آیات محبوب کتاب مقدس از Matí Dí Injíl 21

به اشتراک گذاشتن

Te sabh kujh jo tusíṉ yaqíṉ karke duʼá vichch maṉgoge, so tuhánúṉ milegá.

Maiṉ tuhánúṉ sach ákhná háṉ, paí jekar yaqín karo, te shakk na karo, táṉ tusíṉ nirá iho hí na karoge, jis tarah phagwáṛe de búṭe nál hoiá; par je is paháṛ núṉ bhí ákhoge, paí uṭṭh te samundar vichch já pao, táṉ ho jáegá.

Te bhíṛ, jihṛí uh de agge pichchhe chalí jáṉdí sí, uchchí áwáz nál ákhdí sí, “Hoshʼanná Dáúd de Beṭe núṉ; dhann hai uh jihṛá Ḳhudáwand de náṉ utte áuṉdá hai; ásmánáṉ vichch Hoshʼanná.”

Te uhnáṉ núṉ ákhan lagá, paí Likhiá hoiá hai, “Merá ghar Duʼá bandagí dá ghar akhwáegá;” par tusíṉ uh núṉ ḍákúáṉ dí kho banáuṉḍe ho.

Saihún dí Dhí núṉ ákho, “Vekh, terá bádsháh g̣aríbí nál khottí utte, sagoṉ khottí de bachche utte chaṛhke tere kol áuṉdá hai.”

Yisúʼ uhuáṉ núṉ ákhiá, Tusáṉ kitábáṉ vichch kadí nahíṉ paṛhiá, paí “Jihṛe patthar núṉ rájáṉ ne nápasand kítá, uhí nukkar dá sirá banáyá gayá?” Ih gall Ḳhudáwand, walloṉ hoí, te sáḍi nazar vichch acharj hai.

Is laí maiṉ tuhánúṉ ákhná háṉ, paí Ḳhudá dí bádsháhí tuháthoṉ khutí jáegí, te ikk qaum náṉ báḳshí jáegí jihṛe uh dá phal liáyá kare.