لاوي سرشتو 23
23
خداوند جو وڏا ڏينهن مقرر ڪرڻ
(23:1-44)
1 خداوند موسيٰ سان ڳالهائيندي 2بني اسرائيل لاءِ هي فرمايو تہ ”مون خداوند جا مقرر ڪيل وڏا ڏينهن، جن تي اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿيندا، سي هي آهن.“
(سبت، يعني آرام جو ڏينهن)
3 #
خر 20:8-10، 23:12، 31:15، 34:21، 35:2، شر 5:12-14 ”ڇهہ ڏينهن اوهين پنهنجو ڪم ڪار ڪريو، پر ستون ڏينهن سبت آهي، تنهن تي اوهين آرام ڪريو. انهيءَ ڏينهن اوهين ڪنهن بہ قسم جو ڪم نہ ڪجو، بلڪ عبادت لاءِ گڏ ٿجو. سبت جو ڏينهن مون خداوند لاءِ مخصوص آهي، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو.“
(عيد فصح ۽ بيخميري مانيءَ جي عيد)
(ڳاڻاٽو 28:16-25)
4”مون خداوند جا مقرر ڪيل هي وڏا ڏينهن بہ اوهين انهن جي وقت تي ملهائجو. 5#خر 12:1-13، شر 16:1-2 پهرئين مهيني جي چوڏهين تاريخ شام جو مون خداوند جي عيد فصح آهي. 6#خر 12:14-20، 23:15، 34:18، شر 16:3-8 ساڳئي مهيني جي پندرهين تاريخ مون خداوند جي لاءِ بيخميري مانيءَ جي عيد شروع ٿيندي. ستن ڏينهن تائين اوهين جيڪا ماني کائو تنهن ۾ خمير بلڪل نہ هجي. 7پهرئين ڏينهن اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو. انهيءَ ڏينهن اوهين ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو. 8ست ئي ڏينهن اوهين مون خداوند جي لاءِ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪندا رهجو ۽ ستين ڏينهن وري عبادت لاءِ گڏ ٿجو. انهيءَ ڏينهن بہ اوهين محنت مزدوريءَ جو ڪوبہ ڪم نہ ڪجو.“
(پهرين پيداوار)
9 خداوند موسيٰ کي 10بني اسرائيل لاءِ هي حڪم فرمايو تہ ”جيڪا زمين آءٌ خداوند اوهان کي ڏيڻ وارو آهيان، تنهن ۾ جڏهن اوهين پهچو ۽ انهيءَ جو فصل لڻو، تڏهن اوهين هر سال پنهنجي فصل جو پهريون اناج جو گڏو ڪاهن وٽ آڻجو. 11هو اهو گڏو سبت جي ٻئي ڏينهن مون خداوند جي حضور ۾ هٿن تي بلند ڪري تہ جيئن اوهين قبول پئو. 12ساڳئي ئي ڏينهن تي اوهين مون خداوند جي لاءِ هڪڙو هڪسالو بيعيب گھيٽو بہ ساڙڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪجو. 13انهيءَ سان گڏ اناج جي قربانيءَ طور ٻہ ڪلوگرام ميدو تيل ۾ ڳوهيل پيش ڪجو. اها مون خداوند جي لاءِ وڻندڙ خوشبوءِ جي قرباني آهي جا ساڙبي آهي. ان سان گڏ اوهين هڪ ليٽر مئي اوتڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪجو. 14جيستائين اوهين مون پنهنجي خدا جي لاءِ اها قرباني پيش نہ ڪريو، ايستائين نئين اناج جي نہ ماني کائجو، نڪي ڀُڳل اناج ۽ نہ وري تازا سنگ کائجو. اهو اوهان جي سڀني پيڙهين لاءِ هميشہ جو قانون هوندو، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو.“
(لاباري جي عيد)
(ڳاڻاٽو 28:26-31)
15 #
