สดุดี 73:1-11 - เปรียบเทียบทุกเวอร์ชัน
สดุดี 73:1-11 THSV11 (ฉบับมาตรฐาน)
แน่ทีเดียว พระเจ้าทรงดีต่ออิสราเอล ต่อบุคคลผู้มีใจบริสุทธิ์ แต่ข้าพเจ้าเล่า เท้าของข้าพเจ้าเกือบสะดุด ย่างเท้าของข้าพเจ้าจวนพลาดเต็มทีแล้ว เพราะข้าพเจ้าริษยาคนจองหอง เมื่อข้าพเจ้าเห็นความสมบูรณ์พูนสุขของคนอธรรม เพราะเขาทั้งหลายไม่มีความเจ็บปวด ร่างกายของพวกเขาปกติและสมบูรณ์ เขาทั้งหลายไม่ลำบากอย่างคนอื่นๆ พวกเขาไม่รับภัยอย่างคนอื่นๆ เพราะฉะนั้น ความเย่อหยิ่งจึงเป็นสร้อยคอของเขาทั้งหลาย ความทารุณคลุมพวกเขาไว้อย่างเครื่องแต่งกาย ตาของเขาทั้งหลายพองด้วยความอ้วนพี ใจของพวกเขาเต็มด้วยความคิดชั่ว เขาทั้งหลายเย้ยหยันและพูดด้วยความมุ่งร้าย พวกเขายโส ขู่ว่าจะบีบบังคับ เขาทั้งหลายอ้าปากสู้ฟ้าสวรรค์ และลิ้นของพวกเขาก็ตระเวนไปในโลก เพราะฉะนั้น ประชาชนของพระองค์จึงกลับมาที่นี่ และพวกเขาดื่มน้ำแห่งความบริบูรณ์ และเขาทั้งหลายพูดว่า “พระเจ้าทรงทราบได้อย่างไร? พระเจ้าผู้สูงสุดมีความรู้หรือ?”
สดุดี 73:1-11 TH1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
แท้จริงพระเจ้าทรงดีต่ออิสราเอล ต่อบุคคลผู้มีใจบริสุทธิ์ แต่ข้าพเจ้าเล่า เท้าของข้าพเจ้าเกือบสะดุด ย่างเท้าของข้าพเจ้าหมิ่นพลาดเต็มทีแล้ว เพราะข้าพเจ้าริษยาคนจองหอง เมื่อข้าพเจ้าเห็นความเจริญรุ่งเรืองของคนอธรรม เพราะเขาทั้งหลายไม่มีความเจ็บปวด ร่างกายเขาปกติและสมบูรณ์ เขาทั้งหลายไม่ลำบากอย่างคนอื่นๆ เขาทั้งหลายไม่รับภัยอย่างคนอื่นๆ เพราะฉะนั้นความเย่อหยิ่งจึงเป็นสร้อยคอของเขา ความทารุณคลุมเขาไว้อย่างเครื่องแต่งกาย ตาของเขาพองด้วยความอ้วนพี จิตใจของเขามีแผนการชั่วอย่างล้นหลาม เขาเย้ยและพูดด้วยความมุ่งร้าย เขาใฝ่สูงขู่ว่าจะบีบบังคับ เขาอ้าปากสู้ฟ้าสวรรค์ และลิ้นของเขาก็คะนองไปในโลก ประชาชนของพระองค์จึงหันกลับมา และเขาทั้งหลายดื่มน้ำแห่งความบริบูรณ์ และเขาทั้งหลายพูดว่า <<พระเจ้าทรงทราบได้อย่างไร พระเจ้าผู้สูงสุดมีความรู้หรือ>>
สดุดี 73:1-11 TNCV (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
แน่ทีเดียว พระเจ้าทรงดีต่ออิสราเอล ต่อบรรดาผู้มีใจบริสุทธิ์ แต่สำหรับข้าพเจ้า เท้าของข้าพเจ้าเกือบจะลื่นพลาด ข้าพเจ้าจวนเจียนจะเสียหลัก เพราะข้าพเจ้าอิจฉาคนหยิ่งผยอง เมื่อข้าพเจ้าเห็นความเจริญรุ่งเรืองของคนชั่ว พวกเขาไม่ต้องดิ้นรนต่อสู้ ร่างกายของเขาแข็งแรงและสุขภาพดี เขาไม่ต้องแบกรับภาระเหมือนคนอื่นๆ เขาไม่ต้องเป็นทุกข์ด้วยโรคภัยไข้เจ็บ ฉะนั้นเขาจึงคล้องความเย่อหยิ่งเป็นสร้อยคอ เขาสวมความรุนแรงเป็นอาภรณ์คลุมกาย ความชั่วช้าออกมาจากใจที่ตายด้านของเขา ความคิดชั่วในจิตใจของเขาไร้ขีดจำกัด เขาเย้ยหยัน พูดอย่างมุ่งร้าย และข่มขู่คุกคามอย่างโอหัง ริมฝีปากของเขาอ้างสิทธิ์เหนือฟ้าสวรรค์ ลิ้นของเขาอวดอ้างกรรมสิทธิ์เหนือแผ่นดินโลก ฉะนั้นคนของเขาจึงหันไปหาพวกเขา และดื่มห้วงน้ำหมดไปอย่างมากมาย พวกเขาพูดว่า “พระเจ้าจะรู้ได้อย่างไร? องค์ผู้สูงสุดจะรู้หรือ?”
