لُوقا 15
15
فصلِ پوزدَهُم
مَثَلِ گوسپونِ گُم شُده
1 دَ امزُو غَیت مالیهگِیرا و گُناهکارا پگ شی جم مُوشُد تا دَ تورای عیسیٰ گوش بِدیه. 2مگم فرِیسیا و عالِمای دِین نِق نِق کده مُوگُفت: ”اِی آدم گُناهکارا ره دَ پیش خُو میله و قد ازوا نان مُوخوره.“
3اوخته عیسیٰ اینی مَثَل ره دَزوا گُفت: 4”اگه یکی از شُمو صد دانه گوسپو دَشته بَشه و یکی ازوا گُم شُنه، آیا امُو نَوَد-و-نُه گوسپو ره دَ بیابو ایله نَمُونه و بَلدِه پالِیدونِ امزُو گوسپونِ گُم شُده نَموره تا اُو ره پَیدا کُنه؟ 5وختِیکه اُو ره پَیدا کد، خوشی کده اُو ره دَ شانِه خُو باله مُونه 6و غَیتِیکه خانه رسِید، اُو دوستا و همسایهگون خُو ره جم کده دَزوا مُوگه: ’قد مه خوشی کُنِید، چراکه ما گوسپونِ گُمشُدِه خُو ره پَیدا کدیم.‘ 7دَزی حِساب ما دَز شُمو مُوگُم که دَ عالمِ باله کَلوتر خوشی مُوشه وختِیکه یگ گُناهکار توبه مُونه نِسبَت دَ نَوَد-و-نُه نفرِ عادِل که اِحتیاج دَ توبه نَدره.
مَثَلِ پَیسِه گُم شُده
8یا کُدَم خاتُو اَسته که دَه سِکِه نُقره دَشته بَشه و غَیتِیکه یگ شی ره گُم کنه، چِراغ ره روشو نَکنه و خانه ره جارُو کده خُوب نَپاله تا اُو ره پَیدا کنه؟ 9وختِیکه اُو ره پَیدا کد، اُو دوستا و همسایهگون خُو ره جم کده مُوگه: ’قد مه خوشی کُنِید، چراکه ما سِکِه گُمشُدِه خُو ره پَیدا کدیم.‘ 10ما دَز شُمو مُوگُم که دَمزی رقم دَ حُضُورِ ملایکه های خُدا بخاطرِ یگ گُناهکار که توبه مُونه خوشحالی مُوشه.“
مَثَلِ باچِه گُمراه شُده
11 عیسیٰ اِدامه دَده گُفت: ”یگ آدم بُود که دُو باچه دَشت. 12یگ روز باچِه ریزه دَ آتِه خُو گُفت: ’آتَی، حِصِّه که از مال-و-دارایی حق مه مِیرَسه، دَز مه بِدی.‘ پس آتِه شی مال-و-دارایی خُو ره دَ بَینِ دُو باچِه خُو تقسِیم کد.
13کَلو روز تیر نَشُد که باچِه ریزه هر چِیزی که دَشت جم کد و دَ یگ سرزمِینِ دُور رفت و دَ اُونجی مال-و-دارایی خُو ره دَ عَیاشی برباد کد. 14وختِیکه تمامِ دارایی خُو ره خَرچ کد، یگ قحطی سخت دَمزُو سرزمی پَیدا شُد که اُو سخت مُحتاج شُد. 15پس اُو رفته مُزدُورِ یکی از باشِنده های امزُو سرزمی شُد؛ و اُو آدم امُو باچِه ره دَ دَشت رَیی کد تا خُوک های شی ره بِچَرنه. 16اُو باچه حتیٰ خوش بُود که از خوراکِ خُوک ها کَورِه خُو ره سیر کنه، لیکِن هیچ کس دَزُو چِیزی نَمِیدَد.