خر 23:16، 34:22، شر 16:9-12 ”اوهين سبت جي ٻئي ڏينهن کان، يعني جنهن ڏينهن اوهين هٿن تي بلند ڪرڻ لاءِ گڏو آڻيو تنهن ڏينهن کان وٺي پورا ست هفتا ڳڻجو، 16يعني ستين سبت جي ٻئي ڏينهن تائين اوهين پنجاهہ ڏينهن شمار ڪجو. انهيءَ پنجاهين ڏينهن تي اوهين مون خداوند جي لاءِ #23:16 نئين فصل مان اناج جي قرباني هيءَ قرباني نئين فصل جي لاباري وقت لاباري جي عيد طور پيش ڪئي ويندي هئي، جنهن کي نئين عهدنامي ۾ ”عيد پنتيڪُست“ چون ٿا (ڏسو رسولن جا ڪم 2:1، 20:16، 1.ڪرنٿين 16:8).نئين فصل مان اناج جي قرباني پيش ڪجو. 17اوهين پنهنجن گھرن مان ٻہ ٻہ روٽ هٿن تي بلند ڪرڻ لاءِ آڻجو. هر هڪ روٽ ٻہ ٻہ ڪلوگرام ميدي جو ۽ خمير گڏي پچايل هجي، انهيءَ لاءِ تہ مون خداوند جي لاءِ اها پهرين پيداوار جي قرباني ٿئي. 18انهن روٽن سان گڏ اوهين قوم جي طرفان ست هڪسالا بيعيب گھيٽا، هڪڙو وهڙو ۽ ٻہ گھٽا پيش ڪجو. اهي مون خداوند جي لاءِ ساڙڻ واري قربانيءَ طور هجن ۽ اناج جي قربانيءَ ۽ اوتڻ واري قربانيءَ سان گڏ پيش ڪجن. اها مون خداوند جي لاءِ وڻندڙ خوشبوءِ جي قرباني ٿئي، جا ساڙبي آهي. 19اوهين پاڪ ٿيڻ واسطي قربانيءَ لاءِ هڪڙو ٻڪر ۽ سلامتيءَ جي قربانيءَ لاءِ ٻہ هڪسالا گھيٽا پيش ڪجو. 20ڪاهن انهن ٻنهي گھيٽن کي پهرئين پيداوار جي روٽن سان گڏ مون خداوند جي حضور ۾ هٿن تي بلند ڪري پيش ڪري. اهي ڪاهن جو حصو آهن جيڪي مون خداوند جي لاءِ مخصوص آهن. 21اوهين انهيءَ ساڳئي ڏينهن عيد ملهائجو. ان ڏينهن اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو. اهو اوهان جي سڀني پيڙهين لاءِ هميشہ جو قانون هوندو، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو.
22 #
لاو 19:9-10، شر 24:19-22 جڏهن اوهين پنهنجيءَ زمين جو فصل لڻو، تڏهن ٻنيءَ جون سموريون ڪنڊون ڪُڙڇون نہ لڻجو، نڪي لاباري وقت رهجي ويل ڪو سنگ ميڙي گڏ ڪجو، بلڪ اهي غريبن ۽ ڌارين لاءِ ڇڏي ڏجو. آءٌ خداوند اوهان جو خدا آهيان.“
(نفيلن وڄائڻ جي عيد)
(ڳاڻاٽو 29:1-6)
23 خداوند موسيٰ کي 24بني اسرائيل لاءِ هي فرمايو تہ ”ستين مهيني جي پهرين تاريخ اوهان جي لاءِ خاص آرام جو ڏينهن آهي. انهيءَ ڏينهن جو اظهار نفيلون وڄائي ڪيو وڃي ۽ سڀيئي عبادت لاءِ گڏ ٿين. 25اوهين ان ڏينهن ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو، بلڪ مون خداوند جي لاءِ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪجو.“
(ڪفاري جو ڏينهن)
(ڳاڻاٽو 29:7-11)
26 #
لاو 16:29-34
خداوند موسيٰ کي فرمايو تہ 27”انهيءَ ستين مهيني جو ڏهون ڏينهن، ڪفاري جو ڏينهن آهي. سو انهيءَ ڏينهن اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ پنهنجي #23:27 نفس کي مارجو انهيءَ مان مراد روزو رکڻ ۽ ٻين جسماني ضرورتن کان پاسو ڪرڻ آهي (ڏسو 27:29 ۽ 32 ۾ پڻ).نفس کي مارجو ۽ مون خداوند جي لاءِ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪجو. 28انهيءَ ڏينهن اوهين ڪنهن بہ قسم جو ڪم نہ ڪجو، ڇاڪاڻ تہ اهو ڪفاري جو ڏينهن آهي، جنهن تي مون خداوند اوهان جي خدا جي حضور ۾ اوهان جي لاءِ ڪفارو ادا ڪيو ويندو. 29جيڪو بہ ماڻهو انهيءَ ڏينهن پنهنجي نفس کي نہ ماريندو سو قوم مان خارج ڪيو ويندو. 30جيڪو بہ ماڻهو انهيءَ ڏينهن ڪنهن بہ قسم جو ڪم ڪندو، تہ انهيءَ کي آءٌ خداوند سندس قوم مان برباد ڪري ڇڏيندس. 31انهيءَ ڏينهن اوهين ڪنهن بہ قسم جو ڪم نہ ڪجو. اهو اوهان جي سڀني پيڙهين لاءِ هميشہ جو قانون هوندو، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو. 32انهيءَ مهيني جي نائين تاريخ جي نماشام کان وٺي ڏهين تاريخ جي نماشام تائين اوهين مڪمل آرام وارو ڏينهن ملهائجو ۽ پنهنجي نفس کي مارجو.“
