Bible App logo
Search Icon

غَلاطیان 3

3
به ایمان یا به اعمال شریعت؟
1ای غلاطیان نادان، چه کسی شما را افسون کرده است؟ در برابر چشمان شما بود که عیسی مسیح به وضوح چون کسی که بر صلیب مصلوب شد، ترسیم گردید. 2می‌خواهم فقط این را از شما بپرسم: آیا روح را از طریق اعمال شریعت یافتید یا از طریق ایمان به آنچه شنیدید؟ 3آیا تا این حد نادانید که از طریق روح شروع کردید و اکنون می‌خواهید از طریق جسم کامل شوید؟ 4آیا همه آن زحمات را بیهوده متحمل شدید، اگر به راستی بیهوده بود؟ 5او که روح را به شما عطا می‌کند و معجزات در میان شما ظاهر می‌سازد، آیا آن را از طریق اعمال شریعت انجام می‌دهد یا از طریق ایمان به آنچه شنیدید؟ 6چنانکه ابراهیم «به خدا ایمان آورد و این برای او صالح بودن به حساب آمد.»#3‏:6 پیدایش ۱۵‏:۶
7پس بدانید که اهل ایمان فرزندان ابراهیم‌ هستند. 8و کتاب چون پیش دید که خدا غیریهودیان را به ایمان صالح خواهد شمرد، از پیش به ابراهیم بشارت داد که «در تو همه قومها برکت خواهند یافت.»#3‏:8 پیدایش ۱۲‏:۳؛ ۱۸‏:۱۸؛ ۲۲‏:۱۸ 9پس اهل ایمان، با ابراهیم ایماندار برکت می‌یابند.
صالح به ایمان خواهد زیست
10زیرا همه آنان که بر اعمال شریعت تکیه دارند، زیر لعنت‌ هستند، زیرا نوشته شده است: «ملعون باد هر که در به جا آوردن تمام آنچه در کتاب شریعت نوشته شده، ثابت نماند.»#3‏:10 تثنیه ۲۷‏:۲۶ 11اکنون واضح است که هیچ‌کس به واسطه شریعت نزد خدا صالح شمرده نمی‌شود، زیرا «صالح به ایمان زیست خواهد کرد.»#3‏:11 حَبَقوق ۲‏:۴. 12امّا شریعت از ایمان نیست، بلکه «کسی که آنها را به جا می‌آورد، به آنها خواهد زیست.»#3‏:12 لاویان ۱۸‏:۵ 13مسیح در راه ما لعنت شد و ما را از لعنت شریعت بازخرید کرد،#3‏:13 یا:‏ «و این‌گونه بهای آزادی ما را از لعنت شریعت پرداخت». زیرا نوشته شده که «ملعون است هر که بر دار آویخته شود.»#3‏:13 تثنیه ۲۱‏:۲۳ 14تا برکت ابراهیم در مسیح عیسی به غیریهودیان برسد، و تا ما وعده روح را از طریق ایمان دریافت کنیم.
شریعت و وعده خدا
15ای برادران، بگذارید مثلی انسانی بیاورم. هیچ‌کس نمی‌تواند حتی عهدی#3‏:15 یا ”وصیتی“. بشری را که رسمیت یافته باشد، لغو کند یا چیزی به آن بیفزاید. 16حال، وعده‌ها به ابراهیم و به نسل او داده شد. نمی‌گوید «و به نسلها،» چنانکه گویی درباره بسیاری باشد، بلکه می‌گوید «به نسل تو،»#3‏:16 پیدایش ۱۲‏:۷؛ ۱۳‏:۱۵؛ ۲۴‏:۷ که اشاره به یک یعنی مسیح است. 17مقصود من این است: شریعتی که چهارصد و سی سال بعد آمد، عهدی را که خدا پیشتر بسته بود، لغو نمی‌کند، به گونه‌ای که وعده باطل گردد. 18زیرا اگر میراث از طریق شریعت آید، دیگر از طریق وعده نمی‌آید؛ امّا خدا آن را به ابراهیم از طریق وعده داد.
19پس چرا شریعت؟ شریعت به سبب نافرمانیها افزوده شد، تا زمانی که آن ’نسل‘ که وعده به او داده شده بود، بیاید. و از طریق فرشتگان و به دست واسطه‌ای مقرر گردید. 20حال واسطه‌ نماینده بیش از یک طرف است، لیکن خدا یکی است.
21پس آیا شریعت برخلاف وعده‌های خداست؟ به هیچ وجه! زیرا اگر شریعتی داده شده بود که می‌توانست حیات بخشد، در آن صورت به راستی صالح شمرده شدن از طریق شریعت می‌بود. 22امّا کتاب همه چیز را زیر گناه در بند نهاد، تا وعده‌ای که از ایمان به عیسی مسیح است، به ایمانداران عطا شود.
23اما پیش از آمدن ایمان، تحت شریعت به سر می‌بردیم و تا ظهور ایمان در بند نگاه داشته می‌شدیم. 24پس شریعت قیّم ما شد تا زمانی که مسیح بیاید که به وسیله ایمان صالح شمرده شویم. 25امّا اکنون که ایمان آمده، دیگر زیر دست قیّم نیستیم.
26زیرا در مسیح عیسی، شما همه به واسطه ایمان، پسران خدا هستید. 27زیرا همه شما که در مسیح تعمید یافتید، مسیح را در بر کرده‌اید. 28دیگر نه یهودی معنی دارد و نه یونانی، نه غلام و نه آزاد، نه مرد و نه زن، زیرا همه شما در مسیح عیسی یک هستید. 29و اگر شما از آنِ مسیح هستید، پس نسل ابراهیم‌ هستید و بنا بر وعده، وارثان می‌باشید.

Currently Selected:

غَلاطیان 3: KPS

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in