17مگم یگ روز وختِیکه اُو دَ خود اَمَد، اُو قد خود خُو گُفت: ’مُزدُورای آتِه مه چِیقس نانِ پِرَیمو دَره و حتیٰ اِضافی؛ ولے ما دَ اِینجی از گُشنَگی مُومرُم. 18باله مُوشُم و دَ پیشِ آتِه خُو مورُم و دَزشی مُوگُم: ”آتَی، ما دَ حُضُورِ خُدا#۱۵:۱۸ دَ جای «خُدا» دَ زِبونِ یونانی «آسمو» نوِشته یَه. و دَ پیشِ ازتُو گُناهکار اَستُم؛ 19ما دِیگه اَرزِش ازی ره نَدَرُم که باچِه تُو گُفته شُنُم. مَره بحَیثِ یکی از مُزدُورای خُو قبُول کُو.“‘ 20اوخته اُو چابُک باله شُد و سُون خانِه آتِه خُو رَیی شُد.
دَ حالِیکه اُو هنوز دُور بُود، آتِه شی اُو ره دِید و دِل شی دَزُو سوخت و دَوِیده اُو ره دَ بغل خُو گِرِفت و اُو ره ماخ کد. 21باچِه شی دَزُو گُفت: ’آتَی، ما دَ حُضُورِ خُدا و دَ پیشِ ازتُو گُناهکار اَستُم؛ ما دِیگه اَرزِش ازی ره نَدَرُم که باچِه تُو گُفته شُنُم.‘ 22مگم آتِه شی دَ خِدمتگارای خُو گُفت: ’زُود کُنِید! خُوبتَرِین کالا ره بیرِید و دَ جان شی بِدِید، انگُشتری دَ دِست شی کُنِید و چپلی ها ره دَ پای شی بِدِید. 23و گوسَلِه چاغی ره اَوُرده حلال کُنِید تا بُخوری و خوشحالی کنی، 24چراکه اِی باچِه مه مُرده بُود و پس زِنده شُده، گُم شُدُد و آلی پَیدا شُده.‘ و اُونا دَ خوشحالی کدو شُد.
25مگم باچِه کٹِه شی دَ کِشت-و-کار بُود. وختِیکه اُو نزدِیکِ خانه اَمَد، آوازِ ساز و بازی ره شِنِید. 26اوخته اُو یکی از خِدمتگارا ره کُوی کده پُرسان کد: ’چی گپ اَسته؟‘ 27خِدمتگار دَ جواب شی گُفت: ’بِرار تُو اَمَده و آتِه تُو گوسَلِه چاغی ره حلال کده اوماغ گِرِفته،‘ چراکه اُو ره صحیح-و-سلامَت دُوباره پَیدا کده. 28بِرارِ کٹه قار شُد و نَخاست که دَ خانه داخِل شُنه. اوخته آتِه شی بُرو اَمَد و پیشِ ازُو زاری کد که خانه بییه. 29مگم اُو دَ جوابِ آتِه خُو گُفت: ’توخ کُو، سال ها اَسته که ما مِثلِ یگ غُلام دَز تُو خِدمت کدیم و هرگِز از اَمر تُو سرکشی نَکدیم. مگم تُو دَ تمامِ امزی وخت ها حتیٰ یگ بُزغله ام دَز مه نَدَدی تا قد دوستای خُو میله کنُم. 30لیکِن وختِیکه اِی باچِه تُو پس اَمَد، امی کسی که مال-و-دارایی تُو ره قد خاتُونوی بَدکار گُم کد، تُو بَلدِه شی گوسَلِه چاغی ره حلال کدی.‘ 31اوخته آتِه شی گُفت: ’باچِه مه، تُو همیشه قد مه اَستی و هر چِیزی که دَرُم از تُو یَه. 32آلی باید خوش بَشی و خوشحالی کنی، چراکه بِرار تُو مُرده بُود و پس زِنده شُده، گُم شُدُد و آلی پَیدا شُده!‘“