(تنبن واري عيد)
(ڳاڻاٽو 29:12-40)
33 #
شر 16:13-15
خداوند موسيٰ کي 34بني اسرائيل لاءِ هي فرمايو تہ ”انهيءَ ستين مهيني جي پندرهين تاريخ تي مون خداوند جي لاءِ تنبن واري عيد شروع ٿيندي جا ست ڏينهن جاري رهندي. 35عيد جي پهرئين ڏينهن تي اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو. 36ست ئي ڏينهن اوهين مون خداوند جي حضور ۾ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪندا رهجو. اٺين ڏينهن اوهين وري عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ مون خداوند جي حضور ۾ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪجو. جيئن تہ اهو عبادت لاءِ گڏ ٿيڻ جو ڏينهن آهي سو اوهين ان ڏينهن ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو.
37اِهي آهن مون خداوند جا مقرر ڪيل وڏا ڏينهن، جن کي اوهين گڏجي عبادت ڪندي ملهائجو. اوهين مون خداوند جي لاءِ ساڙڻ واريون قربانيون، اناج جون قربانيون، اوتڻ واريون قربانيون ۽ ٻيون قربانيون پنهنجي پنهنجي مقرر ڏينهن تي ساڙي پيش ڪجو. 38هي قربانيون هفتيوار سبت وارين قربانين ۽ اوهان جي نذرانن، اوهان جي باسيل قربانين ۽ اوهان جي خوشيءَ جي قربانين کان علاوہ آهن.
39جڏهن اوهين پنهنجي ٻنيءَ جو فصل گڏ ڪري چڪو، تڏهن ستين مهيني جي پندرهين تاريخ کان وٺي ستن ڏينهن تائين مون خداوند جي لاءِ اها تنبن واري عيد ملهائجو. انهن ۾ پهريون ۽ اٺون ڏينهن خاص آرام جا ڏينهن آهن. 40پهرئين ڏينهن اوهين پنهنجي وڻن جو عمدو ميوو، کجيءَ جون ڇڙهيون، گھاٽن پنن واريون ٽاريون ۽ نهرن جون ليون کڻجو ۽ ستن ڏينهن تائين مون خداوند پنهنجي خدا جي حضور ۾ خوشيون ملهائجو. 41هر سال ستين مهيني ۾ اهي ست ڏينهن اوهين مون خداوند جي لاءِ عيد ملهائجو. اهو اوهان جي پيڙهين ۾ هميشہ جي لاءِ قانون آهي. 42بني اسرائيل جا سڀيئي ماڻهو اهي ست ڏينهن تنبن ۾ ئي گذارين. 43انهيءَ لاءِ تہ اوهان جي پيڙهين کي خبر پوي تہ جڏهن مون بني اسرائيل کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو هو، تڏهن کين تنبن ۾ رهايو هئم. آءٌ خداوند اوهان جو خدا آهيان.“
44سو اهڙيءَ ئي طرح موسيٰ بني اسرائيل کي خداوند جي مقرر ڪيل وڏن ڏينهن بابت ٻڌايو.
Currently Selected:
لاوي سرشتو 23: SB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Muslim Sindhi Bible © The Pakistan Bible Society, 2022
مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف
Bible text may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from the Holy Bible in Muslim Sindhi,
Copyright © 2022 The Pakistan Bible Society.
Used by permission. All rights reserved.
