เศฟันยาห์ 3:2-8 - Compare All Versions

แบ่งปัน

เมือง​ที่​ไม่ยอม​ฟัง​เสียง​พระเจ้า เมือง​ที่​ไม่ยอมรับ​คำตักเตือน เมือง​ที่​ไม่ยอม​ไว้วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์ เมือง​ที่​ไม่ยอม​เข้าใกล้​พระเจ้า​ของเธอ ข้าราชการ​ที่​อยู่​ใน​เมืองนี้​ต่าง​ก็​เป็น​เหมือน​พวกสิงโต​ที่​แผด​เสียง​ร้อง​คำราม พวกผู้พิพากษา​ใน​เมืองนี้​เป็น​เหมือนกับ​พวก​หมาป่า​ใน​ตอน​ค่ำคืน​ที่​กัดกิน​เหยื่อ​จน​ไม่เหลือ​อะไร​จน​ถึงเช้า ผู้พูดแทนพระเจ้า​ของ​เมืองนี้​ก็​เป็น​นักตอแหล​ที่​เย่อหยิ่ง พวกเขา​ไม่น่า​ไว้ใจ พวกนักบวช​ของ​เมืองนี้​ก็​ดูหมิ่น​ต่อ​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ และ​ตั้งใจ​ตีความ​กฎคำสอน​ทั้งหลาย​ให้​ผิดเพี้ยน​ไป แต่​พระยาห์เวห์​ที่​อยู่​ใน​เมืองนี้​ยุติธรรม พระองค์​ไม่ได้​ทำ​สิ่ง​ที่​ชั่วร้าย ทุกๆเช้า พระองค์​ให้​ความยุติธรรม ใน​รุ่งอรุณ พระองค์​ให้​ความเป็นธรรม​เสมอ​ไม่ขาด​สักวัน แต่​คนชั่ว​ไม่รู้จัก​ละอายใจ พระยาห์เวห์​พูดว่า “เรา​ได้​บดขยี้​ประชาชาติ​ของ​พวกเขา และ​พวกหอคอย​ของ​พวกเขา​ต่าง​ก็​ถูก​ทำลาย​ลง เรา​ทำให้​พวก​ถนนหนทาง​รกร้าง จน​ไม่มี​ใคร​ใช้​เดิน​อีกแล้ว บ้านเมือง​ของ​พวกเขา​ก็​ถูก​ทำให้​รกร้าง​ว่างเปล่า​จน​ไม่มี​ใคร​อาศัย​อยู่​อีกต่อไป” เรา​พูด​กับ​ตัวเอง​ว่า “เจ้า​จะ​ต้อง​เกรง​กลัว​เรา​แน่ เจ้า​จะ​ต้อง​ได้รับ​บทเรียน​แล้ว​แน่ เจ้า​จะ​ได้เห็น​อย่าง​ชัดเจน​ว่า เรา​เอง​ได้​ลงโทษ​เมืองนี้” แต่​ความจริง​คือ พวกเขา​ยิ่ง​อยาก​จะ​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่ได้​ยั้งคิด​มากขึ้น​ไปอีก พระยาห์เวห์​จึง​พูดว่า “ดังนั้น คอยดู​เรา​ให้ดี คอย​วัน​ที่​เรา​จะ​ลุก​ขึ้นมา​เป็น​พยาน​ต่อต้าน​เจ้า เพราะ​เป็น​การตัดสินใจ​ของเรา​ที่​จะ​รวบรวม​ชนชาติ​ต่างๆ​และ​อาณาจักร​ต่างๆ เพื่อว่า​เรา​จะ​ได้​แสดง​ให้​พวกเขา​เห็น​ว่า​เรา​เดือดดาล​ขนาดไหน และ​โกรธ​อย่าง​ร้อนแรง​ขนาดไหน เพราะ​ใน​เพลิง​แห่ง​ความหึงหวง​ของเรา แผ่นดิน​ทั้งหมดนี้​จะ​ถูก​เผาผลาญ