Currently Selected:
لُوقا 15: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
لُوقا 15
15
فصلِ پوزدَهُم
مَثَلِ گوسپونِ گُم شُده
1 دَ امزُو غَیت مالیهگِیرا و گُناهکارا پگ شی جم مُوشُد تا دَ تورای عیسیٰ گوش بِدیه. 2مگم فرِیسیا و عالِمای دِین نِق نِق کده مُوگُفت: ”اِی آدم گُناهکارا ره دَ پیش خُو میله و قد ازوا نان مُوخوره.“
3اوخته عیسیٰ اینی مَثَل ره دَزوا گُفت: 4”اگه یکی از شُمو صد دانه گوسپو دَشته بَشه و یکی ازوا گُم شُنه، آیا امُو نَوَد-و-نُه گوسپو ره دَ بیابو ایله نَمُونه و بَلدِه پالِیدونِ امزُو گوسپونِ گُم شُده نَموره تا اُو ره پَیدا کُنه؟ 5وختِیکه اُو ره پَیدا کد، خوشی کده اُو ره دَ شانِه خُو باله مُونه 6و غَیتِیکه خانه رسِید، اُو دوستا و همسایهگون خُو ره جم کده دَزوا مُوگه: ’قد مه خوشی کُنِید، چراکه ما گوسپونِ گُمشُدِه خُو ره پَیدا کدیم.‘ 7دَزی حِساب ما دَز شُمو مُوگُم که دَ عالمِ باله کَلوتر خوشی مُوشه وختِیکه یگ گُناهکار توبه مُونه نِسبَت دَ نَوَد-و-نُه نفرِ عادِل که اِحتیاج دَ توبه نَدره.
مَثَلِ پَیسِه گُم شُده
8یا کُدَم خاتُو اَسته که دَه سِکِه نُقره دَشته بَشه و غَیتِیکه یگ شی ره گُم کنه، چِراغ ره روشو نَکنه و خانه ره جارُو کده خُوب نَپاله تا اُو ره پَیدا کنه؟ 9وختِیکه اُو ره پَیدا کد، اُو دوستا و همسایهگون خُو ره جم کده مُوگه: ’قد مه خوشی کُنِید، چراکه ما سِکِه گُمشُدِه خُو ره پَیدا کدیم.‘ 10ما دَز شُمو مُوگُم که دَمزی رقم دَ حُضُورِ ملایکه های خُدا بخاطرِ یگ گُناهکار که توبه مُونه خوشحالی مُوشه.“
مَثَلِ باچِه گُمراه شُده
11 عیسیٰ اِدامه دَده گُفت: ”یگ آدم بُود که دُو باچه دَشت. 12یگ روز باچِه ریزه دَ آتِه خُو گُفت: ’آتَی، حِصِّه که از مال-و-دارایی حق مه مِیرَسه، دَز مه بِدی.‘ پس آتِه شی مال-و-دارایی خُو ره دَ بَینِ دُو باچِه خُو تقسِیم کد.
13کَلو روز تیر نَشُد که باچِه ریزه هر چِیزی که دَشت جم کد و دَ یگ سرزمِینِ دُور رفت و دَ اُونجی مال-و-دارایی خُو ره دَ عَیاشی برباد کد. 14وختِیکه تمامِ دارایی خُو ره خَرچ کد، یگ قحطی سخت دَمزُو سرزمی پَیدا شُد که اُو سخت مُحتاج شُد. 15پس اُو رفته مُزدُورِ یکی از باشِنده های امزُو سرزمی شُد؛ و اُو آدم امُو باچِه ره دَ دَشت رَیی کد تا خُوک های شی ره بِچَرنه. 16اُو باچه حتیٰ خوش بُود که از خوراکِ خُوک ها کَورِه خُو ره سیر کنه، لیکِن هیچ کس دَزُو چِیزی نَمِیدَد.
