Bible App logo
Search Icon

اعمالِ رسُولا 27

27
فصلِ بِیست و هفتُم
رَیی کدونِ پولُس دَ شارِ رُوم
1وختی قرار دَزی شُد که مو از راهِ دریا سُون اِیتالیا سَفر کنی، پولُس و چند نفر بَندی دِیگه ره دَ یگ صاحِب‌مَنصَب دَ نامِ یُولیُوس که از فِرقِه نِظامی قَیصر بُود، تسلِیم کد. 2پس دَ یگ کِشتی که از منطقِه اَدرَمِیتیُم بُود و دَ زُودی سُون بندر های ولایتِ آسیا#۲۷‏:۲ بَلدِه معلُومات دَ بارِه آسیا دَ فهرِستِ لُغات رُجوع کُنِید. رَیی مُوشُد، سوار شُده حَرکت کدی. اَرِستَرخُسِ مَقدونی از شارِ تِسالونِیکی ام قد مو قَتی رفت. 3روزِ دِیگه شی دَ بندرِ صَیدون رسِیدی و یُولیُوس قد پولُس خُوبی کد و بَلدِه شی اِجازه دَد که دَ دِیدونِ دوستای خُو بوره تا اُونا ضرُورَت های شی ره پُوره کنه. 4ازُونجی بسم از راهِ دریا رَیی شُدی و ازی که باد از دَمِ رُوی مو بُود، از گوشه گوشِه جزِیرِه قِبرِس تیر شُدی. 5و بعد از سَفر دَ مینکلِ دریا از بَغلِ قِیلِیقیه و پَمفِیلیه تیر شُدی و دَ شارِ مِیرا دَ ولایتِ لِیکیه رسِیدی. 6دَ اُونجی یُولیُوس صاحِب‌مَنصَب یگ کِشتی ره که از شارِ سِکندَریه سُون اِیتالیا رَیی بُود، پَیدا کد و مو ره دَزُو سوار کد. 7مو بَلدِه روزای کَلو دَ آهِستگی پیش مورَفتی و قد زَحمتِ کَلو دَ نزدِیکای شارِ کنِیدوس رسِیدی و ازی که باد مانِع پیش رفتون مو مُوشُد، مو از بَغلِ جزِیرِه کریت از پالُوی سَلمونی رفتی. 8دَ سختی از پالُوی سَلمونی تیر شُدی و دَ یگ جای دَ نامِ «بندرِ نیک» رسِیدی که دَ نزدِیکای شارِ لَسائیه بُود.
9کَلو وخت تیر شُدُد و اِدامِه سَفر از راهِ دریا دَ امزُو غَیت خطرناک بُود، چراکه زمانِ روزه گاه تیر شُده بُود.#۲۷‏:۹ زمانِ روزه که دَ امزی آیه ذِکر شُده مربُوطِ «روزِ کِفاره» مُوشه که هر سال دَ تِیرماه دَ شُروعِ فصلِ طوفانی دَ جای اَوُرده مُوشُد. پس پولُس دَزوا نصِیحَت کده 10گُفت: ”او مردُم، ما مِینگرُم که سَفر مو ازی کده پیش خطرناک اَسته؛ نَه تنها دَ کِشتی و بار شی کَلو نُقصان مِیرَسه، بَلکِه دَ جان های از مو ام.“ 11مگم صاحِب‌مَنصَب دَ تورای کِشتی‌وان و صاحِبِ کِشتی کَلوتر تَوَجُه دَشت تا دَ تورای پولُس. 12و ازی که امُو بندر بَلدِه تیر کدونِ زِمِستو مُناسِب نَبُود، تمامِ ازوا صَلاح دِید که ازُونجی حَرکت کُنه تا شاید دَ فِینِیکس که یگ بندرِ کریتی بُود و رُوی شی سُون شمال غَربی و جنُوب غَربی واقِع شُدُد، بِرَسه و زِمِستو ره دَ اُونجی تیر کنه.
