آیات محبوب کتاب مقدس از پیدایش 17

به اشتراک گذاشتن

و چون اَبرام نود و نه ساله بود، خداوند بر اَبرام آشکار شده، گفت: «من هستم خدای قادر مطلق، پیش روی من گام بردار و کامل باش.

و نام تو بعد از این اَبرام خوانده نشود، بلکه نام تو ابراهیم خواهد بود، زیرا که تو را پدر قومهای بسیار گردانیدم.

و عهد خویش را در میان خود و تو، و نسلت بعد از تو استوار گردانم که پشت بر پشت عهد جاودانی باشد، تا تو را و بعد از تو نسل تو را خدا باشم.

«اما من! اینک عهد من با توست و تو پدر قومهای بسیار خواهی بود.

خدا گفت: «نه، بلکه همسرت سارا برای تو پسری خواهد زایید، و او را اسحاق نام بگذار، و عهد خود را با او استوار خواهم داشت، تا با نسل او بعد از او عهد ابدی باشد.

و زمین غربت تو، یعنی تمام زمین کنعان را، به تو و بعد از تو به نسل تو به ملکیت ابدی دهم و خدای ایشان خواهم بود.»

آنگاه ابراهیم به روی در‌افتاده، بخندید و در دل خود گفت: «آیا برای مرد صد ساله پسری متولد شود و سارا در نود سالگی بزاید؟»

و خدا به ابراهیم گفت: «اما همسر تو سارای، نام او را سارای مخوان، بلکه نام او سارا باشد.

گوشت قلفه خود را ختنه کنید تا نشان آن عهدی باشد که در میان من و شماست.

لیکن عهد خود را با اسحاق استوار خواهم ساخت، که سارا او را به این وقت در سال آینده برای تو خواهد زایید.»

هر پسر هشت روزه از شما ختنه شود. هر طفل پسر در نسلهای شما، خواه خانه‌زاد خواه زرخرید، از کودکان هر اجنبی که از نسل تو نباشد، هر خانه‌زاد تو و هر زر خرید تو البته ختنه شود تا عهد من در گوشت شما عهد جاودانی باشد.