لُوقا 16
16
فصلِ شوزدَهُم
مَثلِ ناظِرِ هُوشیار
1بعد ازُو عیسیٰ اینی مَثَل ره دَ یارای خُو گُفت: ”یگ آدمِ دَولتمَند بُود که یگ ناظِر دَشت؛ و دَزُو خبر دَده شُد که ناظِر شی مال-و-دارایی ازُو ره بَرباد مُوکُنه. 2پس اُو ناظِر ره طلب کد و دَز شی گُفت: ’اِی چی گپا اَسته که دَ بارِه تُو مِیشنَوُم! حِسابِ کار خُو ره دَز مه بِدی، چراکه تُو دِیگه نَمِیتَنی ناظِر مه بَشی.‘ 3ناظِر قد خود خُو گُفت: ’چِیز کار کنُم، چُون صاحِبِ کار مه کارِ ناظِری ره از مه مِیگِیره؟ ما قُوَتِ بیل زَدو ره نَدَرُم و از گدایگری ام شَرم مه مییه. 4آه! فامِیدُم که چِیز کار کنُم، تا بعد از برطرف شُدون مه از کارِ ناظِری، مردُم مَره دَ خانِه خُو رُوی بِدیه.‘
5پس اُو قرضدارای صاحِبِ کار خُو ره یگ یگ نفر کُوی کده از نفرِ اوّل پُرسان کد: ’تُو از صاحِبِ کار مه چِیقس قرضدار اَستی؟‘ 6اُو دَ جواب شی گُفت: ’صد خُم#۱۶:۶ دَ جای خُم دَ زِبونِ یونانی «باتوس» نوِشته یَه که یگ باتوس تقرِیباً ۲۳ لِتر مُوشه. روغو.‘ ناظِر دَزُو گُفت: ’سَنَد خُو ره بِگِیر و شِشته دَ زُودی پِنجاه خُم نوِشته کُو.‘
7 بعد ازُو از یگِ دِیگِه ازوا پُرسان کد: ’تُو چِیقس قرضدار اَستی؟‘ اُو دَ جواب شی گُفت: ’صد بارِ خَر گندُم.‘ ناظِر دَزُو گُفت: ’سَنَد خُو ره بِگِیر و هشتاد بارِ خَر نوِشته کُو.‘
8پس صاحِبِ کار دَ ناظِرِ خاین آفرِین گُفت، چراکه اُو کارِ هُوشیارانه کد؛ چُون مردُمِ امزی دُنیا#۱۶:۸ دَ جای «مردُمِ امزی دُنیا» دَ زِبونِ یونانی «بچکِیچای امزی زمان» نوِشته یَه. دَ داد-و-گِرِفت دَ بَینِ نسل خُو از مردُمِ خُداشِناس#۱۶:۸ دَ جای «مردُمِ خُداشِناس» دَ زِبونِ یونانی «بچکِیچای نُور» نوِشته یَه که یگ لقب بَلدِه ایماندارای عیسیٰ مسیح اَسته. کده هُوشیارتَر اَسته. 9ما دَز شُمو مُوگیُم که دَ وسِیلِه مال-و-دَولتِ بےوَفا دوستا پَیدا کنِید؛ تا دَ غَیتِیکه مال-و-دَولت ره از دِست مِیدِید، امُو دوستا شُمو ره دَ خانه های اَبَدی خوشآمَدِید بُگیه.
10کسی که دَ کارِ ریزه صادِق بَشه، دَ کارِ کٹه ام صادِق اَسته و کسی که دَ کارِ ریزه ناراست بَشه، دَ کارِ کٹه ام ناراست اَسته. 11پس اگه دَ بارِه مال-و-دَولتِ بےوَفا ناراست بَشِید، کِی مال-و-دَولتِ حقِیقی ره دَز شُمو اِعتبار مُونه؟ 12و اگه شُمو دَ بارِه مالِ دِیگرو صادِق نَبشِید، کِی مالی ره که دَ آینده باید دَز شُمو تعلُق بِگِیره دَز شُمو مِیدیه؟
13هیچ غُلام نَمِیتنه که دُو بادار ره خِدمت کُنه، چُون حتماً از یگ شی بَد مُوبره و دِیگِه شی ره دوست مِیدَنه، و یا دَ یگ شی وفادار مُومَنه و دِیگِه شی ره خار-و-حقِیر حِساب مُونه. دَمزی رقم شُمو نَمِیتَنِید که ام بندِه خُدا بَشِید و ام بندِه مال-و-دَولت.“
14فرِیسیا که پَیسه-دوست بُود، وختی پگِ امزی تورا ره شِنِید، اُو ره رِیشخَند کد. 15عیسیٰ دَزوا گُفت: ”شُمو کسای اَستِید که دَ نظرِ مردُم خودون ره دِیندار نِشو مِیدِید، مگم خُدا از دِلهای شُمو باخبر اَسته؛ چُون چِیزی که دَ پیشِ اِنسان اَرزِشِ کَلو دَره، دَ نظرِ خُدا زِشت اَسته.
