Marcus 9
9
Caibidil IX
Aṫruġaḋ cruṫ Iósa, 33 ré a ṫeagasc ar úṁla, 38 agus ar seirce.
1Agus a duḃairt sé ríu, Go fírinneaċ a deirimsi riḃ, Go ḃfuil cuid dá ḃfuil na seasaṁ ann so do laṫair, naċ blaisdi bás, no go ḃfaicid síad ríoġaċd Dé ag teaċd maille ré cuṁaċduiḃ.
2Agus a gcionn sé lá na ḋíaiġsin, rug Iósa Peadar, agus Séumas, agus Eóin leis, agus do ṫréoruiġ sé íad na náonar fá leiṫ go slíaḃ ro árd: agus do háṫruiġeaḋ a ċrúṫ na ḃfíaḋnuisi: 3Agus do ḃádar a éaduiġe dealruiġaċ, róġeal mar an sneaċta; a gcrúṫ náċ éidir lé háon ġlanadóir éaduiġe ar taluṁ a ngealaḋ. 4Agus do taiḋḃreaḋ ḋóiḃ Elías maille ré Máoisi: agus do ḃádar ag coṁráḋ ré Híosa. 5Agus ar ḃfreagra do Ṗeadar a duḃairt sé ré Híosa, A Ṁaiġisdir, is maiṫ sinne do ḃeiṫ ann so: ar a naḋḃarsin déunam trí boṫa; boṫ ḋuitsi, agus boṫ do Ṁáoisi, agus boṫ Délías. 6Oír ní raiḃ a ḟios aige créd do laiḃéoraḋ sé; óir do ḃádar ar criṫ ré heagla. 7Agus do éiriġ néull do ċur sgáile na dtimċeall: agus táinic gúṫ as an néull, ag ráḋ, Ag so mo Ṁac graḋaċsa: éisdiġ ris. 8Agus ar bféaċain na dtimċeall, go hobann dóiḃ, ní ḟacadar éin neaċ as sin súas, aċd Iósa na áonar na ḃfoċair.
9Agus ag teaċd dóiḃ a nuas on tslíaḃ, do áiṫin sé ḋíoḃ gan na neiṫe do ċonncadar dinnisin déin neáċ, no go neiséirġeaḋ Mac an duine ó ṁarḃuiḃ. 10Agus do ċongṁadar an glór sin aca féin, dá ḟiafruiġe ḋá ċeile Créad is ciall dó súd eiseirġe ó ṁarḃaiḃ.
11Agus do ḟíafruiġeadar ḋeisean, ag ráḋ, Créd fá nabruid na sgriobuiḋe gur ab éigean Elías do ṫeaċd ar tús? 12Agus ar ḃfreagra ḋósan a duḃairt sé ríu, Tig Elías go deiṁin ar tús, agus aiséoċaiḋ sé gaċ uile ní; agus mar a tá sgríoḃṫa a dtimċeall Ṁic an duine, Go gcaiṫfeaḋ sé mórán dfulang, agus ḃeiṫ fá neiṁċion. 13Aċd a derimsi riḃ, Go dtáinic Elías go deiṁin, agus go ndearnadar ris giḋ bé ní do ṫogradar, mar a tá sgríoḃṫa air.
14Agus ar dteaċd dó ċum a ḋeisciobal, do ċonnairc sé slúaġ mór ná dtimċeall, agus ná sgríobuiḋe ag diosbóireaċd ríu. 15Agus ar an mball, a ḃfacaiḋ an slúaġ uile é, do ġaḃ úaṫḃás íad, agus ag riṫ ċuige do ċuireadar failte roiṁe. 16Agus do ḟíafruiġ sé do na sgríobuiḋiḃ, Créd é an ní so ṫagarṫáoi eadruiḃ féin?
