آیات محبوب کتاب مقدس از لوقا 8

به اشتراک گذاشتن

امّا آنهایی‌که بر زمین نیکو می‌افتند، کسانی هستند که کلام را می‌شنوند، با دلی پاک و نیکو آن را نگاه می‌دارند و با صبر ثمر می‌آورند.

و اما آنچه که در میان خارها افتاد، کسانی هستند که می‌شنوند، امّا چون به راه خود می‌روند توسط نگرانی‌ها، ثروت و لذات زندگی خفه می‌شوند و ثمرشان به‌کمال نمی‌رسد.

و آنانی‌که بر سنگلاخ می‌افتند کسانی هستند که چون کلام را می‌شنوند، آن را با شادی می‌پذیرند، امّا این‌ها ریشه‌ای ندارند. برای مدتی ایمان دارند و در زمان امتحان می‌افتند.

به ایشان گفت: «ایمانتان کجاست؟» و ایشان ترسان گشتند و با تعجب به یکدیگر می‌گفتند: «این دیگر کیست که حتی به باد و آب فرمان می‌دهد و آنها از او اطاعت می‌کنند؟»

آنانی‌که در کنار راه هستند، کسانی می‌باشند که وقتی می‌شنوند، آنگاه ابلیس می‌آید و کلام را از دلهایشان می‌رباید، تا ایمان نیآورند و نجات نیابند.

زیرا هیچ چیز پنهان نیست که ظاهر نشود و نه هیچ چیز مخفی که معلوم و آشکار نگردد.

پس چون آن زن دید نمی‌تواند پنهان بماند، لرزان آمد و به پای او افتاده، در برابر همه مردم گفت که چرا او را لمس کرد و چگونه فورا شفا یافته است. پس به او گفت: «ای دختر، ایمانت تو را شفا داده است. به سلامت برو.»

پس رفتند و او را بیدار کرده، گفتند: «ای استاد، ای استاد، هلاک می‌شویم!» پس بیدار شد و باد و امواج خروشان را توبیخ کرد تا فرونشست و آرامی برقرار شد.