لاوي سرشتو 23
23
خداوند جو وڏا ڏينهن مقرر ڪرڻ
(23:1-44)
1 خداوند موسيٰ سان ڳالهائيندي 2بني اسرائيل لاءِ هي فرمايو تہ ”مون خداوند جا مقرر ڪيل وڏا ڏينهن، جن تي اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿيندا، سي هي آهن.“
(سبت، يعني آرام جو ڏينهن)
3 #
خر 20:8-10، 23:12، 31:15، 34:21، 35:2، شر 5:12-14 ”ڇهہ ڏينهن اوهين پنهنجو ڪم ڪار ڪريو، پر ستون ڏينهن سبت آهي، تنهن تي اوهين آرام ڪريو. انهيءَ ڏينهن اوهين ڪنهن بہ قسم جو ڪم نہ ڪجو، بلڪ عبادت لاءِ گڏ ٿجو. سبت جو ڏينهن مون خداوند لاءِ مخصوص آهي، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو.“
(عيد فصح ۽ بيخميري مانيءَ جي عيد)
(ڳاڻاٽو 28:16-25)
4”مون خداوند جا مقرر ڪيل هي وڏا ڏينهن بہ اوهين انهن جي وقت تي ملهائجو. 5#خر 12:1-13، شر 16:1-2 پهرئين مهيني جي چوڏهين تاريخ شام جو مون خداوند جي عيد فصح آهي. 6#خر 12:14-20، 23:15، 34:18، شر 16:3-8 ساڳئي مهيني جي پندرهين تاريخ مون خداوند جي لاءِ بيخميري مانيءَ جي عيد شروع ٿيندي. ستن ڏينهن تائين اوهين جيڪا ماني کائو تنهن ۾ خمير بلڪل نہ هجي. 7پهرئين ڏينهن اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو. انهيءَ ڏينهن اوهين ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو. 8ست ئي ڏينهن اوهين مون خداوند جي لاءِ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪندا رهجو ۽ ستين ڏينهن وري عبادت لاءِ گڏ ٿجو. انهيءَ ڏينهن بہ اوهين محنت مزدوريءَ جو ڪوبہ ڪم نہ ڪجو.“
(پهرين پيداوار)
9 خداوند موسيٰ کي 10بني اسرائيل لاءِ هي حڪم فرمايو تہ ”جيڪا زمين آءٌ خداوند اوهان کي ڏيڻ وارو آهيان، تنهن ۾ جڏهن اوهين پهچو ۽ انهيءَ جو فصل لڻو، تڏهن اوهين هر سال پنهنجي فصل جو پهريون اناج جو گڏو ڪاهن وٽ آڻجو. 11هو اهو گڏو سبت جي ٻئي ڏينهن مون خداوند جي حضور ۾ هٿن تي بلند ڪري تہ جيئن اوهين قبول پئو. 12ساڳئي ئي ڏينهن تي اوهين مون خداوند جي لاءِ هڪڙو هڪسالو بيعيب گھيٽو بہ ساڙڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪجو. 13انهيءَ سان گڏ اناج جي قربانيءَ طور ٻہ ڪلوگرام ميدو تيل ۾ ڳوهيل پيش ڪجو. اها مون خداوند جي لاءِ وڻندڙ خوشبوءِ جي قرباني آهي جا ساڙبي آهي. ان سان گڏ اوهين هڪ ليٽر مئي اوتڻ واري قربانيءَ طور پيش ڪجو. 14جيستائين اوهين مون پنهنجي خدا جي لاءِ اها قرباني پيش نہ ڪريو، ايستائين نئين اناج جي نہ ماني کائجو، نڪي ڀُڳل اناج ۽ نہ وري تازا سنگ کائجو. اهو اوهان جي سڀني پيڙهين لاءِ هميشہ جو قانون هوندو، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو.“
(لاباري جي عيد)
(ڳاڻاٽو 28:26-31)
15 #
