โรม 3:27-31 - Compare All Versions

แบ่งปัน

ทีนี้​จะ​เหลือ​อะไร​ให้​อวด​อีก ไม่​เหลือ​อะไร​แล้ว ทำไม​ล่ะ เป็น​เพราะ​กฎ​ข้อ​ไหน​หรือ เป็น​เรื่อง​ให้​ทำ​ตาม​กฎ​หรือเปล่า ไม่ใช่เลย แต่​เป็น​เรื่อง​ของ​ความ​ไว้วางใจ​ต่างหาก เพราะ​เรา​รู้​ว่า​การ​ที่​พระเจ้า​จะ​ยอมรับ​ใคร​นั้น​ไม่​ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​ว่า​เขา​ทำ​ตาม​สิ่ง​ต่างๆ​ที่​กฎ​บอก​ให้​ทำ​หรือเปล่า แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​การ​ไว้วางใจ​ของ​เขา พระเจ้า​เป็น​ของ​คนยิว​เท่านั้น​หรือ พระองค์​เป็น​ของ​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว​ด้วย​ไม่​ใช่​หรือ ใช่แล้ว พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ของ​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว​ด้วย เนื่องจาก​มี​พระเจ้า​องค์​เดียว​เท่านั้น ถ้า​พระเจ้า​ยอมรับ​คน​ที่​ทำ​พิธี​ขลิบ เพราะ​เขา​ไว้วางใจ​พระองค์ พระเจ้า​ก็​จะ​ยอมรับ​คน​ที่​ไม่​ได้​ทำ​พิธี​ขลิบ​เพราะ​เขา​ไว้วางใจ​พระองค์​ด้วย​เหมือน​กัน ถ้า​งั้น​เรา​กำลัง​จะ​เอา​เรื่อง​ความ​ไว้วางใจ​นี้​มา​ยกเลิก​กฎ​อย่าง​นั้น​หรือ ไม่​มี​ทาง แต่​เรา​กำลัง​สนับสนุน​กฎ​ต่างหาก

เพราะฉะนั้น เราจะเอาอะไรมาอวด? ไม่มีทางทำได้เลย จะเอาการทำตามธรรมบัญญัติหรือ? จะเอาการประพฤติหรือ? ก็ไม่ได้ แต่ต้องเอาหลักเกณฑ์ของความเชื่อ เพราะเราเห็นว่า คนหนึ่งคนใดจะถูกชำระให้ชอบธรรมได้ก็โดยอาศัยความเชื่อนอกเหนือการประพฤติตามธรรมบัญญัติ หรือว่าพระเจ้านั้นทรงเป็นพระเจ้าของยิวพวกเดียวเท่านั้นหรือ? พระองค์ไม่ทรงเป็นพระเจ้าของพวกต่างชาติด้วยหรือ? ถูกแล้วพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของพวกต่างชาติด้วย เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียว และพระองค์ทรงทำให้คนที่เข้าสุหนัตเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ และทำให้คนที่ไม่เข้าสุหนัตเป็นคนชอบธรรมก็ทางความเชื่อเหมือนกัน ถ้าเช่นนั้นเราลบล้างธรรมบัญญัติด้วยความเชื่อหรือ? เปล่าเลย เรายังชูธรรมบัญญัติขึ้นอีก

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วเราจะเอาอะไรมาอวด ก็​หมดหนทาง จะอ้างหลักอะไรว่าหมดหนทาง อ้างหลักการประพฤติ​หรือ ไม่ใช่ แต่​ต้องอ้างหลักของความเชื่อ เหตุ​ฉะนั้นเราทั้งหลายสรุปได้​ว่า คนหนึ่งคนใดจะเป็นคนชอบธรรมได้​ก็​โดยอาศัยความเชื่อนอกเหนือการประพฤติตามพระราชบัญญั​ติ หรือว่าพระเจ้านั้นทรงเป็นพระเจ้าของยิวพวกเดียวเท่านั้นหรือ พระองค์​ไม่​ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติด้วยหรือ ถู​กแล้วพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติ​ด้วย เพราะว่าพระเจ้าเป็นพระเจ้าองค์​เดียว และพระองค์จะทรงโปรดให้​คนที​่​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ และจะทรงโปรดให้​คนที​่​ไม่ได้​เข​้าสุ​หน​ัตเป็นคนชอบธรรมก็เพราะความเชื่​อด​ุจกัน ถ้าเช่นนั้นเราลบล้างพระราชบัญญั​ติด​้วยความเชื่อหรือ ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย เรากลับสนับสนุนพระราชบัญญั​ติ​เสี​ยอ​ีก

