لُوقا 17
17
فصلِ ھفدَهُم
بَخشِش و ایمان
1 یگ روز عیسیٰ دَ یارای خُو گُفت: ”اِمکان نَدره که گُمراهیا نَیه، مگم وای دَ حالِ کسی که گُمراهی دَ وسِیلِه ازُو مییه! 2بَلدِه ازُو بِهتر اَسته که سنگِ آسیا دَ گردون شی اَوزو شُنه و اُو دَ چُقُوری دریا پورته شُنه نِسبَت دَزی که یکی امزی ریزهگِینا ره گُمراه کنه. 3پس اِحتیاط کُنِید.
اگه یگ بِرارِ ایماندار تُو گُناه کنه، اُو ره سرزنِش کُو؛ و اگه توبه کد، اُو ره بُبَخش. 4حتیٰ اگه اُو روزِ هفت دفعه دَ ضِد تُو گُناه کنه و هفت دفعه دَ پیش تُو اَمَده بُگه: ’ما توبه مُونُم،‘ تُو اُو ره بُبَخش.“
5اوخته رسُولا دَ مَولا عیسیٰ گُفت: ”ایمان مو ره کَلو کُو.“
6مَولا گُفت: ”اگه شُمو دَ اندازِه یگ تُخمِ شَرشَم ایمان مِیدَشتِید، مِیتنِستِید که دَمزی درختِ تُوت بُگِید، ’از رِیشِه خُو کنده شُده دَ دریا شَنده شُو،‘ و دِرخت از اَید شُمو مُوشُد.“
مَثلِ غُلام و بادار
7”کِی دَ مینکل شُمو دَ غُلام خُو که نَو از قُلبه کدو یا از گوسپو چَرَندو اَمَده مُوگیه، ’زُود شُو، بیه دَ سرِ دِستَرخو بِشی‘؟ 8آیا دَز شی نَمُوگیه: ’نانِ شاو ره بَلدِه مه تَیار کُو و کمر خُو ره بسته کده مَره خِدمت کُو تا بُخورُم و وُچی کنُم؛ و بعد ازُو خود تُو بُخور و وُچی کُو‘؟ 9آیا شُمو از غُلام خُو بخاطری که اَمر شُمو ره دَ جای اَوُرده تَشَکُری مُونِید؟ نَه. 10پس شُمو ام وختی پگِ چِیزای ره که دَز شُمو اَمر شُده انجام مِیدِید، بُگِید: ’مو غُلام های ناچِیز اَستی؛ مو فقط چِیزی ره که وظِیفِه مو بُود، انجام دَدی.‘“
مَردِ سامِری شُکرگُزار
11عیسیٰ که سُون اورُشَلیم رَیی بُود، اُو دَ وختِ تیر شُدو از سرحَدِ سامِره و جلِیلیه 12دَ یگ آغِیل داخِل شُد. دَمزُو غَیت دَه نفرِ کولیگِرِفته دَ دَمِ رُوی شی اَمَد و دُور ایسته شُده 13دَ آوازِ بِلند گُفت: ”یا مَولا عیسیٰ، دَز مو رَحم کُو!“
14عیسیٰ سُون ازوا توخ کده گُفت: ”بورِید و خودون ره دَ پیشوایو نِشو بِدِید.“ اُونا دَ حالِیکه مورَفت از مَرَضِ کولی پاک شُد. 15یکی ازوا وختی دِید که جور شُده، دَور خورد و قد آوازِ بِلند خُدا ره حمد-و-ثنا گُفت. 16و خود ره دَ پیشِ پای عیسیٰ پورته کده از شی شُکرگُزاری کد. اِی آدم یگ سامِری بُود.
17عیسیٰ پُرسان کده گُفت: ”آیا دَه نفر نَبُودِید که پاک شُدِید؟ پس امُو نُه نفرِ دِیگه کُجا اَسته؟ 18آیا هیچ کس دَ مینکلِ ازوا پَیدا نَشُد که دَور خورده خُدا ره حمد-و-ثنا بُگیه بغَیرِ امزی بیگَنه؟“ 19اوخته عیسیٰ دَزُو گُفت: ”باله شُو و بورُو. ایمان تُو، تُو ره جور کد.“#۱۷:۱۹ دَ جای «جور کد» دَ زِبونِ یونانی «نِجات دَد» نوِشته یَه.
