آیات محبوب کتاب مقدس از Džiibén 27

به اشتراک گذاشتن

mek te del túke Devél bolybnáskire pahlyniatyr (rosatyr) i phuvjákire thulypnastyr, i but maró i mol (vino); mek te javén dynar'jénca túke manušýtka rasy, i mek te kerén šerésa pe phuv semency túke; jav xulása pe tyré pšalénde, i mek te kerén šerésa ke phuv túke tyré-dákire čhavé; a kon košela tut – javéla kokoró prokošnó; kon bahtiakiréla tut – javéla kokoró bahtiakirdó!”

I phendiá jov: “Ci na paldavá léske dynó lav: Jakovo, so jov man duj móly oblydžija? Jov lyjá miro anglatunó bijanypén, i ĥáda, akaná lyjá miro bahtiakiribén.” I phendiá: “Naúšto tu na mekcian mánge bahtiakiribén?”

I phendiá Isaáko, léskiro dad, léske: “Ĥáda, phuvjákire thulypnastyr javéla džiibén tyró, i bolybnáskire pahlyniatyr, so isyn uprál. I tu javésa te dživés tyré kurtalása, i tu javésa te dynarines (te služynes) tyré pšaléske; ne javéla časo, kiéli tu ĥazdesape pe léste i sčhurdesa léskiro ĥámo tre meniatyr.”

Ne Isávo phendiá péskire dadéske: “Naúšto, miro dádo, túte isyn jekh bahtiakiribén? Bahtiakir i man, miro dádo!” I ĥazdyjá Isávo péskiri zan, i zarondia.