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว เราจะเอาอะไรมาอวดก็หมดหนทาง จะอ้างหลักอะไรว่าหมดหนทาง อ้างหลักการประพฤติตามธรรมบัญญัติหรือ ไม่ใช่ แต่ต้องอ้างหลักของความเชื่อ เพราะเราทั้งหลายเห็นว่า คนหนึ่งคนใดจะเป็นคนชอบธรรมได้ ก็โดยอาศัยความเชื่อนอกเหนือการประพฤติตามธรรมบัญญัติ หรือว่าพระเจ้านั้น ทรงเป็นพระเจ้าของยิวพวกเดียวเท่านั้นหรือ พระองค์ไม่ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติด้วยหรือ ถูกแล้วพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของชนต่างชาติด้วย เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียว และพระองค์ทรงโปรดยกโทษของคนที่เข้าสุหนัตโดยความเชื่อ และจะทรงโปรดยกโทษของคนที่ไม่เข้าสุหนัตก็เพราะความเชื่อดุจกัน ถ้าเช่นนั้นเราลบล้างธรรมบัญญัติด้วยความเชื่อหรือ เปล่าเลยเรากลับสนับสนุนธรรมบัญญัติเสียอีก

เช่นนี้แล้วเรามีอะไรที่จะอวดได้? ไม่มีเลย จะอ้างอะไรเป็นหลัก? อ้างว่าโดยการรักษาบทบัญญัติหรือ? ไม่เลย แต่โดยการอ้างความเชื่อเป็นหลักต่างหาก เพราะเรายืนยันว่ามนุษย์นับว่าเป็นคนชอบธรรมได้ก็โดยความเชื่อ ไม่ใช่โดยการรักษาบทบัญญัติ พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าของพวกยิวเท่านั้นหรือ? พระองค์ไม่ได้เป็นพระเจ้าของคนต่างชาติด้วยหรือ? แน่นอนพระองค์ทรงเป็น พระเจ้าของคนต่างชาติด้วย เนื่องจากมีพระเจ้าเพียงองค์เดียว พระองค์จะทรงนับว่าผู้เข้าสุหนัตเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ และจะทรงนับว่าผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตเป็นคนชอบธรรมโดยทางความเชื่อเดียวกันนั้น ถ้าเช่นนั้นเราทำให้บทบัญญัติเป็นโมฆะโดยความเชื่อนี้หรือ? เปล่าเลย! เรากลับสนับสนุนบทบัญญัติเสียอีก

ถ้า​เช่นนั้น​แล้ว​เรา​จะ​โอ้อวด​อะไร​ได้ ไม่​มี​เลย ใช้​หลัก​อะไร​ได้​บ้าง ด้วยการ​ปฏิบัติ​ตาม​กฎ​บัญญัติ​หรือ ไม่​ใช่ แต่​ด้วย​หลัก​แห่ง​ความ​เชื่อ​ต่างหาก เพราะ​เรา​เห็น​ว่า​มนุษย์​จะ​พ้นผิด​ได้​โดย​ความ​เชื่อ ซึ่ง​ไม่​อยู่​ภาย​ใต้​การ​ปฏิบัติ​ตาม​กฎ​บัญญัติ หรือว่า​พระ​เจ้า​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​ชาวยิว​เพียง​เท่า​นั้น​หรือ พระ​องค์​ไม่​ใช่​พระ​เจ้า​ของ​บรรดา​คนนอก​ด้วย​หรือ ใช่​แล้ว พระ​องค์​เป็น​พระ​เจ้า​ของ​บรรดา​คนนอก​ด้วย ใน​เมื่อ​มี​เพียง​พระ​เจ้า​องค์​เดียว พระ​องค์​จะ​โปรด​ให้​คน​ที่​ได้​เข้าสุหนัต​พ้นผิด​ถ้า​เขา​มี​ความ​เชื่อ และ​คน​ที่​ไม่​ได้​เข้าสุหนัต​ก็​ใช้​ความ​เชื่อ​เดียวกัน​นั้น​เอง เช่นนั้น​แล้ว​เรา​ยกเลิก​กฎ​บัญญัติ​โดย​การ​มี​ความ​เชื่อ​หรือ ไม่​มี​ทาง​จะ​เป็น​เช่นนั้น แต่​ตรงกันข้าม เรา​สนับสนุน​กฎ​บัญญัติ​เสีย​อีก