เมืองที่ไม่ยอมฟังเสียงใครเลย และไม่ยอมรับการตีสอนใดๆ เมืองที่ไม่วางใจในพระยาห์เวห์ และไม่ยอมเข้าใกล้พระเจ้า พวกเจ้านายที่อยู่ในเมืองนี้ เป็นเหมือนสิงโตที่คำราม พวกผู้พิพากษาของเธอก็เป็นเหมือนหมาป่าในยามเย็น ที่ไม่ยอมเหลืออะไรไว้ถึงรุ่งเช้า พวกผู้เผยพระวจนะของเธอเป็นคนไม่รับผิดชอบ ทั้งยังเป็นคนทรยศ บรรดาปุโรหิตของเธอก็ดูหมิ่นสิ่งของศักดิ์สิทธิ์ และฝ่าฝืนธรรมบัญญัติ พระยาห์เวห์ผู้ทรงอยู่ในเมืองนั้นชอบธรรม พระองค์ไม่ทรงทำผิดเลย ทุกๆ เช้าพระองค์ทรงทำความยุติธรรมของพระองค์ให้ประจักษ์ ทุกรุ่งอรุณไม่ทรงเว้นเลย แต่คนอยุติธรรมนั้นไม่รู้จักอาย เราได้กำจัดบรรดาประชาชาติ ป้อมปราการของพวกเขาพังทลาย เราทำให้ถนนของพวกเขาว่างเปล่า ไม่มีใครเดินบนนั้น เมืองของพวกเขาถูกทิ้งร้าง ไม่มีคนอยู่ ไร้ผู้อาศัย เรากล่าวว่า เมืองนั้นจะยำเกรงเราแน่ เธอจะยอมรับการตีสอน เธอคงจะไม่ละสายตาไปจาก ทุกสิ่งที่เรานำมายังเธอ แต่เขาทั้งหลายกลับยิ่งกระตือรือร้น ที่จะให้การกระทำทั้งสิ้นของเขาเสื่อมทราม พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะฉะนั้นจงคอยเรา คอยวันที่เราลุกขึ้นเป็นพยาน เพราะเราตัดสินใจที่จะรวบรวมประชาชาติ และให้อาณาจักรมาชุมนุมกัน เพื่อเทความกริ้วของเราบนพวกเขา คือความร้อนแรงแห่งความโกรธทั้งสิ้นของเรา เพราะว่าพิภพทั้งหมดจะถูกเผาผลาญ ด้วยไฟแห่งความหวงแหนของเรา

เธอไม่ยอมเชื่อฟังเสียงใดๆ และไม่ยอมรับการตีสอนใดๆ เธอไม่วางใจในพระเยโฮวาห์ และเธอไม่​เข​้ามาใกล้พระเจ้าของเธอ เจ้​านายของเธอก็เหมือนสิงโตที่​คำราม ผู้​พิพากษาของเธอก็เหมือนหมาป่ายามเย็น ซึ่งไม่แทะกระดูกจนกระทั่งถึงรุ่งเช้า ผู้​พยากรณ์​ของเธอเป็นคนเบาปัญญา เป็นคนทรยศ พวกปุโรหิตของเธอก็กระทำสถานบริ​สุทธิ​์​ให้​มัวหมอง เขาฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญั​ติ พระเยโฮวาห์​ผู้​ทรงดำรงอยู่ในเมืองนั้นชอบธรรม พระองค์​จะมิ​ได้​ทรงกระทำความชั่วช้าเลย ทุ​กเช้าพระองค์สำแดงคำตัดสินของพระองค์ พระองค์​มิได้​ทรงขาดเลย แต่​คนอธรรมไม่​รู้​จักอาย “เราได้ขจัดประชาชาติทั้งหลายออกเสียแล้ว หอคอยของเขาก็​รกร้าง เรากระทำให้ถนนของเมืองนั้นเสียไปเปล่าๆ ไม่มี​ใครผ่านไปมา หัวเมืองของเขาถูกทำลาย เพื่อจะไม่​มี​คน ไม่มี​ชาวเมืองอยู่​เลย เรากล่าวว่า ‘​แท้จริง เมืองนั้นจะยำเกรงเรา เธอจะยอมรับคำสั่งสอน’ เพื่อที่อาศัยของเขาจะไม่​ถู​กตัดออก เราลงโทษเขาอย่างไรก็​ตาม แต่​เขาทั้งหลายยิ่งกลับร้อนใจที่จะให้การกระทำของเขาเสื่อมทราม” พระเยโฮวาห์จึงตรั​สว​่า “เพราะฉะนั้นจงคอยเรา คอยวั​นที​่เราลุกขึ้นเพื่อทำการปล้น เพราะการตกลงใจของเราก็คือจะรวมประชาชาติ ให้​ราชอาณาจักรชุ​มนุ​มกัน เพื่อเทความกริ้วของเราบนเขาทั้งหลาย คือความร้อนแรงแห่งความโกรธของเรา เพราะว่าพิภพทั้งสิ้นจะถูกเผาผลาญในไฟแห่งความหวงแหนของเรา