رَیی کدونِ پولُس دَ شارِ رُوم
13وختِیکه بادِ مُلایمِ جنُوبی باله شُد، اُونا گُمان کد که مِیتنه دَ مقصد خُو بِرَسه. پس اُونا لَنگرِ#۲۷‏:۱۳ لَنگر یگ آینِ گِرَنگ اَسته که وختِ کِشتی ایسته مُوشه کِشتی ره دَ یگ جای نِگاه مُونه. کِشتی ره باله کش کد و مو از بَغَلِ کریت رَیی شُدی. 14لیکِن زیاد وخت تیر نَشُد که یگ بادِ تُند، مشهُور دَ بادِ «شمال شَرقی» از طرفِ جزِیرِه کریت باله شُده دَ کِشتی زَد. 15ازی که کِشتی گِیر مَند و نَتنِست دَ دَمِ باد پیش بوره، مو خود ره دَ دَمِ باد ایله کدی و بےاِختیار بُرده شُدی. 16وختی دَ بَغلِ یگ جزِیرِه ریزگگ دَ نامِ کاودا رسِیدی، دَ زَحمتِ کَلو تَنِستی که کِشتی ریزگَک#۲۷‏:۱۶ عمُوماً کِشتی های کٹِه باربَری و مُسافِربَری دَ پُشت خُو یگ کِشتی ریزگَک دَشت. ره دَ چنگ بَیری. 17بعد از باله کدونِ ازُو خَدمای کِشتی دَوروبَرِ کِشتی کٹه ره قد ریسپو محکم بسته کد و از ترسِ ازی که کِشتی دَ ریگزارِ سِیرتِیس گور نَرَوه اُونا لَنگرِ کِشتی ره تاه کد و ایشت که کِشتی امُو رقم دَ دَمِ باد بُرده شُنه. 18روزِ دِیگِه شی ازی که باد دَ شِدَّت کِشتی مو ره مِیزَد، اُونا بارِ کِشتی ره دَ پورته کدو شُد 19و دَ روزِ سِوّم اُونا قد دِستای خود خُو اَسبابای کِشتی ره دَ دریا پورته کد. 20بَلدِه روزای کَلو نَه آفتَو معلُوم شُد و نَه سِتاره ها. باد امُو رقم دَ شِدَّت خُو اِدامه دَشت و دِیگه هیچ اُمِیدِ نِجات بَلدِه مو نَمَنده بُود.
21دیر وخت مُوشُد که اُونا چِیزی نَخورده بُود. دَ امزُو غَیت پولُس دَ مینکلِ ازوا ایسته شُده گُفت: ”او مردُم، شُمو از اوّل باید دَز مه گوش مِیدَدِید و از جزِیرِه کریت حَرکت نَمُوکدِید تا از پگِ امزی ضرَر و تاوان بیغَم مُومَندِید. 22آلی از شُمو جِدی خاهِش مُونُم که هِمَت خُو ره از دِست نَدِید، دَ مینکل شُمو دَ جانِ هیچ کس نُقصان نَمِیرَسه، بَلکِه فقط کِشتی از دِست موره. 23چُون دِیشاو ملایکِه خُدای که ما مربُوط شی اَستُم و اُو ره پرَستِش مُونُم، دَ پالُوی مه ایسته شُده 24گُفت: ’اَی پولُس نَتَرس، چراکه تُو باید دَ پیشِ قَیصر حاضِر شُنی و خُدا جانِ پگِ همسَفرای تُو ره ام بخاطرِ ازتُو بخشِیده.‘ 25پس اَی مردُما، قَوی دِل بَشِید، چُون ما دَ خُدا ایمان دَرُم که امُو رقم که بَلدِه مه گُفته شُده، امُو رقم مُوشه. 26لیکِن کِشتی مو باید دَ یکی ازی جزِیره ها دَ ریگ گور بوره.“
27دَ شاوِ چاردَهُم دَ حالِیکه مو دَ دریای اَدریاتِیک اِیسُو-و-اُوسُو هَی مُوشُدی، تقرِیباً دَ نِیمِ شاو خَدمای کِشتی گُمان کد که دَ خُشکی نزدِیک شُده. 28پس اُونا آو ره اندازه کد و آو بِیست بیَه آدم بُود؛ کَمی پیشتَر رفته بسم اندازه کد و آو پوزده بیَه بُود. 29و از ترسِ ازی که کِشتی مو دَ سنگا نَخوره، اُونا از پُشتِ کِشتی چار لَنگر ره دَ دریا اَندخت تا کِشتی ره ایسته کنه و دُعا مُوکد که زُودتَر روز واز شُنه. 30خَدمای کِشتی قَصد دَشت که از کِشتی دُوتا کنه و دَ بانِه ازی که لَنگرا ره از پیشِ کِشتی دَ دریا مِیندَزه، کِشتی ریزگگ ره دَ دریا تاه کد. 31اوخته پولُس دَ صاحِب‌مَنصَب و عسکرا گُفت: ”اگه خَدمای کِشتی دَ کِشتی نَمَنه، شُمو نَمِیتَنِید نِجات پَیدا کُنِید.“ 32پس عسکرا ریسپونای کِشتی ریزگگ ره مُنٹی کده اُو ره ایله کد.