16تَورات و نوِشته های اَنبیا تا زمانِ یحییٰ راهنُمای شُمو بُود، لیکِن از زمانِ یحییٰ اِیسُو خوشخبری دَ بارِه پادشاهی خُدا اِعلان شُده رَیی اَسته و هر کس سخت کوشِش مُونه که دَز شی داخِلِ شُنه. 17مگم نابُود شُدونِ آسمو و زمی آسوتر اَسته نِسبَت دَزی که یگ حرفِ تَورات باطِل شُنه.
18هر کسی که خاتُون خُو ره طلاق بِدیه و دِیگه خاتُو بِگِیره، اُو زِنا مُونه و هر کس قد خاتُونی که از شُوی خُو طلاق شُده توی کُنه، اُو ام زِنا مُونه.“
مَثلِ آدمِ دَولتمَند و غرِیب
19 عیسیٰ اِدامه دَده گُفت: ”یگ آدمِ دَولتمَند بُود که کالای اَرغَوانی و کتانِ نَرم مُوپوشِید و هر روز خُو ره قد خوشی دَ عَیش-و-نوش تیر مُوکد. 20دَ اُونجی یگ آدمِ غرِیب دَ نامِ ایلعازر که جان شی پُر از دانه بُود، دَ دانِ درگِه ازُو خاو بُود. 21ایلعازر دَ آرزو بُود که از ٹوٹه-و-پَرچِه دِسترخونِ آدمِ دَولتمَند خود ره سیر کنه. حتیٰ سگا اَمَده زَخمای ازُو ره میلیسِید.
22 یگ روز امُو آدمِ غرِیب فَوت کد و ملایکه ها اُو ره دَ پالُوی اِبراهِیم بُرد. اوخته آدمِ دَولتمَند ام فَوت کد و دَفن شُد. 23مگم اُو دَ عالمِ مُردا دَ جای که دَ عذاب بُود، چِیمای خُو ره واز کد و از دُور اِبراهِیم ره دِید که ایلعازر دَ پالُوی شی شِشته. 24اوخته اُو دَ آواز بِلند کُوی کده گُفت: ’اَی آتِه مه اِبراهِیم! دَز مه رَحم کُو و ایلعازر ره رَیی کُو تا کِلک خُو ره دَ آو تَر کده زِبون مَره یَخ کُنه، چُون ما دَ مَنِه امزی آتِش دَ عذاب اَستُم.‘ 25مگم اِبراهِیم گُفت: ’باچِه مه، دَ یاد خُو بَیرُو که تُو دَ دَورونِ زِندگی خُو چِیزی خُوب ره نصِیب شُدی و ایلعازر چِیزای بَد ره نصِیب شُد، لیکِن آلی اِی آسُوده یَه و تُو دَ عذاب اَستی. 26علاوِه ازی دَ مینکلِ ازمو و ازتُو یگ غَوُجی کٹه اَسته، دَ اندازِه که هر کس بِخایه ازِینجی سُون ازتُو تیر شُنه، تیر شُده نَمِیتَنه و ازُونجی ام هیچ کس نَمِیتَنه سُون ازمو تیر شُنه.‘ 27اوخته اُو گُفت: ’اَی آتِه مه اِبراهِیم، از تُو خاهِش مُونُم که ایلعازر ره دَ خانِه آتِه مه رَیی کنی، 28چُون ما پَنج بِرار دَرُم. اُو ره رَیی کُو تا اُونا ره باخبر کنه، نَشُنه که اُونا ام دَ امزی جای رَنج-و-عذاب بییه.‘ 29اِبراهِیم دَزُو گُفت: ’اُونا نوِشته های مُوسیٰ و اَنبیا ره دَره؛ پس باید دَ تورای ازوا گوش بِدیه.‘ 30اُو گُفت: ’اُونا گوش نَمِیدیه، اَی آتِه مه اِبراهِیم؛ لیکِن اگه یَگو کس از مُرده ها دَ پیشِ ازوا بوره، اُونا از گُناه های خُو توبه مُونه.‘ 31اِبراهِیم دَزشی گُفت: ’اگه دَ تورای مُوسیٰ و اَنبیا گوش نَدیه، حتیٰ اگه یَگو کس از مُرده ها ام زِنده شُنه، اُونا تورِه شی ره قبُول نَمُونه.‘“
Currently Selected:
لُوقا 16: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
لُوقا 16
16
فصلِ شوزدَهُم
مَثلِ ناظِرِ هُوشیار
