โรม 10:11-21 - Compare All Versions

แบ่งปัน

เพราะ​พระคัมภีร์​บอก​ว่า “ทุก​คน​ที่​ไว้วางใจ​พระองค์​จะ​ไม่​มี​วัน​อับอาย” ที่​พระคัมภีร์​บอก​ว่า​ทุก​คน แสดง​ว่า​คนยิว​กับ​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว​ไม่​มี​อะไร​แตกต่าง​กัน​เลย เพราะ​องค์​เจ้า​ชีวิต​องค์​เดียว​กัน​นี้​เป็น​องค์​เจ้า​ชีวิต​ของ​ทุกคน และ​พระองค์​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​เมตตา​กับ​ทุก​คน​ที่​ร้อง​เรียก​ให้​พระองค์​ช่วย เพราะ “ทุก​คน​ที่​ร้อง​เรียก​ให้​องค์​เจ้า​ชีวิต​ช่วย ก็​จะ​รอด” แต่​พวก​เขา​จะ​ร้อง​เรียก​ให้​พระองค์​ช่วย​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​พวก​เขา​ยัง​ไม่​ได้​ไว้วางใจ​พระองค์​เลย แล้ว​พวก​เขา​จะ​ไว้วางใจ​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​ยัง​ไม่​เคย​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระองค์​เลย แล้ว​พวก​เขา​จะ​เคย​ได้ยิน​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​ยัง​ไม่​เคย​มี​ใคร​ไป​ประกาศ​ให้​พวก​เขา​ฟัง​เลย แล้ว​จะ​มี​ใคร​ไป​ประกาศ​ได้​อย่างไร​ถ้า​ไม่​มี​คน​ส่ง​ไป เหมือน​กับ​ที่​พระคัมภีร์​เขียน​ไว้​ว่า “เป็น​เวลา​ที่​เหมาะ​จริงๆ​ที่​มี​คน​วิ่ง​มา​บอก​ข่าวดี​กับ​เรา” แต่​ไม่​ใช่​ทุก​คน​ที่​ทำ​ตาม​ข่าวดี​นั้น อิสยาห์​ก็​พูด​ไว้​ว่า “องค์​เจ้า​ชีวิต มี​ใคร​บ้าง​ที่​ไว้วางใจ​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เรา” ดังนั้น​ความ​ไว้วางใจ​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้ ก็​ต่อ​เมื่อ​ได้ยิน​ข่าวดี​ก่อน และ​คน​จะ​ได้ยิน​ข่าวดี​ได้ ก็​ต่อ​เมื่อ​มี​คน​ออก​ไป​ประกาศ​เรื่อง​ของ​พระคริสต์ แต่​ผม​ขอ​ถาม​หน่อย​ว่า พวก​ยิว​ไม่​ได้ยิน​ข่าว​ดี​ที่​เรา​ไป​ประกาศ​หรือ​อย่างไร ได้ยิน​แน่ เพราะ​พระคัมภีร์​พูด​ไว้​ว่า “เสียง​ของ​พวก​เขา​ได้​กระจาย​ออก​ไป​ทั่ว​โลก และ​ถ้อยคำ​ของ​พวก​เขา​ได้​แพร่​ออก​ไป​จน​สุด​ขอบ​ฟ้า” แต่​ผม​ขอ​ถาม​ว่า คน​อิสราเอล รู้​เรื่อง​หรือ​เปล่า พวก​เขา​รู้​เรื่อง​แน่ ตอน​แรก​พระเจ้า​พูด​ผ่าน​โมเสส​ว่า “เรา​จะ​ใช้​ชนชาติ​กระจอกๆ​ทำให้​พวก​เจ้า​อิจฉา เรา​จะ​ใช้​ชนชาติ​ที่​โง่ๆ​ทำให้​พวก​เจ้า​โมโห” ต่อมา​พระเจ้า​พูด​ผ่าน​ทาง​อิสยาห์ และ​อิสยาห์​กล้า​พูด​ว่า “คน​ที่​ไม่​ได้​แสวงหา​เรา ได้​พบ​เรา เรา​ได้​ปรากฏ​ตัว​ให้​กับ​คน​ที่​ไม่​สนใจ​เรา” แต่​เรื่อง​ของ​คน​อิสราเอล​นั้น พระเจ้า​พูด​ว่า