17Agus ar ḃfreagra do neaċ don tslúaġ a duḃairt sé, A Ṁaiġisdir, tug mé mo ṁac ċugad, an a ḃfuil spiorad balḃ; 18Agus gaċ uile ḃall a mbeireann sé air, tairngiḋ sé as a ċéile é: agus cuiriḋ sé cuḃar ṫar a ḃéul, agus dó ní sé gíosgarnaċ lé na ḟlacluiḃ, agus téid sé a seirgṫeaċd: agus a duḃairt mé réd ḋeisciobluiḃsi a ċur a maċ as; aċd ċeann níor ḟéudadar. 19Agus ar ḃfreagra ḋósan, a duḃairt sé, A ċíneaḋ gan ċreideaṁ, gá fad ḃias mé eadruiḃ? agus gá fad fós ḟuiléongus mé siḃ? taḃruiḋ ċugamsa é. 20Agus tugadar ċuige é: agus an tan do ċonnairc sé é, do ṫarraing an spiorad as a ċéile é ar ball; agus ar dtuitim ar an dtalaṁ ḋó, do ḃí sé ḋá únfairt ag cur ċuḃair as a ḃéul. 21Agus do ḟiafruiġ Iósa ḋá aṫair, Gá fad daimsir ó ṫárla so ḋó? Aċd a duḃairt seision, O ḃí sé na leanaḃ. 22Agus is minic do ṫeilg sé a dteiniḋ, agus a nuisge é, do ċúm go millfeaḋ sé é: aċd má a tá cuṁaċd ar biṫ agadsa, bíoḋ trúaiġe agad ḋúinn, agus fóir oruinn. 23Aċd a duḃairt Iósa ris, Más eidir leaċd so do ċreideaṁuin, a tá gaċ én ní soiḋéanta don té ċreidios. 24Agus ar néiġeaṁ daṫair na buaċalla ar an mball, maille ré deóruiḃ a duḃairt sé, Creidim, a Ṫiġearna; fóir mo ṁíċreideaṁ. 25Agus an tan do ċonnairc Iósa an slúaġ uile ag coiṁriṫ ċuige, do imḋearg sé an spiorad neaṁġlan, ag ráḋ ris, A spiorad ḃailḃ agus ḃoḋair, aiṫnimsi ḋíot, imṫiġ a maċ as, agus na héiriġ a sdeaċ ann ní so ṁó. 26Agus ar néiġeaṁ ḋó, agus ar na ṫarrang as a ċéile go ro úaṫḃásaċ, do ċúaiḋ sé a maċ as: agus do ḃí sé a rioċd ṁairḃ; ionnas go nduḃradar mórán, Go ḃfúair sé bás. 27Aċd ar mbreiṫ Díosa ar a láiṁ, do ṫógaiḃ sé súas é; agus déiriġ seision. 28Agus an tan do ċúaiḋ sé a sdeaċ a dtiġ, do ḟíafruiġeadar a ḋeisciobail de go seicréideaċ, Créd fá nár ḟéadamairne an spiorad úd do ṫeilgean a maċ? 29Agus a duḃairt seisean ríu, Ní héidir an ġné ḋeaṁan so ḋul a maċ lé ní ar biṫ, aċd tré úrnuiġṫe agus tré ṫrosgaḋ.
30Agus ar nimṫeaċd dóiḃ as sin, do ċúadar ṫríd an Ngalilé; agus níor ḃáil leis a ḟios do ḃeiṫ ag éinneaċ. 31Oír do ṫeagaisg sé a ḋeisciobail féin, agus a duḃairt sé ríu, Do ḃéurṫar Mac an duine a láṁuiḃ na ndáoine, agus cuirfid ċum báis é; agus tar éis a ṁarḃaḋ, éiréoċuiḋ sé an treas lá. 32Aċd níor ṫuigeadar an coṁráḋsa, agus do ḃí eagla orrṫa a ḟíafruiġe ḋeisean.
