Adnodau Beiblaidd Poblogaidd o Seònd Matìe 6

Rhanna

Cerçhàit dònçhe prim di dutt lu règno di Dio e le so justìzie: e dutt lu rest us sarà dàd di priònte.

No stàit a jèssi afanôs pal domàn. Parcechè lu domàn al puartarà lu pinsìr par se stess: Ogni zornàde à avònde dal so mal.

Par chest us dis, no stàit a çhòlisi fastìdi ne dal cun ce mantignì le vuèstre vìte, ne dal cun ce cuvièrzi lu vuèstri cuarp. Le vìte no vàlie fuàrs plùi dal alimènt, e lu cuarp plùi dal vistìd?

Ma tu, cuânche tu âs di prejà, èntre te’ to çhàmare, e sieràde le puàrte, prèje to Pàri in scuindòn: e lu Pàri to, cu viòd ju secrèts, al ti compensarà.

O’ prejarês dònçhe cussì: Pàri nèstri, che tu sês in cîl: sèvi santificàd lu to nom: Vègni lu to règno. Sèvi fàte le to volontàd, còme in cîl, cussì in tière

Dànus uè lu nèstri pan soresostanzeôs

E rimètinus ju nèstris dèbits, come nô ju rimetìn ai nèstris debitòrs.

E no sta a lassànus çhadè in tentaziòn. Ma lìberimus dal mal. Cussì sèi.

Parcechè se o’ perdonarês ai ùmign ju lor peçhàds: lu Pàri celèst al perdonarà ànçhe a vo’ àltris lis vuèstris mançhànzis.

Çhalàit j’ ucièj dal àjar, che no semènin, ne racuèjin, ne ingrùmin sul granàr: e lu vuèstri Pàri celèst ju pàss. No sèso vo’ àltris di plùi di lor ùne vòre?

No stàit a ingrumàssi tesàurs sòre le tière: dulà che lu rùzin, e le tàrme distrùzin: e dulà che ju làris dissotèrin, e ròbin. Ma ingrumàisi tesàurs in cîl, dulà che ne rùzin, ne tàrme distrùzin, e dulà che ju làris ne sgiàvin, ne ròbin. Parcechè dulà cu è lu to tesàur, alì l’ è ànçhe lu to cûr.

Nissùn pò servì a doi paròns: parcechè o al odiarà un di lor, e al vorà ben a chell àltri: opùr al sostegnarà un, e al sprezzarà chell àltri. No podês servì a Dio, e a lis riçhèzzis.

Se dònçhe Dio al vièst ùne jèrbe dal çhamp, che uè e’ jè, e doman e’ jè butàde sul fûg: ce tant plùi vo’ àltris, int di pòçhe fède?

Ma cuand che tu fàsis le limuèsine, che no sèpi le to man zànche cè, cu fâs le to drète: Dimudchè le to limuèsine e’ sèvi fàte in scuindòn, e lu to Pàri, ch’ al viòd lis çhòssis scuindùdis, al ti compensarà.

Badàit di no fa lis vuèstris buìnis òparis a la presìnze dai ùmign, parchè chesçh us viòdin: altrimèntri no varês lu prèmi dal Pàri vuèstri, ch’ al è in cîl.

Cuand po che zunàis, no stàit a fa ju malincònics còme ju ipòcritis, che si sfigùrin le mùse par fa cròdi ai ùmign, che zùnin. In veretàd us dis, e’ àn zà vùde le lor mercède. Tu po, cuand che tu zùnis, ònziti lu çhav, e làviti le muse, Par no dà a diviòdi ai ùmign che tu fâs lu dizùn, ma al Pàri to, ch’ al è in lûg scuindùd: e lu Pàri to, ch’ al viòd in scuindòn, al ti compensarà.