17مگم یگ روز وختِیکه اُو دَ خود اَمَد، اُو قد خود خُو گُفت: ’مُزدُورای آتِه مه چِیقس نانِ پِرَیمو دَره و حتیٰ اِضافی؛ ولے ما دَ اِینجی از گُشنَگی مُومرُم. 18باله مُوشُم و دَ پیشِ آتِه خُو مورُم و دَزشی مُوگُم: ”آتَی، ما دَ حُضُورِ خُدا#۱۵:۱۸ دَ جای «خُدا» دَ زِبونِ یونانی «آسمو» نوِشته یَه. و دَ پیشِ ازتُو گُناهکار اَستُم؛ 19ما دِیگه اَرزِش ازی ره نَدَرُم که باچِه تُو گُفته شُنُم. مَره بحَیثِ یکی از مُزدُورای خُو قبُول کُو.“‘ 20اوخته اُو چابُک باله شُد و سُون خانِه آتِه خُو رَیی شُد.
دَ حالِیکه اُو هنوز دُور بُود، آتِه شی اُو ره دِید و دِل شی دَزُو سوخت و دَوِیده اُو ره دَ بغل خُو گِرِفت و اُو ره ماخ کد. 21باچِه شی دَزُو گُفت: ’آتَی، ما دَ حُضُورِ خُدا و دَ پیشِ ازتُو گُناهکار اَستُم؛ ما دِیگه اَرزِش ازی ره نَدَرُم که باچِه تُو گُفته شُنُم.‘ 22مگم آتِه شی دَ خِدمتگارای خُو گُفت: ’زُود کُنِید! خُوبتَرِین کالا ره بیرِید و دَ جان شی بِدِید، انگُشتری دَ دِست شی کُنِید و چپلی ها ره دَ پای شی بِدِید. 23و گوسَلِه چاغی ره اَوُرده حلال کُنِید تا بُخوری و خوشحالی کنی، 24چراکه اِی باچِه مه مُرده بُود و پس زِنده شُده، گُم شُدُد و آلی پَیدا شُده.‘ و اُونا دَ خوشحالی کدو شُد.
25مگم باچِه کٹِه شی دَ کِشت-و-کار بُود. وختِیکه اُو نزدِیکِ خانه اَمَد، آوازِ ساز و بازی ره شِنِید. 26اوخته اُو یکی از خِدمتگارا ره کُوی کده پُرسان کد: ’چی گپ اَسته؟‘ 27خِدمتگار دَ جواب شی گُفت: ’بِرار تُو اَمَده و آتِه تُو گوسَلِه چاغی ره حلال کده اوماغ گِرِفته،‘ چراکه اُو ره صحیح-و-سلامَت دُوباره پَیدا کده. 28بِرارِ کٹه قار شُد و نَخاست که دَ خانه داخِل شُنه. اوخته آتِه شی بُرو اَمَد و پیشِ ازُو زاری کد که خانه بییه. 29مگم اُو دَ جوابِ آتِه خُو گُفت: ’توخ کُو، سال ها اَسته که ما مِثلِ یگ غُلام دَز تُو خِدمت کدیم و هرگِز از اَمر تُو سرکشی نَکدیم. مگم تُو دَ تمامِ امزی وخت ها حتیٰ یگ بُزغله ام دَز مه نَدَدی تا قد دوستای خُو میله کنُم. 30لیکِن وختِیکه اِی باچِه تُو پس اَمَد، امی کسی که مال-و-دارایی تُو ره قد خاتُونوی بَدکار گُم کد، تُو بَلدِه شی گوسَلِه چاغی ره حلال کدی.‘ 31اوخته آتِه شی گُفت: ’باچِه مه، تُو همیشه قد مه اَستی و هر چِیزی که دَرُم از تُو یَه. 32آلی باید خوش بَشی و خوشحالی کنی، چراکه بِرار تُو مُرده بُود و پس زِنده شُده، گُم شُدُد و آلی پَیدا شُده!‘“
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.