YouVersion Logo
Search Icon

दानिय्येल 3

3
सोन्नेरी मूरती
1नबूकदनेस्सर राज़े अक सोन्नेरी मूरती बनावाई, ज़ै 60 हथ उच्‍ची ते 6 हथ बिल्‍ली थी। ते तैनी तै बाबेलेरे सूबेरे दूरा नंव्वेरे मैइदाने मां खड़ी कराई। 2तैखन नबूकदनेस्सर राज़े अधिपति, हाकिम, राज्पाल, सलाहकार, खज़ानची, न्यायी, शास्त्रि, वगेरा सूबे-सूबेरे सब अधिकारी कुजाए कि तैना तैस मूरतरी थेबनारे लेई एज्जन, ज़ै तैनी खड़े करेवरी थी। 3तैखन तैना सब नबूकदनेस्सर राज़ेरी खड़ी करेवरी मूरतरी थेबनारे लेई अकोट्ठे भोए, ते तैस मूरतरे सामने खड़े भोए। 4तैखन कुजाने बाले बेड़ी उच्‍ची आवाज़ी सेइं ज़ोवं, “हे मुल्खे-मुल्खेरे ते कौमां-कौमां केरे लोकव, ते अलग-अलग बोली केरनेबाले लोकव, तुसन ऐह हुक्म शुनाव गाते कि, 5ज़ैस मौके तुस नरशिंगो, बेंशोई, वीणा, सैन्गी, सितार शेहनाई वगेरां सेभी किसमेरे बाज़ां केरि आवाज़ शुनथ, तुसां तैस्से मौके तल्‍ले मां झुकतां नबूकदनेस्सर राज़ेरी खड़ी करेवरी तैस मूरती कां मथ्थो टेकथ।#दान. 3:10. 6ते ज़ै कोई झुकतां मथ्थो न टेकेलो त तै तैस्से मौके भेखोरी भेट्ठी मां छ़डो गालो।” 7एल्हेरेलेइ तैस मौके ज़ेरे सब कौमां केरे लोक नरशिंगो, बेंशोई, वीणा, सैन्गी, सितार शेहनाई वगेरां सेभी किसमेरे बाज़ां केरि आवाज़ शुनी, तेरहे मुल्खे-मुल्खेरे ते कौमां-कौमां केरे लोक ते अलग-अलग बोली केरनेबाले तल्‍ले मां झुकतां मथ्थो लगे टेकने तैस मूरती कां ज़ै नबूकदनेस्सर राज़े खड़े करेवरी थी।
दानिय्येलेरे मिट्लां केरे ज़िरिये राज़ेरे हुक्मेरी बगावत
8तैस मौके किछ कसदी मड़द राज़े कां जे, ते यहूदन पुड़ इलज़ाम लाने लगे। 9तैना नबूकदनेस्सर राज़े सेइं ज़ोने लगे, “हे राज़ां, तेरी उमर लम्मी भोए। 10हे राज़ां, तीं ऐह हुक्म दित्तोरोए कि ज़ै मैन्हु नरशिंगो, बेंशोई, वीणा, सैन्गी, सितार शेहनाई वगेरां सेभी किसमेरे बाज़ां केरि आवाज़ शुनेले तैखन तल्‍ले मां झुकतां तैस सोन्नेरी मूरती कां मथ्थो टेकथ; 11ते ज़ै कोई तल्‍ले मां झुकतां तैस सोन्नेरी मूरती कां मथ्थो न टेके तै अग्गरे भठ्ठे मां छ़डो गाए। 12हेर, शद्रक, मेशक ते अबेदनगो नंव्वेरे किछ यहूदी मड़दन, ज़ैना तीं बाबेलेरे सूबेरे कम्मन ठहरा। तैन मड़देइं, हे राज़ां, तेरे हुक्मेरी कोई परवाह नईं कियोरी; तैना तेरे देबतेरी उपासना न केरन, ते ज़ै सोन्नेरी मूरत तीं खड़ी करेवरीए, तैस कां मथ्थो न टेकन।”
13तैखन नबूकदनेस्सर राज़े बड़े सेरकोइतां ऐह हुक्म दित्तो कि शद्रक, मेशक ते अबेदनगो इरां आन। तैखन तैना मैन्हु राज़ेरे सामने हाज़र किये। 14नबूकदनेस्सर राज़े तैन पुछ़ू, “हे शद्रक, मेशक ते अबेदनगो, तुसां लोक ज़ैना मेरे देबतेरी पूज़ा न केरथ, ते मेरी खड़े करेवरी सोन्नेरी मूरती कां तल्‍ले मां झुकतां मथ्थो न टेकथ, त कुन तुस एन कम्मां ज़ैनी बुझ़तां केरतथ? 15अगर तुस हुन्ना तियार भोथ, कि ज़ैखन नरशिंगो, बेंशोई, वीणा, सैन्गी, सितार शेहनाई वगेरां सेभी किसमेरे बाज़ां केरि आवाज़ शुनेले तैखने सोन्नेरी मूरती कां तल्‍ले मां झुकतां मथ्थो टेकथ, तां बेंच़ी गाले; ते अगर तुस झुकतां मथ्थो न टेकेले त तैस्से मौके भेखोरी अग्गी मां छ़डे गाले; फिरी होरो एरहो कौन देबतोए, ज़ै मेरे हथ्थे मरां तुसन छुटेई सखे?”
