Mat 12
12
Jesus es Har äwa dän Sabat
Mrk 2:23-28; Luk 6:1-5
1En deeselwje Tiet jinkj Jesus aum Sabat derch de Jeträajd-Flekja; un siene Jinja wieren hungrich un fungen aun, Oaren to plekjen un to äten. 5Mo 23:25 2Oba aus de Farisäa daut sagen, säden see to Am: Kjikj, diene Jinja doonen, waut aum Sabat nich erlaupt es. 2Mo 20:10 3Hee oba säd to äant: Hab jie nich jeläst, waut David deed, aus am un dee waut met am wieren, hungad? 1Sa 21:7 4woo hee en Gott sien Hus nenjinkj un de Schaubrood eet, waut doa jäajen daut Jesaz wia fa am to äten un fa dee, waut met am wieren, oba bloos fa de Priesta? 3Mo 24:9 5Ooda hab jie nich em Jesaz jeläst, daut de Priesta aun de Sabaten em Tempel dän Sabat entheiljen un doch onen Schult sent? 4Mo 28:9-10 6Oba Ekj saj junt: Hia es eena, dee doa jrata es aus de Tempel. 7Oba wan jie wisten, waut daut es: “Ekj well Boarmherzichkjeit un nich Opfa”, dan haud jie de Oschuldje nich vedaumt. Hos 6:6; Mat 9:13 8Wiels de Menschensän es Har uk äwa dän Sabat.
Jesus heelt aum Sabat
Mrk 3:1-6; Luk 6:6-11
9Un Hee jinkj von doa wieda un kjeem en äare Synagoge nenn. 10Un kjikj, doa wia een Mensch, dee eene vedrieejde Haunt haud. Un see fruagen Am un säden: Es daut rajcht, aun de Sabaten to heelen? daut see Am vekloagen kunnen. 11Oba Hee säd to äant: Woon Mensch mank junt, dee een Schop haft, un wan daut aum Sabat en een Loch felt, wudd nich daut enpaken un doa ruthäwen? Luk 14:3-5 12Wooväl bäta es nu een Mensch aus een Schop? Doawäajen es daut rajcht, aun de Sabaten Goodet to doonen. 13Dan säd Hee to däm Mensch: Strakj diene Haunt ut. Un hee strakjt dee ut, un dee wort jesunt soo aus de aundre. 14Dan jinjen de Farisäa rut un hilden eenen Rot jäajen Am, woo see Am ombrinjen kunnen. Joh 5:16
De Deena, von Gott jewält
Mrk 3:7-12
15Oba Jesus, aus Hee daut enwort, jinkj Hee von doa wajch. Un Am foljden väl Menschen, un Hee heeld äant aula 16un bedreiwd äant, daut see Am nich bekaunt moaken sullen, Mat 8:4 17soo daut erfelt wort, waut derch dän Profeet Jesaja jesajcht es, dee doa säd: Jes 42:1-4 18“Kjikj, mien Kjnajcht, dän Ekj jewält hab, mien Jeleewda, aun däm miene Seel Wooljefaulen haft. Ekj woa mienen Jeist opp Am lajen, un Hee woat de Heiden daut Jerecht vekjindjen. Mat 3:17; Apj 3:13,26 19Hee woat nich zanken uk nich schrieen, un kjeena woat siene Stemm opp de Gaussen hieren. 20Daut enjekjnekjte Rua woat Hee nich aufbräakjen, un een Docht, dee noch rieekjat, woat Hee nich utlaschen, bat Hee daut Jerecht woat utjefieet haben toom Siech; 21un opp sienen Nomen woaren de Heiden hopen.”
