آیات محبوب کتاب مقدس از Džiibén 17

به اشتراک گذاشتن

Avramoske sys jeniadeša jeniá berš, i Raj Devél sykadyjá Avramoske i phendiá léske: “Me som Sarezorjákiro Raj Devél; psir angíl Mánde i jav bidošéngiro

i tu na javésa butýr te kharespe Avramosa, ne javéla túke lav: Avraámo; pal-dová so Me keráva tut dadésa vaš but manušýtka nácyi (narody).

i Me čhuváva Miro Zavieto maškír Mánde i túte i maškír tyré-čhavorengiro ródo paló túte dro léngiro ródo, dorakiribén pe viéko dro dová, so Me javáva tyró Devél

“Áke, isyn davá Zaviéto Miro túsa; tu javésa dadésa butenge manušytkoné nacyiénge

I phendiá Devél: “Čačes, Sárra, tyrí romný, bijanéla túke čhavés, i tu désa léske lav: Isaáko (Ichako); i čhuváva Me Miro Zavieto lésa pe viéko, i léskire rodosa korigedýr (pozžedýr) léstyr.

i Me dáva túke i tyré-čhavéngire rodóske paló túte Me dáva daja phuv, pir saví tu psiresa, sarí Xanaanóskiri phuv, syr tyró mištypén pe viéko; i Me javáva léngiro Devél.”

I pyjá Avraámo mósa, i zasandiape, i kokoró dre péste phendiá: “Naúšto (xaj) šele – beršytkoneste javéla čhavó. I jeniadešengiri Sárra, naúšto bijanéla?”

I phendiá Devél Avraamóske: “Sara, tyrja romniá, na khar ‘Sara’; ne mek te javél lákiro lav: Sárra

občhinen jagóro (krajo) cypatyr pe tumarí loč (plot'): i davá javéla ĥiertýk (znamiénijo) pe Zavieto (dorakiribén) maškír Mánde i tuménde.

Ne Miro Zavieto Me čhuváva Isaakosa, savés bijanéla Sárra túke dro davá-pac' časo pe javír berš.”

Pe ohtóto (bidujéngiro déšto) dyvés bijanypnastyr, mek te javél občhindlo tuménde dre tumarí streč kažno murškanó bijáto, savó bijándyja dro kher i kindlo pal rup, vari-konéstyr čužonestyr, kon isyn na tyré rodóstyr. Kažnones trej te občhinen, kon bijándyja dro tyró kher, odová, kon i kindlo pal tyró rup, i javéla Miro Zavieto pe tumarí loč dorakiribnasa pe viéko.