YouVersion Logo
Search Icon

Popular Bible Verses from Isaiah 53

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Cia tearc an dream, le creideimh beò a ghabhas eòlas uainn; No mhothaicheas om fiosrach fhèin, mòr‑chumhachd Dhè nan sluagh? 2 Tha Ìosa teachd, gun ghreadhnachas, a dh'fhoillseachadh cia dlùth; Oir àille thalmhaidh air cha bhi, no bheag de iongnadh shùl. 3 Mar chinneas ann am fàsach fhaoin luibh mhaoth, gun chùram sluaigh, Mar sin, san t‑saoghal aingidh seo, dh'fhàs Crìosd fo ainneart suas. 4 Fo dhìmeas is fo tharcais dhaoin', feuch fear an àmhghair thruaigh! Is bròn a' leantainn ris gun chlos, an taobh a bhos don uaigh. 5 Ach cha b' e fhèin, ach sinne thoill gach cràdh a rinn a leòn; Oir, neochiontach sheas e nar riochd 's gu h‑iochdmhor ghabh ar bròn. 6 Gidheadh mar dhroch dhuin mheasadh e, 's mar fhògarach o ghràs: Tràth dhòirt e fhuil airson an t‑sluaigh, fo osnaidh chruaidh a' bhàis. 7 Le naomh‑fhuil nigh e dhinn gu glan, ar truaillidheachd 's ar lochd; Leighis a chreuchdan, 's shaor a bhàs gu bràth ar n‑anman bochd. 8 Chaidh daoine dall is ceannairceach air seachran truagh, mar threud; Ach ghiùlain Crìosd ar n‑eusaontas, is dhìol ar n‑uile bheud. 9 Fo bhuillean trom ar smachdachaidh, feuch giùlan caomh Mhic Dhè! Mar uan a' chasgraidh, 's amhlaidh sin, cha d' dh'fhosgail e a bheul. 10 A neochionta cò dh'fhoillsicheas! 's e 'n cuibhreach chruaidh an sàs? Feuch dhìteadh e le samhladh reachd, is thugadh seach gu bàs. 11 Le peacaich laigh e sìos san dus, na beartaich thug dha uaigh; Mar chaith e bheatha, chrìochnaich e, gun chiont, air meud a thruaigh, 12 Mar seo ged bhruthadh e le Dia, dh'èirich ar Triath a‑rithist. Oir ìobairt iomlan aoin Mhic fhèin dhìol ceartas Dhè gu sìor: 13 Oir, arsa Dia, làn‑shoirbhichidh mo thlachd na làimh gun cheist; Bidh ghineal lìonmhor feadh gach linn, 's bidh inbhe mòr am feast. 14 Bidh anam ait tràth dhearcas e air toradh pailt a phèin; Is bheir na slòigh a shlànaich e, cliù sìor dhan Slàn'ear treun. 15 Roinnidh e chreach le laochraidh treun; 's don eug bheir gach aon nàmh; Le ciontaich ged laigh e san uaigh, dh'èirich le buaidh an‑àird. 16 Dh'fhuiling e dhìolaidh cionta dhaoin' a dh'fhaotainn sìth dha shluagh; 'S mar charaid sìor‑bheò nis air nèamh, tagraidh e 'n cùis gach uair.

Free Reading Plans and Devotionals related to Isaiah 53