پیشگویی ظهُورِ مسیح
20 یگ روز فرِیسیا از عیسیٰ پُرسان کد که پادشاهی خُدا چی وخت مییه؟ اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”پادشاهی خُدا قد نشانی ها نَمییه که دِیده شُنه؛ 21و نَه ام مردُم مُوگه که ’اینه، دَ اِینجی اَسته‘ یا ’اونه، دَ اُونجی اَسته،‘ چُون دَ حقِیقت پادشاهی خُدا دَ مینکل شُمو اَسته.“ 22بعد ازُو دَ یارای خُو گُفت: ”روزای مییه که آرزو مُونِید یکی از روزای «باچِه اِنسان» ره بِنگرِید، ولے دِیده نَمِیتَنِید. 23مردُم دَز شُمو مُوگه، ’اینه، دَ اِینجی اَسته‘ یا ’اونه، دَ اُونجی اَسته،‘ نَرَوِید و اُونا ره دُمبال نَکنِید، 24چُون رقمی که آتِشَک مِیزَنه و آسمو ره از یگ طرف تا دِیگه طرف شی روشو مُونه، «باچِه اِنسان» ام دَ روزی اَمَدون خُو امُو رقم اَسته. 25مگم اوّل لازِم اَسته که «باچِه اِنسان» کَلو رَنج-و-عذاب بِنگره و دَ وسِیلِه امزی نسل رَد شُنه. 26امُو رقم که دَ روزای نوح بُود، دَ روزای «باچِه اِنسان» ام امُو رقم مُوشه. 27دَ روزای نوح مردُم مُوخورد و وُچی مُوکد و خاتُو مِیگِرِفت و شُوی مُوکد تا روزی که نوح دَ کِشتی داخِل شُد و طوفان اَمَده پگِ ازوا ره نابُود کد. 28دَ روزای لوط ام امُو رقم بُود: مردُم مُوخورد و وُچی مُوکد و مشغُولِ خرِید و فروش، کِشت-و-کار و خانه آباد کدو بُود. 29لیکِن دَ روزی که لوط از شارِ سَدُوم بُر شُد، آتِش و گوگِرد از آسمو بارِید و پگِ ازوا ره نابُود کد. 30دَ روزی که «باچِه اِنسان» ظاهِر مُوشه ام امُو رقم مُوشه.
31دَمزُو روز کسی که دَ بَلِه بام اَسته و یَگو چِیز شی دَ مَنِه خانه مَنده، بَلدِه گِرِفتون شی تاه نَشُنه و کسی که دَ سرِ کِشت اَسته، ام پس دَ خانه نَرَوه. 32سرگُذشتِ خاتُونِ لوط ره دَ یاد خُو بیرِید! 33هر کسی که بِخایه جان خُو ره حِفظ کنه، اُو ره از دِست مِیدیه، مگم هر کسی که جان خُو ره از دِست بِدیه، اُو ره دَ دِست میره. 34ما دَز شُمو مُوگیُم، دَ امزُو شاو دُو نفرِ که دَ یگ جاگه خاو اَسته، یگ شی بُرده مُوشه و دِیگِه شی مُومنه. 35دُو خاتُو که دَ یگ جای دِستاس مُونه، یگ شی بُرده مُوشه و دِیگِه شی مُومَنه. 36[دَ امزی رقم دُو نفرِ که دَ سرِ کِشت اَسته، یگ شی بُرده مُوشه و دِیگِه شی مُومنه.]“#۱۷:۳۶ متنِ داخِلِ قَوس دَ بعضی نُسخه ها نوِشته نِییه.
37اوخته یارای شی پُرسان کد: ”دَ کُجا، یا مَولا؟“ عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”دَ هر جای که لاش بَشه، لاشخورا ام دَ امُونجی جم مُوشه.“ #۱۷:۳۷ یعنی امُو رقم که لاشخورا مُوفامه لاش دَ کُجا یَه، دَمزُو روز مردُم ام مُوفامه که دَ کُجا بُرده مُوشه.
Currently Selected:
لُوقا 17: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.
