انجیلِ لوقا 14
14
اینفره شفا مقدس شنبه روزَ
1یهَودیان مقدسه شنبه روزَ عیسی غذا خُردن را بِشه فریسیان فرقه عالمه پیله تره کییه. اَون دِقتییَم چو ویراجون بِنده. 2بِر ای مردکی به که چو جان آو آیردَه به. 3عیسی فریسیان و شریعت قاضیان کودَ آپَرسس: «مریضون شفا داین مقدسه شنبه روزَ جایزه یا نه؟» 4اَون جواویشون نِدا. پَس عیسی اَ مریضه دسش بِگَت و شفاش بِدا و مُرخصش بِکَه. 5اُخُری اَجون دِدِشت و آپَرسسشه: « شَما میون کسی اِسه که شنبه روزَ چو زا یا گاو چاه دلَ دِگِنیه اَلبَحل اَجو چا دَ اَبَر مایره» 6اَون ام سواله را جواوی شون نده.
عروسی جشنه مثل
7وختی عیسی بوینتشه کِه همه ی میهمونه تَقَلا کَرنده که مَجلسه سرون وَرَ بنشنده ام مَثَلِش چون را بِزِه: 8«هر وقت عروسی ای دعوت با مجلسه سرون ور منشا، چون ممکنه که ای میهمونی با که شَمادَ مهم تر بیبی. 9کییَه صاحاب شَما کودَ بِگَوِ که شَما اِشتن یقا اَجو آدییا. اُخُری گَوَن ناراحتییم اوپاب ببا و مجلس جیرین وَر بنشا! 10پس وختی اَته دَعوت کَرِنده میهمونی، بِشه و مجلسه جیرین وَر بِنش تا وختی که کییَه صاحاب با و بوا: «چمن رِفِق، بوره سرون ور بنش.» اُخُری مهمونون پیش شَما سربِلند با. 11چون هر که تقلّا بِکره اِشتن پیله نشون بدی خوار بی، اَما هرکه که اِشتن فروتن بِکره، سربِلند بی.»
پیله میمانی مثل
12اُخُری عیسی کییَه صاحاب را بوات: «هر وخت سوری یا میمونی دی اِشته رِفِقان و بِرارون و فامیلون و پولداره قونشیون دَعوت مَکه، مبادا اَوه اَته دعوت بکرنده و هِمنَه ته اِشته عوضه ایگیری. 13بَلکم وختی مهمونی دی، فقیرون و لنگون و شلان و کورون دَعوت بِکَه 14اُخُری ته خُش بخت بی؛ چون اَوه چیزی نِدارنده که چو عوض اَته آدینده، و ته صالح آدَمون قیامتَ دَ، اِشته عوضَ ایگیری.»
15ای نفر از اوه که سِفره سَر نشته بنده، وختی ام لاوَعونِش بشنوس، بِوات: «خُش به حال اَ کسی که خدا پاتشاهی سِفره سَر بنِشه و غذا بُخره.» 16عیسی چو جواوَ بوات: «ای نفر پیله مهمونی ایش بِدا و پر آدمش دعوت بکه. 17میهمونی موقع، اِشتن نوکرش بخرسا تا مهمونون بواعه که بایو همَّه چی حاضره.“ 18امّا همُّن ای بهانه ای بایردشونه. اوّلی بوات: ”ای تیکه زمینی خِرییِمِه گَوَن بیشیم اَجو بِوینم. خواهش کَرم چمن عذرِ قبول بکَه 19دِومی بوات: ”از پنج جِفت گاوم خِرییَه، هَنِنه گَوَن بیشیم تا اَجون امتحان بکرم. خواهش کَرم چمن عذرِ قبول بِکَه.“ 20سومی بوات: ”تازَه زنِگِم برده و چِمه خونین نِتونم بام.“ 21اَ نوکر آگردسش و ام چیون اِشتن اربابِ را بوات. اَرباب عصبانی ببه و اَجو بوات: البحل بِشه میدونون و شهره کوچه آن فقیرون و فلجون و شلون و کورون بایر چمن ور. 22نوکرِه بوات: ”ارباب، اِشته فرمانم انجام بدا، اَمّا هنوز یقا اِسه.“ 23پس چو ارباب بوات: هننه بِشه جاده عون و کوره راهون هر که وینی مِندتییَم بایر چمن کییَه تا مَشت بیبی. 24شَمارا وام هیچ کومین اَز اَوِه که دعوت بِنده، چمن مهمونی مزه نچشنده.
مسیح شاگرد بییَن چه بهایی داره
25پِر جماعتی عیسی همراه بِنده. عیسی آگردسش و اَجون بوا: 26«هر که چِمن وَر با و اِشتن په و ما و زَنِگ و خُوردوخَیل و خا برارون حتی اِشتن جانَ دَ دس اومَگوره نتونه چمن شاگرد بیبی. 27و هر که اِشتَن عذاب صلیبه اَمَگوره و چِمن پَش ما نتونه چمن شاگرد بیبی. 28اگم کسی شَما دَلَ بِگَوِ ای برجی رچ بکره، مگم اول ننشه چو خرجه حساب نکره که بِوینِه تونه ام کاره تموم بکره یا نه؟ 29چون اَگم چو پاکاره بِکَنه اما مَتونه اَجو تموم بکره هر که اَجو بِوینِه چو را ریشخند زنه 30و واینده: ”ام مردکه ساختمانِش بنا بِکه، ولی نتوِنِسِشِه اَجو تموم بکره!
31یا کومین پاتشاه اسه که عَلایده پاتشاهییَم گوِه جنگ بِکره، بی ام که اول بِنِشه و فکر بِکره که بِوینِه دَه هزار سربازییَم تونه ای بیست هزار نفریه لشکرییَم بجنگه؟ 32و اَگم مَتونه، وختی که پِر مَنتِه دشمن سر آرسه، اِشتن نمایندَه خِرسه که آپرسه چه طَرَه بی صلح کردن. 33چِمه شارین اَگم شَما همه ی اشتن داراییَ دَ دس اومگورا، نِتونا چمن شاگرد ببا.
فاسده نِمک
34«نِمَک چاکه، ولی اَگم نِمَک اِشتن سوری از دَس بیدی، چه طَرَه بی هنی اجو سور کردن؟ 35ام نِمَک نه خاکه بدرد خُره، و نه حتی زمینه کوده را بدرد خُره؛ بلکم اجو گَوَن فِر بیدی. هر که گوش اَشنوسن داره چمن لاوعون گوش بیدی.»
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 14: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