16शद्रक, मेशक ते अबेदनगोए राज़े सेइं ज़ोवं, “हे नबूकदनेस्सर राज़ां, एस मामले मां असां तीं कोई जुवाब देनो ज़रूरी न समझ़म। 17इश्शो परमेशर, ज़ेसेरी असां आराधना केरतम तै असन तैस अग्गरे भठ्ठे मरां बच़ानेरी शक्ति रखते; बल्के हे राज़ां, तै असन तेरे हथ्थे मरां भी छुटेई सखते। 18पन अगर तै असन न भी बच़ाए त हे राज़ा फिरी भी असां तीं ज़ोईं देतम कि तेरे देबतेरी पूज़ा न केरमेले ते न असां तेरी खड़ी करेवरी मूरती कां मथ्थो टेकमेले।”
भेखोरी भेट्ठी करां बचाव
19तैखन नबूकदनेस्सर राज़ो बड़ो सेरकोव, ते तैसेरे तुत्तरेरो रंग लाल भोइ जेव ते तै शद्रक, मेशक ते अबेदनगोएरे पासे बेदलोव। ते तैनी हुक्म दित्तो कि भेट्ठरी अग सत गुणा तेज़ केरा। 20फिरी तैनी एपनी सेनारे किछ सिपेहिन हुक्म दित्तो, कि शद्रक, मेशक ते अबेदनगोए बेन्धतां तैस भेखोरी भेट्ठी मां छ़ेडी देथ। 21तैखन तैना मड़द अपने जुराबे, चोगे, अंगरखे ते लिकड़न समेत बेन्धतां तैस भेखोरी अग्गी मांजो शैरी छ़डे। 22तै भट्ठी राज़ेरे सखत हुक्मे सेइं सत गुणा जादे भखेवरी थी, एस वजाई सेइं ज़ैन सिपैहेईं शद्रक, मेशक ते अबेदनगो छ़ुइतां अग्गी मांजो शारोरे थिये तैन्ना अग्गरी लपेटी मां एइतां फुकोइतां मेरि जे। 23ते तैस्से भेखोरी भेट्ठी मां एना ट्लाई मड़द शद्रक, मेशक, ते अबेदनगो, बेन्धतां शारोरे थिये।
24तैखन नबूकदनेस्सर राज़ो हैरान भोइतां ते घेमरोइतां खड़ो भोव। ते अपने मेंत्री लोकन पुछ़ने लगो, “कुन असेईं एस अग्गी मां ट्लाई मड़द बेन्धतां नईं शारोरे?” तैनेईं राज़े जुवाब दित्तो, “हाँ राज़ां, ऐह गल सच़्च़ीए।” 25फिरी राज़े ज़ोवं, “हुन्ना अवं हेरताईं कि च़ेवर मड़द अग्गी मां खुल्‍ले हंठने लगोरेन, ते तैन किछ नईं भोवरू; ते च़ेवरोवं मड़देरू तुत्तर परमेशरेरे मट्ठेरू ज़ेरूए।”
नबूकदनेस्सर परमेशरेरी तारीफ़ केरते
26फिरी नबूकदनेस्सर राज़ो तैस भेखोरी भेट्ठरे दारे पुड़ गेइतां ज़ोरे सेइं ज़ोने लगो, “हे शद्रक, मेशक ते अबेदनगो, हे परमप्रधान परमेशरे दासाव निस्तां इरां एज्जा!” एन शुन्तां तैना ट्लाईए अग्गी मरां निस्तां बेइर आए। 27ज़ैखन अधिपति, हाकिम, राज्यपाल ते राज़ेरे मंत्री अकोट्ठे भोवरे थिये, तैन मड़दन तकने लगे, कि तैन केरे जानी पुड़ अग्गरो कोई अस्सर नईं भोवरो; ते तैन केरे दोग्गेरो अक भी बाल न फुकोव, ते न तैन केरां लिगड़ां फुकोरां थियां, ते न फुकोनेरी मुशक एइती थी। 28तैखन नबूकदनेस्सर राज़ो ज़ोने लगो, “धने शद्रक, मेशक ते अबेदनगोएरो परमेशर, ज़ैनी अपनो दूत भेज़तां अपने दास एल्हेरेलेइ बच़ाए, किजोकि एनेईं राज़ेरो हुक्म न मन्नो, ते परमेशरे पुड़ भरोसो रख्खो, ते एन सोचतां कि अपनि जान भी अर्पण की, कि असां अपने परमेशरे शैरतां, कोन्ची देबतेरी पूज़ा या तल्‍ले झुकतां मथ्थो न टेकमेले। 29एल्हेरेलेइ हुनी अवं ऐह हुक्म देताईं कि मुल्खे-मुल्खेरे ते कौमां-कौमां केरे लोकन, ते अलग-अलग बोली केरनेबालन मरां ज़ै कोई शद्रक, मेशक ते अबेदनगोएरे परमेशरेरी निन्दा केरेलो, तैसेरे टुक्ड़े-टुक्ड़े किये गाले, ते तैसेरू घर डोलू गालू, किजोकि कोई होरो देबतो नईं ज़ै एन्च़रे बच़ेइ सखे।” 30तैखन नबूकदनेस्सर राज़े बाबेलेरे सूबे मां शद्रक, मेशक ते अबेदनगोएरो दर्जो होरो भी उच्‍चो कियो।

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in