YouVersion Logo
Search Icon

کارَلِ رسولَل 22

22
1«ای کَکایَل وِ ای بُویَل، وَ دفاعی که ایسِه وَ عرضتون ایرَسونُم، گوش کِنیت.»
2وختی اِشنُفتِن که باشون بِی زُوونِ عبرانی‌یَل گَپ ایزَنِه، بی‌صیاتَر وابی‌یِن.
پولُس گُت: 3«مِ مِردی یهودییَم، مِنِه تَرسوسِ کیلیکیَه وَ دنیا اومَمِه. امّا مِنِه ای شهر گَپو وابی‌یِمِه. شریعتِ اجدادیِ خِمَه تمامِ کمال، وَ شاگردی طِی گامالائیل یای گِرُتِمِه وِ سی خدا غیرَت داشتِمِه، همیطو که تَمومِ ایشا اُمرو هِسیت. 4مِ پیرُویَلِ ای "طریقتَ" تا وَ حدِ مرگ عذاب ایدام وِ اونگَلَه وَ زنِ مِرد ایگِرُتُم، وِرایدام مِنِه زندان. 5کاهن اعظم وِ تَمومِ اَعضِی شورِیِ یهود ایتَرِن دَرموردِ یِه شهادت بییِن، سی‌یِکِه وَ اونگَل نامه‌یَلی سی کَکایَلِشون مِنِه دمشق اِسَم تا بِرَم وُچو وِ ای مَردِمونَه بِنُم مِنِه بند، تا سی مجازات وابی‌یَن بیارِمِشون وَ اورشلیم.»
6«امّا وختی مِنِه رَه وَ دمشق نِزِنگ ایابییُم، دُرِوَرِ ظهر، یِه دَفَه نوری که نیابی وَش تییَه وَگِرُت وَ آسمون اُفتا وَ ریم. 7اُفتام وَ ری زمین وِ صییِی اِشنُفتُم که وَم ایگُت: "شائول! شائول! سیچه مِنَه عذاب ایئی؟"
8پُرسییُم: "خداوندا، تِ کییِی؟"
جواب دا: "مِ هَمو عیسِی ناصری یَم که تِ عذابِش ایئی." 9هُمرَیَلُم نورَ دییِن، امّا صییِی او کسی که بام گَپ ایزَه، نَشنُفتِن. 10گُتُم: "خداوندا، چه کِنُم؟"
خداوند گُت: "وَری بِرَه وَ دمشق. وُچِه هر چیئی که بایِس بِکِنی، وَت گُتَه ایابو." 11وَ وُچِه که مِ وَ خاطرِ بِرچِ او نور، دِ نیتَرِسُم بِوینُم. هُمرَیَلُم دَسِمَه گِرُتِن وِ آوُردِن وَ دمشق.»
12«مِنِه دمشق، مِردی دیندار وِ پابَند وَ شریعت زِندِیی ایکِه، وَ نومِ حَنانیا، که مابینِ تَمومِ یَهودی‌یَل، خُوش‌نوم بی. 13حَنانیا اومَه وَ دییَنُم وِ گُت: «شائول کَکا! تییَلِت بِروابو!" دَرجا، تییَلُم بِروابی وُ وِّ نَه دییُم.»
14«وِّ گُت: "خِدِی اجدادِ ایما تِنَه انتخاب کِردِه تا ارادَشَه بِیونی وِ او خادمِ صالحَه بِوینی وِ گَپَلی وَ دِهونِش بِشنِفی. 15سی‌یِکِه تِ در برابرِ تَمومِ مَردُم، شاهدِ وِّ ایابِی وُ وَ اوچیئی که دی‌یِی وِ اِشنُفتی‌یِی، شهادت ایئی. 16ایسِه بَندیرِ چِنی؟ وَری وِ نومِشَه بیار وُ وَ نومِ وِّ تعمید بِگِه وُ وَ گِنایَلِت پاک وابو!"»
