انجیلِ لوقا 15
15
ویرآبیه گوسپند مثل
1اَ لحظَه باجگیره و گناهکاره عیسی دویر جمع ببِنده تا چُو لاوَعون بشنونده. 2فَریسیان و تورات معلمان غرغرشون کردَی که: «ام مردک گناهکارانییَم شی ای و اومَی و چونییم همسِفرَه بی.»
3پس عیسی چون را ام مَثَلش بایرد و بِوات: 4«هِمنَه بزونو ای نفر از شَما صد گوسپند داره، ایو گم بی، مگم اَ نود و نه گوسپندِ صحرا دَ نارزه و اَ ویر آبیه گوسپندِ پَش نیشی تا اَجو آلَوِ 5وختی اَوِش آلوِس، اَ گوسپندِ اِشتن دوش سر اُنی و شادی ییَم اَجو آیره 6وختی کیه آرَسه، اِشتن رِفقان و قونشیون جمع کره و وا: ”چمنییم شادی بِکرا، چون ویر آبیه گوسپندِم آلَوِس» 7شَمارا وام هِمنَه آسمانانَ دَ ای گناهکاره توبه کردنه را، جشن و شادی بی تا اَ نود و نه صالِح آدمه خونین که توبه لازم ندارنده.
ویر آبییَه سکه مثَل
8«و یا هِمنَه بزونو ای زَنکی دَه نقره سکۀ داریه و ایو ویر آبی. مگم چراوی اونیگیریه و دِقَتییَم کییه گوش کناره یَزِگ نِزَنیه و اَ سکه پش نگردیه، تا اَجو آلَوِ؟ 9وَختی اَوِش آلوِس اِشتن رفقان و قونشیون وُنگ کره و وا:”چمنییم شادی بِکرا، اَ سکه ای که ویر آبییه به آلَوِسِمه.“ 10پَس شَما را وام: هِمنَه ای گناهگاره توبه کردن را، خدا فرشته هون وَر جشن و شادی بر پا بی.»
ویر آبیه کوله مثل
11هَنی عیسی بوات: «مَردکی دِ زاش. 12ای روز وِلِگِ زا اشتن پِش بوات:”ای په، اَ سهمی که اِشته اَموالَ دَ اَمِن آرسه، هَنِنه اَمِن آده.“ پس چو په اِشتن اموالش دِ زارون میون بِبَخشِسِشه. 13پِر وخت نِگذَشته به که وِلِگِ زا هر چیش که دَ جمع بکه و بِشه ای دوره یقایی و اِشتن ثروتش همَّه عیاشی را به بادش بدا. 14وختی اَ پولش همَّه خرج بکه، چَتینَ قحطی ای اَ مملکش بگَت و محتاج ببه. 15پس بِشه و ای مردکی نوکر، اَ اهالی هه منطقه بِبِه. اَ مردک اَ کولش بخرسا اِشتن مزرعه تا چو خویون غذا بِدییَه. 16اَ کوله ناجِش دَ که اِشتن تِرنه خوعون غذاییَم سیر بکره، اما هیچکه اَجو هیچی نِدایَی. 17آخر سر اَ کوله، سر آکَت و بوات: ”چِمن په کییه نوکَره از اَ چی که گَون بُخرندِ نی، ویشتر دارنده و از بییا وشیریَه کورو مَرِم. 18پس اوپاب بیم و شیم چِمن په وَر و اَجو وام: ’په، از خدا و اِشته حَقَ گناهِم کَردِه. 19دِ لیاقت ندارِم اَمِن اِشته زا بزونی. چمنییَم اِشته نوکره شارین رفتار بِکَه.‘“ 20پَس اَلبَحَل اوپاب ببه و اِشتن په کییه طرف راه دِکَت. امّا حلا پِه کَه دَ دور به که چو په اَوِش بِوینت دِلِش چُرا بسوجِس و بِدَوِس چو وَر، و اَوش کَشَه ایگَت و ماچِش بِکه. 21کوله بوات: ”پِه، از خدا و اِشته حَقَ گناهِم کردِه. دِ لیاقت ندارِم اَمِن اِشته زا بزونی.» 22امّا چُو په اِشتن نوکرونش بوات: ”بِشا! چاکترین خلاوِ بایرا و اَجو دِکَرا. اَنگشوتری چو دَست دِکرا و پای جارِ چو لنگون دکرا. 23چاکه گولِگی بایرا و سر ایبِرا تا بخروم و جَشن بیگیروم. 24چون چِمن ام کوله مرده به و زنده ببه؛ ویر آبییه بهِ، پیدا ببه!“ پس جَشنیشون بِگَت و شادیشون بِکَه.
25«امّا پیله زا مزرعه دَ به. وختی کییه نزدیک ببه وَشتن و آوازه صَصِش بَشنوس، 26اِشتن نوکرش وُنگ بکه و چوکودَ آپَرسس: ”بییا چه خَوَره؟ 27نوکَره جواو بدا: ”اِشته بِرا آگَردسشه و اِشته پِه وختی اَوِش ساق و سلامت بِوینت ای چاکَه گولگی سَر آبِره.“ 28پیله زا وختی امش بَشنوس، عصبانی ببه و کییَه دِلَه نِشه. پَس چو په بومه و پیله زاش مِندَت بِکه. 29اَما اَو اِشتن په جواوَ بِوات: دِدِس چندین ساله که اَز ای نوکَری شارین اِشرا خدمت کرم و هرگز اِشته دستورونَ دَ سر پیچیم نِکَرده. اَمُا ته حتی ای بِزّه وَچَه ای اَمِنِر نِدا تا چمن رِفِقونییَم جشن بیگیرم. 30اَمّا هَنِنه اِشته ام زا که اِشته همه ی ثروتش فاحشه زَنکون را هدَرِش دایه آگَردسشه، ته اِشته چاکترین گولِگِر چو را سر آبره! 31چو په اجو بوات: ” زا، تَه همیشه چِمن وَریش و از هر چه دارم اِشراعه. 32اَمّا هَنِنه گَوَن جشن بیگیروم و شادی بِکَروم، چون اِشته برا که مرده به، زنده ببه؛ ویر آبییه به، پیدا ببه.»
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 15: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
