لُوقا 14
14
فصلِ چاردَهُم
عیسیٰ دفعِه دِیگه دَ روزِ آرام شفا مِیدیه
1یگ روزِ آرام عیسیٰ دَ خانِه یکی از رهبرای فرِیسیا بَلدِه نان خوردو رفتُد و اُونا دَ دِقَت اُو ره زیرِ نظر دَشت. 2دَ اُونجی دَ پیشِ رُوی عیسیٰ یگ نفر شِشته بُود که جان شی اَماس دَشت. 3اوخته عیسیٰ از فرِیسیا و عالِمای شریعت پُرسان کد: ”آیا شفا دَدو دَ روزِ آرام رَوا اَسته یا نَه؟“
4اُونا چُپ مَند. اوخته عیسیٰ امُو نفر ره گِرِفته شفا دَد و دَ راهِ شی رَیی کد. 5بعد ازُو رُوی خُو ره سُون ازوا کده گُفت: ”اگه باچه یا گاوِ یکی ازشُمو دَ روزِ آرام دَ مَنِه یگ چاه بُفته، آیا فَوری اُو ره بُر نَمُونِید؟“
6اُونا بسم نَتنِست دَزُو یگ جواب بِدیه.
درسِ فروتنی و بےکِبری
7وختی عیسیٰ دِید که مِهمونا جای های باله ره دَ مِهمونخانه از خود مُونه، اُو یگ مَثَل اَوُرده دَزوا گُفت: 8”هر وختِیکه تُو ره دَ توی دعوَت مُونه دَ باله جای نَشی. مُوشه که از تُو کده مِهمونِ مُهِمتَر دعوَت شُده بَشه 9و صاحِبِ خانه که هر دُوی شُمو ره دعوَت کده بییه و دَز تُو بُگیه، ’جای خُو ره دَمزی نفر بِدی.‘ اوخته تُو شرمِنده شُده دَ دانِ درگه مِیشِینی. 10پس وختِیکه تُو دعوَت مُوشی، رفته دَ دانِ درگه بِشی تا غَیتِیکه صاحِبِ خانه بییه و دَز تُو بُگیه، ’بِرار، بالهتَر بِشی.‘ اوخته تُو دَ پیشِ مِهمونا سربِلند مُوشی. 11چُون هر کسی که خود ره کٹه نِشو بِدیه، خار-و-ذلِیل مُوشه و هر کسی که خود ره خار-و-ذلِیل نِشو بِدیه، سربِلند مُوشه.“
12بعد ازُو دَمزُو کس که اُو ره دعوَت کدُد ام گُفت: ”هر وختِیکه یگ مِهمانی بَلدِه نانِ چاشت یا شاو مِیدی، دوستا، بِرارو، قَوما و همسایه های پَیسهدار خُو ره دعوَت نَکُو؛ مُوشه که اُونا ام دَ عِوَض شی تُو ره مِهمانی بِدیه و قرض تُو اَدا شُنه. 13پس وختِیکه مِهمانی مُونی غرِیبا، لَنگا، شَل ها و کورا ره دعوَت کُو. 14اوخته تُو بَرکت پَیدا مُونی، چُون اُونا تَوان شی ره نَدره که دَز تُو پس مِهمانی بِدیه. و اَجر تُو دَ روزِ قیامتِ عادِلا دَز تُو دَده مُوشه.“
مِهمانی دَ پادشاهی خُدا