เธอไม่ยอมฟังเสียงใดๆ และไม่ยอมรับการตีสอนใดๆ เธอไม่วางใจในพระเจ้า และเธอไม่เข้ามาใกล้พระเจ้าของเธอ เจ้านายที่อยู่ในเมืองนี้ ก็เหมือนสิงห์ที่คำราม ผู้พิพากษาของเธอก็เหมือนหมาป่ายามเย็น ซึ่งไม่ยอมทิ้งอะไรไว้จนรุ่งเช้า ผู้เผยพระวจนะของเธอเป็นคนพาล เป็นคนทรยศ บรรดาปุโรหิตของเธอก็กระทำสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นสาธารณ์ เขาฝ่าฝืนต่อธรรมบัญญัติ พระเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ในเมืองนั้นชอบธรรม พระองค์มิได้ทรงกระทำผิดเลย ทุกเช้าพระองค์สำแดงความยุติธรรมของพระองค์ ทุกรุ่งอรุณมิได้ทรงขาดเลย แต่คนอยุติธรรมไม่รู้จักอาย <<เราได้กำจัดประชาชาติทั้งหลายเสีย สันปราการของเขาพังทะลาย เรากระทำให้ถนนในเมืองนั้นร้างเปล่า ไม่มีผู้ใดเดินในนั้น หัวเมืองของเขาถูกทิ้งร้าง ไม่มีคน ไม่มีชาวเมืองเหลือ เรากล่าวว่า <แท้จริง เมืองนั้นคงจะยำเกรงเรา เธอจะยอมรับการตีสอน เธอคงจะไม่ทิ้งสายตาไปเสียจาก บรรดาสิ่งต่างๆที่เรากำชับเธอ> แต่เขาทั้งหลายยิ่งกลับร้อนใจ ที่จะให้การกระทำของเขาเสื่อมทราม>> พระเจ้าจึงตรัสว่า <<เพราะฉะนั้นจงคอยเรา คอยวันที่เราลุกขึ้นเป็นพยาน เพราะการตกลงใจของเราก็คือจะรวมประชาชาติ ให้ราชอาณาจักรชุมนุมกัน เพื่อเทความกริ้วของเราบนเขาทั้งหลาย คือความร้อนแรงแห่งความโกรธของเรา เพราะว่าพิภพทั้งสิ้นถูกเผาผลาญ ในไฟแห่งความหวงแหนของเรา

มันไม่ยอมฟังใคร ไม่ยอมรับการปรับปรุงแก้ไข ไม่วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า และไม่ยอมเข้ามาใกล้พระเจ้าของตน ข้าราชการของกรุงนี้เป็นเหมือนสิงโตที่ร้องคำราม ผู้ครอบครองของกรุงนี้ก็เป็นดั่งสุนัขป่ายามเย็น ซึ่งไม่เหลืออะไรไว้ถึงเช้า ส่วนบรรดาผู้เผยพระวจนะก็เย่อหยิ่ง พวกเขาเป็นคนทรยศ เหล่าปุโรหิตลบหลู่สถานนมัสการ และย่ำยีพระบัญญัติ องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทับอยู่ในกรุงนั้นทรงชอบธรรม พระองค์ไม่ได้ทรงทำผิดเลย ทุกๆ เช้าพระองค์ทรงอำนวยความยุติธรรม และทุกๆ วันใหม่พระองค์ไม่เคยหยุดยั้งที่จะทำเช่นนั้น ถึงกระนั้นคนอธรรมก็ไม่รู้จักละอาย “เราได้กำจัดประชาชาติทั้งหลายเสีย ที่มั่นของเขาถูกทำลายล้าง เราทำให้ถนนหนทางของเขาร้างเปล่า ไม่มีใครผ่านไปมา เมืองต่างๆ ของเขาถูกทำลาย ไม่มีใครเหลืออยู่เลย ไม่เหลือสักคน เราได้กล่าวแก่กรุงนั้นว่า ‘แน่ทีเดียว เจ้าจะเกรงกลัวเรา และยอมรับการแก้ไขปรับปรุง!’ แล้วที่อยู่ของเขาจะได้ไม่ถูกทำลาย และโทษทัณฑ์ของเราจะได้ไม่มาถึงเขาทั้งหมด แต่เขาก็ยังคงกระเหี้ยนกระหือรือ ที่จะประพฤติเสื่อมทรามเหมือนที่เคยทำมาทุกอย่าง” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า “ฉะนั้นคอยดูเถิด ในวันนั้นเราจะยืนขึ้นเป็นพยาน เราได้ตัดสินใจที่จะรวบรวมชนชาติ และอาณาจักรต่างๆ แล้วระบายโทสะอันรุนแรงทั้งปวง เหนือพวกเขา โลกทั้งโลกจะไหม้เป็นจุณ ด้วยไฟแห่งความโกรธอันเนื่องจากความหึงหวงของเรา