สดุดี 73:1-11 THA-ERV (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
แน่นอน พระเจ้าทรงดีต่ออิสราเอล คือดีต่อคนอิสราเอลเหล่านั้นที่มีจิตใจบริสุทธิ์ แต่เท้าของข้าพเจ้าเองเกือบลื่นล้ม ย่างเท้าของข้าพเจ้าเกือบจะลื่นหงายหลังแล้ว เพราะข้าพเจ้าเริ่มจะอิจฉาคนที่หยิ่งจองหอง เมื่อข้าพเจ้าเห็นถึงความร่ำรวยของพวกคนชั่วเหล่านั้น พวกเขาไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอะไรเลย ร่างกายพวกเขาแข็งแรงและพวกเขาอยู่ดีกินดี พวกเขาไม่ต้องดิ้นรนต่อสู้เหมือนคนอื่น และไม่เดือดร้อนเหมือนคนอื่น ดังนั้นพวกเขาใส่ความเย่อหยิ่งเหมือนสร้อยคอ และสวมความทารุณโหดร้ายเหมือนเสื้อผ้า พวกเขาอ้วนจนตาถลน จิตใจเต็มไปด้วยความคิดชั่วร้าย พวกเขาเย้ยหยันผู้อื่นและวางแผนการร้ายต่อผู้อื่น พวกเขาใช้ฐานะทางสังคมที่สูงกว่าวางแผนเอาเปรียบผู้คน ปากของพวกเขาพูดราวกับว่าเป็นผู้ครอบครองฟ้าสวรรค์ ลิ้นของพวกเขาพูดยังกับว่าเป็นเจ้าของโลกนี้ ดังนั้น แม้แต่คนของพระเจ้าก็หันไปหาพวกเขา และยินดีทำตามที่พวกเขาบอก คนหยิ่งจองหองพวกนั้นพูดว่า “พระเจ้าจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเราทำอะไรอยู่ พระเจ้าสูงส่งนั้นจะรู้ได้ยังไงว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่”
สดุดี 73:1-11 NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
จริงทีเดียว พระเจ้าดีต่อชาวอิสราเอล ต่อบรรดาผู้มีใจบริสุทธิ์ แต่สำหรับข้าพเจ้า เท้าที่ก้าวออกไปของข้าพเจ้าแทบสะดุด เท้าที่ก้าวเกือบทำให้พลาดพลั้ง เพราะข้าพเจ้าอิจฉาคนยโส เมื่อข้าพเจ้าเห็นความเจริญของพวกคนชั่ว ด้วยว่า พวกเขาปราศจากความเจ็บปวด ร่างกายเขาสมบูรณ์ และมีสุขภาพดี พวกเขาไม่ลำบากเหมือนคนอื่นๆ และไม่ถูกบั่นทอนเหมือนมนุษย์ทั่วไป ฉะนั้น ความเย่อหยิ่งเป็นประหนึ่งสร้อยที่คล้องคอเขาไว้ การกระทำเลวร้ายปกปิดร่างกายเสมือนเครื่องนุ่งห่ม ตาของพวกเขาถลนเพราะความอ้วนพี จิตใจของพวกเขาเต็มด้วยความหลอกลวง เขาเยาะเย้ยและกล่าวร้าย เขาเอ่ยปากข่มขู่บีบคั้นด้วยความโอหัง ปากของเขาพูดท้าทายสรวงสวรรค์ และลิ้นก็ระรานไปทั่วแผ่นดินโลก ดังนั้น ชนชาติของพระองค์กลับหันมายกย่องพวกเขา และเชื่อฟังเขาทุกอย่าง และเขาพูดว่า “พระเจ้าทราบได้อย่างไร องค์ผู้สูงสุดทราบอะไรบ้าง”
สดุดี 73:1-11 KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
แท้จริงพระเจ้าทรงดีต่ออิสราเอล ต่อบุคคลผู้มีใจบริสุทธิ์ แต่ข้าพเจ้าเล่า เท้าของข้าพเจ้าเกือบสะดุด ย่างเท้าของข้าพเจ้าหมิ่นพลาดเต็มทีแล้ว เพราะข้าพเจ้าริษยาคนโง่เขลาเมื่อข้าพเจ้าเห็นความเจริญรุ่งเรืองของคนชั่ว เพราะเขาทั้งหลายไม่มีความเจ็บปวดเมื่อเขาตายไป แต่กำลังของเขายังสมบูรณ์อยู่ เขาทั้งหลายไม่ลำบากอย่างคนอื่นๆ เขาทั้งหลายไม่รับภัยอย่างคนอื่นๆ เพราะฉะนั้นความเย่อหยิ่งจึงเป็นสร้อยคอของเขา ความทารุณคลุมเขาไว้อย่างเครื่องแต่งกาย ตาของเขาพองด้วยความอ้วนพี เขามีสิ่งของเหลือเฟือตามใจปรารถนา เขาเย้ยและพูดด้วยความมุ่งร้าย เขาใฝ่สูงขู่ว่าจะบีบบังคับ เขาอ้าปากสู้ฟ้าสวรรค์ และลิ้นของเขาก็คะนองไปในโลก ประชาชนของพระองค์จึงหันกลับมา และน้ำแห่งความบริบูรณ์ถูกบีบให้เขาทั้งหลาย และเขาทั้งหลายพูดว่า “พระเจ้าทรงทราบได้อย่างไร พระองค์ผู้สูงสุดมีความรู้หรือ”