15یکی از مِهمونا وختِیکه امی توره ها ره شِنِید، اُو گُفت: ”نیک دَ بَختِ کسی که دَ پادشاهی خُدا دعوَت شُده نان بُخوره.“ 16اوخته عیسیٰ اینی مَثَل ره دَز شی گُفت: ”یگ آدم یگ مِهمانی کٹه ترتِیب دَد و غَدر مردُم ره دعوَت کد. 17دَ وختِ نانِ شام اُو غُلام خُو ره رَیی کد تا دَ کسای که دعوَت شُدُد بُگیه، ’بیِید که تمامِ چِیزا تَیار اَسته.‘ 18مگم پگِ ازوا یگ بعد از دِیگه شُروع دَ عُذر-و-بانه کد. یگ شی گُفت: ’ما یگ ٹوٹه زمی خرِیدیم که باید بورُم و اُو ره بِنگرُم. لُطفاً عُذر مَره قبُول کُو.‘ 19دِیگِه شی گُفت: ’ما پَنج جوره نَرگاو خرِیدیم و مورُم که اُونا ره آزمایش کنُم. لُطفاً عُذر مَره قبُول کُو.‘ 20نفرِ دِیگه گُفت: ’ما نَو توی کدیم و ازی خاطر اَمَده نَمِیتنُم.‘
21غُلام پس اَمَد و امُو پَیغام ها ره دَ بادار خُو گُفت. اوخته صاحِبِ خانه قار شُده دَ غُلام خُو گُفت: ’فَوری دَ کُوچه ها و بازار های شار بورُو و غرِیبا، لَنگا، شَلها و کورا ره گِرِفته بَیرُو.‘ 22غُلام پس اَمَده گُفت: ’صاحِب، چِیزی ره که اَمر کدُدی انجام دَدُم، ولے هنوز ام جای اَسته.‘ 23اوخته بادار دَ غُلام خُو گُفت: ’دَ راه ها و اطرافِ شار بورُو و مردُم ره شَلّه شُده بَیرُو تا خانِه مه پُر شُنه. 24ما دَز شُمو مُوگُم، امُو نفرای که دعوَت شُده بُود، هیچ کُدَم شی مَزِه نان مَره نَمِیچَشه.‘“
اَرزِشِ پَیرَوی مسیح
25 یگ روز یگ جمعیَتِ کٹه قد عیسیٰ قَتی مورفت و اُو رُوی خُو ره دَور دَده دَزوا گُفت: 26”هر کسی که پیشِ ازمه بییه و از آته و آبه، خاتُو و اَولاد، بِرارو و خوارو و حتیٰ از جان خُو تیر نَشُنه، نَمِیتَنه پَیرَو مه شُنه. 27هر کسی که صلِیب خُو ره باله نَکُنه و از پُشت مه نَییه، نَمِیتَنه پَیرَو مه شُنه. 28کِی اَسته دَ مینکل شُمو که قَصدِ آباد کدونِ یگ بُرج ره دَشته بَشه و اوّل شِشته خَرچ شی ره سَنجِش نَکنه تا بِنگره که تَوانایی تَکمِیل کدون شی ره دَره یا نَه؟ 29اگه نَه، وختِیکه اُو تادَو شی ره بیله و تَوانایی تَکمِیل کدون شی ره نَدَشته بَشه، هر کسی که بِنگره، رِیشخَند کده 30مُوگه: ’اِی آدم آباد کدو ره شُروع کد، مگم تَوانایی تَکمِیل کدون شی ره نَدَشت.‘
31یا کُدَم پادشاه اَسته که دَ خِلافِ دِیگه پادشاه جنگ دَر بِدیه، بِدُونِ ازی که اوّل خُوب فِکر کنه که آیا مِیتَنه قد لشکرِ دَه هزار نفری دَ مُقابِلِ لشکرِ بِیست هزار نفری که دَ خِلافِ ازُو مییه ایسته شُنه؟ نَه. 32چُون اگه دِید که وَس شی نَمِیکشه، دَ حالِیکه دِیگه پادشاه هنوز دُور اَسته اُو قاصِد خُو ره رَیی مُونه و شَرطهای صُلح ره پُرسان مُوکُنه. 33دَمزی رقم هیچ کُدَمِ ازشُمو ام نَمِیتَنِید که پَیرَوِ ازمه شُنِید تاکه تمامِ دارایی خُو ره ایله نَکُنِید.