1بعد ازُو عیسیٰ اینی مَثَل ره دَ یارای خُو گُفت: ”یگ آدمِ دَولتمَند بُود که یگ ناظِر دَشت؛ و دَزُو خبر دَده شُد که ناظِر شی مال-و-دارایی ازُو ره بَرباد مُوکُنه. 2پس اُو ناظِر ره طلب کد و دَز شی گُفت: ’اِی چی گپا اَسته که دَ بارِه تُو مِیشنَوُم! حِسابِ کار خُو ره دَز مه بِدی، چراکه تُو دِیگه نَمِیتَنی ناظِر مه بَشی.‘ 3ناظِر قد خود خُو گُفت: ’چِیز کار کنُم، چُون صاحِبِ کار مه کارِ ناظِری ره از مه مِیگِیره؟ ما قُوَتِ بیل زَدو ره نَدَرُم و از گدایگری ام شَرم مه مییه. 4آه! فامِیدُم که چِیز کار کنُم، تا بعد از برطرف شُدون مه از کارِ ناظِری، مردُم مَره دَ خانِه خُو رُوی بِدیه.‘
5پس اُو قرضدارای صاحِبِ کار خُو ره یگ یگ نفر کُوی کده از نفرِ اوّل پُرسان کد: ’تُو از صاحِبِ کار مه چِیقس قرضدار اَستی؟‘ 6اُو دَ جواب شی گُفت: ’صد خُم#۱۶:۶ دَ جای خُم دَ زِبونِ یونانی «باتوس» نوِشته یَه که یگ باتوس تقرِیباً ۲۳ لِتر مُوشه. روغو.‘ ناظِر دَزُو گُفت: ’سَنَد خُو ره بِگِیر و شِشته دَ زُودی پِنجاه خُم نوِشته کُو.‘
7 بعد ازُو از یگِ دِیگِه ازوا پُرسان کد: ’تُو چِیقس قرضدار اَستی؟‘ اُو دَ جواب شی گُفت: ’صد بارِ خَر گندُم.‘ ناظِر دَزُو گُفت: ’سَنَد خُو ره بِگِیر و هشتاد بارِ خَر نوِشته کُو.‘
8پس صاحِبِ کار دَ ناظِرِ خاین آفرِین گُفت، چراکه اُو کارِ هُوشیارانه کد؛ چُون مردُمِ امزی دُنیا#۱۶:۸ دَ جای «مردُمِ امزی دُنیا» دَ زِبونِ یونانی «بچکِیچای امزی زمان» نوِشته یَه. دَ داد-و-گِرِفت دَ بَینِ نسل خُو از مردُمِ خُداشِناس#۱۶:۸ دَ جای «مردُمِ خُداشِناس» دَ زِبونِ یونانی «بچکِیچای نُور» نوِشته یَه که یگ لقب بَلدِه ایماندارای عیسیٰ مسیح اَسته. کده هُوشیارتَر اَسته. 9ما دَز شُمو مُوگیُم که دَ وسِیلِه مال-و-دَولتِ بےوَفا دوستا پَیدا کنِید؛ تا دَ غَیتِیکه مال-و-دَولت ره از دِست مِیدِید، امُو دوستا شُمو ره دَ خانه های اَبَدی خوشآمَدِید بُگیه.
10کسی که دَ کارِ ریزه صادِق بَشه، دَ کارِ کٹه ام صادِق اَسته و کسی که دَ کارِ ریزه ناراست بَشه، دَ کارِ کٹه ام ناراست اَسته. 11پس اگه دَ بارِه مال-و-دَولتِ بےوَفا ناراست بَشِید، کِی مال-و-دَولتِ حقِیقی ره دَز شُمو اِعتبار مُونه؟ 12و اگه شُمو دَ بارِه مالِ دِیگرو صادِق نَبشِید، کِی مالی ره که دَ آینده باید دَز شُمو تعلُق بِگِیره دَز شُمو مِیدیه؟
13هیچ غُلام نَمِیتنه که دُو بادار ره خِدمت کُنه، چُون حتماً از یگ شی بَد مُوبره و دِیگِه شی ره دوست مِیدَنه، و یا دَ یگ شی وفادار مُومَنه و دِیگِه شی ره خار-و-حقِیر حِساب مُونه. دَمزی رقم شُمو نَمِیتَنِید که ام بندِه خُدا بَشِید و ام بندِه مال-و-دَولت.“
14فرِیسیا که پَیسه-دوست بُود، وختی پگِ امزی تورا ره شِنِید، اُو ره رِیشخَند کد. 15عیسیٰ دَزوا گُفت: ”شُمو کسای اَستِید که دَ نظرِ مردُم خودون ره دِیندار نِشو مِیدِید، مگم خُدا از دِلهای شُمو باخبر اَسته؛ چُون چِیزی که دَ پیشِ اِنسان اَرزِشِ کَلو دَره، دَ نظرِ خُدا زِشت اَسته.