33کَمی پیش از روز واز شُدو پولُس دَ پگ عُذر-و-زاری کد که یَگو چِیز بُخوره و گُفت: ”اِمروز چارده روز اَسته که دَ اِنتِظارِ ایسته شُدونِ طوفان اَستِید و بِدُونِ خوراک شِشته هیچ چِیز نَخوردِید. 34آلی دَز شُمو عُذر مُونُم که یَگو چِیز بُخورِید، چُون بَلدِه زِنده مَندو شُمو دَ خوراک ضرُورَت دَرِید. یگ تارِ مُوی از سرِ هیچ کُدَم شُمو کم نَمُوشه.“ 35بعد از گُفتونِ امزی توره نان ره گِرِفت و دَ حُضُورِ پگ خُدا ره شُکر کده نان ره مَیده کد و دَ خوردو شُد. 36اوخته پگِ ازوا دِلگرم شُده اُونا ام دَ نان خوردو شُد. 37جُملِه مو دَ کِشتی، دُو صد و هفتاد و شَش نفر بُودی. 38وختِیکه پگ سیر شُد، اُونا تمامِ گندُم ره دَ دریا پورته کد تا کِشتی سُبُک شُنه.
مَیده شُدونِ کِشتی
39وختی روز واز شُد، خَدمای کِشتی زمی ره روش نَتنِست، مگم یگ خلِیج#۲۷‏:۳۹ «خلِیج» یگ حِصِّه بَحر اَسته که از سِه طرف بَند اَسته و از یگ طرف دَ خود بَحر راه دَره. ره دِید که ساحِلِ ریگزار دَشت. اُونا تصمِیم گِرِفت که دَ صُورتِ اِمکان کِشتی ره دَ امزُو ریگزار بِشَنه. 40پس اُونا بَندِ لَنگرا ره مُنٹی کده لَنگرا ره دَ دریا ایله کد و دَ حینِ حال ریسپونای جِلَوِ کِشتی#۲۷‏:۴۰ «جِلَوِ کِشتی» یگ تَختِه چوبی اَسته که دَ زیرِ دِلِ کِشتی دَ پَسنه حِصِّه شی وجُود دَره و کِشتی‌وان دَ وسِیلِه ازُو کِشتی ره اِداره مُونه. ره ام واز کد. بعد ازُو بادبانِ پیشِ کِشتی ره باله کش کد و کِشتی ره یکسَره سُون ریگزار هَی کد. 41لیکِن کِشتی قد یگ بُغُنڈی ریگزار ٹَکر کد و دَ ریگ شِشت. پیشِ رُوی کِشتی محکم بَند مَند و هیچ شور نَخورد، مگم پُشتِ کِشتی بخاطرِ ضَربِه جلپه های شَدِیدِ دریا جَو جَو شُد. 42عسکرا قَصد کد که بَندی ها ره بُکُشه تا نَشُنه که یَگون شی آو بازی کده دُوتا کُنه. 43مگم صاحِب‌مَنصَب که میخاست پولُس ره نِجات بِدیه، نَه‌ایشت که اُونا نقشِه خُو ره عملی کُنه، بَلکِه اَمر کد که هر کسی که آوبازی ره یاد دَره اوّل خود ره دَ دریا پورته کُنه و دَ خُشکی بِرسَنه 44و باقی نفرا دَ بَلِه تَخته چیو ها و دَ بَلِه ٹوٹه های کِشتی از دُمبالِ ازوا بوره. دَمزی رقم پگ صحیح-و-سلامَت دَ خُشکی رسِید.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in