Bible App logo
Search Icon

رُومیا 2

2
فصلِ دوّم
قضاوَتِ عادِلانِه خُدا
1پس تُو هیچ بانه نَدَری، اَی آدمی که قضاوَت مُونی، هر کسی که بَشی؛ دَ حقِیقت دَ بارِه هر چِیزی که دِیگرو ره قضاوَت مُوکُنی، تُو خود ره محکُوم مُونی؛ چُون تُو که قضاوَت مُونی، خود تُو ام امُو کارا ره انجام مِیدی. 2مو مِیدَنی که قضاوَتِ خُدا دَ بَلِه کسای که امی رقم کارا ره انجام مِیدیه، بَرحق اَسته. 3پس تُو اَی آدمی که دَ بَلِه انجام دِهِنده های امزی کارا قضاوَت مُونی و خود تُو ام امُو چِیزا ره مُوکُنی، آیا گُمان مُونی که از قضاوَتِ خُدا دُوتا کده مِیتَنی؟ 4یا که مِهربانی، بُردباری و صبرِ بےاندازِه ازُو ره ناچِیز حِساب مُونی؟ آیا تُو نَمُوفامی که مِهربانی خُدا تُو ره سُون توبه هِدایَت مُونه؟ 5لیکِن بخاطرِ کَله‌شَخی و دِلِ ناتوبِه خُو تُو بَلدِه خُو غَضَب ذخِیره مُونی بَلدِه روزِ غَضَب وختِیکه قضاوَتِ عادِلانِه خُدا ظاهِر مُوشه. 6چُون خُدا دَ هر کس مُطابِقِ اعمال شی اَجر یا جَزا مِیدیه: 7دَ کسای که قد صَبر-و-حَوصِله کارِ نیک انجام دَده دَ طلبِ جلال و عِزَت و زِندگی از بَین نَرفتَنی اَسته، خُدا زِندگی اَبَدی مِیدیه؛ 8لیکِن کسای که خودخاه اَسته و از حقِیقت اِطاعَت نَمُونه، بَلکِه از شرارَت، بَلدِه ازوا قار و غَضَب مُقرَر اَسته. 9مُصِیبت و پریشانی بَلدِه جانِ هر اِنسانی اَسته که کارِ بَد کُنه، اوّل بَلدِه یهُود، بعد ازُو بَلدِه غَیرِ یهُود، 10لیکِن بَلدِه هر کسی که کارِ نیک کُنه جلال، عِزَت و آرامِش اَسته، اوّل بَلدِه یهُود، بعد ازُو بَلدِه غَیرِ یهُود، 11چُون خُدا از کس طرفداری نَمُوکُنه.
12تمامِ کسای که بِدُونِ شریعت گُناه کده، امچُنان بِدُونِ شریعت نابُود مُوشه و تمامِ کسای که دَ قَیدِ شریعت گُناه کده، دَ وسِیلِه شریعت قضاوَت مُوشه. 13چُون کسای که شریعت ره مِیشنَوه دَ نظرِ خُدا عادِل حِساب نَمُوشه، بَلکِه کسای که شریعت ره دَ جای میره، عادِل حِساب مُوشه. 14وختی مردُمای غَیرِ یهُود که شریعت نَدره، احکامِ شریعت ره طبیعتاً دَ جای میره، اُونا باوجُودِ که شریعت نَدره، خودون شی بَلدِه خُو یگ شریعت اَسته. 15اُونا نِشو مِیدیه که مُقرَراتِ شریعت دَ دِل های ازوا نوِشته یَه و وِجدانِ ازوا دَ اِی باره شاهِدی مِیدیه، چراکه فِکرای ازوا یا اُونا ره ملامَت مُوکُنه یا ازوا دِفاع مُونه. 16دَ مُطابِقِ خوشخبری که ما اِعلان مُونُم، اِی کار دَ روزی رُخ مِیدیه که خُدا فِکرای تاشِه اِنسان ها ره دَ وسِیلِه عیسیٰ مسیح قضاوَت مُوکُنه.
یهُودیا و شریعت
17پس اگه تُو خود ره یهُود مُوگی و دَ شریعت تکیه مُونی و دَ بارِه رابِطِه خُو قد خُدا لاف مِیزَنی، 18تُو که خاست-و-اِرادِه ازُو ره مِیدَنی و چِیزای بِهترِین ره اِنتِخاب مُونی، چراکه از شریعت هِدایَت گِرِفتے، 19و یقِین دَری که بَلدِه کورا راهنُما اَستی و بَلدِه کسای که دَ ترِیکی اَسته نُور، 20تُو که اِصلاح کُنِندِه جاهِلا اَستی و معلِمِ آدمای نارَسِیده#۲‏:۲۰ دَ جای «آدمای نارَسِیده» دَ زِبونِ یونانی «بچکِیچا» نوِشته یَه. و دَ شریعت صُورتِ معرِفَت و حقِیقت ره دَری، 21و تُو که دِیگرو ره تعلِیم مِیدی، چرا خود ره تعلِیم نَمِیدی؟ تُو که دَ ضِدِ دُزی وَعظ مُونی، چرا خود تُو دُزی مُونی؟ 22تُو که مُوگی، کس باید زِنا نَکُنه، چرا خود تُو زِنا مُوکُنی؟ تُو که از بُت ها نفرَت دَری، چرا بُت‌خانه ها ره غارَت مُونی؟#۲‏:۲۲ یعنی «چرا از کاروبار قد خِدمتگارای بُتخانه فایدِه کَلو دَ دِست میری؟» 23تُو که دَ بارِه شریعت لاف مِیزَنی، چرا قد مَیده کدونِ شریعت دَ خُدا بےاِحتِرامی مُونی؟ 24چُون امُو رقم که نوِشته شُده: ”بخاطرِ ازشُمو دَ ضِدِ نامِ خُدا دَ مینکلِ مردُمِ غَیرِ یهُود کُفرگویی مُوشه.“
25اگه شریعت ره دَ جای بیری، خَتنه شُدو فایدَمَند اَسته؛ ولے اگه شریعت ره مَیده کُنی، ختنِه تُو مِثلِ ناختنَگی مُوشه. 26پس اگه آدمِ ناخَتنه احکامِ شریعت ره دَ جای میره، آیا ناختنَگی ازُو خَتنه حِساب نَمُوشه؟ 27امُو کسی که جِسماً خَتنه نَشُده، ولے شریعت ره دَ جای میره، تُو ره محکُوم مُونه، تُو ره که نوِشتِه شریعت و خَتنه دَری، مگم شریعت ره مَیده مُونی. 28چُون اُو که دَ ظاهِر یهُودی اَسته، یهُودی حقِیقی نِییه و نَه ام ختنِه ظاهِری که دَ جِسم اَسته، ختنِه حقِیقی یَه، 29بَلکِه یهُودی حقِیقی کسی اَسته که دَ باطِن یهُودی یَه و ختنِه حقِیقی امُو اَسته که دَ قَلب دَ وسِیلِه روح انجام شُده، نَه دَ مُطابِقِ نوِشتِه شریعت. امی رقم شخص نَه دَ وسِیلِه اِنسان، بَلکِه دَ وسِیلِه خُدا تعرِیف-و-تَوصِیف مُوشه.

Currently Selected:

رُومیا 2: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in