Een jedeeldet Rikj kaun nich bestonen
Mrk 3:20-30; Luk 11:14-26
22Dan wort een Besätna no Am jebrocht, dee blint un stomm wia, un Hee heeld am, daut de Blinja un Stomma räden un uk seenen kunn. 23Un aul de Volkjshäaden staunden un säden: Es disa nich David sien Sän? Mat 21:9; Joh 7:42 24Oba aus de Farisäa daut hieeden, säden see: Disa drift de Diewels nich aundasch rut aus derch Beelzebub, dän Bowaschten von de Diewels. Mat 9:34 25Oba Jesus wist äare Jedanken, aulsoo säd Hee to äant: Jieda Rikj, daut met sikj selfst oneenich es, jeit togrunt; un jieda Staut ooda Hus, daut met sikj selfst oneenich es, kaun nich bestonen. 26Un wan Soton dän Soton rutdrift, es dee met sikj selfst oneenich. Woo kaun dan sien Rikj bestonen? 27Un wan Ekj de Diewels derch Beelzebub rutdriew, derch wäm driewen june Säns dee rut? Doawäajen woaren see june Rechta sennen. 28Oba wan Ekj de Diewels derch Gott sien Jeist rutdriew, dan es Gott sien Rikj no junt jekomen. 1Joh 3:8 29Ooda woo kaun irjentwäa en eenen Stoakjen sien Hus nengonen un am siene Jieta wajchnämen, wan hee dän Stoakjen nich ieescht binjt? Un dan kaun hee sien Hus utplindren. Jes 49:24; Mat 4:1-11 30Wäa nich met Mie es, es jäajen Mie; un wäa nich met Mie saumelt, vestreit. Mrk 9:40
31Doawäajen saj Ekj junt: Jieda Sind un Lastrunk woat de Menschen vejäft woaren, oba de Lastrunk jäajen dän Jeist woat de Menschen nich vejäft woaren. Heb 6:4-6; 10:26; 1Joh 5:16 32Un wäa een Wuat jäajen dän Menschensän rät, däm woat vejäft woaren; oba wäaemma jäajen dän Heiljen Jeist rät, däm woat daut nich vejäft woaren, nich en dise Tiet uk nich en de komende. 1Tim 1:13
Soo aus de Boom, es uk de Frucht
Luk 6:43-45
33Entwäda, moakt eenen gooden Boom un siene Frucht goot, ooda moakt eenen schlajchten Boom un siene Frucht schlajcht. Wiels aun de Frucht erkjant eena dän Boom. 34Jie Schlangen-Broodsel, woo kjenn jie Goodet räden, wan jie schlajcht sent? Wiels wuavon daut Hoat voll es, doavon rät daut Mul. Mat 3:7 35Een gooda Mensch brinjt ut däm gooden Schauz von sien Hoat Goodet verendach; un een schlajchta Mensch brinjt ut däm schlajchten Schauz Schlajchtet verendach. 36Ekj saj junt oba, daut de Menschen aum Jerechts-Dach fa jieda onnitzeljet Wuat Räakjenschoft jäwen motten, daut see jerät haben. Jak 3:6; Jud 1:15 37Wiels no diene Wieed woascht du jerajchtfoadicht woaren, un no diene Wieed woascht du vedaumt woaren.
Daut Velangen, een Wunda to seenen
Mrk 8:11-12; Luk 11:29-32
38Dan auntwuaden atelje von de Schreftjelieede un Farisäa un säden: Meista, wie wellen een Tieekjen von Die seenen. 39Oba Hee auntwuad un säd to äant: Eene beese un ehebräakjarische Jennerazion sieekjt no een Tieekjen; oba äant woat kjeen Tieekjen jejäft woaren, buta daut Tieekjen von däm Profeet Jona. 40Wiels krakjt soo aus Jona dree Doag un dree Nachten em Waulfesch sien Buck wia, soo woat de Menschensän dree Doag un dree Nachten em Hoat von de Ieed sennen. Jona 1:17; Efs 4:9; 1Pe 3:19 41De Mana von Ninive woaren em Jerecht oppstonen met dise Jennerazion un woaren dee vedaumen; wiels see deeden Busse opp Jona siene Prädicht; un kjikj, hia es mea aus Jona. Jona 3:5 42De Kjennijin vom Sieden woat em Jerecht oppkomen met dise Jennerazion un woat dee vedaumen; wiels see kjeem von de Enja von de Ieed, Salomo siene Weisheit to hieren; un kjikj, hia es mea aus Salomo. 1Kje 10:1-10
De beesa Jeist kjemt trigj
Luk 11:24-26
43Wan oba de onreina Jeist von däm Mensch rutjefoaren es, dan waundat dee derch drieeje Städen, sieekjt Ru un finjt kjeene. 44Dan sajcht hee: Ekj well trigjgonen en mien Hus, von wua ekj rutjegonen sie. Un wan hee kjemt, finjt hee daut ladich, utjefäajcht un utjestraumt. 45Dan jeit hee un nemt säwen aundre Jeista met sikj, dee schlajchta sent aus hee selfst, un see trakjen doanenn un wonen doa, un daut woat met däm Mensch tolatst schlemma aus daut verhäa wia. Soo woat daut uk met dise beese Jennerazion gonen. 2Pe 2:20
Jesus betieekjent siene woare Famielje
Mrk 3:31-35; Luk 8:19-21
46Wäarent Hee noch to de Volkjshäaden räd, kjikj, doa stunden siene Mutta un siene Breeda buten un wullen met Am räden. Mat 13:55 47Dan säd eena to Am: Kjikj, diene Mutta un diene Breeda stonen buten un wellen met Die räden. 48Hee oba auntwuad un säd to däm, dee Am dit säd: Wäa es miene Mutta, un wäa sent miene Breeda? Mat 10:37; Luk 2:49 49Un Hee strakjt siene Haunt ut äwa siene Jinja un säd: Kjikj, miene Mutta un miene Breeda! Heb 2:11 50Wiels wäa dän Wellen von mienem Voda em Himmel deit, dee es mien Brooda un Sesta un Mutta. Ree 8:29
Matäus
Currently Selected:
Mat 12: DKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Copyright © 2023 von de Kjennichs-Bibel Jesalschoft
