YUHANNA 9:1-41 - Compare All Versions

Paylaş

İsa yolda giderken doğuştan kör bir adam gördü. Öğrencileri İsa'ya, “Rabbî, kim günah işledi de bu adam kör doğdu? Kendisi mi, yoksa annesi babası mı?” diye sordular. İsa şu yanıtı verdi: “Ne kendisi, ne de annesi babası günah işledi. Tanrı'nın işleri onun yaşamında görülsün diye kör doğdu. Beni gönderenin işlerini vakit daha gündüzken yapmalıyız. Gece geliyor, o zaman kimse çalışamaz. Dünyada olduğum sürece dünyanın ışığı Ben'im.” Bu sözleri söyledikten sonra yere tükürdü, tükürükle çamur yaptı ve çamuru adamın gözlerine sürdü. Adama, “Git, Şiloah Havuzu'nda yıkan” dedi. Şiloah, gönderilmiş anlamına gelir. Adam gidip yıkandı, gözleri açılmış olarak döndü. Komşuları ve onu daha önce dilenirken görenler, “Oturup dilenen adam değil mi bu?” dediler. Kimi, “Evet, odur” dedi, kimi de “Hayır, ama ona benziyor” dedi. Kendisi ise, “Ben oyum” dedi. “Öyleyse, gözlerin nasıl açıldı?” diye sordular. O da şöyle yanıt verdi: “İsa adındaki adam çamur yapıp gözlerime sürdü ve bana, ‘Şiloah'a git, yıkan’ dedi. Ben de gidip yıkandım ve gözlerim açıldı.” Ona, “Nerede O?” diye sordular. “Bilmiyorum” dedi. Eskiden kör olan adamı Ferisiler'in yanına götürdüler. İsa'nın çamur yapıp adamın gözlerini açtığı gün Şabat Günü'ydü. Bu nedenle Ferisiler de adama gözlerinin nasıl açıldığını sordular. O da, “İsa gözlerime çamur sürdü, yıkandım ve şimdi görüyorum” dedi. Bunun üzerine Ferisiler'in bazıları, “Bu adam Tanrı'dan değildir” dediler. “Çünkü Şabat Günü'nü tutmuyor.” Ama başkaları, “Günahkâr bir adam nasıl bu tür belirtiler gerçekleştirebilir?” dediler. Böylece aralarında ayrılık doğdu. Eskiden kör olan adama yine sordular: “Senin gözlerini açtığına göre, O'nun hakkında sen ne diyorsun?” Adam, “O bir peygamberdir” dedi. Yahudi yetkililer, gözleri açılan adamın annesiyle babasını çağırmadan onun daha önce kör olduğuna ve gözlerinin açıldığına inanmadılar. Onlara, “Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? Peki, şimdi nasıl görüyor?” diye sordular. Adamın annesiyle babası şu karşılığı verdiler: “Bunun bizim oğlumuz olduğunu ve kör doğduğunu biliyoruz. Ama şimdi nasıl gördüğünü, gözlerini kimin açtığını bilmiyoruz, ona sorun. Ergin yaştadır, kendisi için kendisi konuşsun.” Yahudi yetkililerden korktukları için böyle konuştular. Çünkü yetkililer, İsa'nın Mesih olduğunu açıkça söyleyeni havra dışı etmek için aralarında sözbirliği etmişlerdi. Bundan dolayı adamın annesiyle babası, “Ergin yaştadır, ona sorun” dediler. Eskiden kör olan adamı ikinci kez çağırıp, “Tanrı hakkı için doğruyu söyle” dediler, “Biz bu adamın günahkâr olduğunu biliyoruz.” O da şöyle yanıt verdi: “O'nun günahkâr olup olmadığını bilmiyorum. Bildiğim bir şey var, kördüm, şimdi görüyorum.” O zaman ona, “Sana ne yaptı? Gözlerini nasıl açtı?” dediler. Onlara, “Size demin söyledim, ama dinlemediniz” dedi. “Niçin yeniden işitmek istiyorsunuz? Yoksa siz de mi O'nun öğrencileri olmak niyetindesiniz?” Adama söverek, “O'nun öğrencisi sensin!” dediler. “Biz Musa'nın öğrencileriyiz. Tanrı'nın Musa'yla konuştuğunu