لُوقا 17
17
فصلِ ھفدَهُم
بَخشِش و ایمان
1 یگ روز عیسیٰ دَ یارای خُو گُفت: ”اِمکان نَدره که گُمراهیا نَیه، مگم وای دَ حالِ کسی که گُمراهی دَ وسِیلِه ازُو مییه! 2بَلدِه ازُو بِهتر اَسته که سنگِ آسیا دَ گردون شی اَوزو شُنه و اُو دَ چُقُوری دریا پورته شُنه نِسبَت دَزی که یکی امزی ریزهگِینا ره گُمراه کنه. 3پس اِحتیاط کُنِید.
اگه یگ بِرارِ ایماندار تُو گُناه کنه، اُو ره سرزنِش کُو؛ و اگه توبه کد، اُو ره بُبَخش. 4حتیٰ اگه اُو روزِ هفت دفعه دَ ضِد تُو گُناه کنه و هفت دفعه دَ پیش تُو اَمَده بُگه: ’ما توبه مُونُم،‘ تُو اُو ره بُبَخش.“
5اوخته رسُولا دَ مَولا عیسیٰ گُفت: ”ایمان مو ره کَلو کُو.“
6مَولا گُفت: ”اگه شُمو دَ اندازِه یگ تُخمِ شَرشَم ایمان مِیدَشتِید، مِیتنِستِید که دَمزی درختِ تُوت بُگِید، ’از رِیشِه خُو کنده شُده دَ دریا شَنده شُو،‘ و دِرخت از اَید شُمو مُوشُد.“
مَثلِ غُلام و بادار
7”کِی دَ مینکل شُمو دَ غُلام خُو که نَو از قُلبه کدو یا از گوسپو چَرَندو اَمَده مُوگیه، ’زُود شُو، بیه دَ سرِ دِستَرخو بِشی‘؟ 8آیا دَز شی نَمُوگیه: ’نانِ شاو ره بَلدِه مه تَیار کُو و کمر خُو ره بسته کده مَره خِدمت کُو تا بُخورُم و وُچی کنُم؛ و بعد ازُو خود تُو بُخور و وُچی کُو‘؟ 9آیا شُمو از غُلام خُو بخاطری که اَمر شُمو ره دَ جای اَوُرده تَشَکُری مُونِید؟ نَه. 10پس شُمو ام وختی پگِ چِیزای ره که دَز شُمو اَمر شُده انجام مِیدِید، بُگِید: ’مو غُلام های ناچِیز اَستی؛ مو فقط چِیزی ره که وظِیفِه مو بُود، انجام دَدی.‘“
مَردِ سامِری شُکرگُزار
11عیسیٰ که سُون اورُشَلیم رَیی بُود، اُو دَ وختِ تیر شُدو از سرحَدِ سامِره و جلِیلیه 12دَ یگ آغِیل داخِل شُد. دَمزُو غَیت دَه نفرِ کولیگِرِفته دَ دَمِ رُوی شی اَمَد و دُور ایسته شُده 13دَ آوازِ بِلند گُفت: ”یا مَولا عیسیٰ، دَز مو رَحم کُو!“
14عیسیٰ سُون ازوا توخ کده گُفت: ”بورِید و خودون ره دَ پیشوایو نِشو بِدِید.“ اُونا دَ حالِیکه مورَفت از مَرَضِ کولی پاک شُد. 15یکی ازوا وختی دِید که جور شُده، دَور خورد و قد آوازِ بِلند خُدا ره حمد-و-ثنا گُفت. 16و خود ره دَ پیشِ پای عیسیٰ پورته کده از شی شُکرگُزاری کد. اِی آدم یگ سامِری بُود.
17عیسیٰ پُرسان کده گُفت: ”آیا دَه نفر نَبُودِید که پاک شُدِید؟ پس امُو نُه نفرِ دِیگه کُجا اَسته؟ 18آیا هیچ کس دَ مینکلِ ازوا پَیدا نَشُد که دَور خورده خُدا ره حمد-و-ثنا بُگیه بغَیرِ امزی بیگَنه؟“ 19اوخته عیسیٰ دَزُو گُفت: ”باله شُو و بورُو. ایمان تُو، تُو ره جور کد.“#۱۷:۱۹ دَ جای «جور کد» دَ زِبونِ یونانی «نِجات دَد» نوِشته یَه.
