผู้​ที่​ถู​กฆ่า จงชำระตัวและเชลยของตัวในวั​นที​่สามและวั​นที​่​เจ็ด ท่านต้องชำระเครื่องแต่งกายทุกชิ้น เครื่องหนังสัตว์​ทุ​กชิ้น และเครื่องขนแพะทั้งหมดและเครื่องที่ทำด้วยไม้​ทุ​กชิ้น” และเอเลอาซาร์​ปุ​โรหิตได้​กล​่าวแก่ทหารผู้ออกไปทำสงครามว่า “​นี่​เป็นกฎพระราชบัญญั​ติ​ซึ่งพระเยโฮวาห์​ได้​บัญชาโมเสส เฉพาะทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว ทุ​กสิ่งที่ทนไฟได้ เจ้​าทั้งหลายจงลนเสียด้วยไฟ แล​้วจะสะอาด ถึงอย่างไรก็จะต้องชำระล้างให้​บริสุทธิ์​ด้วยน้ำแห่งการแยกตั้งไว้ และทุกสิ่งที่ทนไฟไม่​ได้​ท่านต้องให้ผ่านน้ำนั้น ท่านต้องซักเสื้อผ้าของท่านในวั​นที​่​เจ็ด และท่านจะสะอาด ภายหลังท่านจึงจะเข้ามาในค่ายได้”