33Agus táinic sé go Capernáum: agus air mbeiṫ a dtiġ ḋó do ḟíafruiġ sé ḋíoḃ, Créd do ḃí aguiḃ ḋá ṫagra eadruiḃ féin air a tsliġe? 34Aċd do ṫoċdadarsan: óir do ḃádar ag tagra a naġaiḋ a ċéile air a tsliġe, Cía aca buḋ ṁó. 35Agus ar suiḋe ḋó, do ġoir sé an dá ḟear ḋéug ċuige, agus a duḃairt sé ríu, Giḋ bé neaċ lé nab mían ḃeiṫ a dtosaċ, búḋ é ḃus déiġionuiġ do ċáċ uile, agus ḃus seirḃíseaċ ḋóiḃ uile. 36Agus ar mbreiṫ ar leanaḃ ḋó, do ċuir sé ann a lár é: agus ar na ġaḃáil ann a uċd, a duḃairt sé ríu, 37Giḋ bé neaċ ġéuḃus ċuige áon dá leiṫeidiḃ so do leanbuiḃ am mainmsi, gaḃuiḋ sé misi ċuige: agus giḋ bé neaċ ġéuḃus misi ċuige, ni misi ġaḃus sé ċuige, aċd an té do ċuir úaḋ mé.
38Aċd do ḟreagair Eóin é, ag ráḋ, A Ṁaiġisdir, do ċonncamair neaċ ag cur deaṁan a maċ ad ainmsi, neaċ leanann sinne: agus do ċuireamar toirmeasg air, ar son náċ leanann se sinn. 39Agus a duḃairt Iósa, Ná toirmeasguiḋ é: óir ní ḃfuil éinneaċ do ḋéana míorḃuile tré mainmsi, agus ḟéadus olc do ráḋ rium ar an mball. 40Oír giḋ bé neaċ naċ ḃfuile ar naġuiḋ a tá sé air ar son. 41Oír giḋ bé neaċ do ḃéura cupán uisge ré na ól dáoiḃsi am ainmsi, tré gur ab lé Críosd siḃ, a deirim riḃ go fírinneaċ, naċ léigfi sé a lúaiḋeaċd a muġa. 42Agus giḋ bé ḃéuras aḋḃar oílḃéime dáóin neaċ do na dáóiniḃ beaga so ċréideas ionnamsa, do bfearr ḋó go mór go gcuirṫí cloċ ṁuilinn fá na ḃráġuid, agus go dteilgṫí é ann sa ḃfairrge. 43Agus más ciontaċ do láṁ ré hoilḃeim dfaġáil ḋuit, gearr ḋíot í: is fearr ḋuit dul ar leaṫláiṁ don ḃeaṫaiḋ, ná ḋá láiṁ do ḃeiṫ agad agus dul go hifearnn, a dtéiniḋ naċ éidir do ṁúċaḋ. 44A náit naċ éugann a bpéisd, agus náċ múċtar a dteine. 45Agus más ciontaċ do ċos ré hoilḃeim dfaġáil ḋuit, gearr ḋíot í: is fearr ḋuit dul don ḃeaṫuiḋ ṁarṫanuiġ ar leaṫċois, ná ḋá ċois do ḃeiṫ agad agus do ṫeilgean do hifearnn, ann sa teiniḋ náċ éidir do ṁúċaḋ: 46A náit naċ éugann a bpéisd, agus náċ múċtar a dteine. 47Agus más ciontaċ do ṡúil ré hoilḃéim do ṫaḃairt ḋuit, teilg asad í: is fearr ḋuit dul a sdeaċ go rioġaċd Dé ar éunsúil, ná ḋá ṡúil do ḃeiṫ agad agus do ṫeilgean go teiniḋ iféirn: 48A náit naċ éugann a bpéisd, agus náċ múċtar a dteine. 49Oír saillfiṫear gaċ áoin neaċ le teiniḋ: agus saillfiṫear gaċ áoin ioḋbairt lé salann. 50Is maiṫ an salann: aċd ċeana má ḃíonn an salann gan ḃlas, Créd lé a ndéuntáoi deaġḃlasda é? Bíoḋ salann agaiḃ ionnaiḃ féin, agus bíoḋ síoḋċáin aguiḃ ré ċéile.
Currently Selected:
Marcus 9: BedellG
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
First published by the British and Foreign Bible Society in 1817.
