یوحنایِ انجیل 11
11
ایلعازَر مَردن
1ایتا مردای ایلعازَر نام ناخوش بو. اون جه بِیتعَنْیا آبادی مردومان بو، هو آبادی کی مریم و اونِ خاخور مارتا اویا ایسابید. 2مریم هو زنای بو کی خُداوندِ لنگانَ روغنی عطر واسه و خو مو مرا خُشکا کود. اونِ برار ایلعازَر ناخوش بُبوسته بو. 3پس ایلعازَرِ خاخوران عیسی ره پیغام اوسِه کودید و بگفتیدی: «آقا، تی عزیز رفِق ناخوشه.» 4عیسی هَطو کی اَ خبرَ بیشتاوست، بگفت: «اَ ناخوشی مَردن مرا تمانَ نیبه، بلکی خُدا جلال واسی ایسه، تا خُدا پسر بواسطه اون، جلال بیگیره.» 5عیسی، مارتا و اونِ خاخور و ایلعازَرَ دوس دَشتی. 6پس وقتی بیشتاوست کی ایلعازَر ناخوشه، دو روج دِه اُ جائی کی ایسابو، بأسا.
7بازین خو شاگردانَ بگفت: «بائید ایوارده یهودیه ولایت بیشیم.» 8اونِ شاگردان بگفتید: «اوستاد، خَیلی وقت نُبوسته کی یهودیان خواستیدی تره سنگسار بُکونید، و تو ایوارده خوائی اویا بیشی؟» 9عیسی جواب بدَه: «مگه روج، دوازده ساعت نیه؟ کسی کی روج درون را شه، نکَفه، چونکی اَ دُنیا نورَ دینه. 10ولی اونکی شب درون را شه، کَفه، چونکی خو درون نور ناره.» 11عیسی بعد اَنکی اَ گبانَ بزه خو شاگردانَ بگفت: «اَمی رفِق ایلعازَر خوفته، ولی شَم تا اونَ بیدارَ کونم.» 12شاگردان اونَ بگفتید: «آقا، اَگه خوفته، خُب خوائه بوستن.» 13عیسی ایلعازَرِ مَردن جا گب زئی، ولی اونِ شاگردان فیکر کودید عیسی منظور اَنه کی ایلعازَر خوفته تا ایستراحت بُکونه. 14هو موقع عیسی واضیح اوشان بگفت: «ایلعازَر بَمَرده. 15و شیمی واسی خوشحالم کی اویا نئسا بوم، تا ایمان باورید. ولی الان اونِ ورجه بیشیم.» 16پس توما، کی دوقلو دوخواده بوستی، اویتا شاگردان بگفت: «بائید اَمانم بشیم تا اونِ مرا بیمیریم.»
من ایسم زنده بوستن و زیندگی
17وقتی کی عیسی بِیتعَنْیا آبادی فارسه، بفهمست چهار روج به کی ایلعازَرَ مقبره درون بنئید. 18بِیتعَنْیا دُوروَرِ سه کیلومتر اورشلیم جا فاصله دَشتی. 19خَیلی جه یهودیان مریم و مارتا ورجه باموبید تا اوشانِ برارِ مَردنِ واسی اَشانَ دیلداری بدید. 20پس وقتی مارتا بیشتاوست کی عیسی اَمون دَره اونِ پیشواز بُشو، ولی مریم خانه درون بأسا. 21مارتا عیسیَ بگفت: «آقا، اَگه اَیا ایسابی می برار نمَردی. 22ولی دانم کی الانم هرچی خُدا جا بخوائی، تره فَدِه.» 23عیسی اونَ بگفت: «تی برار زنده خوائه بوستن.» 24مارتا اونَ بگفت: «دانم هو موقع کی آخر زماتِ درون مُرده ئان زنده بیدی، هو روج درون زنده خوائه بوستن.» 25عیسی بگفت: «من ایسم زنده بوستن و زندگی. اُ کَس کی مَرا ایمان باوره، با اَنکی میره، با اَ حال زنده خوائه بوستن. 26هر کَس کی زنده یه و مَرا ایمان دَره، هرگس نخوائه مَردن؛ اَنه واوَر کونی؟» 27مارتا بگفت: «بله، آقا، من ایمان باوردم کی تو مسیح موعودی، خُدا پسر، هون کی بایسی اَ دُنیا درون بامو بی.»