เพราะมีข้อพระคัมภีร์ว่า “ทุกคน ที่เชื่อในพระองค์จะไม่ได้รับความอับอาย” พวกยิวและพวกกรีกนั้นไม่ต่างกัน เพราะว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทุกคน และประทานอย่างบริบูรณ์แก่ทุกคนที่ทูลขอต่อพระองค์ เพราะว่า ผู้ที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด แต่พวกที่ยังไม่เชื่อในพระองค์ จะทูลขอต่อพระองค์ได้อย่างไร? และพวกที่ยังไม่ได้ยินถึงพระองค์ จะเชื่อในพระองค์ได้อย่างไร? และเมื่อไม่มีผู้ประกาศ เขาจะได้ยินถึงพระองค์อย่างไร? และถ้าไม่มีใครใช้พวกเขาไป เขาจะไปประกาศได้อย่างไร? ตามที่มีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เท้าของคนเหล่านั้นที่นำข่าวดีมา ช่างงามจริงๆ หนอ” แต่ไม่ใช่ทุกคนได้เชื่อฟังข่าวประเสริฐนั้น อิสยาห์ได้กล่าวไว้ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเรา?” ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้ก็เพราะการได้ยิน และการได้ยินเกิดขึ้นได้ก็เพราะการประกาศพระคริสต์ ข้าพเจ้าถามว่า “พวกเขาไม่ได้ยินหรือ?” เขาได้ยินแล้วจริงๆ “เสียงของพวกเขากระจายออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของเขาประกาศออกไปถึงสุดปลายพิภพ” ข้าพเจ้าถามอีกว่า “อิสราเอลไม่เข้าใจหรือ?” โมเสสกล่าวก่อนว่า “เราจะให้ เจ้าทั้งหลาย อิจฉาผู้ที่ไม่ใช่ชนชาติ เราจะยั่วโทสะ เจ้า ด้วยชนชาติที่โง่เขลาชาติหนึ่ง” แล้วอิสยาห์กล้ากล่าวว่า “พวกที่ไม่ได้แสวงหาได้พบเรา เราได้ปรากฏแก่คนที่ไม่ได้ถามหาเรา” แต่ท่านได้กล่าวถึงพวกอิสราเอลว่า “ตลอดทั้งวัน เรายื่นมือต้อนรับชนชาติซึ่งไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น”

เพราะมีข้อพระคัมภีร์​ว่า ‘​ผู้​ใดที่เชื่อในพระองค์นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับความอับอาย’ เพราะว่าพวกยิวและพวกกรีก ไม่​ทรงถือว่าต่างกัน ด้วยว่าทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันของคนทั้งปวง ซึ่งทรงโปรดอย่างบริบู​รณ​์​แก่​คนทั้งปวงที่ทูลขอต่อพระองค์ เพราะว่า ‘​ผู้​ใดที่จะร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะรอด’ แต่​ผู้​ที่​ยังไม่เชื่อในพระองค์จะทูลขอต่อพระองค์อย่างไรได้ และผู้​ที่​ยังไม่​ได้​ยินถึงพระองค์จะเชื่อในพระองค์อย่างไรได้ และเมื่อไม่​มี​ผู้​ใดประกาศให้เขาฟัง เขาจะได้ยินอย่างไรได้ และถ้าไม่​มี​ใครใช้เขาไป เขาจะไปประกาศอย่างไรได้ ตามที่​มี​คำเขียนไว้​แล​้​วว​่า ‘​เท​้าของคนเหล่านั้​นที​่ประกาศข่าวประเสริฐแห่งสันติ​สุข และประกาศข่าวประเสริฐแห่งสิ่​งอ​ันประเสริฐ ก็​งามสักเท่าใด’ แต่​มิใช่​ทุ​กคนได้เชื่อฟังข่าวประเสริฐนั้น เพราะอิสยาห์​ได้​กล​่าวไว้​ว่า ‘​พระองค์​เจ้าข้า ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย’ ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะการได้​ยิน และการได้ยินเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะการประกาศพระวจนะของพระเจ้า ข้าพเจ้าถามว่า “เขาทั้งหลายไม่​ได้​ยินหรือ” เขาได้ยินแล้วจริงๆ ‘เสียงของพวกเขากระจายออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของพวกเขาประกาศออกไปถึงที่สุดปลายพิ​ภพ​’ ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พลอิสราเอลไม่​เข​้าใจหรือ” ตอนแรกโมเสสกล่าวว่า ‘เราจะให้​เจ้​าทั้งหลายอิจฉาผู้​ที่​ไม่ใช่​ชนชาติ เราจะยั่วโทสะเจ้าด้วยประชาชาติ​ที่​เขลาชาติ​หนึ่ง​’ แล​้​วอ​ิสยาห์​กล​้ากล่าวว่า ‘คนเหล่านั้​นที​่​มิได้​แสวงหาเราได้พบเรา เราได้ปรากฏแก่​คนที​่​มิได้​ถามหาเรา’ แต่​ท่านได้​กล​่าวถึงพวกอิสราเอลว่า ‘เรายื่​นม​ือของเราออกตลอดวันต่อชนชาติ​หน​ึ่งซึ่งไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น’