مَثَلِ نَمَکِ بےمَزه
34نَمَک خُوب اَسته؛ لیکِن اگه نَمَک مَزِه خُو ره از دِست بِدیه، چِطور مِیتنه که مَزِه شی پس بییه؟ 35اُو نَه بَلدِه زمی کار مییه و نَه بَلدِه پارُو، بَلکِه مردُم اُو ره دُور پورته مُونه. هر کسی که گوشِ شِنَوا دَره، گوش بِگِیره!“
Currently Selected:
لُوقا 14: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
لُوقا 14
14
فصلِ چاردَهُم
عیسیٰ دفعِه دِیگه دَ روزِ آرام شفا مِیدیه
1یگ روزِ آرام عیسیٰ دَ خانِه یکی از رهبرای فرِیسیا بَلدِه نان خوردو رفتُد و اُونا دَ دِقَت اُو ره زیرِ نظر دَشت. 2دَ اُونجی دَ پیشِ رُوی عیسیٰ یگ نفر شِشته بُود که جان شی اَماس دَشت. 3اوخته عیسیٰ از فرِیسیا و عالِمای شریعت پُرسان کد: ”آیا شفا دَدو دَ روزِ آرام رَوا اَسته یا نَه؟“
4اُونا چُپ مَند. اوخته عیسیٰ امُو نفر ره گِرِفته شفا دَد و دَ راهِ شی رَیی کد. 5بعد ازُو رُوی خُو ره سُون ازوا کده گُفت: ”اگه باچه یا گاوِ یکی ازشُمو دَ روزِ آرام دَ مَنِه یگ چاه بُفته، آیا فَوری اُو ره بُر نَمُونِید؟“
6اُونا بسم نَتنِست دَزُو یگ جواب بِدیه.
درسِ فروتنی و بےکِبری
7وختی عیسیٰ دِید که مِهمونا جای های باله ره دَ مِهمونخانه از خود مُونه، اُو یگ مَثَل اَوُرده دَزوا گُفت: 8”هر وختِیکه تُو ره دَ توی دعوَت مُونه دَ باله جای نَشی. مُوشه که از تُو کده مِهمونِ مُهِمتَر دعوَت شُده بَشه 9و صاحِبِ خانه که هر دُوی شُمو ره دعوَت کده بییه و دَز تُو بُگیه، ’جای خُو ره دَمزی نفر بِدی.‘ اوخته تُو شرمِنده شُده دَ دانِ درگه مِیشِینی. 10پس وختِیکه تُو دعوَت مُوشی، رفته دَ دانِ درگه بِشی تا غَیتِیکه صاحِبِ خانه بییه و دَز تُو بُگیه، ’بِرار، بالهتَر بِشی.‘ اوخته تُو دَ پیشِ مِهمونا سربِلند مُوشی. 11چُون هر کسی که خود ره کٹه نِشو بِدیه، خار-و-ذلِیل مُوشه و هر کسی که خود ره خار-و-ذلِیل نِشو بِدیه، سربِلند مُوشه.“
12بعد ازُو دَمزُو کس که اُو ره دعوَت کدُد ام گُفت: ”هر وختِیکه یگ مِهمانی بَلدِه نانِ چاشت یا شاو مِیدی، دوستا، بِرارو، قَوما و همسایه های پَیسهدار خُو ره دعوَت نَکُو؛ مُوشه که اُونا ام دَ عِوَض شی تُو ره مِهمانی بِدیه و قرض تُو اَدا شُنه. 13پس وختِیکه مِهمانی مُونی غرِیبا، لَنگا، شَل ها و کورا ره دعوَت کُو. 14اوخته تُو بَرکت پَیدا مُونی، چُون اُونا تَوان شی ره نَدره که دَز تُو پس مِهمانی بِدیه. و اَجر تُو دَ روزِ قیامتِ عادِلا دَز تُو دَده مُوشه.“
مِهمانی دَ پادشاهی خُدا