28مارتا اَ گبَ بزه و بُشو و خو خاخور مریمَ دوخواد و خلوت درون اونَ بگفت: «اوستاد اَیا ایسا و تره دوخوانه.» 29مریم هَطو کی اَنه بیشتاوست، درجا ویرشت و عیسی ورجه بُشو. 30عیسی هنو آبادیَ بدرون نامو بو، بلکی هویا ایسابو کی مارتا اونِ دِئن ره بُشو بو. 31یهودیانی کی مریمِ مرا خانه درون ایسابید و اونِ دیلداری دئید، وقتی بیده ئید کی مریم تُند و تأکیدی مرا ویرشت و بیرون بُشو، اونِ دُمبالسر رادکفتید. خیال کودید مقبره سر شه تا اویا گریه زاری بُکونه. 32وقتی مریم اویا کی عیسی ایسابو فارسه و اونَ بیدِه، اونِ لنگان جیر بکَفت و بگفت: «آقا، اَگه اَیا ایسابی می برار نمَردی.» 33وقتی کی عیسی مریمِ گریه زاری و یهودیانی کی اونِ مرا بیدَ بیده، روح درون خَیلی پریشانَ بوست. 34عیسی واورسه: «ایلعازَرَ کویا بنه ئید ؟» بگفتید: «آقا، بیا و بیدین.» 35عیسی چومانِ جا آرسو فووست. 36هو موقع یهودیان بگفتید: «بیدینید چنقد اونَ دوست دَشتی!» 37ولی بعضیان بگفتید: «کسی کی اُ کورِ مرداکِ چومانَ واز کوده، نتانستی ایلعازَر مَردن جُلُویَ بیگیره؟»
عیسی ایلعازَرَ زنده کونه
38بازون عیسی، پریشانَ بوست و ایوارده مقبره سر بامو. مقبره، ایتا غار بو کی اونِ جُلُو سنگی بنه بید. 39عیسی بگفت: «سنگَ اوسانید.» مارتا، اُ بَمَرده خاخور بگفت: «آقا، الان دِه بو دَکفته، چونکی چهار روج بُگُذشته.» 40عیسی اونَ بگفت: «مگه تره نُگفتم کی اَگه ایمان باوری، خُدا جلالَ دینی؟» 41پس اوشان سنگَ اوسادید. هوموقع عیسی آسمانَ فندرست و بگفت: «پئر، تره شُکر کونم کی می صدایَ بیشتاوستی. 42من دَنستیم کی همیشک می صدایَ ایشتاوی. ولی اَنه اوشان واسی بگفتم کی اَیا ایسائید، تا ایمان باورید کی تو مَرا روانه کودی.» 43عیسی اَنه بگفت و بازین پیله اوخان مرا دوخاد: «ایلعازَر، بیرون بیا!» 44پس اُ جنازه کی اون دَس و لنگ کَفن درون دَوَسته بو و ایتا دَسمال اون دیمِ دور بپیچیسته بو، مقبره جا بیرون بامو. عیسی اَشان بگفت: «اونَ وازا کونید و وائالید بشه.»
کوکلا عیسی قتل ره
45پس خَیلی جه یهودیان کی مریم دِئن ره باموبید و کاری کی عیسی اون برارِ ره بُکوده بویَ بیده ئید، عیسیَ ایمان باوردید. 46ولی بعضی جه اوشان فَریسی فرقه عالمان ورجه بُشوئید و اوشانَ جه اونچی کی عیسی بُکوده بو، واخبر بُکودید. 47پس کاهنان سران و فَریسیان شورا بنئید و بگفتید: «چی بُکونیم؟ اَ مرداک جا خَیلی نیشانه ئان و مُعجزه ئان آشکارَ به. 48اَگه وائالیم هَطو پیش بَشه، همه اونَ ایمان خوائید اَوردن، و رومیان اَئیدی، اَمی معبد و اَمی مردومَ اَمی دَس جا فیگیریدی.» 49ولی ایتا جه اوشان، کی قیافا نام دَشتی و اُ سال درون پیله کاهن بو، اوشانَ بگفت: «شُمان هیچّی نانیدی 50و نفهمیدی کی شیمی صَلاح اَنه کی اینفر مردوم ره بمیره، تا اَنکی همۀ ملّت سر به نیستَ بید.» 51اون اَ گب خودش جا نِزه، بلکی وقتی اُ سال کی پیله کاهن بو، اَطو نبوّت بُکود کی عیسی ملت ره میره، 52و نه فقط ملّت واسی، بلکی تمان خُدا زاکانِ ره، کی سراسر دُنیا درون پخش ایسیدَ جمَ کونه و ایتا بُکونه. 53پس، جه هو روج عیسی کوشتنِ ره کوکلا دیچه ئید.
54اَن واسی عیسی ده آشکارا یهودیان میان شئون و اَمون نُکودی، بلکی جه اویا ایتا شار اِفرایِم نامَ کی ویاوان نزدیکی بو بُشو و خو شاگردان مرا اویا بأسا.
55یهودیان پِسَخ عید نزدیکَ بو، خیلیان جه دور و اطراف، اورشلیم بُشوئید تا قبل اَنکی پِسَخ عید شروع ببه یهودیانِ رسم پاکیَ بجا باورید. 56اوشان عیسی دُمبال گردستید و هو موقع کی معبد صحن درون ایسابید همدیگر مرا بگفتید:«چی فیکر کونیدی؟ عید ره اصلن نخوائه اَمون؟» 57ولی کاهنان سران و فَریسیان دستور بدَه بید کی اَگه ایکس بدانه کی عیسی کویا ایسا، بایستی خبر فَده تا اونَ گرفتارَ کونید.
Currently Selected:
یوحنایِ انجیل 11: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