เพราะมีข้อพระคัมภีร์ว่า ผู้หนึ่งผู้ใดที่เชื่อในพระองค์จะไม่ได้รับความอับอาย เพราะว่าพวกยิวและพวกต่างชาตินั้น ไม่ทรงถือว่าต่างกัน ด้วยว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวง และทรงโปรดอย่างบริบูรณ์แก่คนทั้งปวงที่ทูลขอต่อพระองค์ เพราะว่า ผู้ที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะรอด แต่ผู้ที่ยังไม่เชื่อในพระองค์ จะทูลขอต่อพระองค์อย่างไรได้ และผู้ที่ยังไม่ได้ยินถึงพระองค์ จะเชื่อในพระองค์อย่างไรได้ และเมื่อไม่มีผู้ใดประกาศให้เขาฟัง เขาจะได้ยินถึงพระองค์อย่างไรได้ และถ้าไม่มีใครใช้เขาไป เขาจะไปประกาศอย่างไรได้ ตามที่มีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า เท้าของคนเหล่านั้นที่นำข่าวดีมา ช่างงามจริงๆ หนอ แต่มิใช่ทุกคนได้เชื่อฟังข่าวประเสริฐนั้น เพราะอิสยาห์ได้กล่าวไว้ว่า พระองค์เจ้าข้า ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้ก็เพราะการได้ยิน และการได้ยินเกิดขึ้นได้ก็เพราะการประกาศพระคริสต์ ข้าพเจ้าถามว่า <<เขาทั้งหลายไม่ได้ยินหรือ>> เขาได้ยินแล้วจริงๆ เสียงของเขากระจายออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของเขาประกาศออกไปถึงสุดปลายพิภพ ข้าพเจ้าถามอีกว่า <<พลอิสราเอลไม่เข้าใจหรือ>> ตอนแรกโมเสสกล่าวว่า เราจะให้เจ้าทั้งหลายอิจฉาผู้ที่ไม่ใช่ชนชาติ เราจะยั่วโทสะเจ้าด้วยชนชาติที่โง่เขลาชาติหนึ่ง แล้วอิสยาห์กล้ากล่าวว่า คนเหล่านั้นที่มิได้แสวงหาเราได้พบเรา เราได้ปรากฏแก่คนที่มิได้ถามหาเรา แต่ท่านได้กล่าวถึงพวกอิสราเอลว่า ตลอดทั้งวัน เรายื่นมือให้ชนชาติซึ่งไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น

ตามที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ว่า “ผู้ใดที่วางใจใน พระองค์จะไม่ได้รับความอับอายเลย” เพราะไม่ว่าจะเป็นคนยิวหรือคนต่างชาติก็ไม่ต่างกันเลย พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของคนทั้งปวงและทรงอวยพรอย่างอุดมแก่คนทั้งปวงที่ร้องเรียกพระองค์ เพราะว่า “ทุกคนที่ร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้รับการช่วยให้รอด” แล้วผู้ที่ยังไม่เชื่อจะร้องเรียกพระองค์ได้อย่างไร? และผู้ที่ยังไม่เคยได้ยินเรื่องของพระองค์จะเชื่อได้อย่างไร? และหากไม่มีใครประกาศเรื่องของพระองค์ พวกเขาจะได้ยินได้อย่างไร? และถ้าไม่มีใครส่งเขาไป เขาจะประกาศได้อย่างไร? ตามที่มีเขียนไว้ว่า “เท้าของผู้นำข่าวดีมาช่างงดงามยิ่งนัก!” แต่ไม่ใช่ว่าคนอิสราเอลทั้งปวงจะยอมรับข่าวประเสริฐ เพราะอิสยาห์กล่าวไว้ว่า “พระองค์เจ้าข้า ใครเล่าได้เชื่อถ้อยคำของเรา?” ฉะนั้นความเชื่อจึงเกิดขึ้นจากการได้ยินเรื่องราวนั้น และเรื่องราวที่ได้ยินนั้นคือพระวจนะของพระคริสต์ แต่ข้าพเจ้าขอถามว่า “พวกเขาไม่ได้ยินหรือ?” แน่นอนพวกเขาได้ยินแล้ว “เสียงของพวกเขาได้ออกไปทั่วโลก ถ้อยคำของพวกเขาไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก” ข้าพเจ้าขอถามอีกว่าชนอิสราเอลไม่เข้าใจหรือ? ตอนแรกโมเสสกล่าวว่า “เราจะทำให้เจ้าอิจฉาผู้ที่ไม่ใช่ประชาชาติ เราจะยั่วโทสะเจ้าด้วยประชาชาติที่ไม่มีความเข้าใจ” และอิสยาห์กล้ากล่าวว่า “บรรดาผู้ที่ไม่ได้แสวงหาเราก็พบเรา เราสำแดงตนเองแก่บรรดาผู้ที่ไม่ได้เรียกหาเรา” แต่ท่านกล่าวถึงพวกอิสราเอลว่า “ตลอดวันเราได้ยื่นมือออก ให้แก่ชนชาติที่ไม่เชื่อฟังและดื้อด้าน”