biliyoruz. Ama bu adamın nereden geldiğini bilmiyoruz.” Adam onlara şu karşılığı verdi: “Şaşılacak şey! O'nun nereden geldiğini bilmiyorsunuz, ama gözlerimi O açtı. Tanrı'nın, günahkârları dinlemediğini biliriz. Ama Tanrı, kendisine tapan ve isteğini yerine getiren kişiyi dinler. Dünya var olalı, bir kimsenin doğuştan kör olan birinin gözlerini açtığı duyulmamıştır. Bu adam Tanrı'dan olmasaydı, hiçbir şey yapamazdı.” Onlar buna karşılık, “Tamamen günah içinde doğdun, sen mi bize ders vereceksin?” diyerek onu dışarı attılar. İsa adamı kovduklarını duydu. Onu bularak, “Sen İnsanoğlu'na iman ediyor musun?” diye sordu. Adam şu yanıtı verdi: “Efendim, O kimdir? Söyle de kendisine iman edeyim.” İsa, “O'nu gördün. Şimdi seninle konuşan O'dur” dedi. Adam, “Rab, iman ediyorum!” diyerek İsa'ya tapındı. İsa, “Görmeyenler görsün, görenler kör olsun diye yargıçlık etmek üzere bu dünyaya geldim” dedi. O'nun yanında bulunan bazı Ferisiler bu sözleri işitince, “Yoksa biz de mi körüz?” diye sordular. İsa, “Kör olsaydınız günahınız olmazdı” dedi, “Ama şimdi, ‘Görüyoruz’ dediğiniz için günahınız duruyor.”

V E geçerken, anadan doğma kör bir adam gördü. Şakirtleri ondan sordular: Rabbi, bu adamın kör doğması için kim günah işledi, bu mu, yoksa anası babası mı? İsa cevap verdi: Ne bu günah işledi, ne de anası babası; ancak Allahın işleri onun üzerinde gösterilsin diye oldu. Beni gönderenin işlerini gündüzken işlemek bize gerektir; gece geliyor, o zaman hiç kimse işliyemez. Ben dünyada oldukça, dünyanın nuruyum. Bu şeyleri dedikten sonra, yere tükürdü, tükürükle çamur yaptı, çamuru onun gözlerine sürdü; ve ona dedi: Git, Siloam (ki, Gönderilmiş, diye tercüme olunur) havuzunda yıkan. O da gidip yıkandı, ve görmekte olarak geldi. O vakit komşuları, ve onun bir dilenci olduğunu önceden görmüş olanlar dediler: Oturup dilenen adam bu değil mi? Kimi: Odur, dediler; kimi: Hayır, fakat ona benziyor, dediler. Kendisi: Benim, dedi. Ve kendisine: Öyle ise, gözlerin nasıl açıldı? dediler. O cevap verdi: İsa denilen adam çamur yapıp gözlerime sürdü, ve bana: Siloama git, yıkan, dedi; ben de gidip yıkandım; gözlerim açıldı. Kendisine: O nerededir? dediler. Bilmiyorum, dedi. Önceleri kör olan adamı Ferisilerin yanına götürdüler. İsanın çamur yapıp onun gözlerini açtığı gün Sebt idi. Nasıl gördüğünü Ferisiler de ondan yine sordular. O da kendilerine dedi: O benim gözlerime çamur koydu; yıkandım, ve görüyorum. Bundan ötürü Ferisilerden bazıları dediler: Bu adam Allahtan değildir; çünkü Sebt gününü tutmuyor. Başkaları da dediler: Bir günahkâr böyle alâmetleri nasıl yapabilir? Onların arasında ayrılık oldu. O vakit yine kör adama dediler: Gözlerini açan o adam için sen ne dersin? O da: Peygamberdir, dedi. İmdi Yahudiler, gözleri açılmış olan adamın anasını ve babasını çağırıncıya kadar, onun kör olup da gözleri açılmış olduğuna inanmadılar. Ve onlara sorup dediler: Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? öyle ise, şimdi nasıl görüyor? Anası babası cevap verip dediler: Bunun bizim oğlumuz olduğunu, ve kör doğduğunu biliyoruz; fakat