Popular Bible Verses from انجیلِ لوقا 18

Share

عیسی اِشتن شاگردونِ را ای مَثَلیش بایرد تا نشون بیدی که اَوُن گَوَن همیشَه دِعا بکرنده و هرگز دلسرد مبینده.

مگم خدا اِشتن برگزیدعون که شو و روز چو درگاهَ دعا کَرنده، چون داد نِرَسِه؟ مگم چون کمک پَش آجاینه؟ شَمارا وام اَم زودیون چون داد آرسّه. امّا اَ زمون که انسان زا آ، زمینِ سر ایمانی پیدا کره؟

عیسی بوات: «اَ چه که انسانه را ممکن نی، خدا را ممکنه.»

قاضی ای مدت اَوِش محل نِکه. اما آخر اِشتنش بوا: ”هر چند که از خدا کودَ نِتَرِسم و مردمه اهمیتی نِدیم، اَمّا چون ام بیوه زَنَک اَمِن آچکسه و ول نکرییه، چو حقه ایگیرِم، تا اَم شیَن اومیَنِنییَم اَمِن دلو مکره»

حقیقتا شَمارا وام هر که خدا پاتشاهی خُردِگی شارین قبول مَکره، هرگز چُو دلَ نیشی.»

اما عیسی، خوردگونش اِشتن وَر وُنگ بکه و بِوات: «بارز خردوخَیل چِمَن وَر باینده، چون پیش مَگیرا، چون خدا پاتشاهی کسونی را بی که ام خردِگون شارین بیبینده.

عیسی اجو بِوات: «اِشته چَشمه وینِنده! اِشته ایمان اَتِش شفا داعه.»

عیسی چو کودَ آپرسس: «چرا اَمِن چاک وای هیچکس جز خدا چاک نی.