ตาม​ที่​พระ​คัมภีร์​ระบุ​ว่า “ใคร​ก็ตาม​ที่​เชื่อ​พระ​องค์ จะ​ไม่​ได้​รับ​ความ​อับอาย” ไม่​มี​ความ​แตกต่าง​ระหว่าง​ชาว​ยิว​และ​ชาว​กรีก เพราะ​ว่า​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​องค์​เดียวกัน เป็น​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ของ​คน​ทั้ง​ปวง และ​ให้​พร​อย่าง​ล้น​เหลือ​แก่​ทุก​คน​ที่​ร้องเรียก​พระ​นาม​ของ​พระ​องค์ เพราะ​มี​บันทึก​ไว้​ว่า “ทุก​คน​ที่​ร้อง​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​จะ​รอด​พ้น” ฉะนั้น​แล้ว พวก​เขา​จะ​ร้องเรียก​ถึง​พระ​องค์​ได้​อย่างไร​ใน​เมื่อ​เขา​ไม่​ได้​เชื่อ และ​เขา​จะ​เชื่อ​พระ​องค์​ได้​อย่างไร​ใน​เมื่อ​เขา​ไม่​เคย​ได้ยิน​มา​ก่อน และ​เขา​จะ​ได้ยิน​ได้​อย่างไร​หาก​ไม่​มี​ผู้ประกาศ และ​พวก​เขา​จะ​ประกาศ​ได้​อย่างไร นอกจาก​ว่า​จะ​มี​ผู้​ส่ง​เขา​ไป ตาม​ที่​มี​บันทึก​ไว้​ว่า “ดี​เหลือเกิน​ที่​พวก​เขา​มา​พร้อม​กับ​ข่าว​ประเสริฐ” แต่​ไม่​ใช่​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​หมด​ที่​ยอมรับ​ข่าว​ประเสริฐ เพราะ​อิสยาห์​กล่าว​ว่า “พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ใคร​บ้าง​ที่​เชื่อ​ใน​สิ่ง​ที่​ได้ยิน​จาก​เรา​แล้ว” ดังนั้น​ความ​เชื่อ​จึง​มา​จาก​การ​ได้ยิน​คำประกาศ คือ​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระ​คริสต์ แต่​ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า จริง​หรือ​ที่​ว่า พวก​เขา​ไม่​เคย​ได้ยิน​คำประกาศ พวก​เขา​ได้ยิน​แล้ว​อย่าง​แน่นอน ด้วย​ว่า “เสียง​ของ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ได้​กระจาย​ออก​ไป​ทั่ว​แหล่ง​หล้า และ​คำ​ประกาศ​ได้​แผ่​กระจาย​ไป​จน​สุด​ขอบ​โลก” ข้าพเจ้า​ถาม​อีก​ว่า ชน​ชาติ​ของ​อิสราเอล​ไม่​ทราบ​หรือ แรก​ที​เดียว​โมเสส​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​กระตุ้น​ให้​พวก​เจ้า​อิจฉา​พวก​ที่​ไม่​ใช่​ประชา​ชาติ เรา​จะ​ทำ​ให้​พวก​เจ้า​โกรธ​ด้วย​ประชา​ชาติ​ที่​ไม่​มี​ความ​เข้าใจ” และ​อิสยาห์​กล้า​กล่าว​ว่า “พวก​คน​ที่​ไม่​ได้​แสวงหา​เรา​ได้​พบ​เรา เรา​ปรากฏ​แก่​พวก​ที่​ไม่​ได้​ถาม​หา​เรา” พระ​เจ้า​ได้​กล่าว​ถึง​พวก​อิสราเอล​ดังนี้​คือ “ตลอด​วัน​เวลา​เรา​ยื่นมือ​ของ​เรา​ให้​แก่​ชน​ชาติ​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​และ​ดื้อ​กระด้าง”