ВЫСЛОЎІ 11:16-31

Жанчына з добрым норавам здабывае гонар, а працавітыя дасягаюць багацьця. Чалавек мілажальны дабрачыніць душы сваёй, а жорсткі сэрцам разбурае плоць сваю. Бязбожны робіць справу ненадзейную, а таму, хто сее праўду - узнагарода пэўная. Праведнасьць вядзе да жыцьця, а хто імкнецца да ліхога, імкнецца да сьмерці сваёй. Агіда Госпаду - падступныя сэрцам; а падабаецца Яму, хто ў беспахібнасьці ходзіць. Можна паручыцца, што грэшнік не застанецца без пакараньня; а насеньне праведных уратуецца. Што залатое колца ў лычы ў сьвіньні, тое жанчына прыгожая і - неразумная. Жаданьне праведных - толькі дабро, надзея бязбожных - гнеў. Адзін сыпле шчодра і яму яшчэ дадаецца; а другі звыш меры ашчадлівы, і аднак жа бяднее. Дабрачынная душа будзе насычана, і хто напойвае іншых, той і сам напоены будзе. Хто хавае ў сябе збожжа, таго народ кляне; і дабраслаўляе таго, хто прадае. Хто імкнецца да дабра, той шукае Божае ласкі; а хто шукае благога, да таго яно і прыходзіць. Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе; а праведнікі, як лісьце, зазелянеюць. Хто разладжвае дом свой, успадкуе вецер, а неразумны будзе слугаваць мудраму. Плод праведніка - дрэва жыцьця, а мудры яднае душы. Так аддаецца на зямлі праведніку, тым болей бязбожнаму і грэшніку.