اگم کسی شَما دَلَ بِگَوِ ای برجی رچ بکره، مگم اول ننشه چو خرجه حساب نکره که بِوینِه تونه ام کاره تموم بکره یا نه؟ چون اَگم چو پاکاره بِکَنه اما مَتونه اَجو تموم بکره هر که اَجو بِوینِه چو را ریشخند زنه و واینده: ”ام مردکه ساختمانِش بنا بِکه، ولی نتوِنِسِشِه اَجو تموم بکره!