لوقایِ انجیل 14
14
شفا ایتا مُقدّسِ شنبه درون
1ایتا مُقدّسِ شنبه روجان درون کی عیسی غذا خوردن ره ایتا جه فَریسی فرقه عالمان پیله تران خانه بُشو بو، اوشانی کی اویا ایسابید حیسّابی اونِ پاستید. 2اونِ جُلُو ایتا مرداک ایسابو کی اونِ جان آب باورده بو. 3عیسی جه قاضیان و فَریسیان واورسه: «شنبه درون، شفا دَئن روا ایسه یا نه؟» 4اوشان تام بزئید. پس عیسی اُ مرداک بیگیفته، شفا بدَه و سرا دَه. 5بازون واگردسته و اوشان جا واورسه: «کیسه جه شُمان کی اون پسر یا گاب، شنبه درون چاه میان دکفه و تأدی مرا اونَ بیرون ناوره؟» 6اوشان اَ گبان ره جوابی ناشتید.
بُجور جیگا، بیجیر جیگا
7وقتی عیسی بیده مِیمانان چطو تقلّا کونیدی مجلس بُجوری جیگا بینیشینید، اَشان بگفت: 8«هَطو کی ایکَس تره عروسی ره دعوت بُکونه، بُجوری جیگا نینیشین، شاید ایکَس شناستر جه تو دعوت بُبوسته بی. 9جه اَ رو صاحاب عروسی کی هر دوی شُمان دعوت بُکوده، خوائه اَمون و تره گه: ”تی جایَ اَ آدمِ فَدَن.“ اُ موقع مجبوری، خِفَّتِ مرا بجیر جیگا خوائی نیشتن. 10پس هر وقت ایکَس تره مِیمان بُکوده، بوشو و بجیرترین جیگا بینیش، تا وقتی کی صاحاب مجلس بایه، و تره بگه ”رفِق، بفرما بُجور جیگا بینیش.“ هو موقع باقی مِیمانانِ جُلُو سربلند خوائی بوستن. 11چونکی هرکی خورِه پیله بُکونه، پست خوائه بوستن، و هرکی خوره پست بُکونه، پیله خوائه بوستن.»
12بازون عیسی صاحاب مجلسَ بگفت: «هَطوکی شام یا میمانی دیئی، تی رفقان و براران و فامیلان و دارا هَمسادانَ دعوت نُکون، نبه کی اوشانم تره دعوت بُکونید و تو تی عوضَ فیگیری. 13پس وقتی مِیمانی دیئی، فقیران و زمینگیران و شَلان و کورانَ دعوت بُکون 14کی برکت خوائی گیفتن؛ چونکی اوشان چیزی نارید کی تی عوضَ فَدید، و تو تی اجرَ، اُ زمات فیگیری کی صالحان زنده بید.»
پیله مِیمانی نَقل
15وقتی ایتا جِه مِیمانان کی عیسی مرا هم سُفره بو اَ چیانَ بیشتاوست، بگفت: «خوشا به حال اونکی خُدا پادشائی میمانی میان نان بُخورِه.» 16ولی عیسی اون بگفت: «اینفر ایتا پیله میمانی بیگیفت و خیلیانَ دعوت بُکود. 17وقتی کی شام زمات فارسه، خو خیدمتکارَ روانه کوده تا دعوت بُبوسته ئانَ بگه، ”بائید کی همه چی حاضیره.“ 18ولی اوشان هر تا بهانه باوردید. ایتا بگفت: ”زمینی بیهِم کی بایسی بَشم اونَ بیدینم. خواهش کونم می عذرَ قُبیل بُکون.“ 19اویتا بگفت: ”پینج جُفت گاب بیهِم، و هسّا خوائم بشم تا اوشانَ وَارسی بُکونم. خواهش کونم مَرا مُعافَ کون.“ 20سیوّمی ئم بگفت: ”تازه زن بیگیفتم، هَن واسی نتَانم بایم.“ 21پس خیدمتکار واگردَست و خو اربابَ واخُبَ کود. صاحاب مجلس بَرزَخا بو و خو خیدمتکارَ دستور بدَه: «زود شارِ کوچه بازار درون بُشو و فقیران و زمینگیران و کوران و شلانَ باور.» 22خیدمتکار بگفت: ”آقا، تی دستورَ انجام بَدَم، ولی هنو جا نَئَه.“ 23پس اونِ ارباب بگفت: ”جاده ئان و مالرو کوچه ئانِی کی شار جا بیرون دَرید بوشو و بزور مردومَ می مِیمانی ره باور تا می خانه پُرَ به. 24شمرأ گَم کی هیدّانه جه دعوت بُبوسته ئان می شامَ نخوائید چیشن.»
عیسی دُمبال کودن بها
25عیسی پیله جماعتیَ کی اونَ همرائی کودید واگردسته بگفت: 26«هرکی می ورجه بایه و جه پئر و مار، زن و زای، برار و خاخور، و حتی خو جان جا بیزار نَبه، می شاگرد نتانه بوستن. 27و هرکی خو صلیبَ خو کول سر ننِه و فانکشه و می دُمبال نایه، می شاگرد نتانه بوستن.»
28«کیسه جه شُمان کی خیال بدره ایتا برج چاکونه و اول نینیشینه اون خرجَ حیسابرسی بُکونه و بیدینه تانه اونَ بُجور باوره یا نه؟ 29چونکی اَگه اونِ پیَ بکنه ولی اونِ بُجور بَردَنِ جا بمانه، هر کَس بیدینه اون دَس پَره گیره و 30گه: ”اَ آدم بنا به ساختن بُکوده، ولی نتانسته اونِ تمانَ کونه!“
31و یا کویتا پادشا ایسه کی به جنگِ ایتا دِه پادشا بشه و قبل اون، اول نینیشینه خو مرا فیکر نُکونه کی، دَه هیزار سرباز مرا تانه کسیَ جُلُو بئسه کی بیست هیزار سربازِ مرا به اون جنگِ اَیه؟ 32و اَگه بیدینه کی نتانه اون جُلُو بئسه، اُ موقع تا دُشمندِ لشکر فانرسِه، ایتا نماینده روانه کونه تا واورسه کی چُطو صُلح بُکونید.
33جه اَرو، هیکَّس جه شُمان ئم تا تمان خو دارائی جا دَس نکشه، می شاگرد نتانه بوستن.» 34«نمک خُبه، ولی اَگه خو مزه یَ جه دَس بده، چُطو به دُواره اونِ شورَ کودن؟ 35نه زمین ره به کار اَیه و نه کود ره بدرد خوره؛ بلکی اونَ فیشانید. هرکی گوش دَره ایشتاوستن ره، بیشتاوه!»
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 14: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