پیشگویی ظهُورِ مسیح
20 یگ روز فرِیسیا از عیسیٰ پُرسان کد که پادشاهی خُدا چی وخت مییه؟ اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”پادشاهی خُدا قد نشانی ها نَمییه که دِیده شُنه؛ 21و نَه ام مردُم مُوگه که ’اینه، دَ اِینجی اَسته‘ یا ’اونه، دَ اُونجی اَسته،‘ چُون دَ حقِیقت پادشاهی خُدا دَ مینکل شُمو اَسته.“ 22بعد ازُو دَ یارای خُو گُفت: ”روزای مییه که آرزو مُونِید یکی از روزای «باچِه اِنسان» ره بِنگرِید، ولے دِیده نَمِیتَنِید. 23مردُم دَز شُمو مُوگه، ’اینه، دَ اِینجی اَسته‘ یا ’اونه، دَ اُونجی اَسته،‘ نَرَوِید و اُونا ره دُمبال نَکنِید، 24چُون رقمی که آتِشَک مِیزَنه و آسمو ره از یگ طرف تا دِیگه طرف شی روشو مُونه، «باچِه اِنسان» ام دَ روزی اَمَدون خُو امُو رقم اَسته. 25مگم اوّل لازِم اَسته که «باچِه اِنسان» کَلو رَنج-و-عذاب بِنگره و دَ وسِیلِه امزی نسل رَد شُنه. 26امُو رقم که دَ روزای نوح بُود، دَ روزای «باچِه اِنسان» ام امُو رقم مُوشه. 27دَ روزای نوح مردُم مُوخورد و وُچی مُوکد و خاتُو مِیگِرِفت و شُوی مُوکد تا روزی که نوح دَ کِشتی داخِل شُد و طوفان اَمَده پگِ ازوا ره نابُود کد. 28دَ روزای لوط ام امُو رقم بُود: مردُم مُوخورد و وُچی مُوکد و مشغُولِ خرِید و فروش، کِشت-و-کار و خانه آباد کدو بُود. 29لیکِن دَ روزی که لوط از شارِ سَدُوم بُر شُد، آتِش و گوگِرد از آسمو بارِید و پگِ ازوا ره نابُود کد. 30دَ روزی که «باچِه اِنسان» ظاهِر مُوشه ام امُو رقم مُوشه.
31دَمزُو روز کسی که دَ بَلِه بام اَسته و یَگو چِیز شی دَ مَنِه خانه مَنده، بَلدِه گِرِفتون شی تاه نَشُنه و کسی که دَ سرِ کِشت اَسته، ام پس دَ خانه نَرَوه. 32سرگُذشتِ خاتُونِ لوط ره دَ یاد خُو بیرِید! 33هر کسی که بِخایه جان خُو ره حِفظ کنه، اُو ره از دِست مِیدیه، مگم هر کسی که جان خُو ره از دِست بِدیه، اُو ره دَ دِست میره. 34ما دَز شُمو مُوگیُم، دَ امزُو شاو دُو نفرِ که دَ یگ جاگه خاو اَسته، یگ شی بُرده مُوشه و دِیگِه شی مُومنه. 35دُو خاتُو که دَ یگ جای دِستاس مُونه، یگ شی بُرده مُوشه و دِیگِه شی مُومَنه. 36[دَ امزی رقم دُو نفرِ که دَ سرِ کِشت اَسته، یگ شی بُرده مُوشه و دِیگِه شی مُومنه.]“#۱۷:۳۶ متنِ داخِلِ قَوس دَ بعضی نُسخه ها نوِشته نِییه.
37اوخته یارای شی پُرسان کد: ”دَ کُجا، یا مَولا؟“ عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”دَ هر جای که لاش بَشه، لاشخورا ام دَ امُونجی جم مُوشه.“ #۱۷:۳۷ یعنی امُو رقم که لاشخورا مُوفامه لاش دَ کُجا یَه، دَمزُو روز مردُم ام مُوفامه که دَ کُجا بُرده مُوشه.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 United Bible Societies Association and Pamir Ministries. Used by permission. All rights reserved.