17«وختی وَرگَشتُم وَ اورشلیم، مِنِه معبد مشغولِ دعا بییُم که رَتُم وَ حالِ خَلسَه 18وِ خداوندَ دییُم که ایگُت: "بِجِک وِ هر چه زیتَر وَ اورشلیم بِزَه وَدَر، سی‌یِکِه اونگَل شهادتِ تِنَه درموردِ مِ قبول نیکِنِن."»
19«گُتُم: "خداوندا، اینگَل دونِن که مِ ایرَتُم وَ کنیسَه‌یَل وِ اونگَلی نَه که وَ تِ ایمون داشتِن، وِرایدام مِنِه زندان وِ ایزَمِشون. 20وِ وختی خینِ او شاهدِت اِستیفانَ ایرِتِن، مِ خُوم وِیسایَه بییُم وُچو وِ او کارَ تأیید کِردُم وِ جومه‌یَلِ قاتلَلِشَه نِگَه کِردُم."
21خداوند وَ مِ گُت: "بِرَه؛ سی‌یِکِه مِ تِنَه بِسی ایکِنُم وَ جایَلِ دیردَس، طِی غیریَهودی‌یَل."»
پولُس وِ فَرمُندۀ رومی
22مردُم تا وِیچِه وَ پولُس گوش ایدان، امّا وختی یِنَه گُت، صیاشونَه بِلند کِردِن، قیرَه زَن: «زمینَه وَ وجودِ ایطو کسی پاک کِنیت که زندَه مُندَنِش روا نی!»
23هَموطو که اونگَل قیرَه ایزَن قَبایَلِشونَه بالِی سرشون تکون ایدان وِ خَکِ خُل راس ایکِردِن، 24فَرمُندَه دستور دا پولُسَ بویَرِن مِنِه قَلعَه، شلاقِش بِزَنِن وِ وَش بازخواس کِنِن تا معلوم وابو سیچِه وَ ضِدِش ایطو قیرَه ایزَنِن. 25امّا موقِی که پولُسَ ایبَسِن تا شلاقِش بِزَنِن، پولُس وَ افسری که وُچِه وِیسایَه بی، گُت: «مَه قانون وَ ایشا ای اجازَه نَه اییِه که یِه نفر وَ تَبَعۀ رومَ شلاق بِزَنیت، در حالی که هنی محکوم نَوابی‌یِه؟»
26افسر وختی یِنَه اِشنُفت، رَت طِی فَرمُندَه وِ وَش گُت: «چه ایکِنی؟ سی‌یِکِه ای مِرد تبَعۀ رومِه!»
27فَرمُندَه اومَه طِی پولُس وِ وَش پُرسی: «بِگِ بینُم، مَه تِ تَبَعۀ رومی؟»
جواب دا: «بَلِه، هِسُم.»
28اوسِه فَرمُندَه گُت: «مِ سی وَ دَس آوُردَنِ ای تابعیت، بَهِی گِرونی دامِه.»
پولُس مِنِه جواب گُت: «امّا مِ وَ کِمِ دِیم تبعۀ رومُم!»
29اونگَلی که قرار بی وَش بازخواس کِنِن، فوراً خِشونَه کَشییِن اوبال. فَرمُندَه هَم که فَمییَه بی یِه رومی نَه کِردِه مِنِه بند، زَلَه‌تَرَک وابی.
پولُس مِنِه شورِی یهود
30صَبِی او روز، وَختی فَرمُندَه ایخواس خوب بِفَمِه که سیچِه یَهودی‌یَل پولُسَ متهم کِردِنِه، وِّ نَه وَ بند آزاد کِه وِ دستور دا کاهنلِ گَپو وِ تَمومِ اَعضِی شورِی یهود جَم وابون. اوسِه، پولُسَ آوُرد دومِن تا در برابرِشون حاضر وابو.

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in