Markus 10
10
Jesus lajcht loos oppem Wajch no Judäa
(Mat 19,1-12; Luk 16,18)
1Jesus veleet doa un jinkj en de judäische Jäajent aun de aundre Sied Jordan. Un wada kjeem väl Volkj no am, un hee lieed an, soo aus hee emma deed.
Äwa de Ehescheidunk
(Mat 19,3-12)
2Doa kjeemen eenje Farisäa am to vesieekjen, un fruagen am auf een Maun sikj met rajcht von siene Fru scheeden kunn. 3Hee säd to an: Waut sajcht Moses sien Jesaz? 4See säden, Moses haud daut toojeloten, daut een Maun siene Fru kunn eenen Scheedungsbreef schriewen un ar gonen loten. #5Mo 24,1; Mat 5,31-32 5Dan auntwuad Jesus an un säd: Moses schreef junt dit Jesaz bloos wiels jie em Hoat vehoat sent un soo schwoa to belieren sent; 6oba aus Gott aum Aunfank aules moaken deed, muak hee eenen Maun un eene Fru. #1Mo 1,27 7Doawäajen woat een Maun Voda un Mutta veloten, om met siene Fru toop to sennen, #10,7 Eenje oole Schreften haben nich om met siene Fru toop to sennen. #(7 un 8) 1Mo 2,24 8un dee twee woaren een Fleesch woaren, soo daut see nich mea twee, oba een Fleesch sent. 9Waut Gott jebungen haft, saul de Mensch nich uteneen leesen.
10Aus see wada bennen wieren, fruagen siene Jinja am wada äwa dise Sach. 11Un hee säd to an: Wäa sikj von siene Fru scheeden deit un eene aundre friet, brakjt siene Ehe met ar; #Luk 16,18; 1Kor 7,10-11 12un wan eene Fru sikj von äaren Maun scheeden deit un eenen aundren friet, brakjt see de Ehe.
Jesus säajent kjliene Kjinja
(Mat 19,13-15; Luk 18,15-17)
13Dan brochten see kjliene Kjinja no am, daut hee dee de Henj opplajen sull. De Jinja oba schullen dee, waut de Kjinja brochten. 14Oba aus Jesus daut sach, wia hee sea ontofräd un säd to an: Lot de kjliene Kjinja no mie komen un hoolt dee nich trigj; wiels soone jrod jehieet daut Gottesrikj. 15Ekj saj junt de Woarheit: Wäa daut Gottesrikj nich soo oppnemt aus een kjlienet Kjint, woat doa niemols nenn komen. #Mat 18,3 16Un hee neem de Kjinja opp en siene Oarms, läd an de Henj opp un säajend an.
De Jefoa rikj to sennen
(Mat 19,16-30; Luk 18,18-30)
17Aus Jesus wada opp däm Wajch wia, kjeem een Maun no am jerant, kjneed sikj ver am un säd: Gooda Meista, waut mott ekj doonen om daut eewje Läwen to jewennen? 18Jesus säd: Wuarom nanst du mie goot? Kjeena es goot buta Gott selfst. 19Du weetst de Jebooten: “Du saust nich morden, du saust nich ehebräakjen, du saust nich stälen, du saust nich faulsch Zeichnis jäwen, du saust kjeenem aunschmäaren, du saust Voda un Mutta ieren.” #2Mo 20,12-17 20Hee säd: Meista, dit hab ekj aula von junk aun jehoolen. 21Jesus kjikjt am aun un wia am goot. Hee säd to am: Die fält noch eent. Go un vekjeep aules, waut du hast, un jeff de oame daut. Dan woascht du eenen Schauz em Himmel haben, un dan komm un folj mie no. #Mat 10,38; Mrk 8,34 22De Maun leet dän Kopp henjen un jinkj truarich wajch; wiels hee haud een grootet Vemieejen.
23Jesus kjikjt om sikj un säd to siene Jinja: Woo schwoa woaren de rikje en daut Gottesrikj komen! #Psa 62,11; 1Tim 6,17 24De Jinja wundaden sikj äwa siene Wieed. Hee oba auntwuad noch eemol: Kjinja, woo schwoa es daut en daut Gottesrikj to komen fa dee, dee äa vetruen opp Rikjtum saten! #10,24 Eenje oole Schreften haben nich fa dee, dee äa vetruen opp Rikjtum saten. 25Daut es fa eenen Kameel leichta, derch daut Uag von eene Notel to gonen, aus fa eenen rikjen Mensch en daut Gottesrikj to komen. 26Dan vefieeden de Jinja sikj noch dolla un säden eena toom aundren: #10,26 Eenje oole Schreften sajen to am. Wäa kaun dan seelich woaren? 27Jesus kjikjt an aun un säd: Fa Menschen es dit ommäajlich oba nich fa Gott; fa Gott es aules mäajlich.
