آیات محبوب کتاب مقدس از Vygiiben 5

به اشتراک گذاشتن

Paló davá Mójza i Aaróno javné ke faraóno i phendlé: “Adiáke rakiréla Raj Devél (Jahvá), Devél Izrailjoskiro: ‘Otmek Miré manušén, sob (kaj) jone te kerén Mánge svénko pe čhučí phuv.’”

pal-dová so dolé časostyr, syr me javdjom ke faraóno i lyjom te rakiráv Tyré lavésa, jov lyjá fujedýr te obdžalpe adalé manušénca, te zrakhes len, – Tu na zrakhcián Tyré manušén.”

I risijá lavésa Mójza ke Raj Devél, i phendiá: “Rajo Dévla! Vaš so Tu domekcian adalen manušén ke dasaví bída, vaš so bičhadian man?

Ne faraóno phendiá: “Kon isyn adasavó Raj Devél, sob (kaj) me te kandav Léskiri zan i te otmekav Izrailjo? Me na džinóm Ras-Devlés, i Izrailjo na otmekáva.”

a bará čhuvén pe lénde adákicy-pac', ci but jone kerdé tasiá i pe tríto dyvés, i na tykniakiren; jone isyn sýrby pe svénko, paldavá i godlena: ‘Džása, i janasa svénto dyibén (žértva) amaré Ráske-Devléske’ den lénge butýr butý, sob (kaj) jone te kerén butý, i te na zalenpe čhučone (pustone) rakiribnenca.”