آیات محبوب کتاب مقدس از رومين 3

به اشتراک گذاشتن

ڇاڪاڻ تہ سڀني ماڻهن گناهہ ڪيا آهن، جنهن ڪري اهي خدا جي جلوي کان محروم آهن. جڏهن تہ خدا پنهنجي فضل واري بخشش سان عيسيٰ مسيح ۾ ڇوٽڪاري سبب ئي انهن سڀني کي پاڻ ڏانهن سچار ٿو بڻائي.

جيڪا سچائي هاڻي ظاهر ٿي آهي سا هيءَ آهي تہ خدا انهن سڀني ماڻهن کي پاڻ ڏانهن سچار ڪري ٿو جيڪي عيسيٰ مسيح تي ايمان آڻين ٿا، پوءِ اهي يهودي هجن توڙي غير يهودي. اهي سڀ هڪ جهڙا آهن،

خدا عيسيٰ کي اهڙو ڪفارو بڻايو، جو سندس جان جي قربانيءَ جي ڪري جيڪو بہ مٿس ايمان آڻي ٿو تنهن جا گناهہ معاف ڪيا وڃن ٿا. خدا ان مان پنهنجي سچائي ظاهر ڪري ڏيکاري ٿو. جڏهن تہ هن کان اڳي خدا بردباري ڪندي ماڻهن جي گناهن کي درگذر ٿي ڪيو، پر هاڻي هو ائين نہ ٿو ڪري. انهيءَ جي بدران پنهنجي سچائي ڏيکاريندي خدا اهو ظاهر ٿو ڪري تہ هو سچو آهي ۽ هر انهيءَ ماڻهوءَ کي پڻ پاڻ ڏانهن سچار ڪري ٿو، جيڪو عيسيٰ تي ايمان آڻي ٿو.

مطلب تہ شريعت جي حڪمن تي عمل ڪرڻ سان ڪوبہ ماڻهو خدا ڏانهن سچار ٿي نہ ٿو سگھي. شريعت جي وسيلي تہ رڳو کيس گناهن جي خبر پوي ٿي.

جيئن پاڪ ڪلام ۾ لکيل آهي تہ ”ڪوبہ سچار نہ آهي، هڪڙو بہ نہ. ڪوبہ سمجھو نہ آهي، ڪوبہ خدا جو طالبو نہ آهي. سڀني ماڻهن خدا کان منهن موڙيو آهي، سڀيئي گمراهہ ٿي ويا آهن. ڪوبہ نيڪي ڪندڙ ڪونهي، نہ، هڪڙو بہ نہ.

هائو، اسين دعويٰ سان چئون ٿا تہ شريعت تي عمل ڪرڻ سان نہ، پر ماڻهو رڳو ايمان رکڻ جي وسيلي خدا ڏانهن سچار بڻجي ٿو.

بلڪل نہ. خدا هر حال ۾ سچو آهي توڙي جو هر انسان ڪوڙو هجي، جيئن پاڪ ڪلام ۾ لکيل آهي تہ ”اي خدا! تون هميشہ پنهنجي قولن ۾ سچو ثابت ٿيو آهين، ۽ عدالت ۾ تو فتح حاصل ڪئي آهي.“