şimdi nasıl gördüğünü bilmiyoruz, yahut onun gözlerini kim açtığını bilmiyoruz; yaşını almıştır, ona sorun; kendisi için o söylesin. Anası babası bu şeyleri söylediler, çünkü Yahudilerden korkuyorlardı; çünkü onun Mesih olduğunu kim ikrar ederse, havradan kovulsun diye Yahudiler zaten sözbirliği etmişlerdi. Bunun için anası babası: Yaşını almıştır, ona sorun, dediler. Bunun üzerine önceleri kör olan adamı ikinci defa çağırıp ona dediler: Allaha hamdet; biz bu adamın günahkâr olduğunu biliyoruz. O da cevap verdi: O günahkâr mı, değil mi, bilmem; ben bir şey biliyorum, kör idim, şimdi görüyorum. Kendisine dediler: O sana ne yaptı? gözlerini nasıl açtı? Kendilerine cevap verdi: Şimdi size söyledim, dinlemediniz; neden bunu yine işitmek istiyorsunuz? Yoksa siz de mi onun şakirtleri olmak istiyorsunuz? Ona sövüp dediler: Onun şakirdi sensin; biz ise, Musanın şakirtleriyiz. Biz Allahın Musaya söylediğini biliriz; bu adamın ise, nereden olduğunu bilmeyiz. Adam cevap verip onlara dedi: Şaşılacak şey şunda ki, siz onun nereden olduğunu bilmiyorsunuz, o ise, benim gözlerimi açtı. Allahın günahkârları dinlemediğini biliriz; ancak eğer bir kimse Allaha tapar, ve iradesini yaparsa, onu dinler. Anadan doğma körün gözlerini kimsenin açmış olduğu ezelden beri işitilmemiştir. Eğer bu adam Allahtan olmasaydı, hiç bir şey yapamazdı. Cevap verip ona dediler: Tamamile günah içinde doğmuş iken sen mi bize ders vereceksin? Ve kendisini dışarı attılar. Onu dışarı attıklarını İsa duydu; ve kendisini bulup dedi: Sen İnsanoğluna iman ediyor musun? O cevap verip dedi: Ya Rab, kimdir ki, ona iman edeyim? İsa ona dedi: Hem onu gördün, hem de seninle konuşan odur. Ve o: Ya Rab, iman ederim, dedi; ve ona secde kıldı. İsa da dedi: Görmiyenler görsünler, ve görenler kör olsunlar diye bu dünyaya hüküm için geldim. Ferisilerden yanında olanlar bu şeyleri işitip ona: Yoksa biz de mi körüz? dediler. İsa onlara dedi: Eğer kör olsaydınız, günahınız olmazdı; fakat şimdi: Görüyoruz, diyorsunuz; günahınız duruyor.

İsa yolda giderken, doğuştan gözleri görmeyen bir adam gördü. Öğrencileri sordular: “Öğretmen, kim günah işledi de bu adam kör doğdu; kendisi mi, yoksa anası babası mı?” İsa, “Ne o günah işledi, ne de anası babası” diye yanıtladı, “Tanrı'nın işleri onda açıklansın diye oldu bu. Daha gündüzken beni gönderenin işlerini uygulamalıyız. Gece geliyor. O zaman kimse iş yapamayacak. Ben dünyada olduğum sürece dünyanın Işığı Ben'im.” Bu sözleri söyleyerek yere tükürdü, tükürükle çamur yaptı. Çamuru adamın gözlerine sürerek, “Git, Siloam –‘Gönderilmiş’ demektir– havuzunda yıkan!” dedi. O da gidip yıkandı ve gözleri açılmış olarak geri döndü. Bunun üzerine, komşuları ve onun dilendiğini önceden görenler, “Oturup dilenen adam değil mi bu?” dediler. Kimisi, “Evet, o” dedi, kimileri de, “Hayır, ama ona benziyor” dediler. Adam kendisi, “Ben oyum!” dedi. “Öyleyse gözlerin nasıl açıldı?” diye sordular. Adam şöyle yanıtladı: “İsa adındaki adam çamur yapıp gözlerime sürdü ve bana, ‘Siloam'a git, yıkan’ dedi. Ben de gidip yıkandım ve gözlerim açıldı.” “Nerede