เมือง​นี้​ไม่​เชื่อ​ฟัง​ใคร ไม่​ยอมรับ​การ​สั่งสอน ไม่​ไว้ใจ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า และ​ไม่​ใกล้ชิด​พระ​เจ้า​ของ​ตน บรรดา​เจ้านาย​ชั้น​ผู้ใหญ่​ใน​เมือง ก็​คือ​พวก​สิงโต​คำราม บรรดา​ผู้​ปกครอง​เมือง​คือ​สุนัข​ป่า​ใน​ยาม​ค่ำ ซึ่ง​ไม่​มี​อะไร​เหลือ​ทิ้ง​ไว้​สำหรับ​เวลา​เช้า บรรดา​ผู้​เผย​คำ​กล่าว​ของ​เมือง​ยโส​โอหัง พวก​เขา​เป็น​คน​ดุร้าย บรรดา​ปุโรหิต​ของ​เมือง​ดูหมิ่น​สิ่ง​บริสุทธิ์ และ​พวก​เขา​กระทำ​ผิด​ต่อ​กฎ​บัญญัติ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ผู้​สถิต​ใน​เมือง​นั้น​มี​ความ​ชอบธรรม พระ​องค์​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง ทุกๆ เช้า​พระ​องค์​ให้​ความ​เป็น​ธรรม ทุกๆ วัน​ใหม่​พระ​องค์​เป็น​ที่​พึ่ง​ได้​เสมอ แต่​คน​ที่​ไม่​ยุติธรรม​ไม่​รู้สึก​อับอาย “เรา​ได้​ตัดขาด​บรรดา​ประชา​ชาติ หลัก​ยึด​ของ​พวก​เขา​พัง​พินาศ เรา​ได้​ทำ​ให้​ถนน​เป็น​ที่​ร้าง ไม่​มี​ใคร​เดิน​ผ่าน​ไป​มา​ได้ เมือง​ทั้ง​หลาย​ของ​พวก​เขา​ถูก​ทำลาย​จน​ไม่​เหลือ​แม้​แต่​ซาก ไม่​มี​ผู้​ชาย​สักคน ไม่​มี​ผู้​อยู่​อาศัย​สัก​คน เรา​พูด​ดัง​นี้​ว่า ‘เจ้า​จะ​เกรง​กลัว​เรา​อย่าง​แน่นอน เจ้า​จะ​ยอมรับ​การ​สั่งสอน แล้ว​ที่​อยู่​อาศัย​ของ​เจ้า​จะ​ไม่​ถูก​กำจัด ตาม​ที่​เรา​ได้​กำหนด​ที่​จะ​ขัดขวาง​เจ้า​ใน​ทุก​สิ่ง’ แต่​พวก​เขา​ยัง​กระตือรือร้น ที่​จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ให้​เสื่อมทราม” ฉะนั้น พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ประกาศ​ดัง​นี้ “รอ​เรา​เพื่อ​วัน​ที่​เรา​จะ​ลุก​ขึ้น​ให้​คำ​พยาน เพราะ​เรา​ได้​ตัดสิน​ใจ​รวบ​รวม​บรรดา​ประชา​ชาติ เพื่อ​เรียก​ประชุม​บรรดา​อาณาจักร เพื่อ​กระหน่ำ​การ​ลงโทษ​ของ​เรา​ลง​บน​พวก​เขา และ​กระหน่ำ​ความ​กริ้ว​อัน​ร้อนแรง​ของ​เรา เพราะ​ความ​หวงแหน​ของ​เรา​ลุก​เป็น​ไฟ ทั่ว​ทั้ง​โลก​จะ​ถูก​เผาผลาญ