آیات محبوب کتاب مقدس از خروج 20

به اشتراک گذاشتن

«من هستم يهوه، خدای تو، که تو را از سرزمين مصر و از خانه بندگی بيرون آوردم. تو را خدايان ديگر غير از من نباشد.

صورتی تراشيده و هيچ تمثالی از آنچه بالا در آسمان است، و از آنچه پايين در زمين است، و از آنچه در آب زير زمين است، برای خود مساز. نزد آنها سجده مکن و آنها را عبادت منما، زيرا من که يهوه، خدای تو می‌باشم، خدای غيور هستم، که انتقام گناه پدران را از پسران تا پشت سوم و چهارم از آنانی که مرا دشمن دارند، می‌گيرم.

پدر و مادر خود را احترام نما، تا روزهای تو در زمينی که يهوه خدايت به تو می‌بخشد، دراز شود.

روز سبّت را به ياد داشته باش تا آن را مقدس نگاهداری.

نام يهوه، خدای خود را به باطل مبر، زيرا خداوند کسی را که اسم او را به باطل برد، بی‌گناه نخواهد شمرد.

شش روز مشغول باش و همه کارهای خود را به جا آور. اما روز هفتمين، سبّت يهوه خدای توست. در آن هيچ کار مکن، تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنيزت و چارپایانت و غریبی که درون دروازه‌های تو باشد.

به خانه همسايه خود طمع مورز، و به زن همسايه‌ات و غلامش و کنيزش و گاوش و الاغش و به هيچ‌ چيزی که از آنِ همسايه تو باشد، طمع مکن.»

بر همسايه خود شهادت دروغ مده.

زنا مکن.

قتل مکن.

دزدی مکن.