انجیلِ لوقا 16
16
زرنگ خدمتکار
1عیسی اِشتن شاگردونش بِوات: «ای ثروتمنده مَردکی به که ای خدمتکاریش دَ. اجوشون خبر بدا که اِشته خدمتکار اِشته امواله هیچِ را اَبَرکره. 2اَ ثروتمنده مردک اَوش وُنگ بِکَه و آپرسسشه: ”ام لاوه چینده که اِشته پش اَشنوسَیم؟ اِشته حسابه پس آده دِ نتونی چِمن خدمتکار ببی“
3خدمتکار اِشتنییم فکر بکه: ”چه بِکرم؟ ارباب گوِه اَمِن کارِ سرَ اَبَر بکره. دِ قوّت نِدارم بیل بزنم و گدایی را خجالت کَشِم. 4اها بزونِسِم گَوَن چه بکَرم که وختی اَمِنشون کارَ دَ اَبَر کرِنده کسونی بیبینده که اَمِن اِشتن کییه عون راه بدیندِه.“ 5بَس، اِشتن اربابِ قرضارون ای نفر ای نفر وُنگ بِکه. اولی کود آپَرسسشه: ته چَنده چمن ارباب قرضاریش؟ 6اَ مردکه جواو بدا: ”صد خمرَه زیتونَ روعَن.“ خدمتکار بوات: ”بیگی، ام اِشته حساب. بِنِش چو عوض بینیوس پنجاه خمرَه! 7اُخُری دومیه کودَ آپَرسسشه: ”ته چنده قرضاریش؟“ جواوش بدا:”صد خروار گندِم.“ اجو بوات: ”بیگی، ام اِشته حساب. چو عوض بینیوس هشتاد خروار!“
8ارباب، اَ حقَه باز خدمتکارِ، چو زیرنگی خونین، تعریفش بکه، چون بی ایمانَ مردم اِشتن رابطه عون و کارونَ دَ خدا شناسه آدمونَ دَ زرنگ تَرِنده. 9دِنیا مالِ بَده راهونِ را مصرف بی. اما اَز شَما را وام که اَجون دِرِست استفاده بِکرا و شَما را رِفِقونی جمع بکَرا. اُخُری که شَما ثروت تموم بی، آخرتَ دَ کییه ای بدارا.
10«اَ کسی که وِلِگِ کارونِ را اَمین بیبی، پیله کارون را اَمین بی و اگم اَم وِلِگِ کارونِ را اَمین مبی پیله کارون را اَمین نیبی. 11پس اَگم شَما دِنیا مالِ را اَمین مبا کیه که شَما اعتماد بِکَرِه و حقیقیه ماله شَما دس بیدی 12و اگم مردم ماله اَمین مَبا،کیه که شما ماله شَما بیدی؟ 13هیچ نوکَری نتونه دِ اربابه را خِدمَت بکَره، چون یا ایوییَم بَد بی و اَ ایو محبت کَره یا ایوِ دل بَنده و اَ ایوِ اهمیت نِدی. شَما نِتونو هم خدا بَنده ببا و هم پوله بَنده.»
شریعت و خداپاتشاهی
14فَریسی فِرقَه علما چون پولییَم خش بِنده وختی اَم لاوشون بشنوس، عیسی شون مسخره بِکَه. 15عیسی اَجون بوات: «شَما کسونی اسیو که اِشتن مردمه وَرَ صالح نشون دییا اما خدا شَما دِلَ دَ خبر داره. اَ چی ای که مردم نظرَ با ارزشه خدا نظرَ هیچ نی.
16تا یحیی تعمید دهنده زمون، تورات و پیغمبرون نیویشته شَما راهنما بِنده. چو پش خدا پاتشاهی خَبر اعلام ببه و مردم همُّن گَوِسَن زورییَم چُو دِلَ بِشنده. 17اما آسمون و زمین از بین شیین آسونتره تا اَم که ای نقطه تورات دَ کم بیبی. 18«هر که اِشتن زنِگ طلاق بدی و عَلایده زَنگییَم پیوند بکره زناش کَرده، و هر مردکی که اَ طلاق ایگَتِه زَنِگییَم پیوند بکره زِناش کَرده.»
ارباب و ایلعازَر
19عیسی بوات: «ای ثرتمنده مردکی به که چاکه خلاو و گرون خلاو دکردشَی و هر روز پر خوش گذرانیش کَردَی. 20چو کیه بره پیش ای فقیره گدایی به که چو نوم ایلعازر به و چو جان همَّه زخمی به. 21ایلعازَر ناجِش دَ که اَ ثرتمنده مردک سِفره پسمانده غذاییَم اِشتن ترنه سیر بکره. حتی سِبه نی اومَینده و ایلعازَرِ زخمشون آلیشتَینده. 22ای روز اَ گدا بِمَه و فرشته بومِندِ اَجو ابراهیم پیغمبره ور ببرنده. اَ ثروتمنده مردک بِمَه و اوشون بِخَشارد. 23اَ که مَردعون دِنیا دَ عذاب کَشِسَی دورَ دَ ابراهیم پیغمبرش بوینت که ایلیعازرَنی چُو وَرَ وِندَردَ به. 24پس جِیکیلش بِکَه و بِوات: «ای چِمن په ابراهیم، اَمِن رحم بِکَه. ایلیعازره بِخِرس با تا اِشتن اَنگُشته توکه اَجو بزنه و چمن زونه تر بکره چون از اَم آتشه دَلَ عذاب کَشِم.“ 25اما ابراهیم اَجو بوات: ”زا، ویر بایر اَ لحظَه که زنده بَیش هر چه چاکه چی به اِشرا به، و بد چییه همه ایلعازر را بِنده. اَو بییا آسایش دَ اسه و ته عذاب کَشی. 26جز اَم ای پیله دره ای چَما میون جِداییش دِراینته. اَوِه که بییا اِسِنده و گوندِ باینده شَما ور، نتونِنده، اوِه که بر اسنده نِتونِنده باینده چَما ور.“ 27اَ ثروتمنده مردک بوات: ”ای ابراهیم پیغمبر، ای چِمن په، اَته مندت کَرم که ایلعازره بِخِرسی چِمن په کیه، 28چون از پنج برا دارم. اَجون خبردار بکَرِه، مبادا اَوُن باینده ام عذاب یقا.“ 29اما ابراهیم بوات: ”اَوُن موسی و پیغمبرون دارِنده، چون لاوَعون گوش کرنده.“ 30اَ ثروتمنده مردک جواو بدا:”نه، ای ابراهیم ای چَما په، اَگم کسی که مَرده بیشی چون وَر، توبه کرنده.“ 31ابراهیم بوات: ”اگم موسی و پیغمبرون لاوَعون گوش مکرنده، حتی اگم کسی مردَنِ پَش، زنده ببی، اوُن قانَع نِبینده.“»
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 16: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