O?” diye sordular. Adam, “Bilmiyorum” dedi. Az öncesine kadar gözleri görmeyen adamı Ferisiler'e getirdiler. İsa'nın çamur yapıp onun gözlerini açtığı gün Şabat idi. Ferisiler nasıl görüme kavuştuğunu ondan yine sordular. Adam da, “Gözlerime çamur sürdü, yıkandım ve görüyorum” dedi. Ferisiler'den bazıları, “Bu adam Tanrı'dan değildir” dediler, “Çünkü Şabat'ı tutmuyor.” Kimisi de, “Günahlı insan nasıl böyle mucizeler yapabilir?” diyordu. Böylece aralarında ayrılık doğdu. Önceden kör olana bir kez daha sordular: “Gözlerini açan kişi için sen ne diyorsun?” Adam, “Peygamberdir” diye yanıtladı. Buna karşın, Yahudi yetkililer adamın anasıyla babasını çağırıncaya dek, onun kör olup da gözlerinin açıldığına inanmadılar. “Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? Nasıl oluyor da şimdi görüyor?” diye sordular. Anasıyla babası, “Bunun oğlumuz olduğunu ve kör doğduğunu biliyoruz” dediler, “Ama onun şimdi nasıl görebildiğini bilmediğimiz gibi, gözlerini kimin açtığını da bilmiyoruz. Kendisine sorun. Erişkin yaşa gelmiştir. Kendisi yanıtlasın.” Anasıyla babası Yahudi yetkililerden korktukları için böyle konuşmuşlardı. Çünkü Yahudi yetkililer İsa'yı açıkça Mesih olarak kabul edenin sinagog dışı edilmesi için aralarında anlaşmışlardı. İşte anasıyla babası bu nedenle, “Erişkin yaşa gelmiştir, kendisine sorun” demişlerdi. Az önce gözleri görmeyen adamı ikinci kez çağırıp, “Tanrı adına gerçeği konuş!” dediler, “Biz bu adamın günahlı olduğunu biliyoruz.” Bunun üzerine adam, “Günahlı olup olmadığını bilmiyorum” dedi, “Bildiğim bir şey var: Ben kördüm, şimdi görüyorum.” Yeniden sordular: “Sana ne yaptı? Gözlerini nasıl açtı?” Adam, “Size şimdi anlattım ama dinlemediniz” dedi, “Niçin yeniden duymak istiyorsunuz? Yoksa siz de mi O'nun öğrencisi olmak istiyorsunuz?” Adamı yererek, “O'nun öğrencisi sensin” dediler, “Biz Musa'nın öğrencileriyiz. Tanrı'nın Musa ile konuştuğunu biliyoruz, ama bu adamın nereden geldiğini bilmiyoruz.” Adam, “Şaşılacak şey!” diye yanıtladı, “Siz O'nun nereden geldiğini bilmiyorsunuz ama, O benim gözlerimi açtı. Tanrı'nın günahlıları dinlemediğini biliriz. Ama kişi Tanrı'yı sayar ve isteğini uygularsa, Tanrı onu dinler. Dünya var olalı, kimsenin doğuştan gözleri görmeyen birinin gözlerini açtığı duyulmamıştır. Eğer bu adam Tanrı'dan gelmemiş olsaydı hiçbir şey yapamazdı.” “Baştanbaşa günahlar içinde doğmuş birisin” diye karşılık verdiler, “Sen mi bize öğreteceksin?” Ve onu sinagogtan dışarı attılar. İsa adamı dışarı attıklarını duydu ve onu bulup, “İnsanoğlu'na iman ediyor musun?” diye sordu. Adam, “Efendim, kendisine iman etmem istenen kişi kimdir?” dedi. İsa, “O'nu gördün, seninle konuşan da O'dur” diye yanıtladı. Adam, “İnanıyorum, ya Rab!” diyerek İsa'ya tapındı. İsa, “Bu dünyaya yargılamak için geldim” dedi, “Öyle ki, görmeyenler görsünler, görenler de görmesinler!” Yanında bulunan Ferisiler'den bazıları bunu işitince, “Yoksa biz de mi körüz?” diye sordular. İsa şöyle yanıtladı: “Kör olsaydınız günahınız olmazdı. Ama şimdi görüyoruz dediğiniz için günahınız olduğu gibi duruyor.”