Amavesi eBhayibheli adumile avela kokuthi MAT 14

Dlulisela

पण वाड नेळा मिंदा नडशेताप्पुड घालीन सुशी येरस्कुन्या इंगा मुनगेदेंक आंटीनेंका कीरली आन्या “हे प्रभु, नन्नु वाचायमत.” इंगा लगेच येशुड वानदी शेय मुंदारकी शेशी वान फट्या इंगा आन्या, “अरे अल्पविश्वासी, नु शक येनटीक शेस्ती?”

पण वाड नेळा मिंदा नडशेताप्पुड घालीन सुशी येरस्कुन्या इंगा मुनगेदेंक आंटीनेंका कीरली आन्या “हे प्रभु, नन्नु वाचायमत.”

पण येशुड लगेच वारनी आन्या, “दम फटना, निन उंडान; यरस्कुनाकुंडा.”

आप्पुड पेत्रड आन्या, हे प्रभु जर नु उंटे तर नाक नेळा मिंदकेल नी तीकुड वच्चेदेंक शप. येशुड आन्या, “दा.” आप्पुड पेत्र नावलेल दिगी नेळा मिंदा नडस्का येशुन तीकुड फोयेदेंक आंट्या.

आप्पुड यवार शिष्यल नावला उंडीर वार वानकी वंगी नमन शेशी आनीर, “नु खरेमे परमेश्वर कोडकु उंडाव.”

पण येशुड शिष्यलान आन्या, “वारकी फोयेद गरज लेद. मिरे वारकी येम तरी तिनेदेंक इंडा.” शिष्यल वान आनीर, पण मा देगार फक्त “आय्यीद रोट्याल इंगा रोंडे मिल उंडाय.”

वाड आन्या, “आय ना देगार येका दांडा.” दिन बाद येशुड मंदीक गड्डी मिंदा कुसनेदेंक शप्या. वाड आय आय्यीद रोट्याल इंगा रोंड मिल तिस्केन फैनिक स्वर्ग तीकुड सुशी आटला इचांग परमेश्वरकी धन्यवाद इच्या. इंगा वाड रोट्याल तेंपी-तेम्पीगास शिष्यलकी इच्या इंगा शिष्यल मंदीक इच्चीर.

इंगा आंता मंदी कडपु निंडा तिनीर. इंगा मिल्गीने तुकडाली वार बारा फुटकाल निंचकुनीर.