16تَورات و نوِشته های اَنبیا تا زمانِ یحییٰ راهنُمای شُمو بُود، لیکِن از زمانِ یحییٰ اِیسُو خوشخبری دَ بارِه پادشاهی خُدا اِعلان شُده رَیی اَسته و هر کس سخت کوشِش مُونه که دَز شی داخِلِ شُنه. 17مگم نابُود شُدونِ آسمو و زمی آسوتر اَسته نِسبَت دَزی که یگ حرفِ تَورات باطِل شُنه.
18هر کسی که خاتُون خُو ره طلاق بِدیه و دِیگه خاتُو بِگِیره، اُو زِنا مُونه و هر کس قد خاتُونی که از شُوی خُو طلاق شُده توی کُنه، اُو ام زِنا مُونه.“
مَثلِ آدمِ دَولتمَند و غرِیب
19 عیسیٰ اِدامه دَده گُفت: ”یگ آدمِ دَولتمَند بُود که کالای اَرغَوانی و کتانِ نَرم مُوپوشِید و هر روز خُو ره قد خوشی دَ عَیش-و-نوش تیر مُوکد. 20دَ اُونجی یگ آدمِ غرِیب دَ نامِ ایلعازر که جان شی پُر از دانه بُود، دَ دانِ درگِه ازُو خاو بُود. 21ایلعازر دَ آرزو بُود که از ٹوٹه-و-پَرچِه دِسترخونِ آدمِ دَولتمَند خود ره سیر کنه. حتیٰ سگا اَمَده زَخمای ازُو ره میلیسِید.
22 یگ روز امُو آدمِ غرِیب فَوت کد و ملایکه ها اُو ره دَ پالُوی اِبراهِیم بُرد. اوخته آدمِ دَولتمَند ام فَوت کد و دَفن شُد. 23مگم اُو دَ عالمِ مُردا دَ جای که دَ عذاب بُود، چِیمای خُو ره واز کد و از دُور اِبراهِیم ره دِید که ایلعازر دَ پالُوی شی شِشته. 24اوخته اُو دَ آواز بِلند کُوی کده گُفت: ’اَی آتِه مه اِبراهِیم! دَز مه رَحم کُو و ایلعازر ره رَیی کُو تا کِلک خُو ره دَ آو تَر کده زِبون مَره یَخ کُنه، چُون ما دَ مَنِه امزی آتِش دَ عذاب اَستُم.‘ 25مگم اِبراهِیم گُفت: ’باچِه مه، دَ یاد خُو بَیرُو که تُو دَ دَورونِ زِندگی خُو چِیزی خُوب ره نصِیب شُدی و ایلعازر چِیزای بَد ره نصِیب شُد، لیکِن آلی اِی آسُوده یَه و تُو دَ عذاب اَستی. 26علاوِه ازی دَ مینکلِ ازمو و ازتُو یگ غَوُجی کٹه اَسته، دَ اندازِه که هر کس بِخایه ازِینجی سُون ازتُو تیر شُنه، تیر شُده نَمِیتَنه و ازُونجی ام هیچ کس نَمِیتَنه سُون ازمو تیر شُنه.‘ 27اوخته اُو گُفت: ’اَی آتِه مه اِبراهِیم، از تُو خاهِش مُونُم که ایلعازر ره دَ خانِه آتِه مه رَیی کنی، 28چُون ما پَنج بِرار دَرُم. اُو ره رَیی کُو تا اُونا ره باخبر کنه، نَشُنه که اُونا ام دَ امزی جای رَنج-و-عذاب بییه.‘ 29اِبراهِیم دَزُو گُفت: ’اُونا نوِشته های مُوسیٰ و اَنبیا ره دَره؛ پس باید دَ تورای ازوا گوش بِدیه.‘ 30اُو گُفت: ’اُونا گوش نَمِیدیه، اَی آتِه مه اِبراهِیم؛ لیکِن اگه یَگو کس از مُرده ها دَ پیشِ ازوا بوره، اُونا از گُناه های خُو توبه مُونه.‘ 31اِبراهِیم دَزشی گُفت: ’اگه دَ تورای مُوسیٰ و اَنبیا گوش نَدیه، حتیٰ اگه یَگو کس از مُرده ها ام زِنده شُنه، اُونا تورِه شی ره قبُول نَمُونه.‘“
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.