رومیان 4
4
ابراهیم به ایمان صالح شمرده شد
1پس چه بگوییم، که پدر ما ابراهیم به حسب جسم، به دست آورد؟ 2چرا که اگر ابراهیم به حسب اعمال صالح شمرده شد، میتوانست فخر کند؛ امّا نه در نزد خدا. 3زیرا کتاب چه میگوید؟ «ابراهیم به خدا ایمان آورد و آن برایش صالح بودن محسوب شد.»#4:3 پیدایش ۱۵:۶؛ همچنین در آیه ۲۲
4امّا کسی که کار میکند، مزدش هدیه محسوب نمیشود، بلکه حق او. 5امّا کسی که کار نمیکند، بلکه به خدایی ایمان دارد که بیدینان را صالح میشمارد، ایمان او برایش صالح بودن محسوب میشود. 6چنانکه داوود نیز مبارک میخوانَد کسی را که خدا او را بدون اعمال صالح میشمارد و میگوید:
7«خوشا به حال آنان که
خطایای ایشان آمرزیده شد
و گناهانشان پوشانیده گردید.
8خوشا به حال آن که خداوند
گناه وی را به حسابش نگذارد.»#4:8 مزمور ۳۲:۱ و ۲
9آیا این خوشا به حال، تنها برای ختنهشدگان است یا برای ختنهناشدگان نیز؟ زیرا میگوییم که ایمان ابراهیم، برایش صالح بودن محسوب شد. 10پس چگونه بر وی محسوب شد؟ آیا پیش از ختنه شدنش، یا بعد از آن؟ بعد از ختنه شدن نبود، بلکه پیش از آن. 11او نشانه ختنه را به عنوان مُهر صالح بودن یافت که وی از طریق ایمان هنگامیکه هنوز ختنهناشده بود، داشت. تا او را پدر همه کسانی سازد که بدون ختنه ایمان میآورند، تا صالح بودن برای ایشان نیز محسوب شود. 12و او را پدر ختنهشدگان سازد، آنانی که نه فقط ختنه شدند، بلکه آنانی هم که در طریق ایمان گام برمیدارند، در جای پای پدرمان ابراهیم پیش از آنکه ختنه شود.
وعده از طریق ایمان دریافت شد
13زیرا وعدهای که به ابراهیم و نسل او داده شد که او وارث جهان خواهد بود، از طریق شریعت حاصل نشد، بلکه از صالح شمردگی از ایمان. 14زیرا اگر پیروان شریعت وارث باشند، ایمان بیارزش میشود و وعده باطل. 15زیرا شریعت موجب غضب است، امّا جایی که شریعت نیست، تجاوز از شریعت هم نیست.
16از این جهت، وعده بر ایمان متّکی است تا محض فیض باشد و برای تمامی نسل ابراهیم تضمین شود، نه تنها برای پیروان شریعت، بلکه برای کسانی نیز که همان ایمان ابراهیم را دارند، که پدر همه ماست. 17چنانکه نوشته شده است: «تو را پدر قومهای بسیار ساختهام.»#4:17 پیدایش ۱۷:۵ در حضور خدایی که به او ایمان آورد، که مردگان را حیات میبخشد و ناموجودات را به وجود میخواند.
18او در ناامیدی به امید ایمان آورد تا پدر قومهای بسیار شود، چنانکه به او گفته شده بود که «نسل تو چنین خواهد بود.»#4:18 پیدایش ۱۵:۵ 19او وقتی بر بدن مرده خود نگاه کرد، در ایمان خود سست نشد، #4:19 یا: «او در ایمان خود سست نشد و بر بدن مردۀ خویش نظر نکرد». زیرا حدود صد سال داشت و نه به رَحِم مرده سارا. 20هیچ بیایمانی باعث نشد که او به وعده خدا شک کند، بلکه در ایمان قوی گشته، خدا را تجلیل نمود. 21و یقین داشت که خدا قادر است به وعده خود وفا کند. 22از این سبب، «ایمان او برای وی صالح بودن محسوب شد.» 23ولی اینکه «برای وی محسوب شد»، تنها برای او نوشته نشد، 24بلکه برای ما نیز، تا برای ما نیز محسوب شود چون ایمان آوریم به او که خداوندمان عیسی را از مردگان برخیزانید. 25که به خاطر گناهان ما تسلیم گردید و به جهت صالح شدنِ#4:25 یا: «صالح شدن». ما، برخیزانیده شد.
Currently Selected:
رومیان 4: KPS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Korpu Company