15یکی از مِهمونا وختِیکه امی توره ها ره شِنِید، اُو گُفت: ”نیک دَ بَختِ کسی که دَ پادشاهی خُدا دعوَت شُده نان بُخوره.“ 16اوخته عیسیٰ اینی مَثَل ره دَز شی گُفت: ”یگ آدم یگ مِهمانی کٹه ترتِیب دَد و غَدر مردُم ره دعوَت کد. 17دَ وختِ نانِ شام اُو غُلام خُو ره رَیی کد تا دَ کسای که دعوَت شُدُد بُگیه، ’بیِید که تمامِ چِیزا تَیار اَسته.‘ 18مگم پگِ ازوا یگ بعد از دِیگه شُروع دَ عُذر-و-بانه کد. یگ شی گُفت: ’ما یگ ٹوٹه زمی خرِیدیم که باید بورُم و اُو ره بِنگرُم. لُطفاً عُذر مَره قبُول کُو.‘ 19دِیگِه شی گُفت: ’ما پَنج جوره نَرگاو خرِیدیم و مورُم که اُونا ره آزمایش کنُم. لُطفاً عُذر مَره قبُول کُو.‘ 20نفرِ دِیگه گُفت: ’ما نَو توی کدیم و ازی خاطر اَمَده نَمِیتنُم.‘
21غُلام پس اَمَد و امُو پَیغام ها ره دَ بادار خُو گُفت. اوخته صاحِبِ خانه قار شُده دَ غُلام خُو گُفت: ’فَوری دَ کُوچه ها و بازار های شار بورُو و غرِیبا، لَنگا، شَلها و کورا ره گِرِفته بَیرُو.‘ 22غُلام پس اَمَده گُفت: ’صاحِب، چِیزی ره که اَمر کدُدی انجام دَدُم، ولے هنوز ام جای اَسته.‘ 23اوخته بادار دَ غُلام خُو گُفت: ’دَ راه ها و اطرافِ شار بورُو و مردُم ره شَلّه شُده بَیرُو تا خانِه مه پُر شُنه. 24ما دَز شُمو مُوگُم، امُو نفرای که دعوَت شُده بُود، هیچ کُدَم شی مَزِه نان مَره نَمِیچَشه.‘“
اَرزِشِ پَیرَوی مسیح
25 یگ روز یگ جمعیَتِ کٹه قد عیسیٰ قَتی مورفت و اُو رُوی خُو ره دَور دَده دَزوا گُفت: 26”هر کسی که پیشِ ازمه بییه و از آته و آبه، خاتُو و اَولاد، بِرارو و خوارو و حتیٰ از جان خُو تیر نَشُنه، نَمِیتَنه پَیرَو مه شُنه. 27هر کسی که صلِیب خُو ره باله نَکُنه و از پُشت مه نَییه، نَمِیتَنه پَیرَو مه شُنه. 28کِی اَسته دَ مینکل شُمو که قَصدِ آباد کدونِ یگ بُرج ره دَشته بَشه و اوّل شِشته خَرچ شی ره سَنجِش نَکنه تا بِنگره که تَوانایی تَکمِیل کدون شی ره دَره یا نَه؟ 29اگه نَه، وختِیکه اُو تادَو شی ره بیله و تَوانایی تَکمِیل کدون شی ره نَدَشته بَشه، هر کسی که بِنگره، رِیشخَند کده 30مُوگه: ’اِی آدم آباد کدو ره شُروع کد، مگم تَوانایی تَکمِیل کدون شی ره نَدَشت.‘
31یا کُدَم پادشاه اَسته که دَ خِلافِ دِیگه پادشاه جنگ دَر بِدیه، بِدُونِ ازی که اوّل خُوب فِکر کنه که آیا مِیتَنه قد لشکرِ دَه هزار نفری دَ مُقابِلِ لشکرِ بِیست هزار نفری که دَ خِلافِ ازُو مییه ایسته شُنه؟ نَه. 32چُون اگه دِید که وَس شی نَمِیکشه، دَ حالِیکه دِیگه پادشاه هنوز دُور اَسته اُو قاصِد خُو ره رَیی مُونه و شَرطهای صُلح ره پُرسان مُوکُنه. 33دَمزی رقم هیچ کُدَمِ ازشُمو ام نَمِیتَنِید که پَیرَوِ ازمه شُنِید تاکه تمامِ دارایی خُو ره ایله نَکُنِید.
مَثَلِ نَمَکِ بےمَزه
34نَمَک خُوب اَسته؛ لیکِن اگه نَمَک مَزِه خُو ره از دِست بِدیه، چِطور مِیتنه که مَزِه شی پس بییه؟ 35اُو نَه بَلدِه زمی کار مییه و نَه بَلدِه پارُو، بَلکِه مردُم اُو ره دُور پورته مُونه. هر کسی که گوشِ شِنَوا دَره، گوش بِگِیره!“
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.