خر 23:16، 34:22، شر 16:9-12 ”اوهين سبت جي ٻئي ڏينهن کان، يعني جنهن ڏينهن اوهين هٿن تي بلند ڪرڻ لاءِ گڏو آڻيو تنهن ڏينهن کان وٺي پورا ست هفتا ڳڻجو، 16يعني ستين سبت جي ٻئي ڏينهن تائين اوهين پنجاهہ ڏينهن شمار ڪجو. انهيءَ پنجاهين ڏينهن تي اوهين مون خداوند جي لاءِ #23:16 نئين فصل مان اناج جي قرباني هيءَ قرباني نئين فصل جي لاباري وقت لاباري جي عيد طور پيش ڪئي ويندي هئي، جنهن کي نئين عهدنامي ۾ ”عيد پنتيڪُست“ چون ٿا (ڏسو رسولن جا ڪم 2:1، 20:16، 1.ڪرنٿين 16:8).نئين فصل مان اناج جي قرباني پيش ڪجو. 17اوهين پنهنجن گھرن مان ٻہ ٻہ روٽ هٿن تي بلند ڪرڻ لاءِ آڻجو. هر هڪ روٽ ٻہ ٻہ ڪلوگرام ميدي جو ۽ خمير گڏي پچايل هجي، انهيءَ لاءِ تہ مون خداوند جي لاءِ اها پهرين پيداوار جي قرباني ٿئي. 18انهن روٽن سان گڏ اوهين قوم جي طرفان ست هڪسالا بيعيب گھيٽا، هڪڙو وهڙو ۽ ٻہ گھٽا پيش ڪجو. اهي مون خداوند جي لاءِ ساڙڻ واري قربانيءَ طور هجن ۽ اناج جي قربانيءَ ۽ اوتڻ واري قربانيءَ سان گڏ پيش ڪجن. اها مون خداوند جي لاءِ وڻندڙ خوشبوءِ جي قرباني ٿئي، جا ساڙبي آهي. 19اوهين پاڪ ٿيڻ واسطي قربانيءَ لاءِ هڪڙو ٻڪر ۽ سلامتيءَ جي قربانيءَ لاءِ ٻہ هڪسالا گھيٽا پيش ڪجو. 20ڪاهن انهن ٻنهي گھيٽن کي پهرئين پيداوار جي روٽن سان گڏ مون خداوند جي حضور ۾ هٿن تي بلند ڪري پيش ڪري. اهي ڪاهن جو حصو آهن جيڪي مون خداوند جي لاءِ مخصوص آهن. 21اوهين انهيءَ ساڳئي ڏينهن عيد ملهائجو. ان ڏينهن اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو. اهو اوهان جي سڀني پيڙهين لاءِ هميشہ جو قانون هوندو، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو.
22 #
لاو 19:9-10، شر 24:19-22 جڏهن اوهين پنهنجيءَ زمين جو فصل لڻو، تڏهن ٻنيءَ جون سموريون ڪنڊون ڪُڙڇون نہ لڻجو، نڪي لاباري وقت رهجي ويل ڪو سنگ ميڙي گڏ ڪجو، بلڪ اهي غريبن ۽ ڌارين لاءِ ڇڏي ڏجو. آءٌ خداوند اوهان جو خدا آهيان.“
(نفيلن وڄائڻ جي عيد)
(ڳاڻاٽو 29:1-6)
23 خداوند موسيٰ کي 24بني اسرائيل لاءِ هي فرمايو تہ ”ستين مهيني جي پهرين تاريخ اوهان جي لاءِ خاص آرام جو ڏينهن آهي. انهيءَ ڏينهن جو اظهار نفيلون وڄائي ڪيو وڃي ۽ سڀيئي عبادت لاءِ گڏ ٿين. 25اوهين ان ڏينهن ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو، بلڪ مون خداوند جي لاءِ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪجو.“
(ڪفاري جو ڏينهن)
(ڳاڻاٽو 29:7-11)
26 #
لاو 16:29-34
خداوند موسيٰ کي فرمايو تہ 27”انهيءَ ستين مهيني جو ڏهون ڏينهن، ڪفاري جو ڏينهن آهي. سو انهيءَ ڏينهن اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ پنهنجي #23:27 نفس کي مارجو انهيءَ مان مراد روزو رکڻ ۽ ٻين جسماني ضرورتن کان پاسو ڪرڻ آهي (ڏسو 27:29 ۽ 32 ۾ پڻ).نفس کي مارجو ۽ مون خداوند جي لاءِ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪجو. 28انهيءَ ڏينهن اوهين ڪنهن بہ قسم جو ڪم نہ ڪجو، ڇاڪاڻ تہ اهو ڪفاري جو ڏينهن آهي، جنهن تي مون خداوند اوهان جي خدا جي حضور ۾ اوهان جي لاءِ ڪفارو ادا ڪيو ويندو. 29جيڪو بہ ماڻهو انهيءَ ڏينهن پنهنجي نفس کي نہ ماريندو سو قوم مان خارج ڪيو ويندو. 30جيڪو بہ ماڻهو انهيءَ ڏينهن ڪنهن بہ قسم جو ڪم ڪندو، تہ انهيءَ کي آءٌ خداوند سندس قوم مان برباد ڪري ڇڏيندس. 31انهيءَ ڏينهن اوهين ڪنهن بہ قسم جو ڪم نہ ڪجو. اهو اوهان جي سڀني پيڙهين لاءِ هميشہ جو قانون هوندو، پوءِ اوهين کڻي ڪٿي بہ رهندا هجو. 32انهيءَ مهيني جي نائين تاريخ جي نماشام کان وٺي ڏهين تاريخ جي نماشام تائين اوهين مڪمل آرام وارو ڏينهن ملهائجو ۽ پنهنجي نفس کي مارجو.“