De Loon fa dee, dee aules oppjejäft haben
(Mat 19,27-30; Luk 18,28-30)
28Petrus säd to am: Wie haben aules veloten un sent met die jekomen. 29Jesus säd: Ekj saj junt de Woarheit: Doa es nich eena dee Hus ooda Brooda ooda Sesta ooda Mutta ooda Voda ooda Kjinja ooda Lenda om mient wellen un wäajen daut Evangelium, veloten haft, 30dee nich aul en dit Läwen, medden unja Vefoljunk 100 mol sooväl Hiesa un Breeda un Sestren un Mitta un Kjinja un Launt kjrieen woat, un en de komende Welt daut eewje Läwen. 31Oba väle dee nu de ieeschte sent, woaren de latste sennen, un dee nu de latste sent, woaren de ieeschte sennen.
Jesus rät toom dredden Mol von sienem Stoawen
(Mat 20,17-19; Luk 18,31-34)
32See wieren opp däm Wajch no Jerusalem; un Jesus jinkj veropp. De Jinja wundaden sikj; un dee doa metkjeemen, wia angst. Un hee neem de Twalw wada tosied un säd an, waut met am passieren wudd. #Mrk 9,31 33Hee säd: Wie gonen nu no Jerusalem, un de Menschensän woat aun de Huagepriesta un Schreftjelieede verot woaren. Dee woaren am toom Doot veuadeelen un aun de Nichjuden äwajäwen. 34Dee woaren am vespotten un aunspieen un veheiwen un doot moaken, un om dree Doag woat hee oppstonen.
Nich harschen, leewa deenen
(Mat 20,20-28)
35Dan kjeemen Jakobus un Johanes, Zebedäus siene Säns, un säden: Meista, wie wellen, daut du daut fa ons deist, wuano wie die froagen woaren. 36Hee fruach an: Waut saul ekj fa junt doonen? 37Lot ons bie die en diene Harlichkjeit, eena aun diene rajchte Sied un eena aun de linkje Sied setten. 38Jesus säd: Jie weeten nich, no waut jie froagen. Kjenn jie von daut Liedenskuffel drinkjen, von daut ekj drinkj, un met dee Doop jedeept woaren met dee ekj jedeept woa? #Mrk 14,36; Luk 12,50 39See säden to am: Daut kjenn wie. Jesus säd to an: Jie woaren daut Liedenskuffel drinkjen, daut ekj drinkj, un met de Doop jedeept woaren, met dee ekj jedeept woa; #Apost 12,2; Opb 1,9 40oba to bestemmen wäa aun miene rajchte ooda linkje Sied setten saul, es nich miene Sach; doa komen dee han, dee doatoo bestemt sent.
41Aus de Tieen daut hieeden, wieren see vedrislich äwa Jakobus un Johanes. 42Jesus roopt an toop un säd: Jie weeten daut de groote en dise Welt harschen, un daut de Beaumte äare Jewault uteewen. #(42-45) Luk 22,25-27 43Mank junt saul daut oba nich soo sennen; wäa mank junt well groot sennen, saul jun Deena sennen; 44wäa mank junt well de väanämsta sennen, saul aulemauns Kjnajcht sennen. #Mrk 9,35; 1Pet 5,3 45Soogoa de Menschensän kjeem nich, om sikj bedeenen to loten, oba om to deenen, un sien Läwen to jäwen väle loostokjeepen.
Jesus heelt dän blinjen Bartimäus
(Mat 20,29-34; Luk 18,35-43)
46Dan kjeemen see no Jericho. Aus Jesus met siene Jinja un noch een Schoof aundre de Staut veleeten, saut Bartimäus, een blinja, Timäus sien Sän, aum Wajch un prachad. 47Aus dee hieed, daut dit Jesus von Nazaret wia, funk dee aun to schrieen: Jesus, du David sien Sän, hab Metleet met mie! 48Väle beschwichten am, un säden hee sull stell sennen. Hee oba funk bloos sooväl dolla aun to schrieen: Du David sien Sän, hab Metleet met mie! 49Jesus stunt stell un säd: Roopt am! Dan säden see to dän blinjen Maun: Sie jetroost, sto opp! Hee lat die roopen! 50Hee schmeet sien Kjleet auntsied, sprunk opp un kjeem no Jesus. 51Jesus fruach am waut hee fa am doonen sull. De blinja Maun säd: Meista, #10,51 ooda Rabi ekj well seenen kjennen. 52Jesus säd to am: Go! Du best derch dienen Gloowen jeheelt. Krakjt doa kunn hee seenen, un foljd Jesus no.
Actualmente seleccionado:
Markus 10: PB
Destacar
Compartir
Comparar
Copiar
¿Quieres guardar tus resaltados en todos tus dispositivos? Regístrate o Inicia sesión
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.