(تنبن واري عيد)
(ڳاڻاٽو 29:12-40)
33 #
شر 16:13-15
خداوند موسيٰ کي 34بني اسرائيل لاءِ هي فرمايو تہ ”انهيءَ ستين مهيني جي پندرهين تاريخ تي مون خداوند جي لاءِ تنبن واري عيد شروع ٿيندي جا ست ڏينهن جاري رهندي. 35عيد جي پهرئين ڏينهن تي اوهين عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو. 36ست ئي ڏينهن اوهين مون خداوند جي حضور ۾ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪندا رهجو. اٺين ڏينهن اوهين وري عبادت لاءِ گڏ ٿجو ۽ مون خداوند جي حضور ۾ ساڙي ويندڙ قرباني پيش ڪجو. جيئن تہ اهو عبادت لاءِ گڏ ٿيڻ جو ڏينهن آهي سو اوهين ان ڏينهن ڪوبہ محنت مزدوريءَ جو ڪم نہ ڪجو.
37اِهي آهن مون خداوند جا مقرر ڪيل وڏا ڏينهن، جن کي اوهين گڏجي عبادت ڪندي ملهائجو. اوهين مون خداوند جي لاءِ ساڙڻ واريون قربانيون، اناج جون قربانيون، اوتڻ واريون قربانيون ۽ ٻيون قربانيون پنهنجي پنهنجي مقرر ڏينهن تي ساڙي پيش ڪجو. 38هي قربانيون هفتيوار سبت وارين قربانين ۽ اوهان جي نذرانن، اوهان جي باسيل قربانين ۽ اوهان جي خوشيءَ جي قربانين کان علاوہ آهن.
39جڏهن اوهين پنهنجي ٻنيءَ جو فصل گڏ ڪري چڪو، تڏهن ستين مهيني جي پندرهين تاريخ کان وٺي ستن ڏينهن تائين مون خداوند جي لاءِ اها تنبن واري عيد ملهائجو. انهن ۾ پهريون ۽ اٺون ڏينهن خاص آرام جا ڏينهن آهن. 40پهرئين ڏينهن اوهين پنهنجي وڻن جو عمدو ميوو، کجيءَ جون ڇڙهيون، گھاٽن پنن واريون ٽاريون ۽ نهرن جون ليون کڻجو ۽ ستن ڏينهن تائين مون خداوند پنهنجي خدا جي حضور ۾ خوشيون ملهائجو. 41هر سال ستين مهيني ۾ اهي ست ڏينهن اوهين مون خداوند جي لاءِ عيد ملهائجو. اهو اوهان جي پيڙهين ۾ هميشہ جي لاءِ قانون آهي. 42بني اسرائيل جا سڀيئي ماڻهو اهي ست ڏينهن تنبن ۾ ئي گذارين. 43انهيءَ لاءِ تہ اوهان جي پيڙهين کي خبر پوي تہ جڏهن مون بني اسرائيل کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو هو، تڏهن کين تنبن ۾ رهايو هئم. آءٌ خداوند اوهان جو خدا آهيان.“
44سو اهڙيءَ ئي طرح موسيٰ بني اسرائيل کي خداوند جي مقرر ڪيل وڏن ڏينهن بابت ٻڌايو.
Currently Selected:
:
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Muslim Sindhi Bible © The Pakistan Bible Society, 2022
مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف
Bible text may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from the Holy Bible in Muslim Sindhi,
Copyright © 2022 The Pakistan Bible Society.
Used by permission. All rights reserved.